เมื่อวานตอนฉากแม่ยงยุทธเสียรู้สึกเฉยๆนะ แต่วันนี้ฉากยงยุทธกับย่า แล้วสุดท้ายยุงยุทธทิ้งย่าออกจากบ้านน้ำตาจะไหลอะ

เพิ่งได้ดูย้อนหลังเมื่อคืน ชอบ 2 ฉาก มากๆ 1. ตอนที่ ยงยุทธ บอกย่าแย้มว่าสอบไม่ติดหมอ ตอนนี้เค้าใจความรู้สึก ทั้งยงยุทธและย่าแย้มมากๆ คนนึงถูกคาดหวังมากๆๆ แต่บอกไม่ได้ว่าไม่อยากเป็น กับอีกคนที่หว

ตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้มาปะทะกับย่าแย้ม พ่อคุณเล่นกับรัดเกล้าได้แบบเรียกน้ำตากระจาย ยังไม่พอ ฉากกราบแม่จากโบสถ์ นี่แบบยงยุทธ แกจะทำฉันเศร้าไปไหน ยงยุทธยังขยี้ด้วยการโทรหารัตน์แต่แค่ถือโทรศัพท์แล้วน้ำตา

พะยอม ผัวไม่รัก แม่บังคับ ลูกไม่ได้เรื่อง คือชีวิตล่มสลายมาก ฉากที่ยัยแย้มพูดว่าหลาน เก่งทุกคน พะยอม น้ำตาตกในมากๆ ยงยุทธ ย่าบังคับ เข้าใจว่าแม่ไม่รัก พ่อตายจาก ขี้โรค สองตัวละครนี้ต้องอยู่ใกล้ นังพญ

ชอบฉากแย้มตาย บ่อน้ำตาแตกเลยครับ ซึ้งในความรักที่ย่ามีให้หลาน ยิ่งตอนยงยุทธนึกภาพในอดีต ตอนที่แย้มซักผ้าปูที่นอนให้อะ แบบซึ้งมากๆ

เกิดมาก็ไม่ได้รับความอบอุ่นจากพ่อแม่ ย่าเลี้ยงมาแต่ก็เลี้ยงแบบผิดๆ ทำให้เหมือนเป็นคนเย็นชา แสดงความรู้สึกไม่เป็น พอแม่เสียไป แถมย่าก็มาป่วยหนักอย่างนี้(ตายไปแล้วด้วย) คนรักซึ่งเป็นคนไม่มั่นคงอยู่แล้วก

ดูแล้วขำทุกที มันเป็นมุขแบบโคตรสมจริงและฟีลกู๊ดมาก หลายฉากแล้วล่ะระหว่างหลานชายสุดที่รักกับคุณย่าจอมเฮี๊ยบ คุณหลายนอกจากจะพูดช้ายานคาง กระพริบตาช้า...ยังเดินช้ามว๊ากกกกกกก ส่วนอีแย้มเรื่องเร็วนี่ขอให้

ฉากที่ยงยุทธ กินข้าวเคล้าน้ำตา ทำให้คุณรู้สึกยังไงกันบ้าง

1. ฉากที่ยงยุทธออกจากร่าง ทำไมถึงเจอแค่ ย่าแย้ม / แม่อัมพร พ่อประยง ไปไหน 2. ฉากบวช ทำไมไม่เอารูปประยง ไปงานบวชพระยงยุทธครับ