ดีค่ะ เพื่อนๆชาวพันทิปทุกคน นี่เป็นกระทู้แรกของฉัน ฉันก็เหมือนคนอื่นๆนะค่ะ ที่ติดตามอ่านพันทิป แล้วมีความสุขทุกครั้งที่ได้อ่าน ถ้ามีสิ่งใดขาดตกบกพร่องต้องขออภัยไว้นะที่นี่ด้วยนะค่ะ
ฉันขอแนะนำตัวก่อนนะค่ะ เรียกฉันว่า P ก็ได้ค้ะ ตามชื่อกระทู้เลยนะค้ะ เขาก็รู้ว่าเราชอบเขา แต่เขาไม่ชอบเรา เขาเลยทำเป็นไม่รู้
เรื่องมันเกิดขึ้นสมัยที่ฉันอยู่ป.5 ค่ะ (แก่แดดไปม้ายย)คือฉันชอบพี่ W ค้ะ มันก็ไม่ผิดใช่ไหมค่ะถ้าคนเราจะแอบชอบใคร
แต่เรื่องของฉันมันผิดค่ะ ผิดที่ฉันไปแอบชอบคนที่ไม่สมควรชอบ เค้าเป็นญาติกับฉันค้ะ(มันไม่มีสิทธิเลยใช่ไหมค่ะ)
แต่ตอนนั้นมันเด็กมากจริงๆค้ะเลยไม่ได้คิดว่ามันผิดอะไรมากมาย แค่คิดว่าเราชอบคนนี้เราปลื้มคนนี้ ตอนนั้นไม่ได้หวังให้พี่เค้ามาชอบนะค้ะ
แต่คือเราเป็นนคนชอบมโน (มโนเก่งสุดๆค้ะ) จำได้ว่าครั้งนึง เราเคยได้นั่งรถด้วยกัน รถยนต์นะค้ะ นั่งข้างหลังกระบะค่ะ ฉันแอบมองพี่เค้าตลอดเลย
ฉันจะเจอพี่เค้า นานๆ ที ค่ะ เพราะบ้านเราไม่ได้อยู่ใกล้กัน จะเจอกันก็ที่บ้านมีงาน ค่ะ (ปีนึงประมาน 5 ครั้ง น้อยจัง) จนฉันจบชั้นประถม
ได้ขึ้นเรียนมัธยม ม.1 ที่โรงเรียนเดียวกับพี่เค้า ที่นี่ฉันก็เริ่มชอบพี่เค้ามากขึ้นๆๆ แต่เนื่องจากฉันเป็นคนขี้อายค่ะไม่กล้าอะไรทั้งนั้น
(แต่ตอนนี้ตรงกันข้ามนะค่ะ ไม่อายแย้ววว ) แล้วตอนนั้นฉันก็ขี้เหร่มากๆค่ะ เรียกว่าทั้งดำทั้งแหนบบ "" คิดดูนะค่ะจะกล้าชอบใคร
ฉํนได้เจอพี่เค้าบ่อย ขึ้น ได้แอบมองพี่เค้าทุกวัน มันมีความสุขมากๆค้ะ ฉันก็แอบชอบพี่เค้ามาเรื่อยๆค้ะ จนประมาณ ม.3 ฉันเริ่มทักเอ็มค่ะ
ตอนนั้น msn กำลังมาแรงค่ะ จำได้ว่าพี่เค้าเคยบอกเรา ด้วยนะค่ะ ว่าจะมาหาเราในฝันโหยยนี่ฟินสุดค่ะ ฉันก็ทักเอ็มพี่เค้าไปบ้างไม่ทักบ้าง
(กลัวพี่เค้ารำคานนะ)แล้วก็มาต่อด้วยเฟส ค่ะ ก็เคยเข้าไปคุยกับพี่เค้านะค่ะ แต่ก็ไม่มากค่ะ กลัวพี่เค้ารำคานเช่นเดิม
ตอนนั้นจำได้ว่า ม.3 ค่ะ เราก็เห็นเค้าคุยกับผญ.คนนึงค่ะ น่ารักดีค่ะ ฉันก็เริ่มสังเกต แล้วค่ะว่าพี่เค้าน่าจะคุยอยู๋กับคนนี้
