ผมกับแฟนเจอพร้อมกัน...ในวันขึ้นบ้านใหม่
เรื่องมีอยู่ว่า ผมกับแฟนแต่งงานกันมา 5 ปีมีลูกด้วยกันสองคน คนโต4ขวบ คนเล็ก เพิ่งคลอดออกมายังไม่ถึงปี เนื่องจากแฟนผมเป็นคนต่างจังหวัด พื้นเพเดิมอยู่ที่มหาสารคาม(แฟนผมนี่คนเห็นผีตัวแม่เลยละ) อำเภอนาเชือกครับ ประจวบเหมาะช่วงนั้นแม่ยายผมซื้อบ้านใหม่หลังหนึ่งในหมู่บ้านครับ เป็นบ้านของกำนันเก่าครับ ที่แกต้องขายเพราะว่าแกหนี้เยอะมาก เที่ยวหรอกยืมเงินชาวบ้านไว้ทั่ว และแกก็ได้เอาบ้านหลังนี้ไปจำนองกับธนาคารและได้หลุดจำนอง ทางแม่ยายผมก็ได้ไปซื้อต่อ บ้านหลังนั้นอยู่ในกลางหมู่บ้านครับ ก็ดูไม่น่ากลัวอะไร เป็นบ้านชั้นเดียวปูนผสมไม้ มีศาลพระภูมิอยู่ข้างๆบ้าน(ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นศาลพระภูมิจริงๆ) ตัวบ้านจะอยู่ติดกับสี่แยกในหมู่บ้านพอดี สภาพหมู่บ้านเป็นหมู่บ้านเล็กๆครับมีบ้านไม่กี่ร้อยหลังคาเรือน พื้นที่ยังไม่เจริญเท่าไหร่ หน้าทางเข้าหมู่บ้านจะมีวัดล้าง(คนในหมู่บ้านเขาเล่าว่าเฮี้ยนหนักหนามีพระธุดงมาสร้างไว้ ต่อมาก็อยู่ไม่ได้ ตรงนั้นเป็นป่าช้าเก่า) ตรงท้ายหมูบ้านจะมีวัดอีกวัดเล็กๆอีกวัดหนึ่ง มีพระจำพรรษารูปเดียว ในตอนกลางวันบรรยากาศในหมู่บ้านดูไม่น่ากลัวครับ คนไปมาเข้าออก แต่พอค่ำๆหลังสองทุ่มแล้ว เงียบกริบ ปิดไฟเข้าบ้าน ถ้าใครไม่คุ้นชินนี่ก็พาหลอนๆกับบรรยากาศได้เลยครับ พอแม่ยายผมซื้อบ้านหลังนั้นมาเตรียมย้ายเข้าไปอยู่และเพื่อทำเป็นร้านค้ากลางหมู่บ้าน และก็เริ่มต่อเติมซ่อมแซมบ้าน ซึ่งก่อนหน้านั้นผมได้นำลูกขายคนโตไปฝากให้อยู่กับยาย(เพราะทางยายแกคิดถึงหลานเขาขอไปเรียกให้ซักครึ่งปี แรกๆแม่เล่าให้แฟนผมฟังว่าเจ้าลูกชายคนโตชอบบอกว่าเห็นผีที่แถวโรงรถ หน้าห้องน้ำบ้าง แต่ตอนนั้นก็ขำๆกันเพราะเด็ก 3 ขวบบางทีก็ชอบสร้างจินตนาการต่างๆ ก็เลยไม่ได้ใส่ใจกันเท่าไหร่ พอต่อเติมเกือบเสร็จก็เปิดขายของตอนนั้นผมหยุดงานพอดีและจะลงไปรับลูกทางแม่ยายก็เลยถือโอกาศทำบุญบ้านใหม่เสียเลย ช่วงนั้นปีใหม่ปีนั้นพอดีอากาศปีนั้นค่อนข้างหนาวครับลมแรง 10-14 