คือผมกับเเฟนคบกันมาประมาณ 6 เดือน ต่างคนต่างไกลกันเเละยุ่งเพราะเรื่องงาน ผมชอบคิดน้อยใจตลอดกับเรื่องที่ปิดความสัมพันของเรา เเต่ผมค่อนข้างจิงจังนะคับกับเรื่องควาสัมพันธ์ ก็มีบางครั้งที่ผมรู้สึกคลุมเครือกับการที่เทอทำหลายๆอย่าง มันอาจเป็นความคิดของผมเพียงข้างเดียวมั้งคับ ผมเลยรู้สึกไม่สบายใจ แต่ผมเเค่อยากรู้เฉยๆว่าเทอทำอะไร ที่ไหน อย่างไร เเค่อยากให้เทอเข้าใจว่าผมก็คิดมากนะคับ บางเวลาผมก็เหนื่อยเเละท้อทั้งทำงานเเละเรียนด้วย ผมก็อยากเพียงได้ยินคนที่รักคุยกันเเบบเป็นห่วง เเต่มันเป็นเเค่ฝ่ายผมที่เป็นห่วงเคา เคาไม่เคยถามผมเลยว่าเหนื่อยมั้ย เป็นไงบ้างวันนี้ ยังไหวยุ่มั้ย เเละกระทั้งเรื่องให้กำลังใจ ผคิดว่า คนที่ไม่ได้คุยกันนานเเล้วรู้ว่าคนรักของเราเหนื่อย ท้อ อยู๋ผมวาเราควรถามสาระทุกข์สุขดิบกันนะคับ เเต่นี้ไม่เคยเลย มีเเต่ผมถามฝ่ายเดียว กระทั่งเวลาคุยกัน ผมก็เเค่อยากคุยกันเกี่ยวกับเรื่องต่างๆ อนาคต สิ่งที่ทำวันนั้น ผมพยายามจะเข้าใจวาเทอไม่ว่างนะคับ เเต่คือคนเป็นแฟนกันนี้ ถ้าเเฟนถามเเล้วส่งสติกเกอมาให้นี้ เป็นคุณจะคิดไงคับ อ๊ะเรื่องความสัมพันธุ์เทอบิกว่ากลัวพอเเม่ร็คับ ผมก็เลยเชื่อเทอ เเต่สิ่งที่มันเป็นอยู่ทุกวันนี้เรื่มทำให้ผมสับสน รู้สึกหดหู่ ทอเเทนยังไงไม่รู้ ผมควรทำไงดีคับ