เน้นช่อง3 เราจะไม่ดราม่ากับช่องอื่น 55555 ไม่ได้บอกให้ลอกนะ ค่ายใครก็มีสไตล์ของตัวเอง แต่พูดรวมๆเรื่องการใส่ใจในการทำละคร
ขอชมใครก็ตามที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ว่าเข้าใจศิลปะการทำละครเป็นอย่างดี ทำละครให้ได้ข้อคิดอย่างไม่รู้สึกยัดเยียด มีบทเอื่อยคนบ่นบ้าง แต่ก็รู้ว่าจะทำยังไงให้ละครกลับมาสนุก บางเรื่องต้นเรื่องสนุก ท้ายๆเรื่องออกทะเลซะอย่างนั้น ดูสุดแค้นแสนรักนี่ตัวละครมหาศาล แต่บทไม่มั่ว ชัดเจนในตัวเองว่าเรื่องจะเดินไปทางไหน นี่คือตัวอย่างของบทประพันธ์ที่ดีมาแต่ต้น ไม่ใช่นิยายลูกกวาดที่ไม่มีที่มาที่ไป ตัวละครล่องลอย การกระทำแปลกๆไม่เหมือนคนพึงกระทำจริงๆ จริงๆเรื่องนี้มันน้ำเน่ามาก แต่เป็นน้ำเน่าที่เดาทางได้ยาก จริงๆมันก็เป็นเรื่องชีวิตประจำวันของคนทั่วไปแหละ รักโลภโกรธหลง ยังไม่รวมถึงการคัดเลือกนักแสดง ถ้าทุกอย่างดี คุณก็ไม่จำเป็นต้องขวนขวายหาคู่จิ้นที่ไหนมาสร้างกระแส
โลเคชั่น พร็อบ ทุกอย่างใส่ใจ บทพูดเป็นอะไรที่คนเราพูดกันจริงๆ ฉากที่ชอบมากวันนี้คือตอนที่ทุกคนรู้ว่าอัมพรอาการไม่ดีแล้ว ทุกคนทำอะไรไม่ถูก พยายามปิดคนอายุเยอะแล้ว มันใช่อะ มันเรียลมาก มันเหมือนเวลาญาติเราจะเสียจริงๆ ส่วนตัวเวลาเราดูละครที่ตัวละครกำลังจะตายเราไม่รู้สึกอินเท่าเรื่องนี้อะ แต่นี่เหมือนเรากำลังดูชีวิตของคนรู้จักเราจริงๆ เหมือนเราเติบโตไปพร้อมตัวละครด้วย
นี่จะเป็นหนึ่งในละครสมัยใหม่ไม่กี่เรื่อง ที่ติดตรึงอยู่ในความรู้สึกเราจริงๆ ละครบางเรื่องสนุก นักแสดงเก่ง กระแสมาเรตติ้งมี แต่จบแล้วจบกัน แต่เรื่องนี้มันไม่ใช่ นี่คือละครที่ให้ความสำคัญกับ "ทีมนักแสดง" จริงๆ ไม่ใช่แค่ "พระนาง" ทุกคนมีบทบาท มีความสำคัญต่อเรื่องหมด
จะว่าอวยก็อวย มันดีงามพระรามสี่จริงๆ
ละคร(ช่อง3)ทุกเรื่องควรดำเนินตามรอยสุดแค้นแสนรัก
ขอชมใครก็ตามที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ว่าเข้าใจศิลปะการทำละครเป็นอย่างดี ทำละครให้ได้ข้อคิดอย่างไม่รู้สึกยัดเยียด มีบทเอื่อยคนบ่นบ้าง แต่ก็รู้ว่าจะทำยังไงให้ละครกลับมาสนุก บางเรื่องต้นเรื่องสนุก ท้ายๆเรื่องออกทะเลซะอย่างนั้น ดูสุดแค้นแสนรักนี่ตัวละครมหาศาล แต่บทไม่มั่ว ชัดเจนในตัวเองว่าเรื่องจะเดินไปทางไหน นี่คือตัวอย่างของบทประพันธ์ที่ดีมาแต่ต้น ไม่ใช่นิยายลูกกวาดที่ไม่มีที่มาที่ไป ตัวละครล่องลอย การกระทำแปลกๆไม่เหมือนคนพึงกระทำจริงๆ จริงๆเรื่องนี้มันน้ำเน่ามาก แต่เป็นน้ำเน่าที่เดาทางได้ยาก จริงๆมันก็เป็นเรื่องชีวิตประจำวันของคนทั่วไปแหละ รักโลภโกรธหลง ยังไม่รวมถึงการคัดเลือกนักแสดง ถ้าทุกอย่างดี คุณก็ไม่จำเป็นต้องขวนขวายหาคู่จิ้นที่ไหนมาสร้างกระแส
โลเคชั่น พร็อบ ทุกอย่างใส่ใจ บทพูดเป็นอะไรที่คนเราพูดกันจริงๆ ฉากที่ชอบมากวันนี้คือตอนที่ทุกคนรู้ว่าอัมพรอาการไม่ดีแล้ว ทุกคนทำอะไรไม่ถูก พยายามปิดคนอายุเยอะแล้ว มันใช่อะ มันเรียลมาก มันเหมือนเวลาญาติเราจะเสียจริงๆ ส่วนตัวเวลาเราดูละครที่ตัวละครกำลังจะตายเราไม่รู้สึกอินเท่าเรื่องนี้อะ แต่นี่เหมือนเรากำลังดูชีวิตของคนรู้จักเราจริงๆ เหมือนเราเติบโตไปพร้อมตัวละครด้วย
นี่จะเป็นหนึ่งในละครสมัยใหม่ไม่กี่เรื่อง ที่ติดตรึงอยู่ในความรู้สึกเราจริงๆ ละครบางเรื่องสนุก นักแสดงเก่ง กระแสมาเรตติ้งมี แต่จบแล้วจบกัน แต่เรื่องนี้มันไม่ใช่ นี่คือละครที่ให้ความสำคัญกับ "ทีมนักแสดง" จริงๆ ไม่ใช่แค่ "พระนาง" ทุกคนมีบทบาท มีความสำคัญต่อเรื่องหมด
จะว่าอวยก็อวย มันดีงามพระรามสี่จริงๆ