องศาตอนกลางคืน ห้องน้ำก็จะอยู่ด้านนอกตัวบ้านแต่มีกำแพงปูนกั้นไว้เพื่อจอดรถ มีประตูปิดมิดชิดครับ ด้านหลังห้องน้ำจะเป็นศาลพระภูมิหลังที่ว่า จริงๆแล้วไม่ใช้ศาลที่ใช้สำหรับพระภูมิครับ ตอนนั้นผมเพิ่งทราบว่า ศาลที่ว่านั้นเจ้าของบ้านที่เป็นกำนันเก่าแกเอาไว้เก็บกระดูกเมียแกที่ตายไปแล้ว ผมฟังแล้วมันแหม่งๆ มีคนที่ทำแบบนี้ด้วยเหรอเก็บกระดูกคนตายไว้ที่ศาลพระภูมิ แต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร (ผมเป็นคนไม่กลัวผีเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าอยากเจอนะครับ เจอแบบจะๆก็รับไม่ไหวเหมือนกัน) พอตกดึกคืนแรกที่ขึ้นไปถึงบ้านแม่ยายที่มหาสารคาม ก็เหนื่อยจากการขับรถ เพลียครับ ก็เลยอาบน้ำเตรียมเข้านอนตอนประมาน สามทุ่ม ห้องที่ผมเข้าไปนานจะตรงข้างกับศาลที่ว่านั่นพอดีครับ เนื่องจากสภาพบ้านมีการต่อเติม ทำใหม่ ห้องที่ผมนอนได้มีการเปลี่ยนประตูใหม่และทางช่างก็ยังไม่ได้ใส่ลูกบิดประตูครับทำให้ประตูมันล็อกไม่ได้ แค่ผลักมันก็เปิดออก(แต่ประตูไม้หนักพอสมควร) ผมก็นอนหลับกัน 4 คนพ่อแม่ และก็ลูกๆ พอตกดึกอากาศเริ่มหนาวมากขึ้น แน่นนอนครับไม่เปิดพัดลมอยู่แล้ว หนาวซะขนาดนั้น ผมก็บังเอิญตื่นขึ้นมายังไม่ทันลืมตา ผมก็ได้ยินเสียง แอ๊ด......แอ๊ด......แอ๊ด......แอ๊ด ประตูเปิดเข้าเปิดออกไปมา ไปมาสลับกัน(เนื่องจากห้องนี้ประตูต้องผลักเข้าด้านในห้องไม่ใช้ดึงออก ผมจึงเห็นชัดเจนว่าประตูเปืดปิดไปมา ไปมาเอง ไม่มีใครผลักแน่นนอน) ผมก็ลืมตาพยามมองซักพัก เริ่มงงๆครับตอนนั้น คิดว่า ลมข้างนอกหรือเปล่า แต่ก็เป็นไปไม่ได้ครับเพราะปิดหน้าต่างหมดทุกบ้านครับ เพราะหนาวจริงๆปีนั้น ผมก็เริ่มกลัวครับ เพราะมันคืออะไรละ และมันไม่มีทีท่าที่จะหยุดด้วย ผมเลยจับมือแฟนครับ แล้วก็บีบมือสองสามที ทีแรกผมนึกว่าแฟนหลับไปแล้ว(ซวยแล้วเจอหลอกคนเดียวแน่กู) แฟนผมเลยพูเบาๆขึ้นว่า รู้แล้ว แค่นั้นละครับเป็นอันเข้าใจกันทันที เขาได้ยินแต่แรก แต่เขาก็ไม่กล้าบอก ทีนี้ทำไงละ ผมเลยตัดสินใจลุกไปเอาตะกร้าผ้าไปดันประตูไว้ไม่ให้เปิดอีก