โลกธรรม 8 .. สุข-ทุกข์ สรรเสริญ-นินทา ได้ลาภ-เสียลาภ ได้ยศ-เสียยศ
ใครๆก็อยากเจอแต่เรื่องฝ่ายได้ .. แต่พอมีเรื่องฝ่ายเสียเกิดขึ้น คนทั่วไปจัดการกับมันอย่างไร?
ทันทีที่เกิดการสูญเสียขึ้น .. ความเป็นชาวพุทธก็จะถูกท้าทายขึ้นเอาตอนนั้นแหละ
ตัวอย่างที่ 1 .. ครอบครัวหนึ่งมีแมวเร่ร่อน พร้อมลูกเล็กๆอีก 2 ตัวมาแอบอาศัยอยู่ในบ้าน
ทีนี้ด้วยความที่บ้านนี้เลี้ยงหมาไว้ 8 ตัว คนในบ้านนี้ก็เป็นคนใจดีพอตัวเลยทีเดียว
ก็ปล่อยให้แม่แมวและลูกอาศัยอยู่ในบ้าน พร้อมทั้งหาอาหารให้กิน ..
ผ่านมาประมาณ 1 เดือน เกิดเรื่องยุ่งยากทางการเงินแบบไม่ทราบสาเหตุ พอหนักเข้า(ขนาดเริ่มมีหนี้สิน) --> ก็เกิดคำถามว่ามันเกิดะไรขึ้น?
วันหนึ่งก็เปิดดูตำราพรหมชาติ เปิดไปดูหน้าลักษณะสัตว์ .. โอ๊ะ โอ .. .. .. .. .. หรือเพราะเจ้าแมวพวกนั้น
พอมานับเวลาดูปรากฏว่า เรื่องแย่ๆเกิดขึ้นพร้อมๆกับ ที่แมวพวกนั้นเข้ามาอยู่
ในตำราว่า แมวกาลกิณี .. มีสีอย่างนี้ ลักษณะอย่างนี้ ซึ่งตรงกับแมวเร่รอนพวกนั้นเลย
รุ่งเช้ามาก็จับแมวพวกนั้นไปปล่อยที่อื่น ... ...
ตัวอย่างที่ 2 .. ครอบครัวหนึ่งเข้าวัดทำบุญเป็นประจำ
วันยุ่งยากเกิดขึ้นในวันที่ หัวหน้าครอบครัวประสบอุบัติเหตุต้องผ่าสมอง
การผ่าตัดก็ผ่านไปได้ด้วยดี แต่คนไข้ จะต้องอยู่ในสภาพช่วยตัวเองไม่ได้ ไม่รู้เนื้อรู้ตัว
บางทีก็ตื่นขึ้นมากลางดึกแล้วไม่ยอมนอนอีกเลย ต้องใส่แพมเพิดให้ตลอด ..
การขาดกำลังหลักจากหัวหน้าครอบครัว ก็ยังไม่ถึงกับทำให้ครอบครัวนี้เดือดร้อนนัก เพราะงานที่ทำเป็นธุระกิจส่วนตัว คนแม่เอาอยู่
แต่อาการของคนไข้นี่สิ ทำให้คนในบ้านต้องตื่นตัวคอยระแวดระวังอยู่ตลอด
ทีนี้มีเพื่อนบ้าน มาเล่าให้ฟังว่า มีเจ้าแม่ท่านหนึ่ง ถ้าไปรับขันธ์ที่สำนักนี้(เป็นลูกศิษ์) บางทีเจ้าแม่อาจช่วยได้
ทีนี้พอเห็นทางที่ อาจจะช่วยคนไข้ซึ่งยาแผนปัจจุบัน ซึ่งลองมาหมดแล้วก็ช่วยไม่ได้ .. ก็ไปเลย ไปรับขันธ์ ..
------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ .. ตัวอย่างทั้ง 2 นี้เป็นเรื่องจริงของคนใกล้ตัว ..
เพราะโลกธรรมฝ่ายเสีย มันยากต่อการยอมรับ .. การดิ้นรนแก้ปัญหาจึงเกิดขึ้น รวมถึง การบนบาน หรืออะไรทำนองนี้อีกมาก ..
การยอมจำนนต่อปัญหาไม่ใช่วิถีพุทธ แต่ การยอมรับในปัญหาคือวิถีพุทธ ...
