เป็นเด็กมหาลัยใช้ตังพ่อแม่อยู่คับ ไม่ได้รวยแต่อย่างใด
โดนแฟนบอกเลิก
เค้าบอกว่าผมเป็นคนเห็นแก่ตัว
เค้าให้ผมทุกอย่างแต่ผมไม่ให้อะไรเลย(ซึ้งผมไม่เข้าใจว่า ให้ นั้นคืออะไร)
ผมพยายามถามว่าเห็นแก่ตัวยังไง เท่าที่ผมคิดคือการที่ผมห้ามนั้นนี้(แต่งตัว ไปเที่ยว กินของมีแอลกอฮอ ห้ามยุ่งกับผู้ชาย และอีกหลายอย่าง)รึป่าว
แต่พอคุยกันซักหน่อยได้ความ ที่บอกว่าผมไม่ให้อะไรเลยคือ พวกสิ่งของผมไม่ค่อยได้ให้อะไรกับเธอ และการใช้เงิน เธอไม่ชอบใจที่เธอติดหนี้ผมและมีความคิดประมาณว่าทำไมต้องติด(แต่ก่อนใช้กระเป่าตังร่วมกันแต่เธอบอกให้เลิกทำเพราะมันมีปัญหากันบ่อย และเวลาที่เธอใช้ตังของผมเธอก็บอกให้คิดไว้แล้วจะใช้คืน และก็ยืมผมบ่อยทั้งน้อยทั้งเยอะ สะสมจนเป็นเงินก้อน ผมพยายามลดหย่อนจากเงินจริงก็เยอะพอสมควร เธอใช้เงินในแต่ละวันเยอะในเรื่องการกิน ผมกินข้าววันละสองมื้อเพื่อจะได้มีเงินพอใช้ถึงเดือน)
หลังๆมานี้ผมอยากได้ของสิ่งนึงก็เก็บตังซื้อ(เวลาผมอยากได้อะไรผมจะเก็บตังแบบหักโหม มาม่าทั้งเดือน) เวลาเธอชวนกินอะไรผมก็ไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่
วันนี้เธอบอกเลิกผม
เธอบอกว่า เธอต้องการคนที่ให้และไม่หวังอะไรจากเธอ คนที่รักเธอมากกว่าที่เธอรัก
ผมบอกว่าจะรู้ได้ไงว่าอยากได้อะไร เธอก็บอกว่าทำไมคิดเองไม่ได้ ทุกครั้งที่ไปไหนนั้นนี้ผมเป็นคนจ่ายเธอรู้ว่าผมไม่ค่อยสบายใจ นั้นทำให้เห็นว่าผมไม่อยากให้เธอ
ผมพยายามง้อเธอเท่าที่ทำได้ โทรไปประมาณห้าทุ่มเธอบอกว่า ''พรุ่งนี้ต้องไปทำงานกูเหนื่อย เนี้ยทำร้ายกูทั้งร่างกายและจิตใจจริงๆ'' ''อยู่เฉยๆก็มีเงินใช้แต่กูเนี้ยต้องทำงาน'' พรุ่งนี้เดี่ยวเอาเงินทั้งหมดที่ยืมทั้งหมดไปคืน
ผมก็ง้อทุกวิถีทาง ผมบอกว่า ''จะให้ทุกอย่าง ของที่อยากได้ผมไม่เอาแล้ว ไม่อยากได้อะไรแล้ว หนี้ก็ไม่ต้องใช้ '' เธอบอกไม่ต้องมาให้ ไม่อยากได้กับผมแล้วอยากได้กับคนอื่น เค้าจะให้เองโดยที่เธอไม่ต้องขอให้เสียศักดิ์ศรี ถ้าอยากให้จริงๆคงไม่ต้องขอ
ผมง้อๆๆจะเป็นจะตายละ จะให้ทุกอย่างเลย ง้ออยู่นั้นจนเธอยอมคบต่อไป
อยากถามว่า ผมมันแย่มากใช่มั้ยคับ
