..ตอนแรกกะว่าจะตั้งเป็นกระทู้ ระบาย เพราะเราอึดอัดมาก น้ำตาซึม เหมือนตาน้ำในป่า ไหลพรากๆ แต่พอใจเย็นลง ก็ตัดสินใจเปลี่ยนเป็นเล่าให้ฟังด้วยภาษากันเองๆเพื่อขอแลกเปลี่ยนความคิดเห็นค่ะ
เจ้าของกระทู้ขอเรียกตัวเอง ว่า เรา และใช้นามสมมุติแฟนว่า เอ นะคะ
เบื้องต้นเลย เราก็ดื่มนะ เหล้า เบียร์ แต่...พอประมาณ และในบางโอกาสเท่านั้น เราคิดว่าผู้หญิง สวยน้อยอย่างเรา ถ้าไปดื่มจน เมามาย คงจะยิ่งสวยน้อยกว่าเดิมไปอีก ห่วงสวยค่ะ (หญิงแม่บอกว่า ดูไม่งาม 555) ประกอบกับเราไม่เคยเห็นพ่อสูบบุหรี่ ไปดื่ม หรือกลับบ้านดึกให้หญิงแม่ต้องรอนาน ไม่เคยเลยค่ะ เป็นเหตุให้เจ้าบ่าว เอ้ย คนที่จะมาเป็นแฟนของเรา ต้องดีกว่าพ่อ 555 ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกนะคะ คือทุกคนรู้ดีอยู่แล้ว ว่าเหล้า เบียร์ บุหรี่ไม่ดีต่อร่างกาย เราเองก็แค่อยากได้ "คนที่รักเรา และรักตัวเอง" ค่ะ
ตัวเราเองก็เข้าใจเรื่องสังคมเพื่อน รุ่นพี่นะคะ ถูกชวนอยู่บ่อยๆ เหมือนกัน เราไม่อยากไปก็ปฏิเสธค่ะ เหตุผลมีร้อยแปดพัดเก้า ใครก็บังคับไม่ได้ เลยเข้าใจค่ะ ว่าแฟนอยากดื่มเอง เราดื่มแล้วก็ไม่เห็นอยากดื่มเรื่อยๆเลย (ยกเว้นตอนเมา เอิ้กๆ ขออีกขวด คิคิ) หรืออารมณ์แบบ วันนี้อยากดื่มว่ะเพื่อน ไปดื่มกัน ไม่มีค่ะ เครียดจัดๆก็ไม่อยากดื่มค่ะ เราคงไม่เข้าใจคอดื่มเอง (ก็ไม่เข้าใจจริงๆนี่นา)
เรากับแฟนอายุเท่ากัน คบกันมาก็นานนนนค่ะ ปัจจุบันยังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยทั้งคู่
แฟนนิสัยดีมากค่ะ แค่ชอบไปดื่ม และสูบบุหรี่(แหม่ ไม่น่าใช้คำว่าแค่ 555) ส่วนมากเวลาจะไปดื่ม มักจะมีสูบบุหรี่ด้วย (ไม่ชอบเลย - -) คือเอติดบุหรี่ค่ะ (นางก็บอกว่า นางจะเลิกนะ แต่บอกอย่างนี้หลายครั้งแล้ว เฮ้ออ) เวลาจะไปดื่ม เอจะบอกเราทุกครั้งค่ะ ถ้าเราไม่ขอตัวไปนอนก่อน(จะคุยกันทางโซเชียลเป็นส่วนใหญ่)และเรามักจะรู้ตอนสายๆของวัยถัดไป เพราะว่านางเพิ่งตื่นและสางเมา (เราเจอแบบนี้อารมณ์ดีๆอยู่ ก็แอบเซ็งค่ะ) เท่าที่สังเกต นางไปบ่อย เฉลี่ยอย่างน้อยอาทิตย์ละ 2-3 ครั้ง (ไม่แน่ใจว่าใส่ร้ายเอเกินไปรึเปล่า555 แต่สำหรับเรา เยอะไปค่ะ) สาเหตุของการออกไปดื่มแต่ละครั้ง คือไม่เพื่อนชวน ก็รุ่นพี่ชวน เพื่อนอกหัก มิตติ้ง ก่อนสอบ หลังสอบ ปิดเทอม เปิดเทอม ปีใหม่ สงกรานต์ บลาๆๆ ทุกเทศกาล ทุกโอกาส เอจะบอกเราอย่างเดียวว่า คนอื่นชวน แต่เราก็มีสายสืบกระซิบนะคะ ว่า เอเป็นคนชวนเองก็บ่อย 5555 ฉันรู้นะ หึหึ
ถ้าปิดตาตัดใจ ไม่สนเรื่องดื่มเหล้ากับบุหรี่ ของเอ ออกไป ถือว่าเพอร์เฟคมากสำหรับเรา เพราะเอหน้าตาดี เรียกว่าตรงสเปค 55555 (คือเราชอบเอตั้งแต่แรกเห็น เล็งอยู่ๆ เลยแอบๆถามเพื่อนได้ความว่าเอมีแฟนแล้ว จอบอเลยจ้าาาา..แต่เมื่อเวลาผ่านไป ใครจะรู้ เรารู้ 5555 เอโสด แล้วมาจีบเรา แค่นั้นล่ะค่ะ เลยลงเอยที่คำว่าแฟน ฮิ้วววว เล่าทำไมนะ 555) ต่อนะคะต่อ หลังจากคบกันได้..2-3 ปีมั้งค่ะราบรื่นดี รักกั๊น รักกัน เราก็..บอก..เลิกเอค่ะ เพราะเอไม่ยอมคุยกับเราเลยค่ะ ไม่ติดต่อเราเลย ถ้าเราไม่เป็นฝ่ายติดต่อไปก่อน เราทน งอน น้อยใจ หยิ่งอยู่ได้ประมาณ 1 เดือนไม่คุยกัน ไม่ไหวค่ะไม่ไหว ตัดสินใจโทรไป say good bye ร้องไห้หนักมาก ร้องทั้งคู่เลย แต่ก็เลิกลากันไปโดยดี (ก็เค้าพูดไปแล้วอ่ะ อยากกลืนน้ำลายตัวเองก็ไม่ได้ ฮือๆ) ห่างกันไปเป็นปีได้ค่ะ ค่อนข้างทรมานในช่วงแรก อยู่คนเดียวไม่ได้เลย (เข้าใจนะคะ อารมณ์นางเอกกำลังดราม่า) ก็ยังมีติดต่อกันบ้างนะคะ ในฐานะเพื่อนที่สนิท ถ้าคิดถึงก็บอกตามจริง 555 อดไม่ได้นี่นา ได้คุยแค่นานๆทีเท่านั้นล่ะค่ะ เราก็มีคนอื่นมาคุยบ้าง อย่างแรกที่ดูเลย คือ ดื่มเหล้ากับสูบุหรี่ค่ะ ส่วนใหญ่คนที่เข้ามาจะไม่สูบบุหรี่ ดื่มเหล้าบ้างตามโอกาส ไหวค่ะไหว แต่ไม่มีใครที่ตรงใจเลย ไม่เปคอ่ะไม่เปค 55(ไม่ใช่แค่หน้าตานะคะ นิสัยการพูดจา อย่างอื่น บลาๆๆ) เราก็เลย..ต้องอยู่คนเดียว โสดๆ อยู่ทางนี้ ฮู้ววว พอได้อยู่คนเดียวเริ่มคิดได้ ว่าอะไรที่ทำให้เอไม่คุยกับเรา นั่นก็คือ ความงี่เง่า ขี้บ่นของตัวเราเอง (กว่าะคิดได้) คือเราจะบ่น พยายามห้าม ออกแนวบังคับ ไม่ให้ไปดื่ม จนทะเลาะกันค่ะ (ก็เราคิดว่าตอนนั้นเธอดื่มเยอะ และบ่อยไปนี่นา) เราอยากกลับแก้ไขมากๆๆ แล้วเมื่อเวลาผ่านไป(อีกครั้ง) เพราะอะไรก็ไม่รู้เรากับเอได้คุยกันมากขึ้น คุยกันเรื่องเหล้า เบียร์ บุหรี่ เราเริ่มเห็นถึงความพยายาม ความตั้งใจของเขาที่จะเลิก(เย้ๆๆ) แล้วเราทั้งคู่ ยังเข้าใจกันทุกอย่างเหมือนเดิม รักกันอยู่ จึงตกลงปลงใจ เป็น...