ก่อนอื่น ขออภัยนะครับ ถ้าหากแท็กผิด
- ปัญหาชีวิต เพราะเกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันอย่างแรงครับ
- ปัญหาความรัก ปัญหาระดับชาติเลยครับ
- ความรักวัยรุ่น เอาเป็นวัยรุ่นก่อนนะครับ น้องเขายังเด็ก
***เหตุการณ์นี้เป็นเหตุการณ์จริง เกิดขึ้นจริง เพียงแต่ใช้ตัวละครสมมุติเพื่อเล่าเรื่องครับ***
ข้อตกลงนะครับ
-การแทนชื่อตัวละคร
0.ผม คือ ตัว จขกท เอง (อายุ 27) ยอมรับว่าจะกินเด็กครับ อิอิ
1.*P* คือ น้องสาวคนนั้น (อายุ 19)
2.*L* คือ เพื่อนสนิทของน้องสาวคนนั้น (อายุ 19)
++++++++++++++++++++++++++++
เริ่มที่ ผมรู้จักกับ *P* เพราะบ้านอยู่ในละแวกหมู่บ้านเดียวกันครับ สนิทกับคุณยายของน้องมากด้วย อยู่มาวันนึงน้องเขาก็แอดเฟสผมมา
แล้วก็ระดมไลค์ ตั้งแต่โพสต์สมัยยังเกรียน ผมก็รำคาญนะ แต่เรื่องนี้อย่าสนใจเลย ต่อมา *P* ก็เริ่มแชทคุยกับผมครับ เนื้อหาก็แนวๆ พี่ๆ น้องๆ
หยอกกันไปหยอกกันมา ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
ทีนี้ ผมได้มีโอกาสไปเจอกับ *L* ซึ่งเป็นเพื่อนกับ *P* เรียกได้ว่า หลงตั้งแต่แรกเห็นเลยทีเดียว หลังจากนั้น ผมก็ติดต่อ *P* เพื่อให้น้องเขา
แนะนำเพื่อนให้หน่อย โดยจะทำการเลี้ยงข้าวเพื่อทำความรู้จักกันครับ
*P* จึงชวนผม เข้าไปคุยในกลุ่มแชทเฟส ซึ่งมี *L* อยู่ด้วย ก็นัดแนะร้านกัน แน่นอนว่า ไม่ได้ให้น้อง*L*ไปคนเดียวหรอกครับ มันดูไม่ดี เลยให้*P*
ไปกินด้วย ก็แชทเล่นหัวกันไปเรื่อยเปื่อยครับ พอถึงวันนัดพบ ซึ่งก็คือ วันเสาร์ที่ผ่านมา ก็ไปพบกันที่ร้าน จากการสังเกต ผมอาจจะไม่ใช่สเปกของ*L*
น้องเขาเลยไม่ยอมคุยกับผม หรือ น้องอายเพื่อน หรือ น้องเขาเกลียดตูฟระ?
ก็มีแต่ *P* แหละครับ ที่ชวนผมคุย พอผมจะชวนน้อง *L* คุย *P* ก็แทรกชวนผมคุยด้วยตลอด สรุป จบลงด้วยการแยกย้ายกันไป (นี่ตูมาเสียตังค์เพื่อ?)
พอกลับมาถึงบ้าน ก็แชทคุยกับ *P* ตามปกติครับ คือจิตตกมาจากที่น้อง*L* ไม่ยอมคุยด้วย ก็เลย คิดว่า น้องเขาคงมีแฟนแล้ว พอส่องเฟสก็โป๊ะเช๊ะ
หนุ่มกว่าเรา หล่อกว่าเรา หมดสิทธิ์ไร้ที่ยืน *P* ก็ปลอบใจครับ แบบเสนอตัวสุดๆ ประมาณว่า
"*P*เป็นเพื่อน*L* คบกันมานาน สเปก*L* ยังไง *P* รู้ดี ไม่ใช่พี่หรอก ปลงซะเถอะ "
"ที่ไปกินน่ะ พี่ลองคิดดูสิว่าใครที่คุยกับพี่มากกว่ากัน *L* หรือ *P* ลองคิดดู"
"พี่คิดว่า อยู่กับใครสบายใจกว่าล่ะ ส่วนตัว*P* มีความสุขที่คุยกับพี่"
ผมคงด้วยความปลงครับ หลังจากนี้คุณผู้หญฺงหลายคนอาจจะว่าผมเลวก็ได้นะครับ แต่สิ่งที่เกิดขึ้น มันชั่ววูบจริงๆ อารมณ์มันพาไปครับ
ผมตอบกลับ*P*ว่า...