คนแบบผมนี้ แย่มากใช่มั้ย
โดนแฟนบอกเลิก
เค้าบอกว่าผมเป็นคนเห็นแก่ตัว
เค้าให้ผมทุกอย่างแต่ผมไม่ให้อะไรเลย(ซึ้งผมไม่เข้าใจว่า ให้ นั้นคืออะไร)
ผมพยายามถามว่าเห็นแก่ตัวยังไง เท่าที่ผมคิดคือการที่ผมห้ามนั้นนี้(แต่งตัว ไปเที่ยว กินของมีแอลกอฮอ ห้ามยุ่งกับผู้ชาย และอีกหลายอย่าง)รึป่าว
แต่พอคุยกันซักหน่อยได้ความ ที่บอกว่าผมไม่ให้อะไรเลยคือ พวกสิ่งของผมไม่ค่อยได้ให้อะไรกับเธอ และการใช้เงิน เธอไม่ชอบใจที่เธอติดหนี้ผมและมีความคิดประมาณว่าทำไมต้องติด(แต่ก่อนใช้กระเป่าตังร่วมกันแต่เธอบอกให้เลิกทำเพราะมันมีปัญหากันบ่อย และเวลาที่เธอใช้ตังของผมเธอก็บอกให้คิดไว้แล้วจะใช้คืน และก็ยืมผมบ่อยทั้งน้อยทั้งเยอะ สะสมจนเป็นเงินก้อน ผมพยายามลดหย่อนจากเงินจริงก็เยอะพอสมควร เธอใช้เงินในแต่ละวันเยอะในเรื่องการกิน ผมกินข้าววันละสองมื้อเพื่อจะได้มีเงินพอใช้ถึงเดือน)
หลังๆมานี้ผมอยากได้ของสิ่งนึงก็เก็บตังซื้อ(เวลาผมอยากได้อะไรผมจะเก็บตังแบบหักโหม มาม่าทั้งเดือน) เวลาเธอชวนกินอะไรผมก็ไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่
วันนี้เธอบอกเลิกผม
เธอบอกว่า เธอต้องการคนที่ให้และไม่หวังอะไรจากเธอ คนที่รักเธอมากกว่าที่เธอรัก
ผมบอกว่าจะรู้ได้ไงว่าอยากได้อะไร เธอก็บอกว่าทำไมคิดเองไม่ได้ ทุกครั้งที่ไปไหนนั้นนี้ผมเป็นคนจ่ายเธอรู้ว่าผมไม่ค่อยสบายใจ นั้นทำให้เห็นว่าผมไม่อยากให้เธอ
ผมพยายามง้อเธอเท่าที่ทำได้ โทรไปประมาณห้าทุ่มเธอบอกว่า ''พรุ่งนี้ต้องไปทำงานกูเหนื่อย เนี้ยทำร้ายกูทั้งร่างกายและจิตใจจริงๆ'' ''อยู่เฉยๆก็มีเงินใช้แต่กูเนี้ยต้องทำงาน'' พรุ่งนี้เดี่ยวเอาเงินทั้งหมดที่ยืมทั้งหมดไปคืน
ผมก็ง้อทุกวิถีทาง ผมบอกว่า ''จะให้ทุกอย่าง ของที่อยากได้ผมไม่เอาแล้ว ไม่อยากได้อะไรแล้ว หนี้ก็ไม่ต้องใช้ '' เธอบอกไม่ต้องมาให้ ไม่อยากได้กับผมแล้วอยากได้กับคนอื่น เค้าจะให้เองโดยที่เธอไม่ต้องขอให้เสียศักดิ์ศรี ถ้าอยากให้จริงๆคงไม่ต้องขอ
ผมง้อๆๆจะเป็นจะตายละ จะให้ทุกอย่างเลย ง้ออยู่นั้นจนเธอยอมคบต่อไป
อยากถามว่า ผมมันแย่มากใช่มั้ยคับ