เมื่อสองสามเดือนก่อนเราพึ่งเลิกกับแฟนมันทำให้เราเหงามากเพราะเวลาไปไหนมาไหนกับเพื่อนๆเห็นเพื่อนเขามีแฟนเห็นเพื่อนเขามีแฟนเห็นเขาอยู่กับแฟนแล้วเราก็รู้สึกนอยเหมือนกัน มันเป็นสาเหตุที่ทำให้เราทำผิดเราตัดสินใจคุยกับผู้ชายคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนสนิทของแฟนเก่าเราและผู้ชายคนนั้นเขามีลูกมีเมียแล้วแต่เราก็ยังคุยกับเขาโดยไม่แคร์และไม่สนอะไรว่าใครเขาจะเสียใจสนแค่ความรู้สึกของตัวเองตอนแรกเราคิดว่าจะคุยกับเขาเล่นๆแก้เหงาแต่นานๆไปพอเริ่มสนิทกันมันทำให้เราเริ่มจริงจังกับเขาอยากเป็นเจ้าของเขาไม่อยากหลบๆซ่อนๆหลังๆมาเราเริ่มขอให้เขามาอยู่ด้วยจนหลังๆมาเขาเริ่มไม่กลับไปหาลูกหาเมียเขามาอยู่กับเราตลอดจนเมียเขาจับได้เราไม่ได้รู้สึกผิดอะไรเรายิ่งเริ่มแย่งเขาจากเมียหนักมากขึ้นส่งข้อความโพสเฟสโพสรูปคู่ทำใส่เมียเขาทุกทางจนเมียเขาทนไม่ไหวขอเลิกกับเขาตอนนั้นเราดีใจมากๆที่เขาเลิกกับลูกกับเมียเสียที แต่เราก็มีความสุขได้ไม่นานสุดท้ายผู้ชายเขาก็กลับไปหาลูกหาเมียเขาเราพยายามยื้อพยายามรั้งเขาไว้แต่เขาก็ไม่สนใจเราเลยเขาทำเหมือนกับว่าไม่เคยมีเราอยู่ในชีวิตเขาไม่สนใจไม่แคร์เราเลยสักนิดกำตามสนองเราแล้วใช่ไหมเราผิดหรอที่มาที่หลังแล้วไงมันเจ็บไม่ได้ร้องให้ไม่ได้ใช่ไหมมาก่อนถูกเสมอสินะ
ผิดมากไหมที่แย่งของคนอื่น