มันทำให้ฉันบ่อน้ำตาแตกจริงๆค่ะ ช่วงนั้นเลยหายไปเลยค้ะ และเนื่องจากเหมือนพี่เค้าจะรู้ด้วยว่าเราชอบพี่เค้า
แต่ฉันก็พยายามแล้วนะค่ะ พยายามเดินออกมาค่ะ คิดมาตลอดเลยค่ะว่าคนที่เริ่มชอบก่อนต้องเป็นฝ่ายชนะสิ
แต่มันไม่จริงเลยค่ะเพราะฉันแพ้ผญ คนนั้น แพ้แบบ ไม่ต้องบอกด้วยค่ะ ฉํนเลยตัดสินใจที่เรียกว่าพลาดรึเปล่าไม่แน่ใจ
ือการบอกพี่เค้าทางเอ็มค้ะ ว่าฉันชอบพี่เค้า รู้สึกดีกับพี่เค้า แต่ก็ถูกพี่เค้าบอกว่า เราจะชอบกันได้ยังไงเราเป็นญาติกัน อีกอย่างพี่ก็มีแฟนแล้ว
ฉันก็เลยถามว่าทำยังไงให้พี่ชอบหนู ซึ่งพี่เค้าก็บอกว่าเค้าไม่รู้ แค่นั้นค้ะ แค่นั้นจริงๆ มันทำให้ฉันรู้เลยค่ะ ว่าพี่เค้าไม่ได้คิดอะไรกับเรา
ฉันชอบคิดไปเองคนเดียวค่ะ ว่าพี่เค้าชอบเรา ชอบแอบมองเรา แต่มันจบกันในวันนี้เลยค่ะ ตอนนั้นเสียใจมากๆเลยนะค่ะ
เลิกคิดจะตัดใจอย่างเด็ดขาดเลยค่ะ มันก็ตัดใจมาได้สักระยะนึงนะค่ะ ประมาน ปี นิดๆ ค่ะ แล้วก็มาเริ่มรู้สึกดีอีกครั้ง ตอนที่เพื่อนเรา
มาบอกว่าเค้าเลิกกับแฟนเค้าแล้วนะ โหยเรานี่แบบ ดีใจเลยค่ะ แต่ก็เลิกได้ไม่ นาน ค่ะ เพราะ พี่ ผญ.คนนั้นเค้าเป็น รด.ค่ะ ได้ไปเจอกัน
ที่ค่ายมั้ง เพราะพี่เค้าเป็น รด. เลยกลับมาคบกันค่ะ ช่วงนั้นเราก็ ไม่ได้สนใจอะไรพี่เค้านักค่ะ เพราะเรากำลังขึ้น ม.4 ต้องเตรียมตัวอย่างมากค้ะ
+กับเราเป็นคนไม่เก่ง พอได้ขึ้นมา ม.4 พี่เค้าก็ขึ้น ม.6 ค่ะ พี่เค้าเคยให้เราทำงานให้ค่ะ งาน ไอเอสนะ เค้าบอกว่าถ้าเสดแล้วให้โทรไปบอก
โทรไปสายแรก สายไม่ว่าง (คุยกับแฟนแน่ๆ เสียใจเบาๆ ) สายพี่ 2 พอพี่เค้ารับเท่านั้นแหละ หู้ย แบบ โครต จะตื่นเต้น จะ ฟิน อะไรขนาดนี้อะ
ฉันเคยแอบมองะี่เค้ากับแฟนเค้า นั่งคุยกันที่ศาลา ฉันอยู่ในห้องสมุด ของ รร. มันนเป็นกระจกทึบ ถ้าไม่มองใกล้ๆไม่เห้นชัว ฉํนแอบมอง
พี่เค้า 2 คน นานมากนะค่ะ จนพี่เค้าเดินกลับบ้านด้วยกัน ยอมรับเลยค้ะ ว่าขาอ่อน เจ็บจัง ฉันชอบแอบไปส่องเฟสแฟนพี่เค้าอยู่บ่อยๆค้ะ
(โรคจิตเบาๆเนอะ) เคยแอบมองเค้าเดินกลับบ้านด้วยกัน ที่โต้ะปิงปองด้วยค่ะ ต้องปืนขึ้นไปเลยนะค่ะ อ่อ ลืมเล่าอีกรื่องนึงค่ะ ที่ฉันเจ็บไม่แพ้กัน
