สวัสดีคะ ...
ขอเกริ่น เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะคะ
ดิฉันแต่งงานกับสามีและมีลูกด้วยกันจะครบ 1 ขวบแล้วคะ ดิฉันได้พบเจอปัญหามากมายที่สามีสั่งสมมานาน คือดิฉันเป็นผู้หญิงที่งี่เง่า หงุดหงิดง่าย ชอบเอาแต่ใจ ชอบบังคับโดยที่เราไม่รู้ว่าเขาเต็มใจทำรึป่าว และที่สำคัญเถียงเก่งด้วยคะ นี่แหล่ะค่ะปัญหา
สามีขอแยกทางกับดิฉันเพราะเค้าบอกอยากมีอิสระอยากมีชีวิตใหม่อยากอยู่ตัวคนเดียวไม่อยากมีใคร อยากกลับไปใช้ชีวิตเดิมที่เคยเป็น
สามีของดิฉันเป็นคนดีมาก รับผิดชอบงานทุกอย่าง ไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงเลย ส่วนใหญ่ชอบอยู่ในสังคมชอบการอยู่กับเพื่อน ชอบการพูดคุย เฮฮา ส่วนเรื่องเหล้า สูบบุหรี่ เป็นเรื่องปกติของเค้าอยู่แล้ว ชอบกลับบ้านดึกเป็นประจำบางวันก็กลับ 7-8 โมงเช้าคะ ..... เราทำงานกลางคืนเวลาเดียวกันคะ เลิกงานก็เวลาเดียวกัน ดิฉันชอบไปอยู่ตามไปนั่งเฝ้าสามีกินเหล้าตลอด บางครั้งถามว่าเบื่อมั้ยที่เป็นแบบนี้
บอกตามตรงเลยคะ ว่าเบื่อ!!! มากทำไมต้องไปนั่งรอด้วย ทั้งๆที่สามีก็ไม่ได้อยากให้มาด้วย แต่ดิฉันก็เต็มใจอยากไปนั่งกับเค้า แต่สามีเป็นคนมีเหตุผลตลอดตั้งแต่อยู่ด้วยกันมา 3 ปี แต่ดิฉันมักจะเอาข้ออ้างมาลบเหตุผลของสามีซะส่วนใหญ่ สามีบอกให้ไปรอที่บ้านจะขอดูบอล กินเหล้าอยู่กับเพื่อนแปป เดี๋ยวตามไป
ดิฉันชอบหงุดหงิดต่อหน้าเพื่อนๆของเขา แล้วชอบชักสีหน้าและพูดใส่อารมณ์ ทั้งๆที่เป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ จนกลายต้องทะเลาะกันในที่สุด ดิฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเราทำงานมาเหนื่อยพอแล้วทำไมไม่กลับไปบ้านนอนพักผ่อนหรือหากิจกรรมอย่างอื่นทำดูหนังฟังเพลงหรือเล่นเกมในคอมในมือถือ กันบ้าง แต่สามีชอบเอาเวลาส่วนตัวนี้มาใช้อยู่กับสังคมกับเพื่อนๆจนดิฉันดูเหมือนคนไร้ค่า ดิฉันไม่อยากกลับไปบ้านอยู่คนเดียวต้องนอนรอโดยที่ไม่รู้ว่าสามีตัวเองอยู่ตรงนั้นทำอารัยบ้างจะไปเที่ยวต่อที่ไหนบ้างเกิดจากความไม่ไว้ใจของดิฉัน
(ดิฉันยอมรับเลยว่าความคิดตอนนี้ของดิฉันดูโง่งี่เง่ามากที่คิดแบบนั้นมาตลอด) สามีขอไปเล่นเกมกับเพื่อนดิฉันก็ห้าม จะไปเที่ยวก็ห้าม ไปดูคอนเสริตก็ห้าม จะทำอารัยๆก็ห้าม จนเมื่อวานก่อนวันที่ 16 พ.ค 58 นี้ สามีขอเลิกและแยกทางกันอยู่ สามีระบายความในใจทุกสิ่งอย่างออกมาว่ารับไม่ได้การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันแบบนี้ เราอยู่ด้วยกันไม่ได้ แต่ดิฉันบอกเลยว่าดิฉันไม่ยอมเลิกแน่นอนเพราะเรามีลูกด้วยกันแล้ว เค้าจึงยื่นข้อเสนอมาว่าเรายังอยู่บ้านเดียวด้วยกันได้แต่ตัวสามีเองไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับตัวของดิฉันอีกแล้วจะไม่อารัยๆ กับฉันอีกแล้ว จะกลับบ้านเวลาไหน จะทำอารัยจะไม่โทรถามอารัยๆอีกแล้ว
ตอนนี้ดิฉันรู้สึกผิดและสำนึกผิดแล้วจริงๆ คะ และอยากขอโอกาสเค้าอิกครั้ง ดิฉันต้องทำตัวอย่างไรช่วยให้คำแนะนำ ขอโอกาสเค้าอีกครั้งเพื่อเราจะได้กลับมาเป็นครอบครัวเหมือนเดิม ดิฉันรักลูกและสามีฉันมาก ฉันยอมรับผิดทุกสิ่งทุกอย่างพร้อมที่จะแก้ไขใหม่ให้ดีขึ้น ฉันสัญญา
