มีเรื่องอยากปรึกษาทุกท่านค่ะ...
ในทุกความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน เราควรปล่อยให้เป็นไป (สุขบ้าง/ทุกข์บ้าง แต่ก้อยังได้เจอกัน) หรือเคลียร์ให้ชัดเจน (และยอมรับความปวดร้าวนั้น) ??
เรื่องนี้เป็นความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าของธุรกิจพันล้าน (อายุสี่สิบกว่ายังไม่แต่งงาน) กับพนักงานสาว(ดิฉันเองค่ะ) ท่านเข้ามาทำความรู้จัก ดูเหมือนสนใจ และให้ความสำคัญกับดิฉัน จนถึงขั้นสัมผัส ดิฉันไม่ใช่สเปคของผู้ชายทั่วไป ฉันรู้ดี คนที่จะสนใจหรืออยากเข้ามารู้จักเราจริงๆ มันน้อยมาก ด้วยภายนอกที่ธรรมดาไม่เว่อวังอลังการแบบสาวสมัยใหม่ นิสัยก้อโผงผาง
เข้าเรื่องเลยค่ะ เรามีอะไรกัน..ที่ยอมเขา ไม่ใช่เพราะเขารวยใหญ่โต แต่คือสเปกเลย ไม่คิดว่ามีจริง..
ส่วนตัว ชอบคนที่ อายุเยอะ (ขอเลข4ขึ้น) , มีความเป็นผู้ใหญ่ , ฉลาด , มุมมองกว้างไกล , ทัศนคติในการใช้ชีวิตดี , ไม่ถือตัว คือเขาตอบโจทย์เลย
แต่ตอนนี้เหมือนเป็นแค่ของเล่นของเขายังงัยไม่รู้ อยากทำอะไรสักอย่าง เหมือนตัวเองเป็นอีหนู.. เขาจะโผล่มาในเวลาที่เขาต้องการ..นอกนั้นก้อไม่ได้แคร์ สนใจ หรือรับผิดชอบอะไรเราเลย..เหมือนไม่มีตัวตนในโลกความจริง ...ได้แต่รอเขาติดต่อมาเองในทุกครั้ง เจอที่ทำงานก้อต้องจัดการความรู้สึกตัวเองไม่แสดงออก (ไม่งั้นโดนไล่ออกแน่นอนค่ะ พี่สาวเขาดุมาก)
ฉันควรปล่อยให้เป็นแบบนี้ อยู่อย่างลับๆ (สุขแค่ตอนเขาติดต่อมา..ตอนอยู่ด้วยกันเหมือนฝันเลย แต่เสร็จกิจเขาก้อไป..) ไม่เคยมีตัวตนในชีวิตเขา ต้องเก็บงำความรู้สึก
หรือถามเขาตรงๆเคลียร์ให้ชัดๆ แล้วตัดใจ (แต่อยู่ที่เดียวกัน แถมเขามีอำนาจอีก เราจะทนยังงัย..กลัวเขาตีจาก) ถ้าตัดใจ ชีวิตนี้ก้อต้องไปทำกับคนอื่นอีกสิ ไม่อยากทำกับใครแล้วค่ะ แต่ถ้าทนจะไหวหรือ...
..ขออภัยที่เล่าไม่ค่อยรู้เรื่องเลย เบลอและสับสนไปหมด.. ท่านใดพออ่านเข้าใจ ขอคำปรึกษาด้วยนะคะ
ปล่อยให้เป็นไป หรือ เคลียร์ให้ชัดเจน ? ขอคำปรึกษาทีค่ะ
ในทุกความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน เราควรปล่อยให้เป็นไป (สุขบ้าง/ทุกข์บ้าง แต่ก้อยังได้เจอกัน) หรือเคลียร์ให้ชัดเจน (และยอมรับความปวดร้าวนั้น) ??
เรื่องนี้เป็นความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าของธุรกิจพันล้าน (อายุสี่สิบกว่ายังไม่แต่งงาน) กับพนักงานสาว(ดิฉันเองค่ะ) ท่านเข้ามาทำความรู้จัก ดูเหมือนสนใจ และให้ความสำคัญกับดิฉัน จนถึงขั้นสัมผัส ดิฉันไม่ใช่สเปคของผู้ชายทั่วไป ฉันรู้ดี คนที่จะสนใจหรืออยากเข้ามารู้จักเราจริงๆ มันน้อยมาก ด้วยภายนอกที่ธรรมดาไม่เว่อวังอลังการแบบสาวสมัยใหม่ นิสัยก้อโผงผาง
เข้าเรื่องเลยค่ะ เรามีอะไรกัน..ที่ยอมเขา ไม่ใช่เพราะเขารวยใหญ่โต แต่คือสเปกเลย ไม่คิดว่ามีจริง..
ส่วนตัว ชอบคนที่ อายุเยอะ (ขอเลข4ขึ้น) , มีความเป็นผู้ใหญ่ , ฉลาด , มุมมองกว้างไกล , ทัศนคติในการใช้ชีวิตดี , ไม่ถือตัว คือเขาตอบโจทย์เลย
แต่ตอนนี้เหมือนเป็นแค่ของเล่นของเขายังงัยไม่รู้ อยากทำอะไรสักอย่าง เหมือนตัวเองเป็นอีหนู.. เขาจะโผล่มาในเวลาที่เขาต้องการ..นอกนั้นก้อไม่ได้แคร์ สนใจ หรือรับผิดชอบอะไรเราเลย..เหมือนไม่มีตัวตนในโลกความจริง ...ได้แต่รอเขาติดต่อมาเองในทุกครั้ง เจอที่ทำงานก้อต้องจัดการความรู้สึกตัวเองไม่แสดงออก (ไม่งั้นโดนไล่ออกแน่นอนค่ะ พี่สาวเขาดุมาก)
ฉันควรปล่อยให้เป็นแบบนี้ อยู่อย่างลับๆ (สุขแค่ตอนเขาติดต่อมา..ตอนอยู่ด้วยกันเหมือนฝันเลย แต่เสร็จกิจเขาก้อไป..) ไม่เคยมีตัวตนในชีวิตเขา ต้องเก็บงำความรู้สึก
หรือถามเขาตรงๆเคลียร์ให้ชัดๆ แล้วตัดใจ (แต่อยู่ที่เดียวกัน แถมเขามีอำนาจอีก เราจะทนยังงัย..กลัวเขาตีจาก) ถ้าตัดใจ ชีวิตนี้ก้อต้องไปทำกับคนอื่นอีกสิ ไม่อยากทำกับใครแล้วค่ะ แต่ถ้าทนจะไหวหรือ...
..ขออภัยที่เล่าไม่ค่อยรู้เรื่องเลย เบลอและสับสนไปหมด.. ท่านใดพออ่านเข้าใจ ขอคำปรึกษาด้วยนะคะ