ผมเป็นมือที่สามครับ ช+ช

หลังจากที่ผมก็ได้อ่านเรื่องราวในชีวิตของเพื่อนๆพี่ๆพันทิปมาก็เยอะ นี้เป็นกระทู้เล่าเรื่องราวชีวิตของผมเป็นกระทู้แรกนะครับ อาจจะอ่านดูงงๆบ้าง แต่ผมอยากแชร์ให้เพื่อนๆพี่ๆชาวพันทิปทุกๆคนได้ชี้ทางให้ผมหน่อยครับว่าผมควรทำไงต่อดี ครับ เรื่องของผมมันเกิดขึ้นมาตั้งแต่ปี 2554 ครับ วันนั้นผมเล่นแคมฟ็อกแล้วผมก็ได้เจอกับผู้ชายคนนึง เขาน่ารักครับ เขาคือผู้ชายในสเป็คของผมเลยล่ะ ส่วนผมเป็นเด็กบ้านนอกหน้าตาบ้านๆเห็นเขาน่ารักขนาดนั้น ก็ไม่กล้าทักไปหรอกครับ แต่เขาสิ เขาทักผมมา(เขาชื่อพี่A) ตอนนั้นผมดีใจมาก ยิ้มเหมือนคนเป็นบ้า ใจสั่นไปหมด เราคุยกันครับ แลกเบอร์แลกอะไรกัน ได้ติดต่อกันจริงจัง เขาเป็นคนที่คุยด้วยแล้วอบอุ่นมากครับ แต่ เขามีแฟนแล้วครับ(แฟนเขาชื่อพี่B) ไอผมก็ยังเด็กอยู่ยังไม่มีความคิด ก็คิดว่าเอ้อ สักวันนึงเขาคงจะมาเป็นของเรา ก็คุยต่อไปครับ ไม่กลัว(ผมเห็นแก่ตัวใช่มั้ยครับ) จนวันนึงผมและพี่A ก็อยากเจอกันครับ จะเจอกันที่ไหนละ ผมเป็นเด็กต่างจังหวัด ซึ่งไกลจากกทมมาก พี่เขาก็เอ่ยปากเลยครับ ว่าจะเจอกันที่กทม ให้ผมไปหาเขา เขาออกค่าใช้จ่ายทุกบาททุกสตางค์ให้ผมเลยครับ ทั้งค่าเครื่องบิน ค่าโรงแรม กินหรูอยู่สบายซื้อนู่นนี้นั่นให้เต็มไปหมด จนตัวผมเองก็ตกใจว่าพี่เขารวยมากขนาดนี้เลยหรอ ครับ พี่เขารวยจริงๆ พี่เขามีธุรกิจส่วนตัวอยู่ไกล้กทม พี่เขาดูแลผมดีมาก จนผมมองข้ามเรื่องพี่เขามีแฟนไปเลยจริงๆ(ผมเห็นแก่ตัวใช่มั้ยครับ) เรื่องมันก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรหรอกใช่มั้ยครับ แต่มันก็ไม่แค่นั้นสิ เราคบกันมาเรื่อยๆครับ ผมก็ไปกลับกทมเป็นว่าเล่น จนวันนึงพี่Bแฟนของพี่A เขารู้ครับว่าเราคบกัน แรกๆก็เหมือนจะไม่ว่าอะไร เพราะพี่Bเขาก็คงคิดว่าผมเด็กมาแปปเดียวก็คงไป แต่ไม่สิครับ ผมรักพี่Aจริงๆ เราคบกันมาเรื่อยๆจนเกือบสองปีครับ จนพี่Bเขาคงคิดว่า ผมกับพี่Aคงต้องคบกันนานแน่ๆ เขาสั่งให้พี่A เลิกกับผมครับ ซึ่งแน่นอน พี่Aก็ต้องเลิกกับผม ผมอยู่ไม่ได้เลยครับ กล้าพูดเลยว่าอยู่ไม่ได้เป็นปีๆ ผมร้องไห้ฟูมฟายเหมือนคนเป็นบ้า ไม่กล้าแม้แต่จะเจอหน้าพ่อกับแม่ เพราะไม่อยากให้พ่อกับแม่ไม่สบายใจที่ผมร้องไห้ ผมเพ้อครับ ทั้งเฟสทั้งไอจี ลงรูปคู่ ลงรูปที่ที่เคยไปด้วยกัน แคปชั่นก็เศร้า ผมทำแบบนั้นอยู่ปีกว่าๆครับ เพราะผมลืมเขาไม่ได้จริงๆ ผมพยามเปิดใจมีใครใหม่นะครับระหว่างนั้น แต่ผมก็ทำไม่ได้ ผมบอกเลิกคนหลายคนเป็นว่าเล่น เพราะผมไม่อยากทำร้ายเขา ที่ผมอยู่กับเขาแต่ผมไม่ได้รักเขาเลย(ผมเห็นแก่ตัวใช่มั้ย) หลังจากนั้นผมก็ย้ายเข้ามาเรียนในกทมครับและเมื่อต้นปีนี้ครับ พี่Aกลับมา กลับมาคุยกับผม แล้วเราก็ตัดสินใจคบกันอีกครั้งทั้งๆที่พี่Aยังไม่เลิกกับพี่B(ผมเห็นแก่ตัวใช่มั้ย) พี่Aเขากลับมาเติมความสุขในชีวิตผมจริงๆครับ ทุกวันนี้ถามว่าผมมีความสุขดีมั้ย ผมมีความสุขมากครับ(กลับมาคบกันครั้งนี้พี่Bยังไม่รู้ครับ) ผมรู้นะครับว่าผมมีความสุขอยู่บนความทุกข์ของคนอื่น แต่ผมเองก็ขาดพี่เขาไม่ได้จริงๆ คนรอบตัวผม ไม่มีใครเห็นด้วยกับการกระทำของผมหรอกครับ มีแต่คนอยากให้ผมกับพี่เขาเลิกกัน แต่ผมก็ยังทำใจไม่ได้จริงๆ เพื่อนๆพี่ๆในพันทิปคนไหน ที่มีประสบการณ์ชีวิตเหมือนกับผม ช่วยบอกผมหน่อยครับ ว่าผมควรทำยังไงต่อไปดี ผมจะเห็นแก่ตัวเลือกความรักหรือผมต้องยอมเสียใจเพื่อความถูกต้องครับ ผมเสียใจ จุก หายใจไม่ออกทุกครั้ง ที่มีใครพูดถึงเรื่องมือที่สาม ด่ามือที่สาม แช่งมือที่สามแต่ผมก็ไม่พูดอะไรนะครับ ได้แต่ฟังแล้วก็เงียบไป

#AและBเป็นชื่อสมมุตินะครับ
#ผมควรทำยังไงดีครับ