เราชื่อมิวแอบชอบเพื่อนคนนึงชื่อเอ เรากับเอเป็นเพื่อนกันได้อยู่ห้องเดียวกันตอนม.ต้น เราเป็นคนบ้าๆบอๆ ชอบหัวเราะด้วย ส่วนเอในตอนนั้นอ้วนขาว เรามารู้ตัวว่าชอบเอตอนที่เอซ้อมร้องเพลงคราวนั้น
เรารู้สึกประทับใจคนๆนี้มาก หรืออาจเป็นเพราะเมื่อก่อนไม่เคยสนใจเรื่องรักๆก็ไม่รู้ แต่กับเอนี่พิเศษ รู้สึกอยากมาโรงเรียนทุกวัน เวลาที่เจอหน้ากันเราจะชอบยิ้มแล้วก็หัวเราะกลบเกลื่อนไม่อยากให้เอรู้ความในใจ พอมาม.2 เอก็ดูน่ารักขึ้น เอชอบมาแกล้งจั๊กจี๊เราที่เอวบ่อยมาก จนกลายเป็นคนที่ตกใจง่ายมาก แค่เสียงโทสับเข้าก้สะดุ้งละค่ะ เอชอบมาโรงเนียนสายหนูก็เหมือนกันค่ะ แต่หนูจะยืดเวลาอาบน้ำค่ะทำให้ยืดเวลาที่สุดอยากไปสายจะได้ไปเจอเอจนบางครั้งโดนแม่บ่นเลยค่ะแต่ไม่เป็นไรหนูยอม เราชอบแอบมองเอในห้องค่ะ เพราะจะได้นั่งหลังห้องตลอด เวลาเดินทางไปเที่ยวต้องนั่งรถทัวร์ไกลๆเราเป็นคนไม่ชอบนั่งรถเลยแต่แค่รู้ว่ามีเออยู่บนรถด้วยไกลแค่ไหนก็ไหวค่ะมีความสุขมากจริงๆ แล้วหนูก็ได้รู้สึกถึงการอกหักครั้งแรกค่ะ พอได้รู้ว่าเอกิ๊กๆกับน้องคนนึง หัวใจหนูนี่ทรุดเลยค่ะก็กลับมานั่งหงอยอยู่ที่บ้าน แต่ยังดีค่ะที่เค้าไม่ได้เป็นแฟนกัน เรื่องนี้ก็จางไป พอม.3เอหล่อขึ้นค่ะผอมลงด้วย เราก็ยิ่งชอบเค้ามากขึ้นค่ะ เราไม่เคยได้อยู่เวรเดียวกันเลยจนครูเทอมหลังนี้เราได้อยู่เวรเดียวกัน มีอยู่วันนึงที่บ้านเราน้ำท่วมแต่เรามารร.เพราะอะไรรู้มั้ยค้ะ เพราะเวรเดียวกับเ อ เลยอยากมา555 แต่เหตุการณ์ที่ไม่น่าเชื่อก็มาถึงค่ะ มีเพือนๆเข้ามาถามว่าชอบใคร ตอนนั้นเอก็นั่งอยู่ในห้องด้วยเหมือนกัน เรานี่ใจหล่นเลยค่ะน้ำตาไหลเลยเพราะเรารู้ว่าเอต้องเปลี่ยนไปแน่ๆ เราก็ตอบไปว่าไม่มีๆ แล้วเพื่อนคนนั้นก็แกล้งไปนั่งข้างเอแล้วหันมาเรมก็หันตามไป เท่านั้นแหละค่ะความลับแตก เพื่อนๆดูเราออก แล้วเอก้เดินออกไปข้างนอกห้อง เราก็ไม่รู้น่ะว่าเอรู้ว่าเราชอบหรือยังไงเอเป็นอะไร หลังจากวันนั้นเอก็ไม่คุยกับเรา หน้ายังไม่อยากจะมองเลยค่ะ เราเสียใจมากมันเป็นช่วงสามเดือนสุดท้ายที่จะจบ.3 ด้วยอ่ะค่ะ เราเสียใจมากๆ พอวันวาเลนไทน์เราตัดสินใจให้ของเอตอนก่อนกลับบ้าน พอจบม.3 เราก็ยังไม่ได้บอกชอบเอเลย พอขึ้นม.4ค่ะไม่น่าเชื่อว่าเอจะต่อรร.