แฟน(อีกครั้ง) ค่ะ กิ้วๆๆ
แต่ก็นะ ปัญหาเดิมค่ะ 555
เอแฟนเรา คำว่ารักตัวเอง เขาเข้าใจนะคะ แต่ปฏิบัติไม่ได้ หรือยังไม่อยากปฏิบัติก็มิอาจทราบได้ค่ะ
พอเขาขอไปดื่ม เราก็ให้ไป ไม่อยากขัด แต่ในใจน่ะหรอ หึหึ แอบรู้สึกงอนๆ น้อยใจ น้ำขวดๆพวกนั้นมันมีอะไรดีนะ แฟนฉันถึงชอบจัง อิจฉา!!! ฮึ่ยยยยย
เราก็ทำได้แค่พยายามพูด พยายามบอก เหตุผลนู่นนี่นั่น บลาๆ หลีกเลี่ยงการทะเลาะ มันก็เป็นเวลานานนนนนนค่ะ ก็เริ่มท้อค่ะ ช่วงนี้เริ่มเหนื่อย แอบเบื่อ ขี้เกียจเป็นห่วงแล้วค่ะ
เริ่มคิดแล้วว่า ปัญหาอยู่ที่ตัวเราเองรึเปล่า เป็นห่วงเกินไปเปล่า แต่อดห่วงไม่ได้จริงๆนะคะ ก็คนมันห่วงอ่ะ เราไม่ได้ห่วงว่า เอจะดูแลตัวเองไม่ได้พอเมา นางค่อนข้างมีสติ เราไว้ใจอยู่ในเรื่องนี้ ที่เราห่วง คือสุขภาพของเขาในอนาคต (น้ำตาจะไหล ฮือๆ) ทั้งเหล้าทั้งบุหรี่ ไม่ดีสักอย่าง (ถ้าเป็นลูกนายกนะ สั่งห้ามผลิตเลย หึ ล้อเล่นนะคะ อิอิ) สาธยายมานาน อยากทราบว่า ทำอย่างไรดีคะ?..
ก.กลับไปบ่นเหวี่ยง วีน
=ฮึ่มม ไม่น่ารอดนางคงไม่ยอมบอกเราแน่ๆเวลาจะไปดื่ม
ข.ปล่อยเอไป อย่าได้กลัววววว = ทำยากค่ะอันนี้ คนเป็นแฟนกัน เห็นอะไรไม่ดีก็ไม่อยากให้เขาทำ(นี่เราเป็นแม่รึเปล่า 5555) เราอยากให้เขาอยู่กับเรานานๆ จริงๆนะ กลัวเขาจากเราไป ไม่อยากเห็นเขาจากเราไปโดยที่เราไม่ได้ทำอะไรเลย รู้ว่าไม่ดีก็ปล่อยให้ทำไป ทำใจไม่ได้ค่ะ กลัวเสียใจทีหลัง ไม่ชอบๆ
ค.รอเขาคิดได้ และปฏิบัติ =อาจเป็นช่วงวัยรุ่น คึกคะนองตีลังกา เมื่ออายุถึงปูนนึง เขาจะคิดได้ เลิกและกลับมารักตัวเอง วิธีนี้เราคงแอบดิ้น แอบชักอ่ะ 5555
หรือ ง.ใครมีวิธีอื่น ดีๆ ก็เสนอขายฟรีที่คอมเม้นข้างล่างกระทู้นี่เลยนะคะ เรารออยู่ ฮือๆๆๆ
ขอบคุณที่รับฟังค่ะ ชุฟฟๆๆ
