เมื่อเพื่ิอนสนิทเราไม่ชอบพ่อแม่เรา

เพื่อนที่สนทเราคบกันมา 5 ปี.เค้าเปนคนเรียบร้อย.นิสัยดี.พูดน้อย.ถ้าได้ตัดสินใจไรเเล้วก่จะยืนยันอย่างนั่น เรียนเก่ง ขยัน สวย จัดว่าดูดีไปหมด.เรารักและเชื่อใจเค้ามาก.แต่พอขึ้นปี 1 เรารู้สีกว่าเค้าดูแปลกๆไป.ปกติเเล้วเราเปนคนพูดมาก.วันหนึ่งเรากับเพื่อนต้องไปทำกิจกรรมนอกสถานที่กันนัดกันอย่างดีว่าจะไปกันเอง.แต่ก่หารถไม่ได้เราก่เลยเสนอวาให้พ่อกับแม่เราไปส่งไหมเค้าก่เงียบเค้าก่บอกไปกันเองดีกว่าสะดวกกว่า.เราก่ไม่คิดไรเราตามใจเพื่อนเรากลัวเพื่ิอนโกรธถ้าเราค้าน. เราก่เห็นด้วยแต่พอจะถึงวันที่นัดกันเราก่กลัวว่าจะไปไม่ถูก.แล้วเราก่หาข้อมูลแล้วว่ารถประจำทางไปไม่ถึงไป เราก่โทไปหาเค้าว่าเราตัดสินใจกับเพื่อนคนอื่นแล้วว่าเราจะให้พ่อแม่ไปส่งมันสะดวก.แต่เค้าก่บอกว่าไม่อยากไปตอนนี้.เราก่รู้สึกไม่ดีแล้วนัดไม่เปนนัด เราก่เลยวันไปให้เค้ากำหนดเอง.แต่ถึงวันที่จะไปเค้าก่บอกว่าเค้าไม่ไปได้ไหท.เราก่เริ่มคิดแล้วว่าทำไม.เค้าไม่บอกอะไรบอกแต่ว่าไม่อยากไป.เราเริ่มคิดแล้วเปนเพราะพ่อแม่เรารึป่าว.เท่านั้นไม่พอมีเหตุการณ์หนึ่งที่เรากับเพื่อนเรียนเสร็จรถกลับบ้านไม่มี เราก่ไม่รู้ทำไงเลยโทหาพ่อให้มารับแล้วชวนเพื่อนกลับด้วย.เค้าก่นั่งนิ้งไม่พูดไร.เราเริ่มสังเกตุแล้วว่าเค้าไม่อยากไปและก่จริงเค้าบอกเราว่าเค้าไม่กลับด้วยน่ะ.เดวการถกลับเอง.เผอิญ.มีรถมาพอดีตอนนั้นเราก่บอกเค้าว่าเราไม่ทิ้งเค้าไปคนเดวเพราะกลัวเพื่อนโกรธ.เเต่เราก่โทบอกพ่อเรามารับแล้วเราก่เงียบไม่พูดไรเค้าก่ขึ้นรถไปเราก่บอกเพื่อนคนอื่ยว่าไปก่อนก่ได้เดียวเรารอคนเดวได้ซึ้งตอนนั้นคนก่ไม่ค่อยมีเราก่กลัวน่ะหากนั่งรอคนเดียวแต่ก่ยังดีที่เพื่อนที่เหลือรอเปนเพื่อนและกลับกับเรา.เราเลยรู้สึกและเข้าใจว่าเค้าคงไม่ชอบพ่อแม่เรา.และก่เปนตามนั้นจริงๆ เราแค่อยากรู้เหตุผล.เป็นเพื่อนกันมานานไมต้องทำแบบนี้.และทุกครั้งที่แม่เราติดต่อเราไม่ๆด้ก่จะโทหาเพื่อนแต่เราก่รู้ว่าเค้าไม่อยากรับบางครั้งเราใช้เบอแม่เราโทๆปเค้ายังไม่รับแต่เบอร์เราเค้ารับ.เราก่อยากบอกแม่น่ะว่าอย่าโทหาเค้าแต่ไม่อยากบอกกลัวเค้าถามว่าทำไมเพราะเค้าเปนห่วงเราที่โทไปแล้วไม่รับสายเลยโทรหาเพื่อน ถ้าให้เราบอกว่าเพื่อนไม่อยากรับเบอร์แม่ แม่ก่ต้องเสียใจ ถามว่าทำไม เพราะเพื่อนคนนี้ในสายตาแม่เราเค้ามองว่าเปนเพื่อนที่เราสนิทมาก.แม่มักจะถามถึงเค้าว่าเปนไงบ้างกับเราเราก่ตอบไปแต่เราก่รู้สึกไม่ดีเท่าไหร.เราเคยลบเบอร์เพื่อนในโทรศัพท์แล้วแต่แม่จำเบอร์เค้าได้.เราไม่กล้าบอกอีกใจหนึ่งเราไม่อยากให้เเม่คิดว่า.แม่เปนคนที่รักและห่วงเรามากใส่ใจเรา. และเรารักมากกก.(ระบายเยอะไปหน่อย)แต่เพื่อนคนนี้เราก่รักและเชื่อใจ.เค้าก่ดีกับเราแต่เรารับไม่ได้และเสียใจมากที่เพื่อนมาทำกับเราอย่างนี้. มีไรก่บอกตรงๆเลยก่ได้.เราก่อยากถามย่ะแต่กลัวเค้าโกรธ. เพื่อนๆมีวิธีไหนที่แก้ปัญหานี้ได้บ้างค่ะ ***หากพิมพ์ผิดรึตกบ้างก่ขออภัยค่ะ**