สวัสดีครับ นี่เป็นกระทู้แรกในพันทิปของผม
เริ่มเลยนะครับ.......ผมกับภรรยาคบกันมา 9 ปีแล้ว แต่งงานและมีลูกชาย 1 คน และปัจจุบันกำลังตั้งครรภ์อีก 1 คน
ระยะเวลาที่คบอยู่กินกันมาเธอคอยช่วยเหลือผมทุกอย่างตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย เป็นคนดึงผมจากคนไม่เอาไหนมายืนจุดๆนี้ได้ มีพร้อมทุกอย่าง
แต่ด้วยธรรมชาติของผมเป็นคนชอบสังคมมาก เพื่อนนี่เรียกว่ามีอิทธิพลสำคัญกับผมมากๆเลย ก่อนหน้าที่จะแต่งงานกันก็เคยทะเลาะจนถึงขั้นจะเลิกรากันไปครั้งนึงแล้วเหตุเพราะผมแอบไปมีกิ้ก แต่สุดท้ายแล้วผมเลือกคนที่อยู่เคียงข้างผมมาโดยตลอดผมเริ่มเปลี่ยนตัวเอง จากชอบไปหาเพื่อนไปสังสรรค์กับเพื่อนก็เริ่มลดน้อยลง ภรรยาผมเป็นคนเข้ากับคนยากจริงจังไปทุกเรื่องพูดเล่นนิดๆหน่อยๆก็โกรธ เพื่อนผมแซวนิดหน่อยก็โมโหแต่ไม่พูดต่อหน้าเพื่อนผม กลายเป็นว่าภรรยาผมเข้ากับเพื่อนของผมไม่ได้ด้วย เคยมีอยู่เหตุการณ์นึงผมไปเตะบอลกลับมาบ้านประมาณเที่ยงคืนได้ ชวนเพื่อนมานั่งดื่มต่อที่บ้าน ภรรยาผมนั่งรอข้างล่าง เพื่อนผมรออยู่ตรงหน้าบ้าน ผมจะเข้าไปหยิบแก้วภรรยาผมจิกหัวผมต่อหน้าเพื่อนเลย เพื่อนผมถึงกับเหวอส่วนตัวผมคิดในใจแบบว่า (เฮ้ยต่อหน้าเพื่อนให้เกียรติกุนิดนึงเถอะ) จนเพื่อนผมไม่กล้ามาบ้านผมเลยหลังๆมันเริ่มรุ้สึกหนักขึ้นๆ ผมพูด 1 คำภรรยาผมเถียงด่ากลับมาเป็นชั่วโมงเลย ทะเลาะกันเรื่องนี้ชอบบานปลายไปเรื่องอื่นๆ โยงเข้ามาขุดเข้ามา แต่ผมก้ไม่ได้โต้ตอบนะเพราะผมคิดเสมอว่าคนนึงร้อนคนนึงต้องเย็นรักษาไว้ซึ่งครอบครัวมันเป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ จนผมรุ้สึกเหมื่อนกอดระเบิดเวลาไว้ ผมเหมื่อนกระดิกตัวไปไหนไม่ได้จนมันเริ่มรู้สึกอึดอัด แชทกับใครในเฟสเค้าก็เช็คหมด กับเพื่อนผู้หญิงยิ่งแล้วใหญ่เลย ภรรยาผมรุ้สึกไม่พอใจมากๆเวลาเพื่อนผมทักแชทมารึผมจะคุยกับเพื่อนร่วมงานที่เป็นผู้หญิง ทั้งๆที่ใจจริงๆผมก้ไม่ได้คิดอะไรรูปโปรไฟล์ผมก็หน้าลูกเต็มๆ แต่ภรรยาผมระแวงไปหมดทุกอย่าง จริงอยู่ผมเคยทำให้เค้าไม่ไว้ใจหลายครั้ง แต่บางทีมันก็เกินไปผมเริ่มไม่มีสมาธิทำงานจนงานผมผิดพลาดบ่อยครั้ง ขณะที่ผมกำลังโพสกระทู้นี้ก็ยังคงทะเลาะกันทางเฟสเรื่องเพราะว่าผมไปทักแชทเพื่อนผู้หญิงที่ทำงาน จนเธอถึงขั้นพูดกับผมว่าลาออกซ่ะถ้าบริสุทธิ์ใจรึไม่ก็ให้โทรเข้าออฟฟิสมาเคลียร์กับเพื่อนผู้หญิงคนนั้นผมเริ่มรู้สึกเหมื่อนไม่มีที่ยืนเลย มันเหนื่อยมากๆเวลาทะเลาะกันแต่ละครั้งผมต้องมานั่งอธิบายแต่พุดยังไงก็เปลี่ยนความคิดเค้าไม่ได้
มีใครเคยมีปัญหาแบบผมบ้างไหม