เดิม เราอยู่คนละห้องกันค่ะ ดูเหมือนว่าความรู้สึกเราไม่หายไปไหนเลย หัวใจยังเต้นแรงเหมือนเดิม เราว่าเรายังชอบเออยู่เราเลยเขียนไดอารี่ขึ้นมาบรรทึกประจำวันเลยค่ะ เรายังเรียนพิเศษที่เดียวกันอีกคือดีใจมากๆ หนูกลับไปทักเค้าค่ะในเฟส แต่ก็ไม่ได้บ่อยมากเวลาเดินเข้าโรงอาหารเค้าจะเป็นคนแรกค่ะที่เรามองหาแร้วเค้าชอบนั่งโต๊ะประจำเค้าอ่ะค่ะ พวกเพื่อนๆเราเค้ารู้ใจค่ะจะพาไปนั่งใกล้ๆตลอด อยังคงมาสายเหมือนเดิมค่ะ คราวนี้เรามีมอไซค์เองแล้วเลยมาสายตามใจชอบเลยค่ะ เจอกันบ่อยมากที่มาสาย ที่รร.จะมีให้นร.ตอบคำถามแล้วหยอดลงกล่องตอนเช้าๆเช็คด้วย เรารู้ว่าเอมาสายคงไม่ได้หยอดเราเลยทำเผื่อเอด้วย มาทักถี่ช่วงม.5นี่แหละส่วนใหญ่จะถามเรื่องงานมากกว่าค่ะ แล้วก็อาสาทำให้เค้าบ้าง เราจะปริ้นตารางสอนทับเค้ามาเผื่อด้วยค่ะดูว่าวันไหนได้เรียนใกล้กันบ้างมีความสุขจริงๆค่ะ ถ้าเราสอบก่อนเราจะแอบจดคำตอบใส่ยางลบเอาไปให้เค้าด้วย เวลาเช็คงานค้างเราก็จะดูไปที่ห้องเอด้วยดูว่าเอขาดอะไรบ้าง มีบางทีแอบทำส่งให้ด้วยค่ะสุขศึกษา ก็มีไปเตือนเค้าด้วยแล้วอ้างว่าครูสั่งมาไรงี้ แล้วสิ่งที่ไม่ทันได้เตรียมใจก็มาอีกแล้วค่ะ เมื่อเข้าไปส่องเฟสเค้าพบว่าเค้ากิ๊กกับน้องม.4คนนึงคุยเล่นกันเม้น เรานี่ทรุดเลยค่ะอกหักอีกแล้วหรอเห้อออ ! หนูถึงกับถอนตัวอยากจะตัดใจ ไม่อยากจะชอบแล้วค่ะ มันไม่สนุกแล้ว แต่หนูก็ดูเค้าอยู่ห่างๆค่ะ แล้วก็ได้ยินเพลงนึงในเซเว่นตอนระหว่างรอคิดตังมันดังว่า
"หากเธอจะรักใครๆ ก็เป็นสิทธิ์ของหัวใจ ใจที่เธอนั้นครอบครอง
และใครก็ไม่มีสิทธิ์หยุดยั้งใจฉันเอง ที่มันจะเลือกรักเธอ" เพลงนี้เปลี่ยนความคิดเราค่ะเราก็นึกในใจว่าเราแอบชอบเค้ามาตั้งกี่ปี จะหยุดหรอแต่แค่ชอบ แค่ขอให้เราได้ช่วยเค้าเหมือนเดิม มันคงไม่เสียหายมั้ง เลยชอบเค้าเหมือนเดิมค่ะ ถึงมันจะเจ็บเท่าไหร่กฌไม่เปฌนไร ก็มีช่วงนึงค่ะ เราเข้าไปส่องเฟสเค้าเป็นตัสเศร้าอ่ะค่ะเลยเข้าไปส่องของน้องคนนั้นด้วยเป็นตัสแบบประมาณว่าสองคนนี้น่าจะเลิกกัน เราเลยทักแชทไปหาเอว่าเป็นอะไร อะไรแบบนี้อ่ะค่ะ เราก็ทิ้งท้ายไปว่า " มีอะไรให้ช่วยก็บอกได้ เรายังเป็นเพื่อนกันเสมอ " พอพิมพ์เสร็จนี่น้ำตาไหลเลยค่ะ ก็ต้องย้ำกับเองเสมอว่าเค้าเพื่อนเรา