เฮียกระทิงนี่ดีทุกอย่างยกเว้น

สถานภาพกับความรู้สึกของโบตั๋นเนี่ย เป็นตัวอย่างที่สอนผู้หญิงที่คิดจะรับผูกปิ่นโตจริงๆเลยนะคะ...
เมื่อคุณผูกพันกับผู้ชายด้วยเงื่อนไขทางธุรกิจ คือ ใช้การว่าจ้างเป็นตัวชักนำ แต่คุณเผลอตกลงไปในกับดักของธุรกิจนี้เสียเอง ใครตกก่อนคนนั้นก็แพ้ล่วงหน้าได้เลย เพราะเกมของความรักที่ขึ้นต้นด้วยเงิน น้อยมากที่จบลงด้วยความรักอย่างแท้จริง

โบตั๋นแสดงให้เห็นภาพของผู้หญิงที่ยอมเป็นกิ๊กเสี่ย แบบให้ส่งเสียเลี้ยงดู แต่ไม่ยกย่องออกหน้าออกตา แล้วเธอก็เผลอแสดงสัญชาติญาณแบบผู้หญิงเมื่อมีความรัก ก็คือ ต้องการครอบครอง เป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว  แล้วโบตั๋นเองนั่นแหละที่เจ็บเอง

ในชีวิตจริง ต่อให้มีผู้หญิงที่เป็นแบบโบตั๋น แล้วภายหลังเสี่ยยอมรับและยกย่องออกหน้าออกตา ลองนึกต่อไปในภายภาคหน้าซิคะว่า หากวันใดมีปัญหาขัดแย้งกัน ผู้ชายจะมีความรู้สึกให้เกียรติ เกรงใจผู้หญิงบ้างไหม  จะเผลอลำเลิกบุญคุณว่า อุตส่าห์ยกระดับผู้หญิงขึ้นมาบ้างไหม  แล้วผู้หญิงคนนั้นจะสามารถทำตัวเป็นคู่ชีวิต คู่คิด ได้เต็มที่สักกี่คน นอกจากจะยอมเป็นเบี้ยล่างไปตลอด