คือเพิ่งเรียนจบป.ตรีได้สักพักคะ กะว่าจบไปคราวนี้ จะทำงานหาเงิน (ให้รวยไปเลย)
พ่อเป็นผอ. รร.แห่งหนึ่งคะ ท่านอยากให้เราไปสอนที่นั่น เพราะเห็นในความสามารถของเรา
แต่เราไม่อยากให้ใครมาหาว่าใช้เส้นสาย เลยไปเป็นติวเตอร์แทนคะ ชีวิตตอนนั้นก็แฮปปี้ดี
แต่เรื่องมันมีอยู่ว่า... วันหนึ่ง ที่รร.เค้าขาดครูคะ เราเลยเข้าไปช่วยสอนให้ในระหว่างที่ทาง
รร.กำลังหาครูใหม่อยู่ รร.ที่สอนมีตั้งแต่ระดับประถมจนมัธยมปลาย เลยมีโอกาสได้สอนทั้ง
เด็กป. และเด็กม. เลย ถือเป็นประสบการณ์ที่ดีคะ นี่ยังไม่เข้าเรื่องอีกนะ...
เข้าเรื่องคะ...
มีนร.(ชาย)ม.6คนหนึ่งคะ เป็นประธานสภานร. ค่อนข้างไฟแรงและทะเยอทะยานคะ
เห็นได้จากการที่เขาพยายามจะเสนอโปรเจ็ก โน่น นี่ นั่น กับทางผู้บริหารรร.
(บางวัน ถึงขั้นหิ้วกระเช้ามาฝากท่านผอ. หนักสุด... แวะไปนั่งคุยกับท่านผอ.ถึงที่บ้าน)
ครูทุกคนบอกว่า ปวดหัวคะ คุยกับเด็กคนนี้ เขาหัวดื้อ ไม่ฟังใครเลย
(ซึ่งจากที่เห็น กิคิดว่า น่าจะ จริง แหะ) ทั้งนี้ ทั้งนั่น เรารู้แค่ชื่อของเขา ไม่สนิทกัน
ไม่เคยคุยกัน ไม่เคยแม้แต่ยิ้มให้กันด้วยซ้ำ คือเป็นคนหน้านิ่ง จนหลายคนหาว่าหยิ่งคะ
ต้องบอกก่อนนะคะว่า... ไม่ได้สอนห้องม.6 ห้องไหนเลย ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลยคะ
... ... ...
เวลาผ่านไปประมาณหนึ่ง เขาขอเป็นเพื่อนในเฟสบุ๊คคะ เราไม่รับแอดคะ
แต่เขาก็ยังพยายาม ขอเราเป็นเพื่อนด้วยชื่อแอ๊กเคาท์อื่น ก็ไม่รับอยู่ดีคะ
คือทราบจากครูประจำชั้นว่า นร.คนนี้ มีเฟสบุ๊คถึง 3 แอีกเคาท์คะ
พอเราไม่รับเขาเป็นเพื่อน... เขาก็ไม่เลิกนะ เขาอินบ๊อกซ์มาหาคะ
ถามสารทุกข์สุขดิบ อย่างกับคนที่สนิทกันมาก (อ่าน... แต่ไม่ได้ตอบกลับคะ)
และที่สำคัญ ที่ทำให้ปี๊ดส์มาก คือ เขาเรียกชื่อเราเฉยๆ ไม่ใส่คำนำหน้าว่า ครู หรือ อะไรเลย
อย่างนี้ ไม่โอคะ บอกเลย ไม่ให้เกียรติกัน ไม่รูจักเด็กไม่รู้จักผูใหญ่...
