เเค่เเอบชอบครูมันผิดมากนักอ่อ???

เราก็เเค่คนๆนึงที่มีความรักเหมือนกับคนอื่นเค้าเเหละ เเต่ความรักของเราเป็นความรักที่เเปลก หรือที่คนทั่วไปบอกว่าผิด ใช่มันอาจจะผิด เเต่สำหรับเรามันเป็นความรักที่บริสุทธิ์น่ะ ความจริงเราไม่ได้ชอบเรียนภาษาหรอกเเต่ด้วยว่า เเม่อยากให้เรียนเราได้ชอบภาษาจีนไม่ได้จะจริงจังเเต่ที่เราอยากเรียนเพราะครูคนนึง ทำให้เราอยากเรียก ความรู้สึกตอนนั้นเราบอกไม่ถูกว่ามันเรียกว่า รักเเรกเจอรึป่าว ในตอนนั้นที่ได้เห็นก็หัวใจเต้นเเรง หายใจผิดปกติ  มันยากน่ะที่จะรู้สึกกับใคร ในใจคิดเเค่ว่าความรักก็เหมือนมวยต่อยข้ามรุ่นไม่ได้หรอก เเละมันก็คงเป็นอย่างนั้น  พอมาหลังๆเราเริ่มคุยกันน้อยลง เเบบน้อยมากๆ เเค่หน้าเราเค้ายังไม่มองเลย เเต่ไม่เป็นไรเเค่เรามองเค้าเเบบนี้เเค่คนเดียวก็พอเเล้ว เรารู้เเหละต่อให้เราทำยังไงเค้าคงไม่สนใจหรอก เพราะเราเป็นผู้หญิง หรือที่ใครๆให้คำจำกัดความว่า" ทอม" ดูเหมือนเค้าจะชอบผู้ชายอ่ะ ก็เเอบเศร้านิดนึงอ่ะ  มันจะเป็นไปได้ไงอายุเราห่างกันหลายปี ในตอนนี้เรายังรู้สึกกับเค้าอยู่ยิ่งนับวันมันยิ่งมากขึ้น ก็หวังเเค่ว่า 2 ภาคเรียนที่เหลืออยู่ก็อยากจะซึมซับความรู้สึกดีๆไว้ เเค่นี้ก็เป็นพอเเล้ว ในใจอยากจะบอกทุกอย่างให้เค้ารู้ตอนเราจะจบ เเต่สุดท้ายก็ต้องเก็บเอาไว้ เรามันขี้ขลาน เรากลัวว่าทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม  ไม่รู้จะทำยังไง! ขอรู้สึกเเบบนี้ต่อไปก็พอ.