นี้เป็นกระทู้แรกของเราถ้ามีอะไรผิดพลาดก็ขอโทษด้วย

กระทู้คำถาม
ก่อนอื่นต้องบอกเลยว่าเราเป็นคนใจง่ายมากกถ้าเจอคนไหนถูกใจเราจะเดินหน้าเต็มที่ไม่มีถอยหลังจนมาวันนึงเราได้ไปเที่ยวกทม.กับกลุ่มเพื่อนพี่ทั้งหมด5คนคือเพื่อนๆพี่เราก็มานอนบ้านเราที่กทม.น่ะแต่ในกลุ่ม5คนเป็นผญ.ทั้งหมดมีคนนึงเป็นผช.ขอเรียกย่อๆว่าพี่ทีล่ะกันพี่ทีเป็นคนขี้เล่นเฟรนลี่ชอบเล่นมุขแป็กแต่เราก็ขำกับมุขพี่เค้าตลอดพี่เค้าเป็นผช.ที่น่ารักมากพี่เค้าทำอาหารเป็นทำงานบ้านได้คือตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยเจอผช.แบบนี้เราก็แบบเห้ยพี่เค้าน่ารักตอนวันที่1เราก็คิดกับเขาแค่พี่ชายน่ะ(เราไปเที่ยว5วัน)พอวันที่2เรากับเพื่อนพี่เราก้อไปเที่ยวกันโดยการนั่งรถเมล์55555บอกเลยทริปนี้เป็นทริปไม่พึ่งคนอื่นเลยพึ่งตัวเองล้วนๆแล้วพอเรานั่งรถเมล์ไปสักพักคนก็เริ่มแน่นด้วยความที่พี่ทีเป็นผช.เขาก้อลุกให้คนอื่นนั่งแล้วตัวเองก้อยืนประมาน2ชม.จนถึงสยามพรากอนเราก็คิดในใจว่าเกิดมาไม่เคยเจอผช.ที่สุภาพบุรุษขนาดนี้พอตอนกลางคืนหมอนไม่พอเขาก้อยอมสละหมอนให้ผญ.นอนส่วนเขาก้อเอาผ้ามาพับๆแล้วหนุนหัวตอนนั้นเราก็เริ่มชอบพี่ทีขึ้นมานิดๆแต่ด้วยความที่เราหยิ่งตั่งแต่พี่เค้ามาเที่ยวกับเราเราไม่เคยปริปากคุยกับพี่เค้าเลยสักคำมีบางครั้งที่เราพูดขึ้นมาลอยๆแต่พี่เค้าดันตอบเราก้อเงียบทำเป็นไม่ได้ยิน555555คือหยิ่งไว้ก่อนไงจนวันที่3ตอนกลางคืนเล่นไพ่กันเพื่อนพี่เล่นเป็นกันหมดเหลือเราที่เล่นไม่เป็นคนเดียวพี่ทีเขาก้อสอนเราเล่นด้วยความที่เราเป็นคนเข้าใจยากเราก้องงพี่เค้าก็อธิบายให้เราฟังจนเราเล่นได้ความจิงเราเป็นคนไม่ชอบเล่นไพ่น่ะแต่ด้วยความที่เราอยากคุยกับพี่เค้าเราเลยยอมเล่น555555แล้วมันก็ได้ผลพี่เราได้คุยกับพี่เขามากขึ้นจนตอนกลางคืนเราเล่นเสร็จเราก้อบ่นว่าหิวข้าวพี่ทีเขาก้อบอกเราว่า"เราก็อรีบนอนรีบตื่นสิจะได้ไปกินข้าว"คือตอนนั้นเป็นอะไรที่ฟินมากกกกเราก้อหยิ่งเหมือนเดิมไม่ตอบพี่เค้าทำเป็นไม่ได้ยินไม่สนใจ55555แต่ความจิงคือเราเขินมากกกกจนวันที่4เรากลับมาถึงบ้านประมาน6โมงได้พี่ทีเค้าก็นอนส่วนเราก็เล่นกับเพื่อนพี่ที่เป็นผญ.พอพี่เค้าตื่นขึ้นก้อไม่รู้มีอะไรไปดลใจเราให้เราคุยกับพี่เขาพี่เขาเลยพูดขึ้นมาว่าพี่หลับไปแปปเดียวทำไมเราดูเปิดใจคุยกับพี่จังเราก้อแบบห้ะอะไรน่ะค่ะพี่เค้าก็บอกว่าไม่มีไรๆแล้วเราเลยคุยเรื่องย้ายรร.เราบอกเพื่อนพี่ที่เป็นผญ.ว่าเนี่ยไม่อยากย้ายรร.เลยไม่มีเพื่อนพี่ทีเขาก็พูดขึ้นมาว่าเดี๋ยวไปเยี่ยมเราก็แบบคิดในใจว่าเห้ยยยเขินนนมากแต่ตอนนั้นเราก้อเงียบเหมือนเดิมแต่เราก้อยิ้มให้พี่เค้าน่ะประมานว่ายิ้มกลบเกลื่อน55555จนวันที่5วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะได้อยู่กับพี่เค้าเราก้อเศร้าๆน่ะแต่ก็คิดว่าทำตอนนี้ให้ดีที่สุดจะได้ไม่ต้องไปเสียใจทีหลังจนถึงสนามบินเราเพื่อนพี่เราแล้วก็พี่ทีไปนั่งในMcdonalที่สนามบินก็คุยกันว่ารู้รักกันได้ไงพี่ทีเค้าก็เคยเจอเราตั้งแต่เด็กๆน่ะจนมาเจออีกทีตอนนี้เราก้อบอกว่าเจอพี่ทีตอนเด็กๆก็ไม่ค่อยสนิทกับพี่ทีตอนนั้นเราแอดเหสพี่เขาไปพอดีพี่เค้าก้อรับแล้วบอกเราว่าพี่รับแอดเราแล้วน่ะตอนนั้นคือเขินนจนขึ้นเครื่องพอลงเครื่องปุ้ปเราก้อแยกย้ายกันกลับหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ติดต่อพี่เขาอีกเลยเราพยายามไปที่ๆคิดว่าจะเจอพี่เค้าน่ะแต่ไม่เจอเลย
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่