ความจริงที่เค้าเลิกกันเราควรจะดีใจใช่มั้ย แต่เราไม่รู้สึกอย่างนั้นเลย เราสงสารเออย่างบอกไม่ถูก เค้าไม่เคยมีโมเม้นเสียใจแบบนี้เลย พอเปิดเทอม ม.6 เอก็คงโอเคขึ้นแล้วมั้งค้ะ ตอนมีกีฬาสีเอจะแข่งบอลค่ะ เราอยู่คนละสีกันแต่หนูจะใส่พละค่ะแล้วไปนั่งเชียเค้ากบฐมากค่ะ เราจะซื้อผ้าเย็นกับขนมเอาไปแอบแขวนไว้ที่รถเค้าค่ะ ไม่กล้าให้กลัวเพื่อนเค้าแซว แต่ดูเหมือนเพื่อนเค้าจะรู้ทั้งแก๊งละ เราเลยไม่ค่อยอะไรค่ะจะจบแล้วด้วยไม่อยากปล่อยเวลา เราจะชอบไปขอถ่ายรูปคู่เอบ่อยมากเรียกได้ว่าทุกงานเลยก็ว่าได้ค่ะ ชอบให้ของเอด้วยพวกเสื้อบอลไรแบบนี้ค่ะให้ทุกเทศกาลเลย วันวาเลนไทน์ม.4 พับดาว ม.5 พับนก ม.6 พับหัวใจค่ะ จริงๆในทุกๆการพับจะมี1อันค่ะที่ไม่เหมือนอันอื่นเราเขียนบอกชอบเอไป แต่เอคงไม่รู้อยู่แล้ว วันเกิดเค้าเราห็ให้เสื้อคู่เค้าไปด้วย อีกตัวนึงอยู่ที่เรา เค้าไม่รู้หรอกค่ะ555 เอแข่งบอลภายในรร.ด้วย เราก็โดดมาดูเค้าค่ะ เค้าแข่ง3วันได้มาดูแป้ปๆเองค่ะ2วันแรก แต่วันสุดท้ายนี่รอบชิง เราได้ดูเต็มๆเลยค่ะวันสุดท้ายซื้อของมาเอทั้งสามวันเลยน้ำผ้าเย็น ด้วยความที่กลัวไม่เย็นเลยเอาน้ำแข็งใส่ไว้ในกระเป๋าแล้วเอาของแช่
ในศูนย์กีฬานี่แหละค่ะ555 ขำตัวเองมาก เปียกหมดค่ะกระเป๋าพอแข่งเสร็จก็ได้ที่สามค่ะ ก็ลงเอาของไปให้เอ เราคิดในใจนะว่าเราทำเหมือนแฟนเอเลย แต่ก้ไม่ได้อะไรมากหรอกค่ะเราโอเคกับจุดๆนี้มากไม่ต้องเป็นแฟนหรอกแค่ได้ดูได้อยู่ข้างๆแบบนี้ก็โอเคมากแล้ว เวลาคุยไลน์กับเอนะหัวใจเต้นแรงมาก เราปิดแจ้งเตือนทุกคนแล้วเปิดแค่เอคนเดียว เสียงไลน์ที่ตอบกลับมาเป็นอะไรที่เขย่าหัวใจจริงๆค่ะ เราส่องเฟสเค้าตลอดค่ะมาเทอม2หลังๆก็สงสัยว่าเอน่าชอบคนๆนึง เราก็คิดไว้คนนึงค่ะเป็นรุ่นน้องอยู่อีกจังหวัดนึง ชัดเลยค่ะแต่ไม่รู้ว่าเค้าใช้คำว่าแฟนกันแล้วยัง เอาอีกแล้วค่ะเจ็บอีกแล้ว คือในใจไม่อยากให้เอมีใครก่อนเลยอยากให้จบไปก่อน แต่เราห้ามความรู้สึกใครไม่ได้อยู่แล้ว ก็ไม่อยากชอบต่ออีกแล้วค่ะ อยากโบกมือซะตั้งแต่ตอนนี้เลย เฮิร์ทอยู่สามสี่วันก็คิดใหม่ค่ะไหนๆก็จะจบแล้ว เจ็บมาขนาดนี้แล้ว ก็ไปต่อเลย สรุปเรายังทำเพื่อเค้าต่อไปค่ะ ก็อาสาทำงานให้เค้าเหมือนเดิมบางทีงานตัวเองไม่เสร็จด้วยซ้ำแต่อยากช่วยเค้าอ่ะค่ะ พอวันสอบวันสุดท้ายเราฝากเพื่อนเอาเฟรนชิฟไปให้เอ เราก้สอบเส็จพอดีเลยจะไปขอเอถ่ายรูป เอก็เอาเฟรนชิฟให้ด้วย จังหวะนั้นเร็วมากเราตัดสินใจขอคุยกับเอในห้องในห้องนั้นไม่มีใครอยู่ค่ะก็ค่ะ เราก็บอกชอบเอ เอก็บอกเราว่าขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ก็พูดๆ ดีค่ะที่น้ำตาไม่ไหลเรากลั้นสุดๆแล้ว ไม่อยากจะเชื่อเลยค่ะว่าคำที่ซ้อมๆตลอดมาจะได้พูดไปแล้วก็ไม่คิดว่าตัวเราจะชอบคนๆนึงได้มากแล้วก็นานขนาดนี้ ใจหายเหมือนกันนะไม่มีแล้วคนที่อยากเจอกว่าใครๆ คนที่ทำให้อยากมารร.สาย คนแรกที่มองหาตอนเข้าโรงอาหาร เอเป็นความทรงจำที่ดีของเรามากๆเลย แต่ถ้าเลือกได้เราก็ไม่อยากรู้สึกแบบนี้กับเอหรอกมันโคตรยากเลยตอนที่ต้องตัดใจเลยค่ะ เราไม่เคย เสียดายเลยเวลาได้ทำอะไรเพื่อเอ เรามีความสุขกับเวลาที่ผ่านมามากจริงๆ คงใช้เวลาที่เหลือเพื่อตัดใจ
จากวันนี้ฉันก็จะขอ.. ให้โชคดี
ทุกคนคิดว่าเรางมงายป่าวค้ะกับสิ่งที่เราทำ ?
เราบล็อคเค้ามั้ยจะได้ลืม จะทำยังไงดี ?? 😢
เคยแอบชอบใครเกิน5ปีมั้ย? เศร้ามากๆ TT :'(
เรารู้สึกประทับใจคนๆนี้มาก หรืออาจเป็นเพราะเมื่อก่อนไม่เคยสนใจเรื่องรักๆก็ไม่รู้ แต่กับเอนี่พิเศษ รู้สึกอยากมาโรงเรียนทุกวัน เวลาที่เจอหน้ากันเราจะชอบยิ้มแล้วก็หัวเราะกลบเกลื่อนไม่อยากให้เอรู้ความในใจ พอมาม.2 เอก็ดูน่ารักขึ้น เอชอบมาแกล้งจั๊กจี๊เราที่เอวบ่อยมาก จนกลายเป็นคนที่ตกใจง่ายมาก แค่เสียงโทสับเข้าก้สะดุ้งละค่ะ เอชอบมาโรงเนียนสายหนูก็เหมือนกันค่ะ แต่หนูจะยืดเวลาอาบน้ำค่ะทำให้ยืดเวลาที่สุดอยากไปสายจะได้ไปเจอเอจนบางครั้งโดนแม่บ่นเลยค่ะแต่ไม่เป็นไรหนูยอม เราชอบแอบมองเอในห้องค่ะ เพราะจะได้นั่งหลังห้องตลอด เวลาเดินทางไปเที่ยวต้องนั่งรถทัวร์ไกลๆเราเป็นคนไม่ชอบนั่งรถเลยแต่แค่รู้ว่ามีเออยู่บนรถด้วยไกลแค่ไหนก็ไหวค่ะมีความสุขมากจริงๆ แล้วหนูก็ได้รู้สึกถึงการอกหักครั้งแรกค่ะ พอได้รู้ว่าเอกิ๊กๆกับน้องคนนึง หัวใจหนูนี่ทรุดเลยค่ะก็กลับมานั่งหงอยอยู่ที่บ้าน แต่ยังดีค่ะที่เค้าไม่ได้เป็นแฟนกัน เรื่องนี้ก็จางไป พอม.3เอหล่อขึ้นค่ะผอมลงด้วย เราก็ยิ่งชอบเค้ามากขึ้นค่ะ เราไม่เคยได้อยู่เวรเดียวกันเลยจนครูเทอมหลังนี้เราได้อยู่เวรเดียวกัน มีอยู่วันนึงที่บ้านเราน้ำท่วมแต่เรามารร.