ง่ายๆ อกหัก คนที่เราชอบรักกับเพื่อนสนิท
ระหว่างผู้ชายกับเพื่อนเลือกอย่างไหนว่ะ "เพื่อนอ่ะ เมื่อไหร่ก็ได้ แต่ผู้ชานนิขอก่อน" แต่ผู้ชายที่แกขอคือคนรักของเราว่ะเพื่อน (แต่นั้นไม่ใช่ความผิดแกเลยว่ะเพื่อน)
มีผู้ชายคนนึงเข้ามาบอกกับเราว่า "เธอผมแอบชอบมาตั้งแต่ผมอยู่ปีหนึ่งละครับ" เราตกใจ แล้วคิดว่าเพื่อนแกล้ง ถามว่า มาแกล้งเราทำไม "ผมไม่ได้แกล้งนะ ชอบจริง ๆ ชอบมากด้วย เปิดโอกาสให้เราได้คุยกับเธอได้ไหม" เราตอบ เราก็เปิดนะไม่ได้ปิด ตอนแรกก็ปิดแหละ เพราะชอบอยู่คนเดียวอีกอย่างหน้าตาเราก็ไม่ได้ดีไม่สวยเลยละ ส่วนแกนะหรอ อย่างกะพระเอกเกาหลี หล่อขาว เราจะไว้ใจแกได้ยังไง
หลังจากนั้นเราก็เริ่มคุยกันมาเรื่อย ๆ ค่ะ จนกระทั่งวันเกิดเขา 22 พฤษจิกายน เขาไม่อยู่ไปต่างจังหวัด เราทำการ์ด วาดรูปให้แล้วส่งไปให้ทางเฟส บวกกับเล่นกีตาร์ที่เพิ่งหัดเล่น ร้องเพลงงแฮปปี้เบิดเดย์ให้ (ขอบคุณครับ) เราก็คุยกันมาอ่ะนะ เรื่อยๆ บลาๆ จนวันที่ 14 กุมภา 2558 วันที่ภาษีรถเราหมดต้องโทรไปบอกพ่อต่อให้ ฮ่าๆๆ ไม่ใช่ละ เขาถ่ายรูปแล้วส่งมาให้ เป็นต้นดอกกุหลาบที่เขาปลูกเอง บอกวันนี้จะเอาไปให้เธอนะ เจ้ากรรม เราไม่อยู่ เราต้องไปลงพื้นที่เก็บข้อมูลกับ อ. ที่ลำปาง ให้ตายเหอะ พลาดซะงั้น แต่แค่เห็นแบบนั้น เราเป็น ผู้หญิงก็ดีใจจะตายแล้ว เราก็คุยกันมาเรื่อย ๆ แหละ เจอกันในมอ ก็ยิ้มให้กันปกติ (ตอนนั้นเพื่อนเรายังไม่รู้) จนเราทะเลาะอะไรกันบางอย่าง เราตัดสินใจเล่าให้เพื่อนสนิทคนนั้นเราฟัง เราเมา ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมต้องเมา แต่เวลาเราเมามันดีนะ พูดในสิ่งที่อยากพูดหมดเลย เพื่อนเราเอาโทรสัพเราคุยอะไรกับเขาก็ไม่รู้ รู้แต่ตื่นเช้าอีกที เขาทักเรามาว่า "เมื่อคืนเธอเมาหรอ ให้ทักเรามา" ไอ้เราไม่รู้เรื่อง บอกไม่ได้ทักไป สงสัยเพื่อนทักไป เขายืนยันอยากเห็นหน้าคนที่คุยกับเขาเมื่อคืน เราตัดสินใจส่งรูปให้เขาดู เขาตอบเราว่า "เราแอบชอบคนนี้เพื่อนเธอมานานแล้ว" เราตอบไปว่าชอบก็ไปจีบดิ มันก็โสดอยู่นะ จีบเลย หลังจากนั้นไม่นานเขาทั้งสองคนก็คุยกัน จนกระทั้งเมื่อวานนี้ 13/05/2558 เราไปกินเลี้ยงกับน้องๆฉลองจะต้องไปฝึกงานบนดอย เราก็เมาแหละ แต่มีสติรู้ชอบอยู่ เราเจอเขาสองคนนั่งจับมือ ซบไหล่โอบเอว ต่อหน้าเราว่ะ เราโคตรเสียใจ เสียใจจนมือสั่น เราก็นั่งรอว่าเขาจะเข้ามาทักเราไหม ไม่ เราเหมือนอากาส ผู้ชายคนนั้นมองเรามองเรามองเพราะเราเองก็มองเขาเหมือนกัน เราก็ไม่ไหวละ เจอเพื่อนและคนรู้จักเต็มร้านเลย เดินทั่วร้านเดินไปกระทั่งโต๊ะที่เขานั่งยอู่ด้วยกัน รู้สึกนะ แต่ทำไรไม่ได้เลย รอยยิ้มที่เราเคยได้หายไป ผู้หญิงคนนั้นเมามาก เมาจนพยุงตัวเองยืนไม่ได้ เกาะกันแน่นเลย เราเองก็เมาไม่ต่างกันแต่เมาให้ตายก็ไม่มีคนเกาะ ฮ่าๆๆ ขากลับอะไรดลใจให้ออกมาจากร้านพร้อมกัน เขาห้ามผู้หญิงคนนั้นออกจากร้าน เรานั่งรอน้องที่มาด้วยกันไปเอารถมารับพอดี (นั่งคนเดียว) ผู้ชายคนนั้นแค่มองมา แล้วก็ขับรถพาผู้หญิงคนนั้นออกไป น้ำตาเราร่วง เราเสียใจ
