คือเราเป็นแฟนแฮร์รี่นะ เมื่อก่อนอ่านแฮร์รี่จนพี่สาวกับพ่อผลัดเวรกันเฝ้าเวลาเราอ่านแต่ละเล่ม ลืมกินข้าวบ้าง ลืมนอนหลับบ้าง (พ่อปิดไฟก็หาไฟฉายมาส่องอ่าน  555 นี่ถ้าเป็นตำราเรียนเราว่า เราคงฉลาดแน่ๆพยายามเกิ้นน) วันก่อนเดินในร้านหนังสือค่ะเบื่อโลก อยากหาสักเล่มมาอ่านให้ติดไปโลกจินตนาการ แว็บบบ เจอเล่มนี้ไป เห็นปกและลักษณะรูปแบบคิดถึงแฮร์รี่มาก หยิบโดยไม่ลังเล 2เล่มเลย บ้านแห่งความลับ กับ สงครามปีศาจ นี่อ่านบ้านแห่งความลับมา1 ใน4 ค่ะ ได้ 20 บท คือ ขอโทษล่วงหน้าถ้าใครชอบหนังสือชุดนี้แล้วเราเปรียบเปรยแรงไป เราอ่าน 20 บทแรกใช้เวลานานมากค่อยๆอืดตามเรื่องไป ไม่น่าให้ค้นหาอ่าเราว่า การดำเนินเรื่องอย่างกะละครหลังข่าวช่องหลากสี น้อยสี คือเราเดาออกหมดว่าจะไปทิศทางไหน ใครจะเป็นไง เหตุการณ์ไหนจะตามมา ตอนแรกก็คิดนะว่าเพราะเราอ่านไปยังไม่จบตีโฟยไปก่อนป่ะนะ  แต่...คิดอีกที นี่มันนวนิยายเยาวชน/แฟนตาซีนะ สำนวนโวหารการพรรณณามันไม่ชวนเคลิ้มคิดถึงภาพที่บรรยายเลยง่าาา ถ้าพูดจะแรงไปมั้ย ว่า  พยายามจะเลียนแบบแฮร์รี่มากไปจนหนังสือไม่มีจุดยืนของตัวเอง ไม่เคยต้องอ่านนวนิยายความยาว300กว่าหน้าเกิน 1 อาทิตย์ นี่ 20 บท 2อาทิตย์ละ อ่านๆวางๆ ไม่ชวนให้อยากรู้เหตุการณ์ถัดไป  สุดท้ายก็เปิดใจดูการ์ตูน วันพีช ที่เพื่อนชอบอวย เสพโลกใหม่ด้วยการดูแทนการอ่าน  นี่ชั่งใจอยู่ว่าก่อนกลับไปอ่าน2เล่มนี้ซ้ำจะหาไรมาคั่นก่อนหรืออ่านไปเลย เผื่อจะเจอบทสนุกตอน บท 21  อิอิ  

ใครขัดแย้งความคิดเรา  ขอโทษนะ  ตอนอ่านมันรู้สึกงั้นจีจีง่าาาาาา