"อืม *P* คุยกับพี่บ่อยนี่นะ คิดไรกับพี่ป่าวเนี่ย เราลองมาศึกษากันก่อนไหม ก่อนที่จะคบกัน"
แน่นอนครับว่า *P* ตอบตกลง
ในความคิดของผม คือ ศึกษากันก่อน ดูๆ กันไปก่อน ไปเดทกันซักครั้งเผื่อตัดสินใจ
แต่ในความคิดฝ่าย*P* มันไม่ใช่ครับ มันเกินกว่านั้น..!!
ก็เลยลองชวน *P* เดทครับ เดทแรก ทำอย่างกะผมเป็นแฟนเธอเลยครับ ทั้งป้อนทั้งอะไรต่อมิอะไร ซึ่งแน่นอนว่าจบลงที่แยกย้ายกันไป
***สาบานนะครับว่าไม่มีอะไรเกินเลยถึงขั้นตี๊ดชึ่ง***
หลังกลับมา ก็ปรับความเข้าใจครับ เรื่องภาระของตัวผม ที่ต้องทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย เวลาว่างไม่ค่อยมี อะไรพวกนี้แหละครับ
แต่ฝ่าย *P* กลับตั้งกฎว่า ห้ามผมส่งเฟสสาว, ห้ามคุยกับสาว, ห้ามควงแขนสาว, ห้ามรับโทรศัพท์สาว ฯลฯ
รวมถึงแอบแอดเพื่อนของผม เพื่อสืบข่าวผม (เพื่อนผมติดต่อมาถามเรื่องที่น้องเขาแอดมัน ละก็บอกเรื่องน้องเขาถามเรื่องผมด้วย)
ซึ่งผมก็ไม่คิดไรมากครับ แต่ เกินไปไหม ยังไม่ใช่แฟนกันนะเฮ้ย!!?
แล้ว*P*ก็เพ้อแนวๆ ว่า มีความสุขมากที่ได้คบกับผม (เดี๋ยวๆๆๆ) เมื่อคืนฝันว่า ผมกอดเธอ (อะไรเฮ้ย!?)
ผมก็ชั่วครับ เรียกว่า หลง *P* ไปช่วงนึงเลย ถึงขั้นจะ เอาไงเอากันวะ เผด็จศึกมันเลย!!
โอเค เริ่มแรกก็ไปซื้อถุงยาง หึหึหึหึ แต่พอซื้อแล้ว กลับมาหลับไปตื่น เปิดกระเป๋าเห็นถุงยางแล้ว....
ก็มานั่งจิตตกชั่งใจว่า "ควรทำน้องเขาจริงๆ เหรอ ถ้าทำแล้วผลตอบรับมันจะเลวร้ายแค่ไหน จนกระทั่ง จิตใจด้านดี(?)บอกว่า อย่าเอาๆๆๆๆๆ"
ก็นั่นแหละครับ ทำให้ผมคิดว่า ควรจบแค่นี้ ซึ่งเบ็ดเสร็จรวบยอดจากวันที่เดท ถึง วันที่บอกเลิก(?) ก็ประมาณ 2 วันครับ
***ท่านผู้ชายหลายท่านอาจคิดว่าผมโง่นะครับ ที่ไม่ทำอย่างว่ากับน้อง แต่ลองมาเจอแบบผมก็เอาไม่ลงครับ***
ผมให้ข้ออ้างเรื่องภาระงาน ที่ผมต้องทำ รวมถึงความคาดหวังจากผู้ใหญ่ในครอบครัว และทิฐิของตัวผมเองครับ
ทำนองแบบเห็นแก่ตัวสุดๆ *P* ก็ยอมรับฟังแต่โดยดีครับ น้องเขาบอกว่า "คิดไว้อยู่แล้ว ว่าพี่ต้องทำแบบนี้ พี่ไม่รักหนูเหรอ?"
