ปล. มันก็ไม่เชิงถามหรอกค่ะ แต่กึ่งระบายมากกว่า
ถ้าเราไม่มโนไปเอง เรารับรู้ได้ว่าเค้าแคร์เราค่ะ เราก็แคร์เค้ามาก แต่ไม่ได้เป็นแฟนกัน
ปล2. เราอาจจะมโนไปเองก็ได้ค่ะ
วันก่อนยังคุยกันอยู่ดีๆ.. วันนี้มาบอกว่าเค้าคุยกับเราต่อไปไม่ได้แล้ว ชีวิตเค้าแย่เกินไป เราควรเจอคนที่ดีกว่า ไม่อยากเชื่อเลยค่ะ รู้สึกหลายอย่างรวมกันมาก ทั้งอึ้ง ทั้งงง ทั้งเสียใจ ไม่เข้าใจ เจ็บปวด เป็นห่วง โกธร คิดถึง ฯลฯ
สมมุติว่าผู้ชายคนนี้ชื่อเคสนะคะ เคสเด็กกว่าเราอยู่ 3 ปี ช่วงที่คุยกันเราก็รับรู้ถึงปัญหาต่างๆ เช่น เรียนไม่จบ แม่ป่วยหนักมาก ฯลฯ เคสไม่ค่อยเล่าปัญหา แต่บางทีก็พูดออกมาลอยๆ แบบครึ่งกลางๆ เวลานางเครียดเราจะรู้สึกได้ เราก็พยายามพูดเสียงเย็นๆ บางทีนางบอกไม่อยากพูดถึงเราก็ไม่เซ้าซี้ ก็ให้กำลังใจแบบครึ่งๆ กลางๆ หรือไม่ก็หาอะไรตลกๆ แกล้งร้องเพลงให้ฟังแบบผิดๆ ทำตัวโง่ๆ ให้นางหัวเราะ เผื่อจะรู้สึกดีขึ้นบ้าง
ทุกวันนี้เราก็เห็นว่าเคสพยายามปรับปรุงชีวิตและเปลี่ยนแปลงตัวเองในขอบเขตที่ตัวเองจัดการได้ มีทำได้บ้าง และไม่ได้บ้าง อะไรที่นางทำไม่ได้ก็จะรู้สึกเฟล เก็บไปเหมารวมกับเรื่องอื่นๆ พอนางเริ่มรับรู้ว่าเราก็พลอยเครียดไปด้วย นางก็จะพูดทำนองว่า ไม่อยากเป็นภาระทางความรู้สึกกับเราแล้ว.. จนล่าสุดวันนี้ค่ะ เค้าคงทนตัวเองไม่ไหวถึงมาบอกว่าจะไม่คุยกับเราต่อละ ใจนึงเราก็อยากให้เกียรติถ้าเค้าเลือกแล้วว่าจะไป เราอาจเป็นสิ่งที่เค้ากดดันตัวเอง ถ้าตัดเราออกไปก็เหมือนตัดไปได้ปัญหานึง เค้าจะได้โฟกัสกับเรื่องของตัวเองเต็มที่.... อีกใจนึงก็ไม่อยากไปเลย มันยังคิดถึง ไม่อยากทิ้งให้เค้ารู้สึกโดดเดี่ยว อยากอยู่เป็นเพื่อน ยังอยากได้ยินกับหูว่าเค้ายังหัวเราะได้อยู่
ความจริง ก่อนหน้านี้ก็บอกเลิกเราอยู่ครั้งนึง แต่เรายื้อไม่ให้ไป เพราะเราคิดว่าต่างคนก็ต่างมีความรู้สึกให้กัน จะไปทำไม นางก็บอกถ้าคุยกันแบบไม่มีอนาคตให้กัน จะคุยไปทำไม? เท่านั้นแหละเราก็พูดมันทุกอย่างเพื่อยื้อเค้าไว้ เรารู้ว่าเราเห็นแก่ตัวนะ แต่มันยอมรับไม่ไหวจริงๆ
พอตอนนี้เราก็เริ่มรู้และ ว่าถึงคุยกันต่อไป นางก็จะมีความคิดนี้อยู่ในหัวอยู่ดี เราคงเลือกตามที่ใจอยากให้เป็นไม่ได้ โอเค ยอมรับก็ได้... เราก็อยากให้จบด้วยดี คนที่บอกเลิกคงเจ็บปวดไม่แพ้กัน เราเองอยากให้ทางนั้นสบายใจที่สุด ไม่ต้องเป็นห่วงเรา
ใครอยากแนะนำว่า เราพอจะพูดอะไร ทำอะไรได้บ้าง เราขอบคุณมากนะคะ ในหัวตอนนี้สับสนไปหมด คิดอะไรไม่ออกเลยค่ะ 5555555555555
ปล.3 อย่าด่า จขกท. ถ้าเราแท็กห้องแต่งนิยายนะคะ... เราแค่คิดว่า ถ้าเรื่องแบบนี้เป็นแค่นิยาย ไม่ได้เกิดขึ้นในชีวิตจริงๆ คงดี
โดนผู้ชายที่กำลังคุยด้วยบอกเลิกคุย ด้วยเหตุผลว่า เค้าไม่ดีพอสำหรับเรา ??