ก็ได้ผลครับคราวนี้ประตูไม่เปิด แต่เคาะกับข่วนประตูแทน ก็อกๆ ก็อกๆ แกรกๆ แกรก..... ดังรอบๆประตูและผนังด้านนอกที่ติดกับศาล (ไม่ให้เปิดมันเคาะแทนเอากะมันสิ) ผมก็เริ่มทนไม่ไหว(จากลัว กลายเป็นเป็นโมโหเพราะง่วงแล้วก็เหนื่อย) ก็เลยลูกขั้นเปิดไฟ แล้วก็พูดเลยครับ จะเอาไงวะเนี่ย ส่วนแฟนผมก็เงียบครับมองหน้าไม่พูดไร และเสียงก็หายไปในใจผมก็คิดว่า เออ คงไปและละ ซักพักผมก็ปิดไฟ (ที่ต้องปิดไฟเพราะลูกนอนครับ ตัวเล็กกะตัวโตมันจะตื่นเอาทีนี้ไม่ต้องนอนกันพอดี เลี้ยงลูกเล็กเหนื่อยกว่าเจอผีครับผมรับรอง) เอาตะกร้าผ้าออกจากประตู ที่เอาออกเพราะให้ประตูแง้มหน่อยมีอากาศถ่ายเทครับ จะให้เลือกเปิดหน้าต่างก็คงไม่ดีกว่าและให้เปิดพัดลมคงไม่ไหวหนาวครับ เลยแง้มๆไว้ พอซักเป๊ปเดียวจริงๆ มาอีกแล้วครับ เสียง แอ๊ด......แอ๊ด......แอ๊ด......แอ๊ด (มันไม่ย่อท้อที่จะหลอกจริงๆครับ) ผมเลยเปิดไฟอีกรอบ คราวนี้สวดมนต์ บทสวดชุดใหญ่เลยครับ (พอดีผมเป็นคนชอบสาวนมนต์ก่อนนอน และจะพกหนังสือสวดมนต์ไปทุกที่ๆเวลาเดินทางเผื่อเวลาพวกนี้ละครับ) ทั้งไล่ ทั้งกัน ทั้งแผ่เมตตา ให้ครบ ผ่านไปซักพักก็หมดจบ ในใจคิดว่าคงโอเคแล้วละ ก็ปิดไฟนอนครับ (แฟนก็นอนข้างๆนั้นแหละแต่นิ่งสยบความเคลื่อนไหวให้ผมลุยเองคนเดียว น่ารักจริงๆ) พอทิ้งตัวลงหมอนเท่านั้นแหละครับ ตาผมก็โพกัสไปที่ปลายเท้าที่หันไปทางประตูอยู่แล้ว เจอจะๆเลยครับ นั่งยองๆทีปลายเท้าผมเลยละ ผู้หญิงแก่มีอายุ ไม่ทันจะทำไรต่อเลยครับ คิดไรไม่ออกเลยตอนนั้นเวลามันชั่ววิจริงๆ ภาพต่อมาคือมันก้มจะคลานมาที่ขาผมครับ คือถ้าผมอยู่เฉยๆต่อไปผมก็กลัวจะมาคล่อมที่ตัว(เป็นใครไม่กลัววะนั่น) ผมตกใจร้องลั่นเลยครับ
ยยย..... แฟนผมก็เลยลุกขึ้นมาด้วยถามว่าอะไร ลูกชายคนโตก็งัวเงียลืมตาทำหน้างงๆ ผมก็บอกว่าเห็นจะๆที่ขาจะคลานเข้ามา พอแฟนเห็นลูกตื่นก็เลยหันไปกล่อมลูก(ความเป็นแม่ครับต่อให้กลัวไงแต่ลูกมาก่อน) ผมก็เอาไงดีวะเนี่ย สวดมนต์อีกรอบครับ คราวนี้ตังใจอธิฐานเลยละเจ้าที่เจ้าทางเทวดาแถวๆนั้นช่วยด้วย สวดไปชุดใหญ่อีกรอบ และกะหลับตา คราวนี้ไม่ปิดไฟแล้ว ไม่ไหวกลัวจริงๆ หลังจากนั้นก็เพลียหลับๆตื่นๆครับ จนเช้าเลยเล่าให้แม่ยายฟัง แม่ยายแก ก็บอกว่าเห็นประจำประตูบานนนั้นอะเปิดๆปิดๆ แต่เขาไม่กลัว แถมพูดอีกว่า "กูไม่กลัวหรอก บ้านกูไม่สนใจ เด๊วกูจะให้พ่อปู่มาถอนศาลออก" แหมมม และก็ไม่บอกไม่เล่าให้ฟังเลยนะคุณแม่ยาย ผมคิดในใจ หลังจากที่ผมกลับมากรุงเทพ ไม่กี่วัน แม่แฟนก็โทรมาบอกแฟนว่าถอนศาลออกแล้วเรียบร้อย หลังจากนั้นเวลาผมกลับบ้านแฟนก็ไม่เจออะไรอีกครับ
ขึ้นบ้านใหม่
เรื่องมีอยู่ว่า ผมกับแฟนแต่งงานกันมา 5 ปีมีลูกด้วยกันสองคน คนโต4ขวบ คนเล็ก เพิ่งคลอดออกมายังไม่ถึงปี เนื่องจากแฟนผมเป็นคนต่างจังหวัด พื้นเพเดิมอยู่ที่มหาสารคาม(แฟนผมนี่คนเห็นผีตัวแม่เลยละ) อำเภอนาเชือกครับ ประจวบเหมาะช่วงนั้นแม่ยายผมซื้อบ้านใหม่หลังหนึ่งในหมู่บ้านครับ เป็นบ้านของกำนันเก่าครับ ที่แกต้องขายเพราะว่าแกหนี้เยอะมาก เที่ยวหรอกยืมเงินชาวบ้านไว้ทั่ว และแกก็ได้เอาบ้านหลังนี้ไปจำนองกับธนาคารและได้หลุดจำนอง ทางแม่ยายผมก็ได้ไปซื้อต่อ บ้านหลังนั้นอยู่ในกลางหมู่บ้านครับ ก็ดูไม่น่ากลัวอะไร เป็นบ้านชั้นเดียวปูนผสมไม้ มีศาลพระภูมิอยู่ข้างๆบ้าน(ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นศาลพระภูมิจริงๆ) ตัวบ้านจะอยู่ติดกับสี่แยกในหมู่บ้านพอดี สภาพหมู่บ้านเป็นหมู่บ้านเล็กๆครับมีบ้านไม่กี่ร้อยหลังคาเรือน พื้นที่ยังไม่เจริญเท่าไหร่ หน้าทางเข้าหมู่บ้านจะมีวัดล้าง(คนในหมู่บ้านเขาเล่าว่าเฮี้ยนหนักหนามีพระธุดงมาสร้างไว้ ต่อมาก็อยู่ไม่ได้ ตรงนั้นเป็นป่าช้าเก่า) ตรงท้ายหมูบ้านจะมีวัดอีกวัดเล็กๆอีกวัดหนึ่ง มีพระจำพรรษารูปเดียว ในตอนกลางวันบรรยากาศในหมู่บ้านดูไม่น่ากลัวครับ คนไปมาเข้าออก แต่พอค่ำๆหลังสองทุ่มแล้ว เงียบกริบ ปิดไฟเข้าบ้าน ถ้าใครไม่คุ้นชินนี่ก็พาหลอนๆกับบรรยากาศได้เลยครับ พอแม่ยายผมซื้อบ้านหลังนั้นมาเตรียมย้ายเข้าไปอยู่และเพื่อทำเป็นร้านค้ากลางหมู่บ้าน และก็เริ่มต่อเติมซ่อมแซมบ้าน