(ตูจะรักเอ็งได้ไงวะ ตูไม่ได้มีความรู้สึกนั้นเลย) ผมจึงได้แต่บอกว่า "เรากลับไปเป็นพี่น้องกันได้ไหม?"
ซึ่ง *P* ก็ตอบตกลงครับ แต่ คือว่า น้องเขาไปแอบร้องไห้ครับ คือผมเป็นผู้ชายอ่ะนะ ผมก็ไม่เข้าใจว่า เวลาแค่ 2 วัน
หลังจากที่ไปเดทกัน ก็คุยกันแนวหวานๆ (ส่วนใหญ่น้อง*P* เขาหวานคนเดียวครับ) ทำไมถึงจริงจังได้ขนาดนี้!?
จากนั้นก็ไปตัดพ้อโศกเศร้าเสียใจขึ้นสเตตัสอกหักในเฟสตัวเอง อืม ผมก็พอเข้าใจนะ แต่ไม่เคยทำแบบนั้น
เรื่องราวก็จบครับ เราเลิกกัน (ทั้งที่ยังไม่ได้ตกลงคบเลยนะ) แต่ก็ยังคุยกันอยู่ในเฟสปกติ แต่ดูเหมือนทางฝั่ง*P*ไม่จบครับ
ยังคงแชทแนวหวานแสบไส้ แถมโรคจิตขึ้นเรื่อยๆ ด้วยการ ทักแชท ทุกเวลาเลยครับ
-เช้า ก็ทักมาปลุกแล้วบอกเหงา อยากคุยด้วย คุยด้วยกันนะ (คุยบ้าไรอีกฟระ จะไปทำงาน)
-เที่ยง ก็ทักมาถามกินข้าวหรือยัง หาไรกิน กินคนเดียวเหงา เลี้ยงหน่อยดิ (เลี้ยงบ้าไรอีกฟระ นี่ก็ขอเจ้านายกินไปวันๆ)
-เย็น ก็ทักมาให้ไปรับ ให้ไปหา แบบเสนอตัวสุดๆ บ่นคิดถึง (อะไรฟระ เจอกันวันเดียว มโนไปไหน?)
บ้างก็หาว่าผมเปลี่ยนไป ไม่เหมือนเดิม คุยไม่สนุกเหมือนแต่ก่อน (แน่สิฟระ ทำงาน คงมีอารมณ์กระหนุงกระหนิงแหละ เดี๋ยวเจ้านายก็ตัดเงินเดือนสิ)
บางทีก็ทักมาตอนเวลาทำงานครับ ซึ่งผมต้องเปิดเน็ตไว้ รอ Line จากหัวหน้า (ลืมปิดเสียง
)
เด้งเป็นสิบๆ ข้อความ ซึ่งผมก็บอกแค่ว่า "ทำงานอยู่" เธอก็ไม่สนใจครับ ระดมฟลัดแชท ราวกับบิดามีอันเป็นไป
ก็แก้ปัญหาโดยการดุครับ ก็เป็นแบบ รำคาญ มารยาทมีไหม กาลเทศะรู้จักไหม แล้วน้องก็หยุดไปครับ ซักพักใหญ่เอาใหม่
จนกระทั่ง
น้อง*P* มาแนวประชดครับ ประมาณว่า งอนอะไรซักอย่าง ก็คงจงใจกวนประสาทผมแหละครับ ซึ่งทำให้ผมที่กำลังอารมณ์ดีเพราะเสนองานผ่าน
กลับกลายเป็นเครียดไปทันที ซึ่งก่อนหน้านี้ผมคงคุยหวานกับน้องมากไปมั้งครับ ทำให้น้องมาตัดพ้อว่าผมเมื่อก่อนเป็นอีกอย่างตอนนี้เป็นอีกอย่าง
วันก่อนยังบอกว่ารัก วันนี้บอกให้ไปไกลๆ (บอกตรงๆ นกหวีดขึ้นหัวทันทีครับ ปรี๊ดดดด!! )
ผมก็เลยดุแรงๆ ครับ รำคาญเต็มทน
"ถ้าไม่ยอมหยุดคุยเรื่องนี้ จะบล็อคแล้วนะ"
และ
"ผู้ชายอื่นก็มีตั้งเยอะแยะ จะมาตามตื้ออะไรกับพี่มากมาย"
และ
"เลิกคุยกันเถอะ ทักมาไม่ได้รู้จักกาลเทศะเลย ไม่คุยก็เร่งให้คุย เร่งหา__อะไร"
และ
"แฟนกันหรือก็ไม่ใช่ จะอะไรกันนักกันหนา"
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
