เพื่อนทางจดหมาย

สมัยนี้การสื่อสารทุกอย่าง อะไรๆก็ดูง่ายไปหมดเลยว่ามั้ยคะ  เราสงสัยนะว่าคนสมัยก่อนเขาอยู่กันแบบไหนกันนะ
เพราะการไม่มีเทคโนโลยีคงเป็นเรื่องลำบากน่าดูสำหรับเรา555  
ย่าเล่าให้ฟังว่าสมัยก่อน ปู่กับย่าอยู่คนละหมู่บ้านกันต้องข้ามคลองมากว่าจะได้เจอกัน แต่ย่าก็รอนะ555
ต่อมาย่าต้องย้ายไปเรียนหนังสือในเมืองเลยไม่ค่อยได้เจอปู่ ก็เลยส่งจดหมายหากันแทน
ปุ่ต้องฝากจดหมายมากับคนที่เข้าเมือง และกว่าจะมีคนในหมู่บ้านเข้าเมืองแต่ละที
ย่าบอกว่าลำบากนะกว่าจะได้จดหมายจากปู่แต่ละฉบับ รอแล้วรออีก
แต่มันก็คงเป็นความลำบากที่น่ารักดีนะเราว่า  การพยายามจะติดต่อกับคนสำคัญ
รู้จักอดทนรอ การได้พยายามอะไรแบบนั้นเราคิดว่ามันคุ้มค่ากับสิ่งที่เรารอนะ..
ตอนนี้ปู่กับย่าเราก็ยังรักกันดีเหมือนเดิม เวลาย่าไม่สบายปู่ก็จะไปนั่งข้างๆตลอด ไม่พูดอะไรนะแต่ปู่จะนั่งไม่ยอมไปไหน เราบอกให้ไปกินข้าวก่อนก็บอกให้รอย่าตื่น  จนย่าตื่นนั่นแหล่ะเขาถึงได้กินข้าวพร้อมกัน555

เราคิดว่าบางทีอาจจะมีคนที่คิดเหมือนกัน อยากมีเพื่อนทางจดหมายได้แบ่งปันเรื่องราวสนุกๆในชีวิต หรือเรื่องราวที่ได้พบเจอแต่ละวัน
เราพร้อมจะเป็นคอยรับฟังทุกเรื่องราวที่ผ่านมาในชีวิตคุณนะ ตอนนี้เรายังเรียนอยู่ระดับมหาลัย กำลังจะขึ้นปีสามแล้ว
ถ้าอยากรู้จักกับเราก่อนก็แอดมาคุยกันที่เมลนี้นะคะ pizchii@hotmail.com
มาเป็นเพื่อนกันนะคะ ^^