มีอยู่วันนึงวันนั้นเป็นวันวาเลนไทน์ 14 ก.พ.วันแห่งความรักของหลายๆคน แต่เป็นวันแห่งความทุกข์ของฉันค้ะ คือ ตอนนั้น พี่เค้าฝากของ ตุ๊กค่ะ
ที่เค้าซือมาให้แฟนเค้ากับเพื่อนเรา เห้นแล้วเจ็บจี๊ดๆค้ะ เรานี่แอบถ่ายด้วย เดะจะลงให้ดู อิอิ (หลังไมค์ได้น้าาา อยากดูกันอ่า) เราก็มีดอกกุหลาบ
ให้พี่เค้าแหละแต่ไม่กล้าให้หรอก 555 มาต่อปัจจุบันค่ะ ตอนม.4 มันมีกิจกรรมเยอะค่ะ อย่างเช่น ตามหาพี่รหัส งี่ มันเลยแบบ
ไม่ค่อยได้มีเวลาฟินเท่าไหร่ ม.4 นี่ฉันแถบจะไม่ค่อยได้มีเวลา ทักอะไรพี่เค้าไปเลยค่ะ เราเกรงใจแฟนพี่เค้าด้วย
เพราะฉันเริ่มรู้แล้วว่าแฟนพี่เค้ารู้ว่าฉันชอบพี่เค้า มันทำใจเรา เกรงใจ ช่วงนั้นจำได้เลยค่ะว่า ห่างมากถึงมากที่สุด
ม.4 นี่ไม่มีโมเม้น ฉันกับพี่เค้าเลยค่ะ มามีโมเม้นอีที นึง วัน จบ ของพี่เค้าค่ะ ฉํนเตรียมของ เตรียมทุกอย่างให้พี่เค้า ค่ะ
จำได้ว่านั่งทำตั้งแต่ 1 ทุ่ม ยันตี 2 (ทั้งดอกไม้ หมอน โหลแก้ว ตุ๊กตา กระดาษพับ) และแล้ววันจบของพี่เค้าก็มาถึงค่ะ 21 ก.พ.56
พอ พี่ มม.6 เดิน มาก็จะมี น้องๆ ให้ดอกไม้สำหรับพี่ที่รู้จักค่ะ ตอนนั้นฉันชั่งใจอย่างมากค่ะ ว่าจะออกเอาไปให้พี่เค้าดีไหม
แบบเพื่อนๆ ก็ ไปเลย ตอนนั้น ไปเลยค่ะ โชว์เดี่ยว ==" อาย เขิล ฟิน แปบ พอจบช่วงตกนั้น เค้าก็จะให้พี่ ม.6 ไปถ่ายรูปกับน้องๆ
ฉันกับเพื่อนฉํนก็เอาของไปให้พี่เค้า ฉํนก็ให้ก่อนถ่ายรูปด้วยย พอเพื่อนฉันให้พี่เค้าร้องไห้ (ร้องทำไมหลังไมค์นะค่ะ)แล้วก็กอดเพื่อนฉัน
แล้วก็กอดฉันแบบ โหย จริงหรอนี่ กอดแรก ชัดๆอะ พอจบวันนั้น เราก็ได้เจอกัน บ้าง เพราะพี่เค้าต้องไปสอบนู้นนี่ ไม่ค่อยเจอแล้ว
พี่เค้าก็จบไป ใช้ชีวิตในแบบที่มันควรจะเป็น เราก็ใช้ชีวิตของเราในแบบที่มันควรจะเป็น ต่างคนต่างใช้ชีวิตของกันและกัน
ม.5 มีครั้งนึง พี่เค้ากลับจาก ม. จะมาบ้าน โทรให้เพื่อนเราไปรับ เราก็ขอไปด้วย แบบพี่เค้าขี่เรากับเพื่อนซ้อนนน
พอถึงบ้านพี่เค้าถอดหมวกกันน็อคเท่านั้นแหละเรานี่ใส่ต่อเลยค่ะ และมันก็ผ่านไป ปี นึงเลยค่ะ ไม่ได้เจอพี่เค้า ต่างคนต่างใช้ชีวิต
แต่ใช่ว่าฉันจะไม่ติดต่อกับพี่เค้านะค่ะ ไลน์ไงค่ะฉันก็ทักพี่เค้า นานๆ ที ค่ะ กลัวพี่เค้ารำคานเช่นเดิม 5555
