ผมเป็นคนที่ใจร้อน ขี้โมโห โวยวาย อารวาท อันธพาน งี่เง่า เอาแต่ ขี้บ่น จู้จี้ จุกจิก
แบบว่าแฟนจะไปไหนมาไหน ขอแค่บอกว่าเดินทางเรียบร้อย ถึงไหนๆ ว่ามา แค่นั้น เราเป็นห่วงเรื่องการเดินทาง
พ่อไม่ให้คบกัน ก็รอ รอมานานกว่า 10 ปี
ขี้หึง ผู้ชายที่ไหนมาโพสท์คำพูดกับแฟน ไม่ดี มีเรื่อง ช่วยให้เกียริต์ ผู้หญิงด้วย
การกิน การนอน เราจะรู้เวลาว่าเขากินอะไร ขับถ่ายเป็นยังไง
ทำงานเสร็จตี4 ตี5 ตื่นมาปลุกแฟนไปทำงานทุกวัน รอนั่งรถถึง 6โมงเช้า
เจอกันทุก 6 เดือน ช่วงอยู่บ้านขับรถไปส่งที่ทำงานทุกวัน ไปกลับ 200 กม. เช้าเย็น
อยากกิน หมูหวานไข่เจียว ผมตื่น มาทำให้ก่อนไปส่งทำงาน
อยากไปเที่ยวไหน ผมพาไปหมด (สำหรับผมไปได้ทุกที่ที่มีเธอ)
เวลาเขามีปัญหา จะมาโวยวาย ใส่อารมณ์ ที่ผม ผมยินดี พร้อมอยู่เคียงข้าง อยากรับฟัง
เวลาผมงี่เง่า อารมณ์ร้อน เพียงเขามองตาผม ผมหยุด 5555
คบกันมาตั้งแต่ ม.1 ตอนนี้จบมาทำงาน เขาทำอยู่บ้าน ผมต้องทำงานกลางทะเล
ผมขวนขวายหาทางมาอยู่ใกล้ๆไทย เพราะเพียงเขาขอร้อง
ผมเคยเป็นเด็ก เกเร สมัยมัธยม ผมเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทำงาน เงินเดือนเริ่มที่ 8 หมื่น
ผมเคยสอบได้เกรด สองนิดๆ มาคบกับเขา เขาก็ให้ผมตั้งใจเรียน จนมาอยู่ระดับแนวหน้า รร.
ผมเคยหนีเรียน ทะเลาะวิวาท แว้นส์ มอไซค์ ก็เลิก เพื่อเขา
ผมยอมโดนแม่ตี พ่อตี เพื่อได้เจอเขา
ผมเคยนอนคุยโทรศัพท์ คุยกันตั้งแต่ค่ำยันเช้า แต่ปัจจุบัน วันละ 15 นาทีเขาก็ขอนอน
รักแรกของผม 10กว่าปี ผมทำมันพังลง เพราะผม งี่เง่า ผมเอาแต่ใจ ผมทำให้เขาเครียด
ผมคิดแค่ว่าอยากทำให้รักเรามัน หวานใหม่ เสมอ ไม่จืดจาง กลายยเป็นว่า บีบรัดเขาจนเขาอึดอัด
ผมขอโทษที่ผมแอบคบกันมา ผมจริงใจ จริงจังมาก ที่มาทำงานไกลบ้าน เพียงเพราะเก็บเงินแต่งงาน
งานที่ผมทำแต่ละวันๆ ก็มีความเสี่ยงสูง ความกดดันต่างๆ มารุมเร้า
ผมอยากให้ผู้หญิงคนนั้นได้รับรู้ และมองย้อนสิ่งที่ผมทำไปบ้าง ผมทำทุกอย่างเพื่อเธอ

ที่ผมต้องมาลงพันทิป เพราะเธอปิดบล็อค การติดต่อผมทั้งหมด ผมยังลอยคออยู่กลางทะเล
ถ้าผมอยู่บนฝั่งอย่าว่าแต่ระยะในไทยเลย ต่อให้คนละมุมโลก ผมก็จะกลับมาหาเธอ
กลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ คนที่สุภาพ คนที่ใจเย็น จับมือกันไปด้วยกันนะ ขอโทษจริงๆ
ตอนนี้ต้องมาเลิกกันเพราะ พ่อห้ามคบกันครับ บวกกับ ความงี่เง่าของผม ผมผิดเองผมรู้ตัวครับ
ทนอีกหน่อยสิ ทนมา 10 ปีแล้ว อีกแค่ 2 ปีไงที่ว่าจะกล้าขอทางบ้าง

รักแตงโมนะ   จากหมูแดง โง่เง่าเต่าตุ่น