ผมจะทำยังไงดี เมื่อเพื่อนสนิทของคนที่ผมชอบ กีดกันผมทุกทางเลย?

แนะนำตัวก่อน
        ผมเป็นนักศึกษาสถาบันแห่งหนึ่ง กำลังเรียนอยู่ปีสุดท้าย  ผมเองเป็นผู้ชายที่เจ้าชู้มาก่อน สมัยเป็นวัยรุ่น เคยคบซ้อนหลายคนระหว่างที่มีแฟน จนวันนึง(4-5เดือนที่ผ่านมา) เพราะความเจ้าชู้ของผมมันก็เลยทำให้แฟนผมที่คบกันมาหลายปีระหว่างเรียนมหาลัยเนี่ย ขอเลิกกับผม แต่เราก็เลิกกันด้วยดี
      จากวันนั้นมาลองคิดทบทวนดู ผมก็รู้สึกแย่กับตัวเองมากๆ คิดอยากจะเปลี่ยนเป็นคนใหม่ อยากจะเป็นผู้ใหญ่จริงๆสักที ผมก็เลยเลิกพฤติกรรมเจ้าชู้ที่เคยทำ เลิกคุยกับสาวๆหลายๆคน จนตอนนี้ ไม่เหลือคนคุยด้วยสักคน 555      ถามว่าเหงามั้ย. ก็เหงานะ แต่มันก็มีเพื่อนคอยไปกินข้าวกันนั่งคุยกันแก้เหงา  แต่มันก็รู้สึกดีนะได้เลิกเจ้าชู้เนี่ยย แอบภูมิใจในตัวเองอยู่ แต่ก็ไม่ค่อยมีใครเชื่อหรอก ว่าผมจะทำได้จริงๆ      แต่มันก็ทำได้มาสี่ห้าเดือนแล้วนะ ซึ่งก็คงต้องรอดูกันต่อไปป

เข้าเรื่องกันนะะะ. มาพูดถึงผู้หญิงคนปัจจุบันที่ผมชอบอยู่ดีกว่า

     "เค้า" เป็นผู้หญิงน่ารัก ทั้งน่าตาและนิสัย เป็นคนดี ไม่เจ้าชู้ ไม่เที่ยว ไม่เคยมีแฟน. เรียนก็เก่ง(ตรงข้ามกับผมหลายอย่างเลย)

        ผม เป็นเพื่อนเรียนคณะเดียวกันมากับเค้า ก็เป็นเพื่อกันมาตั้งแต่ปีแรก จนตอนนี้เรียนอยู่ปีสุดท้ายแล้ว แล้วก็เรียนห้องเดียวกันมาตลอด.   ความสนิทก็ระดับปานกลาง ถึง มาก แบบไปเที่ยวด้วยกันกินข้าวด้วยกันได้บ่อยตามประสา ไปทีก็เป็นกลุ่มใหญ่อะไรงี้  โดยที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราไม่เคยรู้สึกอะไรกันเกินเพื่อนเลยเพราะผมเองก็มีแฟน เค้าก็มีคนที่เค้าชอบและคุยอยู่ แต่เราก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมาตลอด

แต่วันนึงเมื่อไม่นานมานี้ มันเป็นช่วงเวลาที่เราสองคนต่างก็ไม่มีใคร และก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่ทำให้เราได้คุยกันมากขึ้น มีเหตุการณ์หลายๆอย่างที่ทำให้เราได้อยู่ใกล้ๆกันมากขึ้น จนวันนึงความรู้สึกของผมที่มีต่อเค้ามันมากไปกว่าเพื่อนกันแล้ว  แล้วพอเค้ารู้สึกได้ว่าผมรู้สึกยังไงกับเค้า เค้าก็ขอให้ผมมาคุยกันหน่อยเกี่ยวกับเรื่องของเรา  พอได้ไปคุยกัน ก็ได้รู้เหมือนกันว่า เค้าเองก็เริ่มไม่ได้รู้สึกกับผมแค่เพื่อนเหมือนกันแล้ว. ^^

ตั้งแต่วันที่ออกไปคุยกันนั้นแหละ หลังจากนั้นเราก็คุยกันมากขึ้น คุยทั้งวันทั้งคืน ไลน์ บางครั้งก็โทรศัพท์ มีบางครั้งไปกินข้าวสองคน แต่ก็ไม่ได้ไปแบบให้ใครรู้นะคับ เพราะก็ยังไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่ระหว่างนั้นผมก็มีความสุขมากๆเลยนะ คืออยากจะหยุดเวลาไว้แค่ตรงนั้นเลยด้วยยย

        แต่!!   หลังจากคุยกันไปได้สักพัก เรื่องมันก็ไปถึงหูเพื่อนสนิทของเค้า(ก็คือเพื่อนในคณะผมนี้แหละ) ซึ่งเป็นเพื่อนที่เค้ารักและแคร์มากๆ  แล้วพอเพื่อนเค้ารู้ว่าคุยกับผม เพื่อนเค้าก็โกรธมากๆ ไม่อยากให้คุยกับผมเพราะผมเป็นคนเจ้าชู้ กลัวว่าเค้าจะเสียใจถ้าผมกลับไปทำพฤติกรรมแบบเดิมๆอีก
แต่เค้าก็ไม่ได้เชื่อเพื่อนทั้งหมด ก็ยังคงคุยกับผมบ้าง (แต่ก็น้อยลง) เพื่อนเค้าก็ยิ่งไม่พอใจใหญ่. เค้าก็ถูกเพื่อนว่า จนบางครั้งร้องให้
ผมเอง ก็ทำได้แค่ปลอบ เวลาที่ร้องให้ แล้วก็คิดว่า อาจจะเลิกคุยกับเค้าจริงๆ เพื่อเค้าจะได้ไม่ต้องทะเลาะกับเพื่อนเค้าอีก ให้เค้ากลับไปมีชีวิตที่ปกติ อยู่กับเพื่อนเหมือนเดิม. มันจะดีมั้ย?  หรือมันมีวิธีที่ดีกว่านั้นมั้ย?

    สำหรับผม ผมเข้าใจเพื่อนเค้ามากๆเลย ว่าเค้าเป็นห่วงเพื่อน แล้วมันก็ยากจริงๆ ที่เค้าและเพื่อนจะเชื่อ ว่าคนเจ้าชู้แบบผมเนี่ยจะเลิกเจ้าชู้ได้จริงๆ
    แต่ผมยืนยันนะ ว่าผมชอบเค้าจริงๆและจริงจังกับเค้ามากๆ แล้วผมก็เลิกเจ้าชู้ได้แล้วจริงๆ ถึงจะไม่ได้เลิกเจ้าชู้เพราะเค้า แต่ผมคิดจะทำต่อไป เพื่อเค้า
    แต่ก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำยังไง ให้เค้าและเพื่อน เชื่อ และยอมรับในตัวผมได้

ใครมีวิธีคิดหรือประสบการณ์ดีๆมาแลกเปลี่ยนกันได้ครับ ยิ้ม
                                                                                                               ปล.เป็นการตั้งกระทู้แรกของผม ผิดพลาดยังไงขออภัยคับบ ^^
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่