ขอใช้นามสมมุติ น้องT นะครับ

เรื่องมีอยู่ว่า ตอนผมอยู่มหาลัยช่วงปี2 ผมแอบชอบรุ่นน้องปี1 ครับ ตอนนั้นน้องT เค้ามีแฟนแล้วครับ แหะๆ แต่ผมก็ได้รู้จักกับน้องT เค้าจากกิจกรรมมหาลัยครับ เมื่อเวลาผ่านไปได้ซักพัก น้องT เค้าก็เริ่มทะเลาะกับแฟนครับ และทักผมมาปรึกษาโน่นนี่นั่น ผมก็พยายามบอกให้เค้าใจเย็นๆครับไม่เคยพูดแนวให้น้องT เค้าเลิกกับแฟนเลย (ทั้งที่อยากทำ) แต่แล้วน้องเค้าT ก็เลิกกันกับแฟนครับ ผมก็ยังไม่กล้าจีบครับ ไม่รู้เพราะอะไร จนกระทั่งผมปี 3 ผมมีแฟนคนนึงครับ แต่ตอนที่ผมมีแฟนผมก็ทะเลาะกับแฟนเรื่องน้องT ที่เป็นแบบนี้เพราะผมเคยบอกแฟนตอนเป็นเพื่อนกันครับว่าชอบน้องT มานานแล้ว จนผมปี4 ครับช่วงท้ายๆไกล้จะจบผมก็เลิกกับแฟนครับ ช่วงนั้นเจ็บหนักมากพยายามทำทุกอย่าง เพื่อให้หายเจ็บ ก็เลยหาคนคุยครับ คุยไปหลายคนจนมาจบที่น้องT ไม่รู้ว่าพวกคุณเคยเป็นกันมั้ยแบบรู้สึกว่ายิ่งคุยเท่าไหร่คนๆนี้ยิ่งใช่กับเรามาก จนวันนึงหลังจากคุยกันไม่นานผมก็บอกชอบน้องT ครับแล้วก็ขอเบอร์มา(แต่ก็ไม่ค่อยโทรหรอกส่วนใหญ่คอลกันทางไลน์ครับ) ก็คุยกันมาเรื่อยๆครับ คุยจนผมบอกคิดถึง บอกรักไป น้องT ก็บอกรัก บอกคิดถึงเหมือนกันครับ ผมเลยขอน้องเค้าเป็นแฟน แต่น้องเค้าบอกว่ายังไม่ได้ ผมเลยรอครับ นับตั้งแต่วันแรกที่เราคุยกันก็ประมาณ 1 ปีครับ มีสิ่งที่ทำให้ใจผมเจ็บอีกครั้งคือ น้องT มีแฟนแล้ว แต่ก็ยังคุยกับผมปกติ ผมเลยขอเลิกคุยได้ไหม น้องT เลยบอกว่าไม่ให้ไป เพราะผมเป็นคนดีกว่าแฟนเค้าที่สามารถเป็นได้ทุกอย่าง ยกเว้นแฟน ผมเลยหายไปครับแต่น้องT เค้าก็ทักผมมาขอให้กลับไปคุยเหมือนเดิม ผมก็กลับไปครับ และผมก็เป็นแบบเดิมไม่เคยทำให้ น้องT เสียใจอะไรเลยจริงๆ (น้องเค้าบอกมาเอง)จนถึงตอนนี้ครับ   

ปล.ที่น้องเค้าไม่รับผมเป็นแฟนเพราะเค้าเคยบอกว่าคนที่ดี กับคนที่พร้อม มันไม่ใช่คนเดียวกัน

ผมจึงอยากถามทุกคนว่าผมควรรอต่อไปรอให้ผมมีอนาคตที่ดีแล้วขอคบ หรือ ถอยห่างมาครับ แต่ผมก็รักเค้ามากนะครับ น้องTเค้าบอกผมครับว่า ผมดีกว่าแฟนเค้าในทุกเรื่อง

ปล.2 สาบานได้เลยครับว่านี่คือเรื่องจริงครับ อาจมีการปรับเปลี่ยนข้อความเล็กน้อยเพื่อให้เข้าใจง่ายครับ