ขอไปปรื๊ด...! เร็ว ปร๊าดก็แล้วกัน  เรื่องมีอยู่ว่า ผมเกิดมาไม่เคยมีแฟนเลยสักคน เรียกได้ว่าโสดมหาปะลัยเลยก็ว่าได้ ผมเรียนไม่จบ (ไม่บอกนะไม่จบอะไร)
                  เป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงคนนึง แต่จิงๆ น่ะหลายคนครับ แต่ คนนี้ผมรำคาญจิงๆ สุดจะทน คือมันแค่ ความรู้สึกทางด้านอารมณ์อ่ะ ผมรักใคร
                  ไม่เป็นขนาดแม่ผม ยัง ไม่รู้สึกว่ารัก แต่ รู้สึกแบบว่า นี้ คือแม่เรา ทุกอย่างเราต้องทำเพื่อ ท่าน  ทีนี้ ณ ปัจจุบันผมทำงานกับน้า ซ้อนมอไซค์
                  กับน้าช่วงเช้าไปทำงาน และช่วงเย็น ก็กลับด้วยกัน ตอนผมเข้ามาทำงานใหม่ๆ ก็มีผู้หญิงคนนึงชื่อ เอ ซึ่งเป็น พี่ผม 3 ปี
                  แล้วพอยิ่งนานวันเข้า ผมรู้สึกว่าผม เหมือนโดนมองตลอด เวลา ทำงาน เวลา นั่งเล่นโทสับยามว่าง ผมเริ่มตะหงิดๆแล้วแหละ ว่า เอ๊ะ....
               ความรู้มันแปลกเหมือนจะมีคนแอบชอบนะ พอวัน รุ่งขึ้น คนชื่อเอก็เปิดแต่เพลงแอบชอบ แอบคิดถึง อย่างเพลงสภาวะทิ้งตัวของ แดน วรเวช
               อะไรประมาณนี้ ตั้งมา ทำงาน ผม คุยกับเขาน้อยมาก จะ คุยกันเฉพาะเรื่องงาน บอกตรงเลย ผมไม่รู้หรอกว่า ทำไมคนเราต้องรักกัน
               ตอนเรียน มอต้น ก็มี น้อง ม.1 ม.2 มาแอบชอบ คุณเชื่อ ไหม ผมเรียนตึก2 ผมนั่งข้างๆหน้าต่าง มี พี่ ผุหญิงคนนึง ตะโกน ข้ามตึก 3 มา
               ว่า ชอบ เด๊อ........... ผมก็งง แล้ว คิดว่าพี่เขาเรียกใครเลยชี้นิ้วมาที่ตัวเองทำท่า แบบ พี่ เขามองมาที่ผม
               กลับมาที่คนชื่อเอต่อ ซึ่งนับวันก็ยิ่ง ทวีความความรู้สึกมากขึ้นๆ ผม ล่ะ รำคาญจิง จะบอกว่า ชอบ ก็ บอกๆมาเลย จะได้ จบๆ  นี่ เปิดแต่ เพลง
              คอยแต่แอบมอง ผม ล่ะ เบื่อ รำคาญ ที่สุด