ซึ่งก่อนหน้านั้นผมได้นำลูกขายคนโตไปฝากให้อยู่กับยาย(เพราะทางยายแกคิดถึงหลานเขาขอไปเรียกให้ซักครึ่งปี แรกๆแม่เล่าให้แฟนผมฟังว่าเจ้าลูกชายคนโตชอบบอกว่าเห็นผีที่แถวโรงรถ หน้าห้องน้ำบ้าง แต่ตอนนั้นก็ขำๆกันเพราะเด็ก 3 ขวบบางทีก็ชอบสร้างจินตนาการต่างๆ ก็เลยไม่ได้ใส่ใจกันเท่าไหร่ พอต่อเติมเกือบเสร็จก็เปิดขายของตอนนั้นผมหยุดงานพอดีและจะลงไปรับลูกทางแม่ยายก็เลยถือโอกาศทำบุญบ้านใหม่เสียเลย ช่วงนั้นปีใหม่ปีนั้นพอดีอากาศปีนั้นค่อนข้างหนาวครับลมแรง 10-14 องศาตอนกลางคืน ห้องน้ำก็จะอยู่ด้านนอกตัวบ้านแต่มีกำแพงปูนกั้นไว้เพื่อจอดรถ มีประตูปิดมิดชิดครับ ด้านหลังห้องน้ำจะเป็นศาลพระภูมิหลังที่ว่า จริงๆแล้วไม่ใช้ศาลที่ใช้สำหรับพระภูมิครับ ตอนนั้นผมเพิ่งทราบว่า ศาลที่ว่านั้นเจ้าของบ้านที่เป็นกำนันเก่าแกเอาไว้เก็บกระดูกเมียแกที่ตายไปแล้ว ผมฟังแล้วมันแหม่งๆ มีคนที่ทำแบบนี้ด้วยเหรอเก็บกระดูกคนตายไว้ที่ศาลพระภูมิ แต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร (ผมเป็นคนไม่กลัวผีเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าอยากเจอนะครับ เจอแบบจะๆก็รับไม่ไหวเหมือนกัน) พอตกดึกคืนแรกที่ขึ้นไปถึงบ้านแม่ยายที่มหาสารคาม ก็เหนื่อยจากการขับรถ เพลียครับ ก็เลยอาบน้ำเตรียมเข้านอนตอนประมาน สามทุ่ม ห้องที่ผมเข้าไปนานจะตรงข้างกับศาลที่ว่านั่นพอดีครับ เนื่องจากสภาพบ้านมีการต่อเติม ทำใหม่ ห้องที่ผมนอนได้มีการเปลี่ยนประตูใหม่และทางช่างก็ยังไม่ได้ใส่ลูกบิดประตูครับทำให้ประตูมันล็อกไม่ได้ แค่ผลักมันก็เปิดออก(แต่ประตูไม้หนักพอสมควร) ผมก็นอนหลับกัน 4 คนพ่อแม่ และก็ลูกๆ พอตกดึกอากาศเริ่มหนาวมากขึ้น แน่นนอนครับไม่เปิดพัดลมอยู่แล้ว หนาวซะขนาดนั้น ผมก็บังเอิญตื่นขึ้นมายังไม่ทันลืมตา ผมก็ได้ยินเสียง แอ๊ด......แอ๊ด......แอ๊ด......