สวัสดีคะ เพื่อนชาวพันทิปทุกท่าน วันนี้เรามีราวอยากจะมาแบ่งปัน ให้เพื่อนๆได้อ่านกันนะคะ ที่เราเอามาแบ่งปัน เราไม่ได้อยากประจานพี่เขานะคะ เราแค่อยากเล่า
เริ่มเลยแล้วกันนะคะ ... เราขอแทนตัวเราว่า เรา แฟน (เก่า ปัจุบันเลิกกันแล้ว) เราว่า พี่ว. นะคะ เรากับพี่ว.รู้จักกันประมาณสิ้นเดือนมี.ค. ตกลงคบกัน วันที่ 1 เมษายน แต่เรากับพี่ว. อยู่กันคนละจังหวัดกัน เราอยู่กรุงเทพ แต่พี่ว.อยู่สงขลา พี่ว. เป็นทหารมียศ ส่วนเราเรียนจบแล้ว ซึ่งตอนนั้นเราว่างงาน ซึ่งเรากับพี่ว.ก็คบกันด้วยดี ไม่มีปัญหาอะไร ระยะทางไม่ใช่อุปสรรคแต่อย่างใด ก็ไลน์ วิดีโอคอลหากันแทบจะตลอด โทรหากันเวลาที่ว่าง คือ ห่างโทรศัพท์ไม่ได้ แต่แล้ววันที่ 3 เมษายน เราได้ตัดสินใจเปิดตัวคบพี่ว.กับพ่อ โดยการถามผ่านทางไลน์ว่า คนนี้ พ่อว่ายังไง ซึ่งแน่นอนคะ พ่อเราด่าแบบไม่ไว้หน้าเลย และ บอกให้เราเลิกคุยกับพี่ว. เราก็แคปหน้าจอไปให้พี่ว.ดู พี่ว.ก็วิดีโอหาเรา ปลอบใจเรา บอกว่าจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน วันที่ 4 เมษายน เรากับพี่ว.ก็ยังคุย ยังคบกันปกติ จนวันที่ 5 เมษายน เราก็คุยกึ้งเล่นกึ่งจริงกับพี่ว. ว่าให้เราไปหาเค้าที่หาดใหญ่มั้ย พี่ว.ก็โอเคตกลง พี่ว.ก็โอนเงินมาให้เราซื้อตั๋วเครื่องบิน (เรารักพี่ว.มาก มากจนถึงคิดเรื่องแต่งงาน เรื่องมีลูกกันแล้ว) พอเราถึงบ้านพักที่พี่ว. เรากับพี่ว.ก็คุยกันเรื่องลูก พี่ว.ก็ถามเราว่าแน่ใจมั้ย มั่นใจแล้วนะ เราก็ตอบว่ามั่นใจ เรากับพี่ว.ก็เลยมีอะไรกันแบบไม่ได้ป้องกัน แต่ในคืนวันนั้น เรากับพี่ว. ก็ทะเลาะกันเรื่องแฟนเก่าพี่ว. แต่ก็เคลียร์กันได้ แต่ตอนเช้า วันที่ 6 เมษาก็ทะเลาะกันเรื่องเดิมอีก แต่ก็เคลียร์กันได้ พี่ว. ไปส่งและซื้อตั๋วเครื่องบินให้เรากลับกทม. แต่ใครจะรู้ล่ะ ว่านั้น จะเป็นการกอด หอมแก้ม ครั้งสุดท้าย (คือเราแอบพ่อเรามาหาพี่ว. และ เรากับพี่ว.ก็ตกลงกันไว้ว่าหลังจากที่ถึงกทม.แล้ว เราจะเก็บเสื้อผ้า เก็บของ มาอยู่กับพี่ว. ง่ายๆละกัน หนีตามผู้ชายอ่ะคะ) หลังจากที่เราถึงกทม.เราก็เก็บของและเปิดห้องนอนจริงๆ และ พี่ว. ก็จะโทรคุยกับแม่ของพี่ว. แต่ ณ ตอนนั้น เราพยายามโทรหาพี่ว. แต่โทรหาเท่าไรพี่ว.ก็ไม่ยอมรับ จนเราก็เช็คเอาท์ออกจากที่พักแล้วกลับบ้าน เช้าวันที่ 7 เมษา เราก็ได้คุยกับพี่ว. ซึ่งที่บ้านพี่ว.ไม่ยอมให้เราไปอยู่กับพี่ว.ที่บ้านพักที่ค่ายทหาร เพราะคิดว่าเราจะจับพี่ว. แต่เราไม่เคยคิดที่จะจับพี่ว.เลยนะ และ พี่ว.ก็บอกว่า พี่เค้าก็ไม่ได้คิดว่าเราจะจับพี่เค้าเหมือนกัน เพราะถ้าพี่เค้าคิด พี่ว.