จากนั้นก็บล็อคแชท บล็อกเฟส ครับ คิดว่าคงจบแค่นี้แล้ว
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ต่อไปเป็น คำถามครับ
1.เพื่อนๆ คิดว่าผม ผิดไหมครับ ที่ทำแบบนี้ ส่วนตัวผมก็รู้สึกผิดนะครับ ที่อาจจะให้ความหวังน้องเขามากไป (แบบไม่รู้ตัว)
2.ผมไปปรึกษาทุกคน ทุกคนบอกดีแล้วที่เลิก ถ้าเกินเลยกว่านี้อาจจะไม่ดี เพื่อนๆ คิดว่ายังไงครับ
3.ผู้หญิงปกตินี่ เขามโนคิดไปไกลแบบน้องเขาไหมครับ แค่ 2 วัน ไปไกลถึงดาวอังคารเลย ผมกลัวนะครับ
4.เพื่อนๆ คนไหน เคยเจอประสบการณ์คล้ายๆ แบบผมบ้างครับ
สุดท้าย ขอขอบคุณเพื่อนๆ ที่เข้ามาตอบคำถาม รวมถึงคอมเม้นต์ด่า(?) ให้กำลังใจ(?) และแชร์ประสบการณ์ ขอบคุณจากใจครับ
ทำไงดี? ถูกผู้หญิงที่คิดมาตลอดว่าเป็นแค่น้องสาว ตามตื้อขอให้คบด้วย
- ปัญหาชีวิต เพราะเกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันอย่างแรงครับ
- ปัญหาความรัก ปัญหาระดับชาติเลยครับ
- ความรักวัยรุ่น เอาเป็นวัยรุ่นก่อนนะครับ น้องเขายังเด็ก
***เหตุการณ์นี้เป็นเหตุการณ์จริง เกิดขึ้นจริง เพียงแต่ใช้ตัวละครสมมุติเพื่อเล่าเรื่องครับ***
ข้อตกลงนะครับ
-การแทนชื่อตัวละคร
0.ผม คือ ตัว จขกท เอง (อายุ 27) ยอมรับว่าจะกินเด็กครับ อิอิ
1.*P* คือ น้องสาวคนนั้น (อายุ 19)
2.*L* คือ เพื่อนสนิทของน้องสาวคนนั้น (อายุ 19)
++++++++++++++++++++++++++++
เริ่มที่ ผมรู้จักกับ *P* เพราะบ้านอยู่ในละแวกหมู่บ้านเดียวกันครับ สนิทกับคุณยายของน้องมากด้วย อยู่มาวันนึงน้องเขาก็แอดเฟสผมมา
แล้วก็ระดมไลค์ ตั้งแต่โพสต์สมัยยังเกรียน ผมก็รำคาญนะ แต่เรื่องนี้อย่าสนใจเลย ต่อมา *P* ก็เริ่มแชทคุยกับผมครับ เนื้อหาก็แนวๆ พี่ๆ น้องๆ
หยอกกันไปหยอกกันมา ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
ทีนี้ ผมได้มีโอกาสไปเจอกับ *L* ซึ่งเป็นเพื่อนกับ *P* เรียกได้ว่า หลงตั้งแต่แรกเห็นเลยทีเดียว หลังจากนั้น ผมก็ติดต่อ *P* เพื่อให้น้องเขา
แนะนำเพื่อนให้หน่อย โดยจะทำการเลี้ยงข้าวเพื่อทำความรู้จักกันครับ
*P* จึงชวนผม เข้าไปคุยในกลุ่มแชทเฟส ซึ่งมี *L* อยู่ด้วย ก็นัดแนะร้านกัน แน่นอนว่า ไม่ได้ให้น้อง*L*ไปคนเดียวหรอกครับ มันดูไม่ดี เลยให้*P*
ไปกินด้วย ก็แชทเล่นหัวกันไปเรื่อยเปื่อยครับ พอถึงวันนัดพบ ซึ่งก็คือ วันเสาร์ที่ผ่านมา ก็ไปพบกันที่ร้าน จากการสังเกต ผมอาจจะไม่ใช่สเปกของ*L*
น้องเขาเลยไม่ยอมคุยกับผม หรือ น้องอายเพื่อน หรือ น้องเขาเกลียดตูฟระ?