เพราะอะไรรู้มั้ยค้ะ เพราะเวรเดียวกับเ อ เลยอยากมา555 แต่เหตุการณ์ที่ไม่น่าเชื่อก็มาถึงค่ะ มีเพือนๆเข้ามาถามว่าชอบใคร ตอนนั้นเอก็นั่งอยู่ในห้องด้วยเหมือนกัน เรานี่ใจหล่นเลยค่ะน้ำตาไหลเลยเพราะเรารู้ว่าเอต้องเปลี่ยนไปแน่ๆ เราก็ตอบไปว่าไม่มีๆ แล้วเพื่อนคนนั้นก็แกล้งไปนั่งข้างเอแล้วหันมาเรมก็หันตามไป เท่านั้นแหละค่ะความลับแตก เพื่อนๆดูเราออก แล้วเอก้เดินออกไปข้างนอกห้อง เราก็ไม่รู้น่ะว่าเอรู้ว่าเราชอบหรือยังไงเอเป็นอะไร หลังจากวันนั้นเอก็ไม่คุยกับเรา หน้ายังไม่อยากจะมองเลยค่ะ เราเสียใจมากมันเป็นช่วงสามเดือนสุดท้ายที่จะจบ.3 ด้วยอ่ะค่ะ เราเสียใจมากๆ พอวันวาเลนไทน์เราตัดสินใจให้ของเอตอนก่อนกลับบ้าน พอจบม.3 เราก็ยังไม่ได้บอกชอบเอเลย พอขึ้นม.4ค่ะไม่น่าเชื่อว่าเอจะต่อรร.เดิม เราอยู่คนละห้องกันค่ะ ดูเหมือนว่าความรู้สึกเราไม่หายไปไหนเลย หัวใจยังเต้นแรงเหมือนเดิม เราว่าเรายังชอบเออยู่เราเลยเขียนไดอารี่ขึ้นมาบรรทึกประจำวันเลยค่ะ เรายังเรียนพิเศษที่เดียวกันอีกคือดีใจมากๆ หนูกลับไปทักเค้าค่ะในเฟส แต่ก็ไม่ได้บ่อยมากเวลาเดินเข้าโรงอาหารเค้าจะเป็นคนแรกค่ะที่เรามองหาแร้วเค้าชอบนั่งโต๊ะประจำเค้าอ่ะค่ะ พวกเพื่อนๆเราเค้ารู้ใจค่ะจะพาไปนั่งใกล้ๆตลอด อยังคงมาสายเหมือนเดิมค่ะ คราวนี้เรามีมอไซค์เองแล้วเลยมาสายตามใจชอบเลยค่ะ เจอกันบ่อยมากที่มาสาย ที่รร.จะมีให้นร.ตอบคำถามแล้วหยอดลงกล่องตอนเช้าๆเช็คด้วย เรารู้ว่าเอมาสายคงไม่ได้หยอดเราเลยทำเผื่อเอด้วย มาทักถี่ช่วงม.5นี่แหละส่วนใหญ่จะถามเรื่องงานมากกว่าค่ะ แล้วก็อาสาทำให้เค้าบ้าง เราจะปริ้นตารางสอนทับเค้ามาเผื่อด้วยค่ะดูว่าวันไหนได้เรียนใกล้กันบ้างมีความสุขจริงๆค่ะ ถ้าเราสอบก่อนเราจะแอบจดคำตอบใส่ยางลบเอาไปให้เค้าด้วย เวลาเช็คงานค้างเราก็จะดูไปที่ห้องเอด้วยดูว่าเอขาดอะไรบ้าง มีบางทีแอบทำส่งให้ด้วยค่ะสุขศึกษา ก็มีไปเตือนเค้าด้วยแล้วอ้างว่าครูสั่งมาไรงี้ แล้วสิ่งที่ไม่ทันได้เตรียมใจก็มาอีกแล้วค่ะ เมื่อเข้าไปส่องเฟสเค้าพบว่าเค้ากิ๊กกับน้องม.4คนนึงคุยเล่นกันเม้น เรานี่ทรุดเลยค่ะอกหักอีกแล้วหรอเห้อออ ! หนูถึงกับถอนตัวอยากจะตัดใจ ไม่อยากจะชอบแล้วค่ะ มันไม่สนุกแล้ว แต่หนูก็ดูเค้าอยู่ห่างๆค่ะ แล้วก็ได้ยินเพลงนึงในเซเว่นตอนระหว่างรอคิดตังมันดังว่า