เพื่อนเรามีความสุข
ระหว่างผู้ชายกับเพื่อนเลือกอย่างไหนว่ะ "เพื่อนอ่ะ เมื่อไหร่ก็ได้ แต่ผู้ชานนิขอก่อน" แต่ผู้ชายที่แกขอคือคนรักของเราว่ะเพื่อน (แต่นั้นไม่ใช่ความผิดแกเลยว่ะเพื่อน)
มีผู้ชายคนนึงเข้ามาบอกกับเราว่า "เธอผมแอบชอบมาตั้งแต่ผมอยู่ปีหนึ่งละครับ" เราตกใจ แล้วคิดว่าเพื่อนแกล้ง ถามว่า มาแกล้งเราทำไม "ผมไม่ได้แกล้งนะ ชอบจริง ๆ ชอบมากด้วย เปิดโอกาสให้เราได้คุยกับเธอได้ไหม" เราตอบ เราก็เปิดนะไม่ได้ปิด ตอนแรกก็ปิดแหละ เพราะชอบอยู่คนเดียวอีกอย่างหน้าตาเราก็ไม่ได้ดีไม่สวยเลยละ ส่วนแกนะหรอ อย่างกะพระเอกเกาหลี หล่อขาว เราจะไว้ใจแกได้ยังไง
หลังจากนั้นเราก็เริ่มคุยกันมาเรื่อย ๆ ค่ะ จนกระทั่งวันเกิดเขา 22 พฤษจิกายน เขาไม่อยู่ไปต่างจังหวัด เราทำการ์ด วาดรูปให้แล้วส่งไปให้ทางเฟส บวกกับเล่นกีตาร์ที่เพิ่งหัดเล่น ร้องเพลงงแฮปปี้เบิดเดย์ให้ (ขอบคุณครับ) เราก็คุยกันมาอ่ะนะ เรื่อยๆ บลาๆ จนวันที่ 14 กุมภา 2558 วันที่ภาษีรถเราหมดต้องโทรไปบอกพ่อต่อให้ ฮ่าๆๆ ไม่ใช่ละ เขาถ่ายรูปแล้วส่งมาให้ เป็นต้นดอกกุหลาบที่เขาปลูกเอง บอกวันนี้จะเอาไปให้เธอนะ เจ้ากรรม เราไม่อยู่ เราต้องไปลงพื้นที่เก็บข้อมูลกับ อ. ที่ลำปาง ให้ตายเหอะ พลาดซะงั้น แต่แค่เห็นแบบนั้น เราเป็น ผู้หญิงก็ดีใจจะตายแล้ว เราก็คุยกันมาเรื่อย ๆ แหละ เจอกันในมอ ก็ยิ้มให้กันปกติ (ตอนนั้นเพื่อนเรายังไม่รู้) จนเราทะเลาะอะไรกันบางอย่าง เราตัดสินใจเล่าให้เพื่อนสนิทคนนั้นเราฟัง เราเมา ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมต้องเมา แต่เวลาเราเมามันดีนะ พูดในสิ่งที่อยากพูดหมดเลย เพื่อนเราเอาโทรสัพเราคุยอะไรกับเขาก็ไม่รู้ รู้แต่ตื่นเช้าอีกที เขาทักเรามาว่า "เมื่อคืนเธอเมาหรอ ให้ทักเรามา" ไอ้เราไม่รู้เรื่อง บอกไม่ได้ทักไป สงสัยเพื่อนทักไป เขายืนยันอยากเห็นหน้าคนที่คุยกับเขาเมื่อคืน เราตัดสินใจส่งรูปให้เขาดู เขาตอบเราว่า "เราแอบชอบคนนี้เพื่อนเธอมานานแล้ว" เราตอบไปว่าชอบก็ไปจีบดิ มันก็โสดอยู่นะ จีบเลย หลังจากนั้นไม่นานเขาทั้งสองคนก็คุยกัน จนกระทั้งเมื่อวานนี้ 13/05/2558 เราไปกินเลี้ยงกับน้องๆฉลองจะต้องไปฝึกงานบนดอย เราก็เมาแหละ แต่มีสติรู้ชอบอยู่ เราเจอเขาสองคนนั่งจับมือ ซบไหล่โอบเอว ต่อหน้าเราว่ะ เราโคตรเสียใจ เสียใจจนมือสั่น เราก็นั่งรอว่าเขาจะเข้ามาทักเราไหม ไม่ เราเหมือนอากาส ผู้ชายคนนั้นมองเรามองเรามองเพราะเราเองก็มองเขาเหมือนกัน เราก็ไม่ไหวละ เจอเพื่อนและคนรู้จักเต็มร้านเลย เดินทั่วร้านเดินไปกระทั่งโต๊ะที่เขานั่งยอู่ด้วยกัน รู้สึกนะ แต่ทำไรไม่ได้เลย รอยยิ้มที่เราเคยได้หายไป ผู้หญิงคนนั้นเมามาก เมาจนพยุงตัวเองยืนไม่ได้ เกาะกันแน่นเลย เราเองก็เมาไม่ต่างกันแต่เมาให้ตายก็ไม่มีคนเกาะ ฮ่าๆๆ ขากลับอะไรดลใจให้ออกมาจากร้านพร้อมกัน เขาห้ามผู้หญิงคนนั้นออกจากร้าน เรานั่งรอน้องที่มาด้วยกันไปเอารถมารับพอดี (นั่งคนเดียว) ผู้ชายคนนั้นแค่มองมา แล้วก็ขับรถพาผู้หญิงคนนั้นออกไป น้ำตาเราร่วง เราเสียใจ