ตอนนี้ทั่วทั้งอาเซี่ยนเขาว่าเราคือฟุตบอลระดับเอเชียไปแล้ว เพราะ

ผลงานที่ผ่านมากับระบบการเล่นฟุตบอลแบบเท้าสู่เท้าของโค๊ชซิโก้ ที่เข้ามาเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งอย่างของฟุตบอลทีมชาติไทยให้ดูดีกว่าเมื่อก่อนมาก เหมือนหาสไตล์การเล่นที่เป็นตัวของตัวเองเจอที่เหมาะกับคนตัวเล็กอย่างบ้านเรา ทุกวันนี้จะทำอะไรก็ต้องมีสไตล์เป็นของตัวเองถ้ามัวแต่ตามก้นคนอื่นก็ไม่มีวันประสบความสำเร็จกับเขาซะที  ตัวผมเองก็อายุหลักสี่แล้วก็ดูฟุตบอลไทยมาตั้งแต่ยุคปิยะพงษ์จนถึงทุกวันนี้ ต้องบอกว่าฟุตบอลไทยทุกวันนี้แตกต่างกับเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง ฟุตบอลเมื่อก่อนเวลาเจอกับทีมญี่ปุ่นหรือเกาหลีเนี่ยอาจจะพอสู้ได้แค่ครึ่งแรก พอครึ่งหลังเหมือนกับหนังคนละม้วน  ประมาณว่าโดนเขาพับสนามบุกเลยก็ว่าได้และพอมาตอนท้าย ๆ เขาก็บี้จนหมดแรงจึงแพ้ไปในที่สุด   แต่ฟุตบอลเดี๋ยวนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนเราสามารถบี้เกาหลีได้ เกาหลีต้องตั้งรับเราแบบหนังคนละม้วนอีกนั่นแหละ แต่ทำไมเราไม่ชนะเขาก็เพราะว่าเรายังไม่เข้าสู่ระดับเอเชียอย่างเต็มตัวนั่นเอง เรายังต่างกับเขาตรงความเด็ดขาดนั่นเอง ก็ต้องพัฒนากันต่อไป
     ถ้าระดับเอเชียคะแนนเต็ม 10 ผมจะให้ทีมชาติไทย 9 คะแนน อีก 1คะแนน  คือความสำเร็จในระดับเอเชียครับ อาจจะยังไม่ถึงขั้นได้แชมป์แต่ขอให้ติด 1 ใน10หรือ12อย่างรายการคัดบอลโลกอยู่ตลอดๆ ก็โอเคแล้ว  และค่อยต่ายเต้าไปถึงระดับหัวแถวของเอเชียในอนาคต ทีนี้ใครอย่ามาบอกว่าฟุตบอลไทยจะไปบอลโลกเป็นแค่ฝัน ผมคนนึงแล้วที่ไม่เชื่อ  ผมว่าเส้นทางอีกไม่ไกลแล้ว ถ้าต้องการพิสูจน์ว่าเราอยู่ระดับเอเชียหรือยังในตอนนี้ ไม่ยากครับขอแค่เราเสมออิรักหรือพลิกชนะได้ทั้งเย้าและเยือนวันนั้นก็คือคำตอบแล้วครับ
ป.ล.จาก ค่าของคนอยู่ที่ผลของทีม  ขอบคุณที่อ่านครับและขอเอาใจช่วยซิโก้และน้องน้กฟุตบอลทุกคน พิสูจน์ให้ได้ครับ  ไปละ  จุ๊บ จุ๊บ