มันเกินไปหรือเปล่า ว่าธุรกิจกับผมแบบนี้
เรื่องเกิดจากว่า ผมโดนผู้ใหญ่ท่านนึงบอกว่า(เขาเป็นป้าผมครับ พี่สาวของแม่) โตขนาดนี้แล้วจะใช้เงินพ่อแม่ ไปอีกถึงไหน (ผมเป็น เด็กมหาลัย ปีหนึ่งครับ ซึ่งผมเข้าใจนะถ้าเขาอยากให้ผมไปหางานทำ ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่ครับ ผมกำลังหางาน Part-Time ช่วงปิดเทอมทำ)
ผมก็เคยเล่าให้ฟังว่า "จริงๆแล้วผมก็เคยหาเงินได้นะครับ" เขาถามผมมา "ไหนลองเล่ามาสิ ทำอย่างไร"
เมื่อสมัยมัธยม ผมก็บอกว่าเริ่มจากการที่ผมไปเช่าเครื่องเซิฟเวอร์โดยมีเพื่อนช่วยแชร์ค่า เซิฟเวอร์ อีก 1 คน ซึ่งจุดประสงค์ที่ทำขึ้นมา เพื่อให้คนกลุ่มที่รู้จักมาใช้งาน เพื่อที่จะแบคอัพไฟล์ข้อมูลต่างๆ หรือจะเก็บ รูปภาพเก็บไว้ (สมัยนั้น Facebook หรือ พวกโปรแกรม Social ยังไม่ค่อยมี ) รวมทั้งถึง ทำ VPS
ปรากฏว่า สิ่งที่ผมทำนั้นค่อนข้างไปได้ดี มีการมาชวนใช้ของผมแบบ ปากบอกต่อ ถึงแม้เดือนต่อเดือน ผมอาจจะไม่ถึงหลักหมื่นก็ แต่ผมมองย้อนกลับไปสมัยเด็ก ผมคิดว่าสิ่งนั้นเป็นประสบการณ์มากกว่าที่เงินที่ผมทำได้อีก แต่ผมก็ต้องหยุดทำ เพราะ ผมได้รับความเห็นจากแม่ว่า ผมยังเรียนอยู่ผมควรใช้เวลานี้เรียนให้เต็มที่ ซึ่งผมก็โอเคแล้วก็ยุติการบริการลงในที่สุด เพราะผมจะได้ใช้เวลากับการเรียนให้เต็มที่
แต่สิ่งที่ผู้ใหญ่นั้นพูดออกมา คือ "ในประเทศไทย ยังมีคนโง่มากกว่าผม กับเพื่อนผม ที่มาใช้บริการหนูอีกหรอ?"
ผมนี้พูดอะไรไม่ออก แล้วเก็บมานั่งคิดว่า สิ่งที่ผมทำไปมันดูเลวร้ายขนาดนั้นเลยหรอ
เกินไปไหมมาว่าธุรกิจ(เล็กๆ)ของผมแบบนี้ ?
เรื่องเกิดจากว่า ผมโดนผู้ใหญ่ท่านนึงบอกว่า(เขาเป็นป้าผมครับ พี่สาวของแม่) โตขนาดนี้แล้วจะใช้เงินพ่อแม่ ไปอีกถึงไหน (ผมเป็น เด็กมหาลัย ปีหนึ่งครับ ซึ่งผมเข้าใจนะถ้าเขาอยากให้ผมไปหางานทำ ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่ครับ ผมกำลังหางาน Part-Time ช่วงปิดเทอมทำ)
ผมก็เคยเล่าให้ฟังว่า "จริงๆแล้วผมก็เคยหาเงินได้นะครับ" เขาถามผมมา "ไหนลองเล่ามาสิ ทำอย่างไร"
เมื่อสมัยมัธยม ผมก็บอกว่าเริ่มจากการที่ผมไปเช่าเครื่องเซิฟเวอร์โดยมีเพื่อนช่วยแชร์ค่า เซิฟเวอร์ อีก 1 คน ซึ่งจุดประสงค์ที่ทำขึ้นมา เพื่อให้คนกลุ่มที่รู้จักมาใช้งาน เพื่อที่จะแบคอัพไฟล์ข้อมูลต่างๆ หรือจะเก็บ รูปภาพเก็บไว้ (สมัยนั้น Facebook หรือ พวกโปรแกรม Social ยังไม่ค่อยมี ) รวมทั้งถึง ทำ VPS
ปรากฏว่า สิ่งที่ผมทำนั้นค่อนข้างไปได้ดี มีการมาชวนใช้ของผมแบบ ปากบอกต่อ ถึงแม้เดือนต่อเดือน ผมอาจจะไม่ถึงหลักหมื่นก็ แต่ผมมองย้อนกลับไปสมัยเด็ก ผมคิดว่าสิ่งนั้นเป็นประสบการณ์มากกว่าที่เงินที่ผมทำได้อีก แต่ผมก็ต้องหยุดทำ เพราะ ผมได้รับความเห็นจากแม่ว่า ผมยังเรียนอยู่ผมควรใช้เวลานี้เรียนให้เต็มที่ ซึ่งผมก็โอเคแล้วก็ยุติการบริการลงในที่สุด เพราะผมจะได้ใช้เวลากับการเรียนให้เต็มที่
แต่สิ่งที่ผู้ใหญ่นั้นพูดออกมา คือ "ในประเทศไทย ยังมีคนโง่มากกว่าผม กับเพื่อนผม ที่มาใช้บริการหนูอีกหรอ?"
ผมนี้พูดอะไรไม่ออก แล้วเก็บมานั่งคิดว่า สิ่งที่ผมทำไปมันดูเลวร้ายขนาดนั้นเลยหรอ