เค้าคงป้องกันไปแล้ว เรายังคงติดต่อพี่ว.ทั้งวัน แต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบกลับมา พี่ว.บล็อกไลน์ บล็อกการติดต่อสื่อสารของเราทั้งหมด วันที่ 8 เราตัดใจแล้วก็กลับบ้านที่ต่างจังหวัดเพื่อพักใจ และ ก็รอผลว่าจะออกมาเป็นยังไง เวลาล่วงเลยผ่านไป จนถึงวันที่ 21 เมษายน ประจำเดือนเราก็ยังไม่มา เราเลยซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจ ผลออกมา 2 ขีด เราก็โทรคุยกับพี่ว. (โดยการซื้อเบอร์ให่) ว่าจะเอายังไง พี่ว.ก็บอกว่าไม่ให้เราเอาออก แต่เราก็ไม่รู้จะทำยังไง แต่งกันก็แต่งไม่ได้ พ่อเราไม่ชอบพี่ว. แม่พี่ว.ก็ไม่ชอบเรา คุยกันก็ยังไม่รู้เรื่องดี พี่ว.ก็วางไป แต่เราก็ยังไม่ชัวร์ เราเลยรอจนถึง ต้นเดือน พ.ค. เราเลยตรวจอีกที ก็ยังเป็น 2 ขีดอยู่ดี ณ ตอนนั้น เราสับสนมาก แต่พี่ว.เคยบอกเราไว้ว่า ไม่ให้เราเอาเด็กออก เราก็เชื่ออย่างนั้น จนสุดท้าย เราก็เดินเข้าไปบอกพ่อ พ่อก็ตบเรา แต่เชื่อมั้ย พ่อไม่ยอมให้แต่งงานกับพี่ว. พ่อเราเป็นคนพูดคำไหนก็คือคำนั้น เราก็เสียใจ พ่อเราไม่คุยกับเราพักใหญ่ๆ มีอยู่วันนึงเราก็ได้โทรหาพี่ว. เราขอร้องอ้อนวอนพี่ว.ให้กลับมา กลับมาเผชิญปัญหาทุกอย่างด้วยกัน แต่พี่ว.ก็เงียบ จนสุดท้ายเราก็ตัดใจจากพี่ว. จากวันนั้นจนถึงวันนี้ เราก็ไม่ได้คุยกับพี่ว.อีกเลย แต่ก็พอรู้มาว่า พี่ว.ทำอะไรบ้าง พี่ว.เค้า มีความสุขดีทุกอย่าง ผิดกับเรา ที่วันๆก็คิดแต่เรื่องลูก และ ไม่ได้เปิดใจให้ใครเข้ามา เราซื้อแหวนมาใส่ไว้ที่นิ้วนางข้างซ้าย เพื่อที่จะให้คนอื่นได้รู้ว่า เรามีแฟน หรือ แต่งงานแล้ว แต่กับพี่ว. ยังคงจีบคนอื่นได้ ยังคุยกับคนอื่นได้ทุกคน โดยไม่ได้คิดถึงเราและลูกเลย ที่ผ่านมาเราไม่เคยคิดผิดเรื่องนี้ แต่เราผิดที่คิดว่าเค้าจะรักษาสัญญากับเรา เราไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน เพราะเราเลี้ยงลูกของเราได้ โดยที่ไม่ต้องการเงินจากพี่ว.เลย แต่สิ่งที่เราต้องการจากพี่ว.คือคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับเรา และ คำว่าครอบครัว เราสงสารลูก ไม่อยากให้ลูกเกิดมามีปม ว่าเป็นลูกไม่มีพ่อ ณ วันนี้ ตอนนี้ เราอาจจะไม่ได้รักพี่ว. มากเท่าเมื่อก่อน เพราะเรารักลูกมากกว่า แต่ก็อยากให้รู้ว่า พี่ว.ไม่เคยเป็นแฟนเก่า เพระเราไม่เคยมีแฟนใหม่ สุดท้าย เราจะเลี้ยงลูกของเราให้ดีที่สุด เราจะเป็นทั้งพ่อและแม่ให้ลูกของเราเอง
ขอบคุณชาวพันทิปทุกท่าน ทุกคน ที่เข้ามาอ่านนะคะ หากพิมพ์ผิดตรงไหนขอโทษด้วย เราพิมพ์ในมือถือ และ เราเข้าใจชาวพันทิปทุกคนว่า อยากอ่านทีเดียวจบ เราเลยพิมพ์ให้อ่านจนจบ แบบไม่มีพักกันเลย ขอบคุณคะ