ก็มีแต่ *P* แหละครับ ที่ชวนผมคุย พอผมจะชวนน้อง *L* คุย *P* ก็แทรกชวนผมคุยด้วยตลอด สรุป จบลงด้วยการแยกย้ายกันไป (นี่ตูมาเสียตังค์เพื่อ?)
พอกลับมาถึงบ้าน ก็แชทคุยกับ *P* ตามปกติครับ คือจิตตกมาจากที่น้อง*L* ไม่ยอมคุยด้วย ก็เลย คิดว่า น้องเขาคงมีแฟนแล้ว พอส่องเฟสก็โป๊ะเช๊ะ
หนุ่มกว่าเรา หล่อกว่าเรา หมดสิทธิ์ไร้ที่ยืน *P* ก็ปลอบใจครับ แบบเสนอตัวสุดๆ ประมาณว่า
"*P*เป็นเพื่อน*L* คบกันมานาน สเปก*L* ยังไง *P* รู้ดี ไม่ใช่พี่หรอก ปลงซะเถอะ "
"ที่ไปกินน่ะ พี่ลองคิดดูสิว่าใครที่คุยกับพี่มากกว่ากัน *L* หรือ *P* ลองคิดดู"
"พี่คิดว่า อยู่กับใครสบายใจกว่าล่ะ ส่วนตัว*P* มีความสุขที่คุยกับพี่"
ผมคงด้วยความปลงครับ หลังจากนี้คุณผู้หญฺงหลายคนอาจจะว่าผมเลวก็ได้นะครับ แต่สิ่งที่เกิดขึ้น มันชั่ววูบจริงๆ อารมณ์มันพาไปครับ
ผมตอบกลับ*P*ว่า...
"อืม *P* คุยกับพี่บ่อยนี่นะ คิดไรกับพี่ป่าวเนี่ย เราลองมาศึกษากันก่อนไหม ก่อนที่จะคบกัน"
แน่นอนครับว่า *P* ตอบตกลง
ในความคิดของผม คือ ศึกษากันก่อน ดูๆ กันไปก่อน ไปเดทกันซักครั้งเผื่อตัดสินใจ
แต่ในความคิดฝ่าย*P* มันไม่ใช่ครับ มันเกินกว่านั้น..!!
ก็เลยลองชวน *P* เดทครับ เดทแรก ทำอย่างกะผมเป็นแฟนเธอเลยครับ ทั้งป้อนทั้งอะไรต่อมิอะไร ซึ่งแน่นอนว่าจบลงที่แยกย้ายกันไป
***สาบานนะครับว่าไม่มีอะไรเกินเลยถึงขั้นตี๊ดชึ่ง***
หลังกลับมา ก็ปรับความเข้าใจครับ เรื่องภาระของตัวผม ที่ต้องทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย เวลาว่างไม่ค่อยมี อะไรพวกนี้แหละครับ
แต่ฝ่าย *P* กลับตั้งกฎว่า ห้ามผมส่งเฟสสาว, ห้ามคุยกับสาว, ห้ามควงแขนสาว, ห้ามรับโทรศัพท์สาว ฯลฯ
รวมถึงแอบแอดเพื่อนของผม เพื่อสืบข่าวผม (เพื่อนผมติดต่อมาถามเรื่องที่น้องเขาแอดมัน ละก็บอกเรื่องน้องเขาถามเรื่องผมด้วย)
ซึ่งผมก็ไม่คิดไรมากครับ แต่ เกินไปไหม ยังไม่ใช่แฟนกันนะเฮ้ย!!?
