พี่ชายเสื้อเขียวบนรถไฟ... ขอนแก่น-แก่งคอย

สวัสดีครับ...ผมมีเรื่องอยากรบกวนให้ช่วยตามหาคนคนนึง
เรื่องมีอยู่ว่า...วันนี้ผมกับพี่ชายเสื้อเขียวคนนึง ขึ้นรถไฟขบวน ขอนแก่น- แก่งคอย ออกจากขอนแก่นเวลา 13.55 น.ของวันที่ 5 /5/2015 พี่เขามาคนเดียว สูง ขาว(ขาวมาก) อวบ ผมตรง ใส่เสื้อโปโลสีเขียว กางเกงขาสั้นสีดำที่กางเกงมีคำว่าFugu รองเท้าหูหนีบ ใช้กระเป๋าเป้สีเทา ใช้มือถือ samsung สายหูฟังสีขาว ถือผ้าเช็ดหน้าสีเหลือง ถือขวดน้ำตราสิงห์ขนาด1 ลิตรไว้ข้างกาย ขึ้นรถจากขอนแก่นเพื่อที่พี่เขาจะไปลงแก่งคอย (พี่เขาบอกก่อนลง)  ผมกับเพื่อนกำลังจะเดินทางกลับจากเที่ยวขอนแก่นเพื่อที่จะกลับมาลงโคราช (สถานีจิระ) ขณะที่เราขึ้นทุกเก้าอี้ก็มีคนนั่งหมดแล้ว ผมกับเพื่อนก็เดินหาไปเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่กับพี่เสื้อเขียว
ผม : ขอโทษนะครับ มีคนนั่งไหมครับ
พี่เสื้อเขียว : ไม่ครับ (พร้อมกับส่ายหัว)
ผมกับเพื่อนจึงตัดสินใจนั่ง โดยที่ผมนั่งตรงข้ามพี่เขา แต่ด้วยความที่อากาศในวันนี้ร้อนมาก แดดส่องลอดหน้าต่างรถไฟเข้ามาโดนผิวอันขาวอวบของพี่เขา และผิวอันดำของผม แต่ทั้งผมและพี่เขาต่างก้ทนแดด จนกระทั่งผมเริ่มสังเกตเห้นพี่เขาแปลกๆๆจึงทักไปว่า
ผม : ปิดหน้าต่างไหมพี่
พี่เสื้อเขียว : ก็ดีนะ /ยิ้มอ่อน
เราสองคนช่วยกันดึงหน้าต่างรถไฟลงคนละด้าน จนกระทั่งปิดหมด ลมไม่สามารถลอดผ่านมาได้ (ตายล่ะ ยิ่งเป้นคนขี้ร้อนอยู่ เหงื่อผมนี่มาเป้นสายเลย) เวลาผ่านไปสักช่วงนึง ผมเองนี่แหละที่ทนร้อนไม่ไหว จึงบอกพี่เขาไปว่า
ผม : พี่ครับ เปิดหน้าต่างไหม
พี่เสื้อเขียว : อืม
เราสองคนก็ช่วยกันดันขึ้นคนล่ะข้าง จนพอที่ลมจะผ่านได้  ค่อยยังชัว แต่ก้ไม่วายโดยแดดตอนบ่ายสองส่องเข้ามาโดนผิว เราสองคนต่างพยายามหลับตา เพื่อให้หลับไป แต่ดูท่าอากาศจะไม่เป้นใจเลย ร้อนยิ้ม พัดลมไม่ถึง แดดก็ส่อง
ขณะนั้นเองผมก็เริ่มทนไม่ไหวกับอากาศที่ร้อนอบอ้าว และแดดที่ส่อง บวกกับปวดฉี่ จึงสะกิดเพื่อน
ผม : ขยับหน่อย เด่ยวเขาไปเข้าห้องน้ำนะ
เพื่อน : อืม (แล้วหลับต่อไป)
หลังจากกลับจากห้องน้ำ ผมโชคดีมองเห้นที่นั่งว่างที่หนึ่งที่พัดลมพัดถึง และตาคนนึงแกทนแดดเพื่อให้ลมเข้ามา (ที่นั่งนั้นเป้นที่นั่งที่อยู่ในลักษณะหันหลังให้กัน ผมจึงตัดสินใจนั่งตรงนั้น(คล้ายๆๆกับหลังผมกับหลังพี่เขาชนกันแต่ที่จริงมีเบาะกันนะ) )