อย่างที่ฉันเคยบอกนะค่ะว่าเราจะได้เจอกันที ก็ที่บ้านมีงานค้ะ และตอนนี้ มีงานค่ะ แต่ก็ไม่คิดว่าจะเจอนะค่ะ เพราะรู้มาวว่าพี่เค้าไม่กลับ
แต่พอมาเจอนี่ ก็ทำตัวไม่ถูกเลยค้ะ นั่งกินเลี้ยงนี่นั่งคนละโต้ะนะค่ะ แต่เรานี่แอบมอง พี่เค้าทั้งคืนเลยค่ะ (2 ทุ่มยัน เที่ยงคืน)
ตอนนั้น จำได้เลยค่ะพี่เค้า กับเพื่อนพี่เค้าก็มานั่งโต้ะเดียวกับฉันค้ะ แบบโหย อะไรจะใกล้ขนาดนี้ อะไรจะฟินขนาดนี้
ตอนนี้ฉันก็ โตแล้วค่ะ ม.6 แล้ว ได้เจอพี่เค้าอีกครั้งนึงมันทำให้ รู้สึกดีใจและเสียใจไปพร้อมๆกันค่ะ เพราะว่าไม่รู้จะได้เจอกันแบบนี้อีกเมื่อไหร่
พี่เค้าก็รู้มาตลอดนะค่ะ ว่าเรารู้สึกดีกับพี่เค้า แต่พี่เค้าก็ไม่เคยเลยสักครั้งค่ะ ที่จะ รู้สึกดีกับเรา ตอนนี้หนูอยากถามพี่ค่ะ ถามพี่อีกครั้งว่า ทำยังไงให้พี่ชอบหนู หนูทำมาหมดทุกอย่างแล้วค่ะ หมด แล้ว จริงๆ
เราควรเดินหน้าต่อไปหรือถอยหลัง แต่ให้ถอยมันถอยไม่ได้แล้วค่ะ 8 ปี ไม่เคยตัดใจได้สักที
=ชีวิตจริงไม่เหมือนในนิยายเลยอ่ะ=
ขออภันน้าถ้าเขียนไม่ดีกระทู้แรกของเรา จริงๆค้ะ
เรื่องราวความรัก เขาก็รู้ว่าเราชอบเขา แต่เขาไม่ชอบเรา เขาเลยทำเป็นไม่รู้
ฉันขอแนะนำตัวก่อนนะค่ะ เรียกฉันว่า P ก็ได้ค้ะ ตามชื่อกระทู้เลยนะค้ะ เขาก็รู้ว่าเราชอบเขา แต่เขาไม่ชอบเรา เขาเลยทำเป็นไม่รู้
เรื่องมันเกิดขึ้นสมัยที่ฉันอยู่ป.5 ค่ะ (แก่แดดไปม้ายย)คือฉันชอบพี่ W ค้ะ มันก็ไม่ผิดใช่ไหมค่ะถ้าคนเราจะแอบชอบใคร
แต่เรื่องของฉันมันผิดค่ะ ผิดที่ฉันไปแอบชอบคนที่ไม่สมควรชอบ เค้าเป็นญาติกับฉันค้ะ(มันไม่มีสิทธิเลยใช่ไหมค่ะ)
แต่ตอนนั้นมันเด็กมากจริงๆค้ะเลยไม่ได้คิดว่ามันผิดอะไรมากมาย แค่คิดว่าเราชอบคนนี้เราปลื้มคนนี้ ตอนนั้นไม่ได้หวังให้พี่เค้ามาชอบนะค้ะ
แต่คือเราเป็นนคนชอบมโน (มโนเก่งสุดๆค้ะ) จำได้ว่าครั้งนึง เราเคยได้นั่งรถด้วยกัน รถยนต์นะค้ะ นั่งข้างหลังกระบะค่ะ ฉันแอบมองพี่เค้าตลอดเลย
ฉันจะเจอพี่เค้า นานๆ ที ค่ะ เพราะบ้านเราไม่ได้อยู่ใกล้กัน จะเจอกันก็ที่บ้านมีงาน ค่ะ (ปีนึงประมาน 5 ครั้ง น้อยจัง) จนฉันจบชั้นประถม