แล้ว*P*ก็เพ้อแนวๆ ว่า มีความสุขมากที่ได้คบกับผม (เดี๋ยวๆๆๆ) เมื่อคืนฝันว่า ผมกอดเธอ (อะไรเฮ้ย!?)
ผมก็ชั่วครับ เรียกว่า หลง *P* ไปช่วงนึงเลย ถึงขั้นจะ เอาไงเอากันวะ เผด็จศึกมันเลย!!
โอเค เริ่มแรกก็ไปซื้อถุงยาง หึหึหึหึ แต่พอซื้อแล้ว กลับมาหลับไปตื่น เปิดกระเป๋าเห็นถุงยางแล้ว....
ก็มานั่งจิตตกชั่งใจว่า "ควรทำน้องเขาจริงๆ เหรอ ถ้าทำแล้วผลตอบรับมันจะเลวร้ายแค่ไหน จนกระทั่ง จิตใจด้านดี(?)บอกว่า อย่าเอาๆๆๆๆๆ"
ก็นั่นแหละครับ ทำให้ผมคิดว่า ควรจบแค่นี้ ซึ่งเบ็ดเสร็จรวบยอดจากวันที่เดท ถึง วันที่บอกเลิก(?) ก็ประมาณ 2 วันครับ
***ท่านผู้ชายหลายท่านอาจคิดว่าผมโง่นะครับ ที่ไม่ทำอย่างว่ากับน้อง แต่ลองมาเจอแบบผมก็เอาไม่ลงครับ***
ผมให้ข้ออ้างเรื่องภาระงาน ที่ผมต้องทำ รวมถึงความคาดหวังจากผู้ใหญ่ในครอบครัว และทิฐิของตัวผมเองครับ
ทำนองแบบเห็นแก่ตัวสุดๆ *P* ก็ยอมรับฟังแต่โดยดีครับ น้องเขาบอกว่า "คิดไว้อยู่แล้ว ว่าพี่ต้องทำแบบนี้ พี่ไม่รักหนูเหรอ?"
(ตูจะรักเอ็งได้ไงวะ ตูไม่ได้มีความรู้สึกนั้นเลย) ผมจึงได้แต่บอกว่า "เรากลับไปเป็นพี่น้องกันได้ไหม?"
ซึ่ง *P* ก็ตอบตกลงครับ แต่ คือว่า น้องเขาไปแอบร้องไห้ครับ คือผมเป็นผู้ชายอ่ะนะ ผมก็ไม่เข้าใจว่า เวลาแค่ 2 วัน
หลังจากที่ไปเดทกัน ก็คุยกันแนวหวานๆ (ส่วนใหญ่น้อง*P* เขาหวานคนเดียวครับ) ทำไมถึงจริงจังได้ขนาดนี้!?
จากนั้นก็ไปตัดพ้อโศกเศร้าเสียใจขึ้นสเตตัสอกหักในเฟสตัวเอง อืม ผมก็พอเข้าใจนะ แต่ไม่เคยทำแบบนั้น
เรื่องราวก็จบครับ เราเลิกกัน (ทั้งที่ยังไม่ได้ตกลงคบเลยนะ) แต่ก็ยังคุยกันอยู่ในเฟสปกติ แต่ดูเหมือนทางฝั่ง*P*ไม่จบครับ
ยังคงแชทแนวหวานแสบไส้ แถมโรคจิตขึ้นเรื่อยๆ ด้วยการ ทักแชท ทุกเวลาเลยครับ
-เช้า ก็ทักมาปลุกแล้วบอกเหงา อยากคุยด้วย คุยด้วยกันนะ (คุยบ้าไรอีกฟระ จะไปทำงาน)
-เที่ยง ก็ทักมาถามกินข้าวหรือยัง หาไรกิน กินคนเดียวเหงา เลี้ยงหน่อยดิ (เลี้ยงบ้าไรอีกฟระ นี่ก็ขอเจ้านายกินไปวันๆ)
-เย็น ก็ทักมาให้ไปรับ ให้ไปหา แบบเสนอตัวสุดๆ บ่นคิดถึง (อะไรฟระ เจอกันวันเดียว มโนไปไหน?)