ทั้งผมและพี่เขาพยายามหลับ แต่มีบางจังหวะที่เราสองคนหันมาเจอกันพอดี เราก็ต่างยิ้มอ่อนให้แก่กัน 2-3 รอบมั้ง ผมเผลอหลับไป ตื่นขึ้นมาเจอฝาแฝดคู่หนึ่งขึ้นมาบนรถไฟ คนนึงนั่งข้างผม  อีกคนนึงนั่งข้างพี่เสื้อเขียว ผมเลยสะกิดแฝดคนที่นั่งข้างพี่เสื้อเขียว
ผม : โทษนะครับ มาด้วยกันป่ะครับ (พร้อมกับชี้มือไปหาแฝดอีกคน)
แฝด : ครับ
ผม : เปลี่ยนที่กันป่ะครับ
แฝด : ดีครับ
การเปลี่ยนที่นั่งทำให้ผมได้นั่งข้างพี่เขา แอบฟิน แต่ไม่กล้ามองบ่อย ๕๕๕ เขิน มีบางจังหวะที่หันมายิ้มอ่อนให้กันด้วย ๕๕๕ (ที่จริงที่นั่งข้างเพื่อนผมที่อยู่ตรงข้ามพี่เข้าก็ว่างแต่ผมไม่ไปนั่งหรอก มันร้อน เลยถือโอกาสซะเลย ๕๕๕)
นั่งไปได้สักพักก้ถึง สถานีบัวใหญ่ คนขึ้นเยอะมาก เยอะเลย อัดเป้นปากระป๋อง ผมดันเจอเพื่อนที่รู้จักสองคน ก้เลยแนะนำให้มานั่งด้วยกัน คนนึงนั่งข้างเพื่อนผม ด้วยคนที่ผมเป้นผู้ชายถ้าไม่ลุกให้เพื่อนผู้หญิงนั่งก็กะไรอยู่  จึงแสดงความเป้นสุภาพบุรุษสละที่นั่งข้างชายเสื้อเขียวที่อยากทำความรู้จักให้แก่เพื่อนผู้หญิงไป ผมลุกยืน แต่หารู้ไหมว่าผมก้ยังแอบมองพี่เขา แต่ปากผมก็คุยกะเพื่อนไปเลย ๕๕๕ (ที่นั่งมันเป้นลักษณะ ที่นั่งหันหน้าเข้าหากัน นั่งได้ฝั่งละ 2 คน ตรงนั้นมีเพื่อนผมอยู่ 3 และพี่เขาอีก 1 ส่วนผมน่ะเหรอ ยืนครับ)
....จนกระทั่งมาถึงสถานี จิระ.....สถานีที่ผมต้องลง(แอบเสียดาย)
พี่เสื้อเขียว : จะลงแล้วเหรอ
ผม : ครับ /ยิ้มให้ (แต่ในใจนี่ดีใจมาก จนไม่รู้จะคุยไรต่อเลย )
ผม : แล้วพี่ละครับ ลงไหน
พี่เสื้อเขียว : พี่ลงแก่งคอย (สระบุรี)
ผม : อ๋อ ครับ
พี่เสื้อเขียว : กลับดีๆนะครับ
ผม : ครับ ขอบคุณครับ
ผม : พี่ก็เดินทางดีๆนะครับ
พี่เสื้อเขียว : ขอบคุณครับ
เราสองคนยิ้มให้กัน แล้วผมก็ลงจากรถไฟ ลงไปยืนคุยกะเพื่อนตรงหน้าต่างที่พี่เขานั่ง
โชคดีที่พี่เขามองลงมายิ้มให้ด้วย (ผมนี่แอบดีใจ คิดในใจอยากได้เฟสบุคจัง )แต่ก็ไม่ทันได้ขอ อายเพื่อน
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++=
เพื่อนพันทิปคนไหนรู้จัก พี่เขา ฝากบอกพี่เขาหน่อยนะครับ ว่าผมอยากรู้จัก ถึงแม้พี่เขาจะดูเป้นชายแท้ก้ตาม ยังไงก็ช่วยผมตามหาพี่เขาหน่อยนะครับ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่