ปัญหามีมาก็แก้ไป แต่ไม่เป็นปัญหากับปัญหา .. นี่คือวิถีพุทธ
โลกธรรม .. สิ่งชี้วัดความเป็นพุทธ
ใครๆก็อยากเจอแต่เรื่องฝ่ายได้ .. แต่พอมีเรื่องฝ่ายเสียเกิดขึ้น คนทั่วไปจัดการกับมันอย่างไร?
ทันทีที่เกิดการสูญเสียขึ้น .. ความเป็นชาวพุทธก็จะถูกท้าทายขึ้นเอาตอนนั้นแหละ
ตัวอย่างที่ 1 .. ครอบครัวหนึ่งมีแมวเร่ร่อน พร้อมลูกเล็กๆอีก 2 ตัวมาแอบอาศัยอยู่ในบ้าน
ทีนี้ด้วยความที่บ้านนี้เลี้ยงหมาไว้ 8 ตัว คนในบ้านนี้ก็เป็นคนใจดีพอตัวเลยทีเดียว
ก็ปล่อยให้แม่แมวและลูกอาศัยอยู่ในบ้าน พร้อมทั้งหาอาหารให้กิน ..
ผ่านมาประมาณ 1 เดือน เกิดเรื่องยุ่งยากทางการเงินแบบไม่ทราบสาเหตุ พอหนักเข้า(ขนาดเริ่มมีหนี้สิน) --> ก็เกิดคำถามว่ามันเกิดะไรขึ้น?
วันหนึ่งก็เปิดดูตำราพรหมชาติ เปิดไปดูหน้าลักษณะสัตว์ .. โอ๊ะ โอ .. .. .. .. .. หรือเพราะเจ้าแมวพวกนั้น
พอมานับเวลาดูปรากฏว่า เรื่องแย่ๆเกิดขึ้นพร้อมๆกับ ที่แมวพวกนั้นเข้ามาอยู่
ในตำราว่า แมวกาลกิณี .. มีสีอย่างนี้ ลักษณะอย่างนี้ ซึ่งตรงกับแมวเร่รอนพวกนั้นเลย
รุ่งเช้ามาก็จับแมวพวกนั้นไปปล่อยที่อื่น ... ...
ตัวอย่างที่ 2 .. ครอบครัวหนึ่งเข้าวัดทำบุญเป็นประจำ
วันยุ่งยากเกิดขึ้นในวันที่ หัวหน้าครอบครัวประสบอุบัติเหตุต้องผ่าสมอง
การผ่าตัดก็ผ่านไปได้ด้วยดี แต่คนไข้ จะต้องอยู่ในสภาพช่วยตัวเองไม่ได้ ไม่รู้เนื้อรู้ตัว
บางทีก็ตื่นขึ้นมากลางดึกแล้วไม่ยอมนอนอีกเลย ต้องใส่แพมเพิดให้ตลอด ..
การขาดกำลังหลักจากหัวหน้าครอบครัว ก็ยังไม่ถึงกับทำให้ครอบครัวนี้เดือดร้อนนัก เพราะงานที่ทำเป็นธุระกิจส่วนตัว คนแม่เอาอยู่
แต่อาการของคนไข้นี่สิ ทำให้คนในบ้านต้องตื่นตัวคอยระแวดระวังอยู่ตลอด
ทีนี้มีเพื่อนบ้าน มาเล่าให้ฟังว่า มีเจ้าแม่ท่านหนึ่ง ถ้าไปรับขันธ์ที่สำนักนี้(เป็นลูกศิษ์) บางทีเจ้าแม่อาจช่วยได้
ทีนี้พอเห็นทางที่ อาจจะช่วยคนไข้ซึ่งยาแผนปัจจุบัน ซึ่งลองมาหมดแล้วก็ช่วยไม่ได้ .. ก็ไปเลย ไปรับขันธ์ ..
------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ .. ตัวอย่างทั้ง 2 นี้เป็นเรื่องจริงของคนใกล้ตัว ..
เพราะโลกธรรมฝ่ายเสีย มันยากต่อการยอมรับ .. การดิ้นรนแก้ปัญหาจึงเกิดขึ้น รวมถึง การบนบาน หรืออะไรทำนองนี้อีกมาก ..
การยอมจำนนต่อปัญหาไม่ใช่วิถีพุทธ แต่ การยอมรับในปัญหาคือวิถีพุทธ ...
ปัญหามีมาก็แก้ไป แต่ไม่เป็นปัญหากับปัญหา .. นี่คือวิถีพุทธ