ปล.ผิดพลาดประการใด หรือพูดจาไม่น่ารัก ไม่น่าอภัย โอเว่อร์แอ็คติ้งเกินไป แท็กมั่วหรืออย่างไรก็ขออภัยด้วยนะคะ
เมื่อ เหล้า เบียร์ บุหรี่เป็นเหตุค่ะ
เจ้าของกระทู้ขอเรียกตัวเอง ว่า เรา และใช้นามสมมุติแฟนว่า เอ นะคะ
เบื้องต้นเลย เราก็ดื่มนะ เหล้า เบียร์ แต่...พอประมาณ และในบางโอกาสเท่านั้น เราคิดว่าผู้หญิง สวยน้อยอย่างเรา ถ้าไปดื่มจน เมามาย คงจะยิ่งสวยน้อยกว่าเดิมไปอีก ห่วงสวยค่ะ (หญิงแม่บอกว่า ดูไม่งาม 555) ประกอบกับเราไม่เคยเห็นพ่อสูบบุหรี่ ไปดื่ม หรือกลับบ้านดึกให้หญิงแม่ต้องรอนาน ไม่เคยเลยค่ะ เป็นเหตุให้เจ้าบ่าว เอ้ย คนที่จะมาเป็นแฟนของเรา ต้องดีกว่าพ่อ 555 ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกนะคะ คือทุกคนรู้ดีอยู่แล้ว ว่าเหล้า เบียร์ บุหรี่ไม่ดีต่อร่างกาย เราเองก็แค่อยากได้ "คนที่รักเรา และรักตัวเอง" ค่ะ
ตัวเราเองก็เข้าใจเรื่องสังคมเพื่อน รุ่นพี่นะคะ ถูกชวนอยู่บ่อยๆ เหมือนกัน เราไม่อยากไปก็ปฏิเสธค่ะ เหตุผลมีร้อยแปดพัดเก้า ใครก็บังคับไม่ได้ เลยเข้าใจค่ะ ว่าแฟนอยากดื่มเอง เราดื่มแล้วก็ไม่เห็นอยากดื่มเรื่อยๆเลย (ยกเว้นตอนเมา เอิ้กๆ ขออีกขวด คิคิ) หรืออารมณ์แบบ วันนี้อยากดื่มว่ะเพื่อน ไปดื่มกัน ไม่มีค่ะ เครียดจัดๆก็ไม่อยากดื่มค่ะ เราคงไม่เข้าใจคอดื่มเอง (ก็ไม่เข้าใจจริงๆนี่นา)
เรากับแฟนอายุเท่ากัน คบกันมาก็นานนนนค่ะ ปัจจุบันยังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยทั้งคู่
แฟนนิสัยดีมากค่ะ แค่ชอบไปดื่ม และสูบบุหรี่(แหม่ ไม่น่าใช้คำว่าแค่ 555) ส่วนมากเวลาจะไปดื่ม มักจะมีสูบบุหรี่ด้วย (ไม่ชอบเลย - -) คือเอติดบุหรี่ค่ะ (นางก็บอกว่า นางจะเลิกนะ แต่บอกอย่างนี้หลายครั้งแล้ว เฮ้ออ) เวลาจะไปดื่ม เอจะบอกเราทุกครั้งค่ะ ถ้าเราไม่ขอตัวไปนอนก่อน(จะคุยกันทางโซเชียลเป็นส่วนใหญ่)และเรามักจะรู้ตอนสายๆของวัยถัดไป เพราะว่านางเพิ่งตื่นและสางเมา (เราเจอแบบนี้อารมณ์ดีๆอยู่ ก็แอบเซ็งค่ะ) เท่าที่สังเกต นางไปบ่อย เฉลี่ยอย่างน้อยอาทิตย์ละ 2-3 ครั้ง (ไม่แน่ใจว่าใส่ร้ายเอเกินไปรึเปล่า555 แต่สำหรับเรา เยอะไปค่ะ) สาเหตุของการออกไปดื่มแต่ละครั้ง คือไม่เพื่อนชวน ก็รุ่นพี่ชวน เพื่อนอกหัก มิตติ้ง ก่อนสอบ หลังสอบ ปิดเทอม เปิดเทอม ปีใหม่ สงกรานต์ บลาๆๆ ทุกเทศกาล ทุกโอกาส เอจะบอกเราอย่างเดียวว่า คนอื่นชวน แต่เราก็มีสายสืบกระซิบนะคะ ว่า เอเป็นคนชวนเองก็บ่อย 5555 ฉันรู้นะ หึหึ
