สังคมมหาลัยไม่ได้สวยงามเสมอไป :( เพราะเราไม่สามารถให้ใครมารักเราได้ :D

หากทำตัวแหวกแนว ไม่เหมือนเพื่อน คุณก็อยู่ในสังคมมหาวิทยาลัยไม่ได้
ถึงแม้คุณจะมีภาระหน้าที่ที่ต้องทำ เช่น ช่วยพ่อแม่ซื้อของไปขายที่ตลาด ทำงานเสริม บลาๆ ๆๆ
พวกเขาก็อาจจะเข้าใจแบบผิวเผิน แต่ไม่ได้เข้าใจแบบจริงๆจัง
หากเราไม่ได้นอนหอไป-กลับ เลิกเรียนเราทุกคนก็อยากกลับบ้านนอน ไม่ค่อยได้มีเวลาอยุ่กับเพื่อนๆที่มอ
คุณก็อาจจะไม่รู้งาน ไม่รู้ข่าวสารอะไรเลย ถึงเราติดตาม ก็เท่านั้นหาเพื่อนไม่บอกอะไรเราเลย
แค่อยากบ่น เพราะเราเป็นคนนึงที่ บ้านอยู่บางบัวทอง แต่ต้องไปเรียนถึงกรุงเทพ รถติดต้องตื่นเช้ากว่าคนอื่น ต้องทำงาน ต้องช่วยพ่อแม่ซื้อของ เลิกเสร็จเราก็กลับบ้าน เราเที่ยวแถวบ้านอะไรๆก็สบายใจปลอดภัย แต่กับเพื่อนเขาเห็นเราไม่เอารุ่นเพื่อนก็ทำเหมือนเราไม่ใช่เพื่อนบางทีก็เป็นเพื่อน #อาจจะคิดมากไป แต่เวลาไปเรียนไม่มีใครโทรบอก กิจกรรมอะไรไม่เคยจองไม่เคยบอก เรียนห้องไหนอะไรยังไงกะไม่เคยรุ้ แต่ก่อนรู้สึกอึดอัดมาก คิดว่าไม่ไหวแล้วท้อ อยากลาออก พอไม่อยากเรียน แต่พอได้อ่านได้เข้าวัดทำบุญ ได้เปลี่ยนแปลงตัวเอง คือ ไม่สนใจ ไม่แคร์ ทำหน้าที่เราให้ดีที่สุด เพราะเราทำให้ใครมารักมาชอบเราไม่ได้หรอก เราเพียงต้องใส่ใจตัวเองให้มากๆ เพราะ เพื่อนบางคน พบเพื่อเพียงจาก พบเพื่อเป็นบทเรียน พบเพื่อเป็นมิตร พบเพื่อเป็นคนให้กำลัง แต่เราก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าเพื่อนคนไหนเป็นแบบไหน เราจึงต้องสนใจตัวเองมากว่ามานั่งแคร์คนทั้งโลก
อย่าแคร์สายตาของคนที่เขาตัดสินเราเพียงมองผ่าน คนที่เขาตัดสินใจเราเพราะฟังคำคนอื่นมา หรือว่าคนที่ดีแต่จะมองเราในแง่ร้าย แต่จงแคร์สายตาของคนที่เขารู้จักเราจริง คนที่เห็นทั้งสิ่งที่ดีและไม่ดีในตัวเรา หรือคนที่มองเราอย่างเป็นธรรม

‪#‎friends‬
‪#‎boyfriend‬
‪#‎community‬
ทุกสิ่งทุกอย่าง ‪#‎everything‬
Facepalmอย่าเยอะเงิบผมจะไม่ยุ่ง

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่