ได้ขึ้นเรียนมัธยม ม.1 ที่โรงเรียนเดียวกับพี่เค้า ที่นี่ฉันก็เริ่มชอบพี่เค้ามากขึ้นๆๆ แต่เนื่องจากฉันเป็นคนขี้อายค่ะไม่กล้าอะไรทั้งนั้น
(แต่ตอนนี้ตรงกันข้ามนะค่ะ ไม่อายแย้ววว ) แล้วตอนนั้นฉันก็ขี้เหร่มากๆค่ะ เรียกว่าทั้งดำทั้งแหนบบ "" คิดดูนะค่ะจะกล้าชอบใคร
ฉํนได้เจอพี่เค้าบ่อย ขึ้น ได้แอบมองพี่เค้าทุกวัน มันมีความสุขมากๆค้ะ ฉันก็แอบชอบพี่เค้ามาเรื่อยๆค้ะ จนประมาณ ม.3 ฉันเริ่มทักเอ็มค่ะ
ตอนนั้น msn กำลังมาแรงค่ะ จำได้ว่าพี่เค้าเคยบอกเรา ด้วยนะค่ะ ว่าจะมาหาเราในฝันโหยยนี่ฟินสุดค่ะ ฉันก็ทักเอ็มพี่เค้าไปบ้างไม่ทักบ้าง
(กลัวพี่เค้ารำคานนะ)แล้วก็มาต่อด้วยเฟส ค่ะ ก็เคยเข้าไปคุยกับพี่เค้านะค่ะ แต่ก็ไม่มากค่ะ กลัวพี่เค้ารำคานเช่นเดิม
ตอนนั้นจำได้ว่า ม.3 ค่ะ เราก็เห็นเค้าคุยกับผญ.คนนึงค่ะ น่ารักดีค่ะ ฉันก็เริ่มสังเกต แล้วค่ะว่าพี่เค้าน่าจะคุยอยู๋กับคนนี้
มันทำให้ฉันบ่อน้ำตาแตกจริงๆค่ะ ช่วงนั้นเลยหายไปเลยค้ะ และเนื่องจากเหมือนพี่เค้าจะรู้ด้วยว่าเราชอบพี่เค้า
แต่ฉันก็พยายามแล้วนะค่ะ พยายามเดินออกมาค่ะ คิดมาตลอดเลยค่ะว่าคนที่เริ่มชอบก่อนต้องเป็นฝ่ายชนะสิ
แต่มันไม่จริงเลยค่ะเพราะฉันแพ้ผญ คนนั้น แพ้แบบ ไม่ต้องบอกด้วยค่ะ ฉํนเลยตัดสินใจที่เรียกว่าพลาดรึเปล่าไม่แน่ใจ
ือการบอกพี่เค้าทางเอ็มค้ะ ว่าฉันชอบพี่เค้า รู้สึกดีกับพี่เค้า แต่ก็ถูกพี่เค้าบอกว่า เราจะชอบกันได้ยังไงเราเป็นญาติกัน อีกอย่างพี่ก็มีแฟนแล้ว
ฉันก็เลยถามว่าทำยังไงให้พี่ชอบหนู ซึ่งพี่เค้าก็บอกว่าเค้าไม่รู้ แค่นั้นค้ะ แค่นั้นจริงๆ มันทำให้ฉันรู้เลยค่ะ ว่าพี่เค้าไม่ได้คิดอะไรกับเรา
ฉันชอบคิดไปเองคนเดียวค่ะ ว่าพี่เค้าชอบเรา ชอบแอบมองเรา แต่มันจบกันในวันนี้เลยค่ะ ตอนนั้นเสียใจมากๆเลยนะค่ะ
เลิกคิดจะตัดใจอย่างเด็ดขาดเลยค่ะ มันก็ตัดใจมาได้สักระยะนึงนะค่ะ ประมาน ปี นิดๆ ค่ะ แล้วก็มาเริ่มรู้สึกดีอีกครั้ง ตอนที่เพื่อนเรา
มาบอกว่าเค้าเลิกกับแฟนเค้าแล้วนะ โหยเรานี่แบบ ดีใจเลยค่ะ แต่ก็เลิกได้ไม่ นาน ค่ะ เพราะ พี่ ผญ.คนนั้นเค้าเป็น รด.ค่ะ ได้ไปเจอกัน