ขอโอกาสอีกครั้ง
ขอเกริ่น เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะคะ
สามีขอแยกทางกับดิฉันเพราะเค้าบอกอยากมีอิสระอยากมีชีวิตใหม่อยากอยู่ตัวคนเดียวไม่อยากมีใคร อยากกลับไปใช้ชีวิตเดิมที่เคยเป็น
สามีของดิฉันเป็นคนดีมาก รับผิดชอบงานทุกอย่าง ไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงเลย ส่วนใหญ่ชอบอยู่ในสังคมชอบการอยู่กับเพื่อน ชอบการพูดคุย เฮฮา ส่วนเรื่องเหล้า สูบบุหรี่ เป็นเรื่องปกติของเค้าอยู่แล้ว ชอบกลับบ้านดึกเป็นประจำบางวันก็กลับ 7-8 โมงเช้าคะ ..... เราทำงานกลางคืนเวลาเดียวกันคะ เลิกงานก็เวลาเดียวกัน ดิฉันชอบไปอยู่ตามไปนั่งเฝ้าสามีกินเหล้าตลอด บางครั้งถามว่าเบื่อมั้ยที่เป็นแบบนี้ บอกตามตรงเลยคะ ว่าเบื่อ!!! มากทำไมต้องไปนั่งรอด้วย ทั้งๆที่สามีก็ไม่ได้อยากให้มาด้วย แต่ดิฉันก็เต็มใจอยากไปนั่งกับเค้า แต่สามีเป็นคนมีเหตุผลตลอดตั้งแต่อยู่ด้วยกันมา 3 ปี แต่ดิฉันมักจะเอาข้ออ้างมาลบเหตุผลของสามีซะส่วนใหญ่ สามีบอกให้ไปรอที่บ้านจะขอดูบอล กินเหล้าอยู่กับเพื่อนแปป เดี๋ยวตามไป
ดิฉันชอบหงุดหงิดต่อหน้าเพื่อนๆของเขา แล้วชอบชักสีหน้าและพูดใส่อารมณ์ ทั้งๆที่เป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ จนกลายต้องทะเลาะกันในที่สุด ดิฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเราทำงานมาเหนื่อยพอแล้วทำไมไม่กลับไปบ้านนอนพักผ่อนหรือหากิจกรรมอย่างอื่นทำดูหนังฟังเพลงหรือเล่นเกมในคอมในมือถือ กันบ้าง แต่สามีชอบเอาเวลาส่วนตัวนี้มาใช้อยู่กับสังคมกับเพื่อนๆจนดิฉันดูเหมือนคนไร้ค่า ดิฉันไม่อยากกลับไปบ้านอยู่คนเดียวต้องนอนรอโดยที่ไม่รู้ว่าสามีตัวเองอยู่ตรงนั้นทำอารัยบ้างจะไปเที่ยวต่อที่ไหนบ้างเกิดจากความไม่ไว้ใจของดิฉัน (ดิฉันยอมรับเลยว่าความคิดตอนนี้ของดิฉันดูโง่งี่เง่ามากที่คิดแบบนั้นมาตลอด) สามีขอไปเล่นเกมกับเพื่อนดิฉันก็ห้าม จะไปเที่ยวก็ห้าม ไปดูคอนเสริตก็ห้าม จะทำอารัยๆก็ห้าม จนเมื่อวานก่อนวันที่ 16 พ.ค 58 นี้ สามีขอเลิกและแยกทางกันอยู่ สามีระบายความในใจทุกสิ่งอย่างออกมาว่ารับไม่ได้การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันแบบนี้ เราอยู่ด้วยกันไม่ได้ แต่ดิฉันบอกเลยว่าดิฉันไม่ยอมเลิกแน่นอนเพราะเรามีลูกด้วยกันแล้ว เค้าจึงยื่นข้อเสนอมาว่าเรายังอยู่บ้านเดียวด้วยกันได้แต่ตัวสามีเองไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับตัวของดิฉันอีกแล้วจะไม่อารัยๆ กับฉันอีกแล้ว จะกลับบ้านเวลาไหน จะทำอารัยจะไม่โทรถามอารัยๆอีกแล้ว
ตอนนี้ดิฉันรู้สึกผิดและสำนึกผิดแล้วจริงๆ คะ และอยากขอโอกาสเค้าอิกครั้ง ดิฉันต้องทำตัวอย่างไรช่วยให้คำแนะนำ ขอโอกาสเค้าอีกครั้งเพื่อเราจะได้กลับมาเป็นครอบครัวเหมือนเดิม ดิฉันรักลูกและสามีฉันมาก ฉันยอมรับผิดทุกสิ่งทุกอย่างพร้อมที่จะแก้ไขใหม่ให้ดีขึ้น ฉันสัญญา