เป็นแฟน 1 อาทิตย์ แต่เป็นแม่ตลอดทั้งชีวิต
เริ่มเลยแล้วกันนะคะ ... เราขอแทนตัวเราว่า เรา แฟน (เก่า ปัจุบันเลิกกันแล้ว) เราว่า พี่ว. นะคะ เรากับพี่ว.รู้จักกันประมาณสิ้นเดือนมี.ค. ตกลงคบกัน วันที่ 1 เมษายน แต่เรากับพี่ว. อยู่กันคนละจังหวัดกัน เราอยู่กรุงเทพ แต่พี่ว.อยู่สงขลา พี่ว. เป็นทหารมียศ ส่วนเราเรียนจบแล้ว ซึ่งตอนนั้นเราว่างงาน ซึ่งเรากับพี่ว.ก็คบกันด้วยดี ไม่มีปัญหาอะไร ระยะทางไม่ใช่อุปสรรคแต่อย่างใด ก็ไลน์ วิดีโอคอลหากันแทบจะตลอด โทรหากันเวลาที่ว่าง คือ ห่างโทรศัพท์ไม่ได้ แต่แล้ววันที่ 3 เมษายน เราได้ตัดสินใจเปิดตัวคบพี่ว.กับพ่อ โดยการถามผ่านทางไลน์ว่า คนนี้ พ่อว่ายังไง ซึ่งแน่นอนคะ พ่อเราด่าแบบไม่ไว้หน้าเลย และ บอกให้เราเลิกคุยกับพี่ว. เราก็แคปหน้าจอไปให้พี่ว.ดู พี่ว.ก็วิดีโอหาเรา ปลอบใจเรา บอกว่าจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน วันที่ 4 เมษายน เรากับพี่ว.ก็ยังคุย ยังคบกันปกติ จนวันที่ 5 เมษายน เราก็คุยกึ้งเล่นกึ่งจริงกับพี่ว. ว่าให้เราไปหาเค้าที่หาดใหญ่มั้ย พี่ว.ก็โอเคตกลง พี่ว.ก็โอนเงินมาให้เราซื้อตั๋วเครื่องบิน (เรารักพี่ว.มาก มากจนถึงคิดเรื่องแต่งงาน เรื่องมีลูกกันแล้ว) พอเราถึงบ้านพักที่พี่ว. เรากับพี่ว.ก็คุยกันเรื่องลูก พี่ว.ก็ถามเราว่าแน่ใจมั้ย มั่นใจแล้วนะ เราก็ตอบว่ามั่นใจ เรากับพี่ว.ก็เลยมีอะไรกันแบบไม่ได้ป้องกัน แต่ในคืนวันนั้น เรากับพี่ว. ก็ทะเลาะกันเรื่องแฟนเก่าพี่ว. แต่ก็เคลียร์กันได้ แต่ตอนเช้า วันที่ 6 เมษาก็ทะเลาะกันเรื่องเดิมอีก แต่ก็เคลียร์กันได้ พี่ว. ไปส่งและซื้อตั๋วเครื่องบินให้เรากลับกทม. แต่ใครจะรู้ล่ะ ว่านั้น จะเป็นการกอด หอมแก้ม ครั้งสุดท้าย (คือเราแอบพ่อเรามาหาพี่ว. และ เรากับพี่ว.ก็ตกลงกันไว้ว่าหลังจากที่ถึงกทม.แล้ว เราจะเก็บเสื้อผ้า เก็บของ มาอยู่กับพี่ว. ง่ายๆละกัน หนีตามผู้ชายอ่ะคะ) หลังจากที่เราถึงกทม.เราก็เก็บของและเปิดห้องนอนจริงๆ และ พี่ว. ก็จะโทรคุยกับแม่ของพี่ว. แต่ ณ ตอนนั้น เราพยายามโทรหาพี่ว. แต่โทรหาเท่าไรพี่ว.ก็ไม่ยอมรับ จนเราก็เช็คเอาท์ออกจากที่พักแล้วกลับบ้าน เช้าวันที่ 7 เมษา เราก็ได้คุยกับพี่ว. ซึ่งที่บ้านพี่ว.ไม่ยอมให้เราไปอยู่กับพี่ว.ที่บ้านพักที่ค่ายทหาร เพราะคิดว่าเราจะจับพี่ว. แต่เราไม่เคยคิดที่จะจับพี่ว.เลยนะ และ พี่ว.ก็บอกว่า พี่เค้าก็ไม่ได้คิดว่าเราจะจับพี่เค้าเหมือนกัน เพราะถ้าพี่เค้าคิด พี่ว.เค้าคงป้องกันไปแล้ว เรายังคงติดต่อพี่ว.