ช่วงนั้น มีอะไรเกิดขึ้นมากมาย วุ่นวายมาก (หากอยากฟังต่อ บอกนะคะ เรื่องมันยาว)
บวกกับมีทุนเรียนต่อต่างประเทศเข้ามาพอดี เลยตัดสินใจเลยคะ ไปๆ ไม่ลังเลเลย
คุณเคยเจอคนแบบนี้ไหม? เล่นเอา จขกท. ปวดหัว มึนตึ๊บ ต้องหนีมาเรียนต่อเมืองนอกเลยคะ
พ่อเป็นผอ. รร.แห่งหนึ่งคะ ท่านอยากให้เราไปสอนที่นั่น เพราะเห็นในความสามารถของเรา
แต่เราไม่อยากให้ใครมาหาว่าใช้เส้นสาย เลยไปเป็นติวเตอร์แทนคะ ชีวิตตอนนั้นก็แฮปปี้ดี
แต่เรื่องมันมีอยู่ว่า... วันหนึ่ง ที่รร.เค้าขาดครูคะ เราเลยเข้าไปช่วยสอนให้ในระหว่างที่ทาง
รร.กำลังหาครูใหม่อยู่ รร.ที่สอนมีตั้งแต่ระดับประถมจนมัธยมปลาย เลยมีโอกาสได้สอนทั้ง
เด็กป. และเด็กม. เลย ถือเป็นประสบการณ์ที่ดีคะ นี่ยังไม่เข้าเรื่องอีกนะ...
เข้าเรื่องคะ...
มีนร.(ชาย)ม.6คนหนึ่งคะ เป็นประธานสภานร. ค่อนข้างไฟแรงและทะเยอทะยานคะ
เห็นได้จากการที่เขาพยายามจะเสนอโปรเจ็ก โน่น นี่ นั่น กับทางผู้บริหารรร.
(บางวัน ถึงขั้นหิ้วกระเช้ามาฝากท่านผอ. หนักสุด... แวะไปนั่งคุยกับท่านผอ.ถึงที่บ้าน)
ครูทุกคนบอกว่า ปวดหัวคะ คุยกับเด็กคนนี้ เขาหัวดื้อ ไม่ฟังใครเลย
(ซึ่งจากที่เห็น กิคิดว่า น่าจะ จริง แหะ) ทั้งนี้ ทั้งนั่น เรารู้แค่ชื่อของเขา ไม่สนิทกัน
ไม่เคยคุยกัน ไม่เคยแม้แต่ยิ้มให้กันด้วยซ้ำ คือเป็นคนหน้านิ่ง จนหลายคนหาว่าหยิ่งคะ
ต้องบอกก่อนนะคะว่า... ไม่ได้สอนห้องม.6 ห้องไหนเลย ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลยคะ
... ... ...
เวลาผ่านไปประมาณหนึ่ง เขาขอเป็นเพื่อนในเฟสบุ๊คคะ เราไม่รับแอดคะ
แต่เขาก็ยังพยายาม ขอเราเป็นเพื่อนด้วยชื่อแอ๊กเคาท์อื่น ก็ไม่รับอยู่ดีคะ
คือทราบจากครูประจำชั้นว่า นร.คนนี้ มีเฟสบุ๊คถึง 3 แอีกเคาท์คะ
พอเราไม่รับเขาเป็นเพื่อน... เขาก็ไม่เลิกนะ เขาอินบ๊อกซ์มาหาคะ
ถามสารทุกข์สุขดิบ อย่างกับคนที่สนิทกันมาก (อ่าน... แต่ไม่ได้ตอบกลับคะ)
และที่สำคัญ ที่ทำให้ปี๊ดส์มาก คือ เขาเรียกชื่อเราเฉยๆ ไม่ใส่คำนำหน้าว่า ครู หรือ อะไรเลย
อย่างนี้ ไม่โอคะ บอกเลย ไม่ให้เกียรติกัน ไม่รูจักเด็กไม่รู้จักผูใหญ่...
ช่วงนั้น มีอะไรเกิดขึ้นมากมาย วุ่นวายมาก (หากอยากฟังต่อ บอกนะคะ เรื่องมันยาว)
บวกกับมีทุนเรียนต่อต่างประเทศเข้ามาพอดี เลยตัดสินใจเลยคะ ไปๆ ไม่ลังเลเลย