ใครมีปัญหา "คบคนใหม่ไม่ได้" เพราะ "ยังไม่ลืมรักครั้งแรก" มั่งคะ?

เป็นปัญหาโลกแตกที่เราไม่เคยแก้ได้ ไม่เคยให้คำตอบตัวเองได้ซักที
จะเริ่มเลยแล้วกัน ก็คือเรามีคนที่รักครั้งแรก เมื่อประมาณผ่านมา 10 ปีแล้ว
แล้วสถานะก็เป็นแค่เพื่อนกันมาหลายปีแล้ว
แต่ความรู้สึกดีๆที่ให้กันมันยังมีอยู่นะ ก็ประมาณว่ายังรู้สึกดีด้วยมาตลอด
เราไม่เคยมีเรื่องผิดใจให้ต้องรู้สึกแย่ต่อกันเลย ยังคุยกันได้ถ้ามีโอกาส
ยังหวังดี ให้สิ่งดีๆต่อกัน แต่เราแค่ไม่ได้อยู่ในสถานะแฟนกันนานแล้วเท่านั้นเอง

ที่ผ่านมาก็มีคนอื่นเข้ามาคุยๆบ้าง ศึกษากันไปเรื่อยๆ
แต่เราก็ยังเหมือนไม่สามารถให้ใจใครได้สุดๆ
ไม่เหมือนกับที่เราพูดได้เต็มปากว่าเรา"รักคนรักคนแรกของเรา"เหมือนเดิม
คือเมื่อไหร่ที่เรามีคนอื่นเข้ามา เราก็ไม่ได้ปิด แล้วเราก็ไม่ได้คิดว่าจะรักใครอีกไม่ได้
แต่ความรู้สึกมันไม่แน่ใจ มันไม่รู้ว่าเรายังรักคนเก่า หรือมันเป็นความผูกพัน
ไม่รู้ว่ามันเป็นความประทับใจของรักครั้งแรกรึป่าว
ไม่รู้ว่ามันเป็นธรรมดามั้ยที่คนเราจะไม่ลืมรักครั้งแรก แล้วความรู้สึกที่ยังมีอยู่นี้เรียกว่าอะไร

ชีวิตปกติเราก็ไม่ได้นั่งพร่ำเพ้อถึงเค้าอยู่ตลอดเวลานะคะ
คือนานๆทีก็มีโอกาสได้คุย ได้ทักทายกันบ้างเล็กน้อย
มันเป็นช่วงเวลาที่ดีเสมอเลยเวลาได้คุยกัน ได้เห็นรูป เห็นความเคลื่อนไหวกันและกัน
แต่มันมาเกินจุดที่จะกลับไปรักกันแบบแฟนแล้วแหละ(มั้งนะ)
เราก็ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง ใครจะเป็นคนที่ใช่สำหรับเราจริงๆ
แต่ถ้ามองจากเวลาที่ผ่านมาทั้งหมด เราก็กล้าพูดว่าเรารักเค้าเสมอ หวังดีทุกอย่าง
อยากให้เค้าเจอสิ่งดีๆ และเค้าก็ใช่เสมอสำหรับที่ผ่านมา

อนาคตเราอาจจะเจอคนที่เข้ามาเปลี่ยนความคิดเราก็ได้
แต่เราไม่รู้ว่า เราจะเปิดใจให้คนอื่นได้ยังไง เมื่อเรายังมีความรู้สึกที่ฝังในใจกับคนๆนี้อยู่

ใครมีประสบการณ์ประมาณนี้ มาแชร์กันนะคะ
มีวิธีการบอกตัวเองยังไง ก้าวต่อไปยังไงบ้าง
(อ่านแล้วงงมั้ย เราว่าเราเริ่มเขียนงงๆ 555)