ทั้งวัน แต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบกลับมา พี่ว.บล็อกไลน์ บล็อกการติดต่อสื่อสารของเราทั้งหมด วันที่ 8 เราตัดใจแล้วก็กลับบ้านที่ต่างจังหวัดเพื่อพักใจ และ ก็รอผลว่าจะออกมาเป็นยังไง เวลาล่วงเลยผ่านไป จนถึงวันที่ 21 เมษายน ประจำเดือนเราก็ยังไม่มา เราเลยซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจ ผลออกมา 2 ขีด เราก็โทรคุยกับพี่ว. (โดยการซื้อเบอร์ให่) ว่าจะเอายังไง พี่ว.ก็บอกว่าไม่ให้เราเอาออก แต่เราก็ไม่รู้จะทำยังไง แต่งกันก็แต่งไม่ได้ พ่อเราไม่ชอบพี่ว. แม่พี่ว.ก็ไม่ชอบเรา คุยกันก็ยังไม่รู้เรื่องดี พี่ว.ก็วางไป แต่เราก็ยังไม่ชัวร์ เราเลยรอจนถึง ต้นเดือน พ.ค. เราเลยตรวจอีกที ก็ยังเป็น 2 ขีดอยู่ดี ณ ตอนนั้น เราสับสนมาก แต่พี่ว.เคยบอกเราไว้ว่า ไม่ให้เราเอาเด็กออก เราก็เชื่ออย่างนั้น จนสุดท้าย เราก็เดินเข้าไปบอกพ่อ พ่อก็ตบเรา แต่เชื่อมั้ย พ่อไม่ยอมให้แต่งงานกับพี่ว. พ่อเราเป็นคนพูดคำไหนก็คือคำนั้น เราก็เสียใจ พ่อเราไม่คุยกับเราพักใหญ่ๆ มีอยู่วันนึงเราก็ได้โทรหาพี่ว. เราขอร้องอ้อนวอนพี่ว.ให้กลับมา กลับมาเผชิญปัญหาทุกอย่างด้วยกัน แต่พี่ว.ก็เงียบ จนสุดท้ายเราก็ตัดใจจากพี่ว. จากวันนั้นจนถึงวันนี้ เราก็ไม่ได้คุยกับพี่ว.อีกเลย แต่ก็พอรู้มาว่า พี่ว.ทำอะไรบ้าง พี่ว.เค้า มีความสุขดีทุกอย่าง ผิดกับเรา ที่วันๆก็คิดแต่เรื่องลูก และ ไม่ได้เปิดใจให้ใครเข้ามา เราซื้อแหวนมาใส่ไว้ที่นิ้วนางข้างซ้าย เพื่อที่จะให้คนอื่นได้รู้ว่า เรามีแฟน หรือ แต่งงานแล้ว แต่กับพี่ว. ยังคงจีบคนอื่นได้ ยังคุยกับคนอื่นได้ทุกคน โดยไม่ได้คิดถึงเราและลูกเลย ที่ผ่านมาเราไม่เคยคิดผิดเรื่องนี้ แต่เราผิดที่คิดว่าเค้าจะรักษาสัญญากับเรา เราไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน เพราะเราเลี้ยงลูกของเราได้ โดยที่ไม่ต้องการเงินจากพี่ว.เลย แต่สิ่งที่เราต้องการจากพี่ว.คือคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับเรา และ คำว่าครอบครัว เราสงสารลูก ไม่อยากให้ลูกเกิดมามีปม ว่าเป็นลูกไม่มีพ่อ ณ วันนี้ ตอนนี้ เราอาจจะไม่ได้รักพี่ว. มากเท่าเมื่อก่อน เพราะเรารักลูกมากกว่า แต่ก็อยากให้รู้ว่า พี่ว.ไม่เคยเป็นแฟนเก่า เพระเราไม่เคยมีแฟนใหม่ สุดท้าย เราจะเลี้ยงลูกของเราให้ดีที่สุด เราจะเป็นทั้งพ่อและแม่ให้ลูกของเราเอง
ขอบคุณชาวพันทิปทุกท่าน ทุกคน ที่เข้ามาอ่านนะคะ หากพิมพ์ผิดตรงไหนขอโทษด้วย เราพิมพ์ในมือถือ และ เราเข้าใจชาวพันทิปทุกคนว่า อยากอ่านทีเดียวจบ เราเลยพิมพ์ให้อ่านจนจบ แบบไม่มีพักกันเลย ขอบคุณคะ