ที่ค่ายมั้ง เพราะพี่เค้าเป็น รด. เลยกลับมาคบกันค่ะ ช่วงนั้นเราก็ ไม่ได้สนใจอะไรพี่เค้านักค่ะ เพราะเรากำลังขึ้น ม.4 ต้องเตรียมตัวอย่างมากค้ะ
+กับเราเป็นคนไม่เก่ง พอได้ขึ้นมา ม.4 พี่เค้าก็ขึ้น ม.6 ค่ะ พี่เค้าเคยให้เราทำงานให้ค่ะ งาน ไอเอสนะ เค้าบอกว่าถ้าเสดแล้วให้โทรไปบอก
โทรไปสายแรก สายไม่ว่าง (คุยกับแฟนแน่ๆ เสียใจเบาๆ ) สายพี่ 2 พอพี่เค้ารับเท่านั้นแหละ หู้ย แบบ โครต จะตื่นเต้น จะ ฟิน อะไรขนาดนี้อะ
ฉันเคยแอบมองะี่เค้ากับแฟนเค้า นั่งคุยกันที่ศาลา ฉันอยู่ในห้องสมุด ของ รร. มันนเป็นกระจกทึบ ถ้าไม่มองใกล้ๆไม่เห้นชัว ฉํนแอบมอง
พี่เค้า 2 คน นานมากนะค่ะ จนพี่เค้าเดินกลับบ้านด้วยกัน ยอมรับเลยค้ะ ว่าขาอ่อน เจ็บจัง ฉันชอบแอบไปส่องเฟสแฟนพี่เค้าอยู่บ่อยๆค้ะ
(โรคจิตเบาๆเนอะ) เคยแอบมองเค้าเดินกลับบ้านด้วยกัน ที่โต้ะปิงปองด้วยค่ะ ต้องปืนขึ้นไปเลยนะค่ะ อ่อ ลืมเล่าอีกรื่องนึงค่ะ ที่ฉันเจ็บไม่แพ้กัน
มีอยู่วันนึงวันนั้นเป็นวันวาเลนไทน์ 14 ก.พ.วันแห่งความรักของหลายๆคน แต่เป็นวันแห่งความทุกข์ของฉันค้ะ คือ ตอนนั้น พี่เค้าฝากของ ตุ๊กค่ะ
ที่เค้าซือมาให้แฟนเค้ากับเพื่อนเรา เห้นแล้วเจ็บจี๊ดๆค้ะ เรานี่แอบถ่ายด้วย เดะจะลงให้ดู อิอิ (หลังไมค์ได้น้าาา อยากดูกันอ่า) เราก็มีดอกกุหลาบ
ให้พี่เค้าแหละแต่ไม่กล้าให้หรอก 555 มาต่อปัจจุบันค่ะ ตอนม.4 มันมีกิจกรรมเยอะค่ะ อย่างเช่น ตามหาพี่รหัส งี่ มันเลยแบบ
ไม่ค่อยได้มีเวลาฟินเท่าไหร่ ม.4 นี่ฉันแถบจะไม่ค่อยได้มีเวลา ทักอะไรพี่เค้าไปเลยค่ะ เราเกรงใจแฟนพี่เค้าด้วย
เพราะฉันเริ่มรู้แล้วว่าแฟนพี่เค้ารู้ว่าฉันชอบพี่เค้า มันทำใจเรา เกรงใจ ช่วงนั้นจำได้เลยค่ะว่า ห่างมากถึงมากที่สุด
ม.4 นี่ไม่มีโมเม้น ฉันกับพี่เค้าเลยค่ะ มามีโมเม้นอีที นึง วัน จบ ของพี่เค้าค่ะ ฉํนเตรียมของ เตรียมทุกอย่างให้พี่เค้า ค่ะ
จำได้ว่านั่งทำตั้งแต่ 1 ทุ่ม ยันตี 2 (ทั้งดอกไม้ หมอน โหลแก้ว ตุ๊กตา กระดาษพับ) และแล้ววันจบของพี่เค้าก็มาถึงค่ะ 21 ก.พ.56
พอ พี่ มม.6 เดิน มาก็จะมี น้องๆ ให้ดอกไม้สำหรับพี่ที่รู้จักค่ะ ตอนนั้นฉันชั่งใจอย่างมากค่ะ ว่าจะออกเอาไปให้พี่เค้าดีไหม
