คุณเคยรักใครสักคนคนที่คุณอาจจะไม่มีวันหาเขาเจอมั้ย

กระทู้คำถาม
นี้คือกระทู้แรกของเราผิดพลาดหรือแท็กกระทู้ผิดก็ขอโทษด้วยนะค่ะ  ขอเริ่มเรื่องเลยแล้วกันนะ เมื่อ4ปีที่แล้วเราได้เข้าเรียนพิเศษที่สถาบันแห่งหนึ่งในจังหวัดนคปฐม เราเป็นคนหน้าตาธรรมดามากแทบไม่มีใครสนใจเลย จนวันหนึ่งมีนักเรียนไหม่เข้ามาขอใช้ตัวย่อว่าkนะค่ะ เขาเป็นคนที่หน้าตาดีมากเลยค่ะเราเห็นแล้วก็แบบเห้ยยย โคตรน่ารักดัดฟันด้วย แต่เพื่อนที่เรียนพิเศษเราค่ะ ขอใช้ตัวย่อว่าnค่ะเขาน่ารักมากแบบได้รับความสนใจเป็นพิเศษจากผู้ชายในห้องเลยค่ะ เขาก็บอกเราว่า เขาชอบkค่ะ เราก็แบบไม่ได้อะไรมากเพราะเราก็คงสู้เขาไม่ได้ หลังจากนั้นเราก็เห็นnเข้าไปเล่นหรือคุยกับkตลอดเลย แต่เราก็ไม่ได้สนใจ เรารู้แค่ว่าkขาดเรียนบ่อยมาก ไม่นานนักkก็เขามาอยู่ในกลุ่มของลูกพี่ลูกน้องเราค่ะซึ่งลูกพี่ลูกน้องอายุเท่ากับเราค่ะเราจึงเรียนที่เดียวกันและสนิทกัน พอkเขามาในกลุ่มเขาก็สนิทกับเราไปด้วยแบบไปกินข้างด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน เล่นด้วยกัน และคุยกันบ่อยมาก จนเรารู้ว่าเขาเรียนที่ รร กาณจนาภิเษก ค่ะ เรากับkเริ่มสนิทกันมากขึ้นเรื่อยเราเริ่มสนิทกันมากขึ้นค่ะเราไปไหนด้วยกันตลอดแต่ม่เพื่อนเรา1คนกับลูกพี่ลูกน้องอีก2คนไปด้วยกันค่ะ เขาย้ายเก้าอี้เรียนมานั้งข้างหลังเราเขามักจะทำให้เรายิ้มเสมอค่ะ แต่เราก็อายที่เราไม่สวยค่ะเราก็เลยไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง แต่เราอ่ะมั้นใจแล้วว่าเราชอบเขาแล้ว เราอยากไป เรียนพิเศษทุกวัน วันไหนที่เขาหยุดเราก็เอาแต่ภาวนาขอให้เขามาสาย ครั้งไหนที่เราคิดว่าเขาจะไม่มาแต่แล้วเขามา เรามักจะเผลอยิ้มเสมอ เราเป็นคนที่อ่อนวิชาเลขทำไห้เราต้องเรียนตอนเย็นกับเพื่อนอีกหลายคน ส่วนคนอื่นเที่เก่งแล้วเรียนตอนเช้า วันนั้นเราหันไปถามเขาเล่นๆว่า
me'มาเรียนกับเรามั้ย
k'เราโดนเรียนตอนเช้าแล้ว ทำไมหรอ
me'อ้อ โอเคร กลับบ้านดีๆนะ
k'อยากให้เราเรียนด้วยมั้ย
me'อื้มมม อยาก
พอเราพูดจบเขาก็เปิดประตูเข้าไปนั้งเลยค่ะ เราเริ่มคิดเข้าข้างตัวเองมากขึ้น เราจึงตัดสินใจถามว่าทำไมถึงชอบเล่นกับเรา คุยกับเรา ล่ะ เขาตอบว่า เขาเองก็ไม้รู้เหมือนกันเขาบอกว่าเขาแค่รู้สึกน่ารัก คำพูด ท่าท่าง ทุกอย่างมันดูน่ารักดี  5555  ตอนเราก็แบบ แค่นี้หรอว่ะ จนใกล้ปิดคอร์สเรียนพิเศษ ช่วงนั้นเขาขาดบ่อยมาก ส่วนตัวเราเองก็จะไม่ต่อคอร์สที่นี้แล้ว อาทิตร์ก่อนปิดคอร์ส เราก็พยามถามเขาว่าอาทิตร์หน้าจะมาใช่มั้ย เขาก็บอกว่าไม่รู้ดิ แต่เขาอยากมานะ
แต่อาทิตร์ปิดคอร์สเราดันติดธุระแล้วไม่ได้ไปซะเอง หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลย เราพยามตามหาเขา พยามดูแลตัวเองจนดีขึ้น จนมีคนแวะเวียนมาจีบมาคุย เราก็ชอบนึกถึงรอยยิ้มของเขาตลอดเลยเราเลยไม่เคยชอบหรือสนใจใครเลยจนเมื่อสองปีที่แล้วเรารู้จักกับเพื่อนในห้องคนหนึง เขาถูกให้มานั่งข้างเราจนเรากับเขาสนิทกัน ทุกอย่างเหมื่อนเริ่มนับ1อีกครั้ง เดี๋ยวมาต่อนะค่ะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่