ถ้าเราไม่มโนไปเอง เรารับรู้ได้ว่าเค้าแคร์เราค่ะ เราก็แคร์เค้ามาก แต่ไม่ได้เป็นแฟนกัน
ปล2. เราอาจจะมโนไปเองก็ได้ค่ะ
วันก่อนยังคุยกันอยู่ดีๆ.. วันนี้มาบอกว่าเค้าคุยกับเราต่อไปไม่ได้แล้ว ชีวิตเค้าแย่เกินไป เราควรเจอคนที่ดีกว่า ไม่อยากเชื่อเลยค่ะ รู้สึกหลายอย่างรวมกันมาก ทั้งอึ้ง ทั้งงง ทั้งเสียใจ ไม่เข้าใจ เจ็บปวด เป็นห่วง โกธร คิดถึง ฯลฯ
สมมุติว่าผู้ชายคนนี้ชื่อเคสนะคะ เคสเด็กกว่าเราอยู่ 3 ปี ช่วงที่คุยกันเราก็รับรู้ถึงปัญหาต่างๆ เช่น เรียนไม่จบ แม่ป่วยหนักมาก ฯลฯ เคสไม่ค่อยเล่าปัญหา แต่บางทีก็พูดออกมาลอยๆ แบบครึ่งกลางๆ เวลานางเครียดเราจะรู้สึกได้ เราก็พยายามพูดเสียงเย็นๆ บางทีนางบอกไม่อยากพูดถึงเราก็ไม่เซ้าซี้ ก็ให้กำลังใจแบบครึ่งๆ กลางๆ หรือไม่ก็หาอะไรตลกๆ แกล้งร้องเพลงให้ฟังแบบผิดๆ ทำตัวโง่ๆ ให้นางหัวเราะ เผื่อจะรู้สึกดีขึ้นบ้าง
ทุกวันนี้เราก็เห็นว่าเคสพยายามปรับปรุงชีวิตและเปลี่ยนแปลงตัวเองในขอบเขตที่ตัวเองจัดการได้ มีทำได้บ้าง และไม่ได้บ้าง อะไรที่นางทำไม่ได้ก็จะรู้สึกเฟล เก็บไปเหมารวมกับเรื่องอื่นๆ พอนางเริ่มรับรู้ว่าเราก็พลอยเครียดไปด้วย นางก็จะพูดทำนองว่า ไม่อยากเป็นภาระทางความรู้สึกกับเราแล้ว.. จนล่าสุดวันนี้ค่ะ เค้าคงทนตัวเองไม่ไหวถึงมาบอกว่าจะไม่คุยกับเราต่อละ ใจนึงเราก็อยากให้เกียรติถ้าเค้าเลือกแล้วว่าจะไป เราอาจเป็นสิ่งที่เค้ากดดันตัวเอง ถ้าตัดเราออกไปก็เหมือนตัดไปได้ปัญหานึง เค้าจะได้โฟกัสกับเรื่องของตัวเองเต็มที่.... อีกใจนึงก็ไม่อยากไปเลย มันยังคิดถึง ไม่อยากทิ้งให้เค้ารู้สึกโดดเดี่ยว อยากอยู่เป็นเพื่อน ยังอยากได้ยินกับหูว่าเค้ายังหัวเราะได้อยู่
ความจริง ก่อนหน้านี้ก็บอกเลิกเราอยู่ครั้งนึง แต่เรายื้อไม่ให้ไป เพราะเราคิดว่าต่างคนก็ต่างมีความรู้สึกให้กัน จะไปทำไม นางก็บอกถ้าคุยกันแบบไม่มีอนาคตให้กัน จะคุยไปทำไม? เท่านั้นแหละเราก็พูดมันทุกอย่างเพื่อยื้อเค้าไว้ เรารู้ว่าเราเห็นแก่ตัวนะ แต่มันยอมรับไม่ไหวจริงๆ
พอตอนนี้เราก็เริ่มรู้และ ว่าถึงคุยกันต่อไป นางก็จะมีความคิดนี้อยู่ในหัวอยู่ดี เราคงเลือกตามที่ใจอยากให้เป็นไม่ได้ โอเค ยอมรับก็ได้... เราก็อยากให้จบด้วยดี คนที่บอกเลิกคงเจ็บปวดไม่แพ้กัน เราเองอยากให้ทางนั้นสบายใจที่สุด ไม่ต้องเป็นห่วงเรา
ใครอยากแนะนำว่า เราพอจะพูดอะไร ทำอะไรได้บ้าง เราขอบคุณมากนะคะ ในหัวตอนนี้สับสนไปหมด คิดอะไรไม่ออกเลยค่ะ 5555555555555
ปล.3 อย่าด่า จขกท. ถ้าเราแท็กห้องแต่งนิยายนะคะ... เราแค่คิดว่า ถ้าเรื่องแบบนี้เป็นแค่นิยาย ไม่ได้เกิดขึ้นในชีวิตจริงๆ คงดี