แบบเพื่อนๆ ก็ ไปเลย ตอนนั้น ไปเลยค่ะ โชว์เดี่ยว ==" อาย เขิล ฟิน แปบ พอจบช่วงตกนั้น เค้าก็จะให้พี่ ม.6 ไปถ่ายรูปกับน้องๆ
ฉันกับเพื่อนฉํนก็เอาของไปให้พี่เค้า ฉํนก็ให้ก่อนถ่ายรูปด้วยย พอเพื่อนฉันให้พี่เค้าร้องไห้ (ร้องทำไมหลังไมค์นะค่ะ)แล้วก็กอดเพื่อนฉัน
แล้วก็กอดฉันแบบ โหย จริงหรอนี่ กอดแรก ชัดๆอะ พอจบวันนั้น เราก็ได้เจอกัน บ้าง เพราะพี่เค้าต้องไปสอบนู้นนี่ ไม่ค่อยเจอแล้ว
พี่เค้าก็จบไป ใช้ชีวิตในแบบที่มันควรจะเป็น เราก็ใช้ชีวิตของเราในแบบที่มันควรจะเป็น ต่างคนต่างใช้ชีวิตของกันและกัน
ม.5 มีครั้งนึง พี่เค้ากลับจาก ม. จะมาบ้าน โทรให้เพื่อนเราไปรับ เราก็ขอไปด้วย แบบพี่เค้าขี่เรากับเพื่อนซ้อนนน
พอถึงบ้านพี่เค้าถอดหมวกกันน็อคเท่านั้นแหละเรานี่ใส่ต่อเลยค่ะ และมันก็ผ่านไป ปี นึงเลยค่ะ ไม่ได้เจอพี่เค้า ต่างคนต่างใช้ชีวิต
แต่ใช่ว่าฉันจะไม่ติดต่อกับพี่เค้านะค่ะ ไลน์ไงค่ะฉันก็ทักพี่เค้า นานๆ ที ค่ะ กลัวพี่เค้ารำคานเช่นเดิม 5555
อย่างที่ฉันเคยบอกนะค่ะว่าเราจะได้เจอกันที ก็ที่บ้านมีงานค้ะ และตอนนี้ มีงานค่ะ แต่ก็ไม่คิดว่าจะเจอนะค่ะ เพราะรู้มาวว่าพี่เค้าไม่กลับ
แต่พอมาเจอนี่ ก็ทำตัวไม่ถูกเลยค้ะ นั่งกินเลี้ยงนี่นั่งคนละโต้ะนะค่ะ แต่เรานี่แอบมอง พี่เค้าทั้งคืนเลยค่ะ (2 ทุ่มยัน เที่ยงคืน)
ตอนนั้น จำได้เลยค่ะพี่เค้า กับเพื่อนพี่เค้าก็มานั่งโต้ะเดียวกับฉันค้ะ แบบโหย อะไรจะใกล้ขนาดนี้ อะไรจะฟินขนาดนี้
ตอนนี้ฉันก็ โตแล้วค่ะ ม.6 แล้ว ได้เจอพี่เค้าอีกครั้งนึงมันทำให้ รู้สึกดีใจและเสียใจไปพร้อมๆกันค่ะ เพราะว่าไม่รู้จะได้เจอกันแบบนี้อีกเมื่อไหร่
พี่เค้าก็รู้มาตลอดนะค่ะ ว่าเรารู้สึกดีกับพี่เค้า แต่พี่เค้าก็ไม่เคยเลยสักครั้งค่ะ ที่จะ รู้สึกดีกับเรา ตอนนี้หนูอยากถามพี่ค่ะ ถามพี่อีกครั้งว่า ทำยังไงให้พี่ชอบหนู หนูทำมาหมดทุกอย่างแล้วค่ะ หมด แล้ว จริงๆ
เราควรเดินหน้าต่อไปหรือถอยหลัง แต่ให้ถอยมันถอยไม่ได้แล้วค่ะ 8 ปี ไม่เคยตัดใจได้สักที
=ชีวิตจริงไม่เหมือนในนิยายเลยอ่ะ=
ขออภันน้าถ้าเขียนไม่ดีกระทู้แรกของเรา จริงๆค้ะ