บ้างก็หาว่าผมเปลี่ยนไป ไม่เหมือนเดิม คุยไม่สนุกเหมือนแต่ก่อน (แน่สิฟระ ทำงาน คงมีอารมณ์กระหนุงกระหนิงแหละ เดี๋ยวเจ้านายก็ตัดเงินเดือนสิ)
บางทีก็ทักมาตอนเวลาทำงานครับ ซึ่งผมต้องเปิดเน็ตไว้ รอ Line จากหัวหน้า (ลืมปิดเสียง
เด้งเป็นสิบๆ ข้อความ ซึ่งผมก็บอกแค่ว่า "ทำงานอยู่" เธอก็ไม่สนใจครับ ระดมฟลัดแชท ราวกับบิดามีอันเป็นไป
ก็แก้ปัญหาโดยการดุครับ ก็เป็นแบบ รำคาญ มารยาทมีไหม กาลเทศะรู้จักไหม แล้วน้องก็หยุดไปครับ ซักพักใหญ่เอาใหม่
จนกระทั่ง
น้อง*P* มาแนวประชดครับ ประมาณว่า งอนอะไรซักอย่าง ก็คงจงใจกวนประสาทผมแหละครับ ซึ่งทำให้ผมที่กำลังอารมณ์ดีเพราะเสนองานผ่าน
กลับกลายเป็นเครียดไปทันที ซึ่งก่อนหน้านี้ผมคงคุยหวานกับน้องมากไปมั้งครับ ทำให้น้องมาตัดพ้อว่าผมเมื่อก่อนเป็นอีกอย่างตอนนี้เป็นอีกอย่าง
วันก่อนยังบอกว่ารัก วันนี้บอกให้ไปไกลๆ (บอกตรงๆ นกหวีดขึ้นหัวทันทีครับ ปรี๊ดดดด!! )
ผมก็เลยดุแรงๆ ครับ รำคาญเต็มทน
"ถ้าไม่ยอมหยุดคุยเรื่องนี้ จะบล็อคแล้วนะ"
และ
"ผู้ชายอื่นก็มีตั้งเยอะแยะ จะมาตามตื้ออะไรกับพี่มากมาย"
และ
"เลิกคุยกันเถอะ ทักมาไม่ได้รู้จักกาลเทศะเลย ไม่คุยก็เร่งให้คุย เร่งหา__อะไร"
และ
"แฟนกันหรือก็ไม่ใช่ จะอะไรกันนักกันหนา"
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
จากนั้นก็บล็อคแชท บล็อกเฟส ครับ คิดว่าคงจบแค่นี้แล้ว
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ต่อไปเป็น คำถามครับ
1.เพื่อนๆ คิดว่าผม ผิดไหมครับ ที่ทำแบบนี้ ส่วนตัวผมก็รู้สึกผิดนะครับ ที่อาจจะให้ความหวังน้องเขามากไป (แบบไม่รู้ตัว)
2.ผมไปปรึกษาทุกคน ทุกคนบอกดีแล้วที่เลิก ถ้าเกินเลยกว่านี้อาจจะไม่ดี เพื่อนๆ คิดว่ายังไงครับ
3.ผู้หญิงปกตินี่ เขามโนคิดไปไกลแบบน้องเขาไหมครับ แค่ 2 วัน ไปไกลถึงดาวอังคารเลย ผมกลัวนะครับ
4.เพื่อนๆ คนไหน เคยเจอประสบการณ์คล้ายๆ แบบผมบ้างครับ
สุดท้าย ขอขอบคุณเพื่อนๆ ที่เข้ามาตอบคำถาม รวมถึงคอมเม้นต์ด่า(?) ให้กำลังใจ(?) และแชร์ประสบการณ์ ขอบคุณจากใจครับ