ผมมีเรื่องอึดอัดใจกับภรรยาอยากขอพื้นที่ระบายครับ
เริ่มเลยนะครับ.......ผมกับภรรยาคบกันมา 9 ปีแล้ว แต่งงานและมีลูกชาย 1 คน และปัจจุบันกำลังตั้งครรภ์อีก 1 คน
ระยะเวลาที่คบอยู่กินกันมาเธอคอยช่วยเหลือผมทุกอย่างตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย เป็นคนดึงผมจากคนไม่เอาไหนมายืนจุดๆนี้ได้ มีพร้อมทุกอย่าง
แต่ด้วยธรรมชาติของผมเป็นคนชอบสังคมมาก เพื่อนนี่เรียกว่ามีอิทธิพลสำคัญกับผมมากๆเลย ก่อนหน้าที่จะแต่งงานกันก็เคยทะเลาะจนถึงขั้นจะเลิกรากันไปครั้งนึงแล้วเหตุเพราะผมแอบไปมีกิ้ก แต่สุดท้ายแล้วผมเลือกคนที่อยู่เคียงข้างผมมาโดยตลอดผมเริ่มเปลี่ยนตัวเอง จากชอบไปหาเพื่อนไปสังสรรค์กับเพื่อนก็เริ่มลดน้อยลง ภรรยาผมเป็นคนเข้ากับคนยากจริงจังไปทุกเรื่องพูดเล่นนิดๆหน่อยๆก็โกรธ เพื่อนผมแซวนิดหน่อยก็โมโหแต่ไม่พูดต่อหน้าเพื่อนผม กลายเป็นว่าภรรยาผมเข้ากับเพื่อนของผมไม่ได้ด้วย เคยมีอยู่เหตุการณ์นึงผมไปเตะบอลกลับมาบ้านประมาณเที่ยงคืนได้ ชวนเพื่อนมานั่งดื่มต่อที่บ้าน ภรรยาผมนั่งรอข้างล่าง เพื่อนผมรออยู่ตรงหน้าบ้าน ผมจะเข้าไปหยิบแก้วภรรยาผมจิกหัวผมต่อหน้าเพื่อนเลย เพื่อนผมถึงกับเหวอส่วนตัวผมคิดในใจแบบว่า (เฮ้ยต่อหน้าเพื่อนให้เกียรติกุนิดนึงเถอะ) จนเพื่อนผมไม่กล้ามาบ้านผมเลยหลังๆมันเริ่มรุ้สึกหนักขึ้นๆ ผมพูด 1 คำภรรยาผมเถียงด่ากลับมาเป็นชั่วโมงเลย ทะเลาะกันเรื่องนี้ชอบบานปลายไปเรื่องอื่นๆ โยงเข้ามาขุดเข้ามา แต่ผมก้ไม่ได้โต้ตอบนะเพราะผมคิดเสมอว่าคนนึงร้อนคนนึงต้องเย็นรักษาไว้ซึ่งครอบครัวมันเป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ จนผมรุ้สึกเหมื่อนกอดระเบิดเวลาไว้ ผมเหมื่อนกระดิกตัวไปไหนไม่ได้จนมันเริ่มรู้สึกอึดอัด แชทกับใครในเฟสเค้าก็เช็คหมด กับเพื่อนผู้หญิงยิ่งแล้วใหญ่เลย ภรรยาผมรุ้สึกไม่พอใจมากๆเวลาเพื่อนผมทักแชทมารึผมจะคุยกับเพื่อนร่วมงานที่เป็นผู้หญิง ทั้งๆที่ใจจริงๆผมก้ไม่ได้คิดอะไรรูปโปรไฟล์ผมก็หน้าลูกเต็มๆ แต่ภรรยาผมระแวงไปหมดทุกอย่าง จริงอยู่ผมเคยทำให้เค้าไม่ไว้ใจหลายครั้ง แต่บางทีมันก็เกินไปผมเริ่มไม่มีสมาธิทำงานจนงานผมผิดพลาดบ่อยครั้ง ขณะที่ผมกำลังโพสกระทู้นี้ก็ยังคงทะเลาะกันทางเฟสเรื่องเพราะว่าผมไปทักแชทเพื่อนผู้หญิงที่ทำงาน จนเธอถึงขั้นพูดกับผมว่าลาออกซ่ะถ้าบริสุทธิ์ใจรึไม่ก็ให้โทรเข้าออฟฟิสมาเคลียร์กับเพื่อนผู้หญิงคนนั้นผมเริ่มรู้สึกเหมื่อนไม่มีที่ยืนเลย มันเหนื่อยมากๆเวลาทะเลาะกันแต่ละครั้งผมต้องมานั่งอธิบายแต่พุดยังไงก็เปลี่ยนความคิดเค้าไม่ได้
มีใครเคยมีปัญหาแบบผมบ้างไหม