ถ้าปิดตาตัดใจ ไม่สนเรื่องดื่มเหล้ากับบุหรี่ ของเอ ออกไป ถือว่าเพอร์เฟคมากสำหรับเรา เพราะเอหน้าตาดี เรียกว่าตรงสเปค 55555 (คือเราชอบเอตั้งแต่แรกเห็น เล็งอยู่ๆ เลยแอบๆถามเพื่อนได้ความว่าเอมีแฟนแล้ว จอบอเลยจ้าาาา..แต่เมื่อเวลาผ่านไป ใครจะรู้ เรารู้ 5555 เอโสด แล้วมาจีบเรา แค่นั้นล่ะค่ะ เลยลงเอยที่คำว่าแฟน ฮิ้วววว เล่าทำไมนะ 555) ต่อนะคะต่อ หลังจากคบกันได้..2-3 ปีมั้งค่ะราบรื่นดี รักกั๊น รักกัน เราก็..บอก..เลิกเอค่ะ เพราะเอไม่ยอมคุยกับเราเลยค่ะ ไม่ติดต่อเราเลย ถ้าเราไม่เป็นฝ่ายติดต่อไปก่อน เราทน งอน น้อยใจ หยิ่งอยู่ได้ประมาณ 1 เดือนไม่คุยกัน ไม่ไหวค่ะไม่ไหว ตัดสินใจโทรไป say good bye ร้องไห้หนักมาก ร้องทั้งคู่เลย แต่ก็เลิกลากันไปโดยดี (ก็เค้าพูดไปแล้วอ่ะ อยากกลืนน้ำลายตัวเองก็ไม่ได้ ฮือๆ) ห่างกันไปเป็นปีได้ค่ะ ค่อนข้างทรมานในช่วงแรก อยู่คนเดียวไม่ได้เลย (เข้าใจนะคะ อารมณ์นางเอกกำลังดราม่า) ก็ยังมีติดต่อกันบ้างนะคะ ในฐานะเพื่อนที่สนิท ถ้าคิดถึงก็บอกตามจริง 555 อดไม่ได้นี่นา ได้คุยแค่นานๆทีเท่านั้นล่ะค่ะ เราก็มีคนอื่นมาคุยบ้าง อย่างแรกที่ดูเลย คือ ดื่มเหล้ากับสูบุหรี่ค่ะ ส่วนใหญ่คนที่เข้ามาจะไม่สูบบุหรี่ ดื่มเหล้าบ้างตามโอกาส ไหวค่ะไหว แต่ไม่มีใครที่ตรงใจเลย ไม่เปคอ่ะไม่เปค 55(ไม่ใช่แค่หน้าตานะคะ นิสัยการพูดจา อย่างอื่น บลาๆๆ) เราก็เลย..ต้องอยู่คนเดียว โสดๆ อยู่ทางนี้ ฮู้ววว พอได้อยู่คนเดียวเริ่มคิดได้ ว่าอะไรที่ทำให้เอไม่คุยกับเรา นั่นก็คือ ความงี่เง่า ขี้บ่นของตัวเราเอง (กว่าะคิดได้) คือเราจะบ่น พยายามห้าม ออกแนวบังคับ ไม่ให้ไปดื่ม จนทะเลาะกันค่ะ (ก็เราคิดว่าตอนนั้นเธอดื่มเยอะ และบ่อยไปนี่นา) เราอยากกลับแก้ไขมากๆๆ แล้วเมื่อเวลาผ่านไป(อีกครั้ง) เพราะอะไรก็ไม่รู้เรากับเอได้คุยกันมากขึ้น คุยกันเรื่องเหล้า เบียร์ บุหรี่ เราเริ่มเห็นถึงความพยายาม ความตั้งใจของเขาที่จะเลิก(เย้ๆๆ) แล้วเราทั้งคู่ ยังเข้าใจกันทุกอย่างเหมือนเดิม รักกันอยู่ จึงตกลงปลงใจ เป็น...แฟน(อีกครั้ง) ค่ะ กิ้วๆๆ