"หากเธอจะรักใครๆ ก็เป็นสิทธิ์ของหัวใจ ใจที่เธอนั้นครอบครอง
และใครก็ไม่มีสิทธิ์หยุดยั้งใจฉันเอง ที่มันจะเลือกรักเธอ" เพลงนี้เปลี่ยนความคิดเราค่ะเราก็นึกในใจว่าเราแอบชอบเค้ามาตั้งกี่ปี จะหยุดหรอแต่แค่ชอบ แค่ขอให้เราได้ช่วยเค้าเหมือนเดิม มันคงไม่เสียหายมั้ง เลยชอบเค้าเหมือนเดิมค่ะ ถึงมันจะเจ็บเท่าไหร่กฌไม่เปฌนไร ก็มีช่วงนึงค่ะ เราเข้าไปส่องเฟสเค้าเป็นตัสเศร้าอ่ะค่ะเลยเข้าไปส่องของน้องคนนั้นด้วยเป็นตัสแบบประมาณว่าสองคนนี้น่าจะเลิกกัน เราเลยทักแชทไปหาเอว่าเป็นอะไร อะไรแบบนี้อ่ะค่ะ เราก็ทิ้งท้ายไปว่า " มีอะไรให้ช่วยก็บอกได้ เรายังเป็นเพื่อนกันเสมอ " พอพิมพ์เสร็จนี่น้ำตาไหลเลยค่ะ ก็ต้องย้ำกับเองเสมอว่าเค้าเพื่อนเรา ความจริงที่เค้าเลิกกันเราควรจะดีใจใช่มั้ย แต่เราไม่รู้สึกอย่างนั้นเลย เราสงสารเออย่างบอกไม่ถูก เค้าไม่เคยมีโมเม้นเสียใจแบบนี้เลย พอเปิดเทอม ม.6 เอก็คงโอเคขึ้นแล้วมั้งค้ะ ตอนมีกีฬาสีเอจะแข่งบอลค่ะ เราอยู่คนละสีกันแต่หนูจะใส่พละค่ะแล้วไปนั่งเชียเค้ากบฐมากค่ะ เราจะซื้อผ้าเย็นกับขนมเอาไปแอบแขวนไว้ที่รถเค้าค่ะ ไม่กล้าให้กลัวเพื่อนเค้าแซว แต่ดูเหมือนเพื่อนเค้าจะรู้ทั้งแก๊งละ เราเลยไม่ค่อยอะไรค่ะจะจบแล้วด้วยไม่อยากปล่อยเวลา เราจะชอบไปขอถ่ายรูปคู่เอบ่อยมากเรียกได้ว่าทุกงานเลยก็ว่าได้ค่ะ ชอบให้ของเอด้วยพวกเสื้อบอลไรแบบนี้ค่ะให้ทุกเทศกาลเลย วันวาเลนไทน์ม.4 พับดาว ม.5 พับนก ม.6 พับหัวใจค่ะ จริงๆในทุกๆการพับจะมี1อันค่ะที่ไม่เหมือนอันอื่นเราเขียนบอกชอบเอไป แต่เอคงไม่รู้อยู่แล้ว วันเกิดเค้าเราห็ให้เสื้อคู่เค้าไปด้วย อีกตัวนึงอยู่ที่เรา เค้าไม่รู้หรอกค่ะ555 เอแข่งบอลภายในรร.ด้วย เราก็โดดมาดูเค้าค่ะ เค้าแข่ง3วันได้มาดูแป้ปๆเองค่ะ2วันแรก แต่วันสุดท้ายนี่รอบชิง เราได้ดูเต็มๆเลยค่ะวันสุดท้ายซื้อของมาเอทั้งสามวันเลยน้ำผ้าเย็น ด้วยความที่กลัวไม่เย็นเลยเอาน้ำแข็งใส่ไว้ในกระเป๋าแล้วเอาของแช่
จากวันนี้ฉันก็จะขอ.. ให้โชคดี
ทุกคนคิดว่าเรางมงายป่าวค้ะกับสิ่งที่เราทำ ?
เราบล็อคเค้ามั้ยจะได้ลืม จะทำยังไงดี ?? 😢