แต่ก็นะ ปัญหาเดิมค่ะ 555
เอแฟนเรา คำว่ารักตัวเอง เขาเข้าใจนะคะ แต่ปฏิบัติไม่ได้ หรือยังไม่อยากปฏิบัติก็มิอาจทราบได้ค่ะ
พอเขาขอไปดื่ม เราก็ให้ไป ไม่อยากขัด แต่ในใจน่ะหรอ หึหึ แอบรู้สึกงอนๆ น้อยใจ น้ำขวดๆพวกนั้นมันมีอะไรดีนะ แฟนฉันถึงชอบจัง อิจฉา!!! ฮึ่ยยยยย
เราก็ทำได้แค่พยายามพูด พยายามบอก เหตุผลนู่นนี่นั่น บลาๆ หลีกเลี่ยงการทะเลาะ มันก็เป็นเวลานานนนนนนค่ะ ก็เริ่มท้อค่ะ ช่วงนี้เริ่มเหนื่อย แอบเบื่อ ขี้เกียจเป็นห่วงแล้วค่ะ
เริ่มคิดแล้วว่า ปัญหาอยู่ที่ตัวเราเองรึเปล่า เป็นห่วงเกินไปเปล่า แต่อดห่วงไม่ได้จริงๆนะคะ ก็คนมันห่วงอ่ะ เราไม่ได้ห่วงว่า เอจะดูแลตัวเองไม่ได้พอเมา นางค่อนข้างมีสติ เราไว้ใจอยู่ในเรื่องนี้ ที่เราห่วง คือสุขภาพของเขาในอนาคต (น้ำตาจะไหล ฮือๆ) ทั้งเหล้าทั้งบุหรี่ ไม่ดีสักอย่าง (ถ้าเป็นลูกนายกนะ สั่งห้ามผลิตเลย หึ ล้อเล่นนะคะ อิอิ) สาธยายมานาน อยากทราบว่า ทำอย่างไรดีคะ?..
ก.กลับไปบ่นเหวี่ยง วีน
=ฮึ่มม ไม่น่ารอดนางคงไม่ยอมบอกเราแน่ๆเวลาจะไปดื่ม
ข.ปล่อยเอไป อย่าได้กลัววววว = ทำยากค่ะอันนี้ คนเป็นแฟนกัน เห็นอะไรไม่ดีก็ไม่อยากให้เขาทำ(นี่เราเป็นแม่รึเปล่า 5555) เราอยากให้เขาอยู่กับเรานานๆ จริงๆนะ กลัวเขาจากเราไป ไม่อยากเห็นเขาจากเราไปโดยที่เราไม่ได้ทำอะไรเลย รู้ว่าไม่ดีก็ปล่อยให้ทำไป ทำใจไม่ได้ค่ะ กลัวเสียใจทีหลัง ไม่ชอบๆ
ค.รอเขาคิดได้ และปฏิบัติ =อาจเป็นช่วงวัยรุ่น คึกคะนองตีลังกา เมื่ออายุถึงปูนนึง เขาจะคิดได้ เลิกและกลับมารักตัวเอง วิธีนี้เราคงแอบดิ้น แอบชักอ่ะ 5555
หรือ ง.ใครมีวิธีอื่น ดีๆ ก็เสนอขายฟรีที่คอมเม้นข้างล่างกระทู้นี่เลยนะคะ เรารออยู่ ฮือๆๆๆ
ขอบคุณที่รับฟังค่ะ ชุฟฟๆๆ
ปล.ผิดพลาดประการใด หรือพูดจาไม่น่ารัก ไม่น่าอภัย โอเว่อร์แอ็คติ้งเกินไป แท็กมั่วหรืออย่างไรก็ขออภัยด้วยนะคะ