แอ๊ด ประตูเปิดเข้าเปิดออกไปมา ไปมาสลับกัน(เนื่องจากห้องนี้ประตูต้องผลักเข้าด้านในห้องไม่ใช้ดึงออก ผมจึงเห็นชัดเจนว่าประตูเปืดปิดไปมา ไปมาเอง ไม่มีใครผลักแน่นนอน) ผมก็ลืมตาพยามมองซักพัก เริ่มงงๆครับตอนนั้น คิดว่า ลมข้างนอกหรือเปล่า แต่ก็เป็นไปไม่ได้ครับเพราะปิดหน้าต่างหมดทุกบ้านครับ เพราะหนาวจริงๆปีนั้น ผมก็เริ่มกลัวครับ เพราะมันคืออะไรละ และมันไม่มีทีท่าที่จะหยุดด้วย ผมเลยจับมือแฟนครับ แล้วก็บีบมือสองสามที ทีแรกผมนึกว่าแฟนหลับไปแล้ว(ซวยแล้วเจอหลอกคนเดียวแน่กู) แฟนผมเลยพูเบาๆขึ้นว่า รู้แล้ว แค่นั้นละครับเป็นอันเข้าใจกันทันที เขาได้ยินแต่แรก แต่เขาก็ไม่กล้าบอก ทีนี้ทำไงละ ผมเลยตัดสินใจลุกไปเอาตะกร้าผ้าไปดันประตูไว้ไม่ให้เปิดอีก ก็ได้ผลครับคราวนี้ประตูไม่เปิด แต่เคาะกับข่วนประตูแทน ก็อกๆ ก็อกๆ แกรกๆ แกรก..... ดังรอบๆประตูและผนังด้านนอกที่ติดกับศาล (ไม่ให้เปิดมันเคาะแทนเอากะมันสิ) ผมก็เริ่มทนไม่ไหว(จากลัว กลายเป็นเป็นโมโหเพราะง่วงแล้วก็เหนื่อย) ก็เลยลูกขั้นเปิดไฟ แล้วก็พูดเลยครับ จะเอาไงวะเนี่ย ส่วนแฟนผมก็เงียบครับมองหน้าไม่พูดไร และเสียงก็หายไปในใจผมก็คิดว่า เออ คงไปและละ ซักพักผมก็ปิดไฟ (ที่ต้องปิดไฟเพราะลูกนอนครับ ตัวเล็กกะตัวโตมันจะตื่นเอาทีนี้ไม่ต้องนอนกันพอดี เลี้ยงลูกเล็กเหนื่อยกว่าเจอผีครับผมรับรอง) เอาตะกร้าผ้าออกจากประตู ที่เอาออกเพราะให้ประตูแง้มหน่อยมีอากาศถ่ายเทครับ จะให้เลือกเปิดหน้าต่างก็คงไม่ดีกว่าและให้เปิดพัดลมคงไม่ไหวหนาวครับ เลยแง้มๆไว้ พอซักเป๊ปเดียวจริงๆ มาอีกแล้วครับ เสียง แอ๊ด......แอ๊ด......แอ๊ด......แอ๊ด (มันไม่ย่อท้อที่จะหลอกจริงๆครับ) ผมเลยเปิดไฟอีกรอบ คราวนี้สวดมนต์ บทสวดชุดใหญ่เลยครับ (พอดีผมเป็นคนชอบสาวนมนต์ก่อนนอน และจะพกหนังสือสวดมนต์ไปทุกที่ๆเวลาเดินทางเผื่อเวลาพวกนี้ละครับ) ทั้งไล่ ทั้งกัน ทั้งแผ่เมตตา ให้ครบ ผ่านไปซักพักก็หมดจบ ในใจคิดว่าคงโอเคแล้วละ ก็ปิดไฟนอนครับ (แฟนก็นอนข้างๆนั้นแหละแต่นิ่งสยบความเคลื่อนไหวให้ผมลุยเองคนเดียว น่ารักจริงๆ) พอทิ้งตัวลงหมอนเท่านั้นแหละครับ ตาผมก็โพกัสไปที่ปลายเท้าที่หันไปทางประตูอยู่แล้ว เจอจะๆเลยครับ นั่งยองๆทีปลายเท้าผมเลยละ ผู้หญิงแก่มีอายุ ไม่ทันจะทำไรต่อเลยครับ คิดไรไม่ออกเลยตอนนั้นเวลามันชั่ววิจริงๆ ภาพต่อมาคือมันก้มจะคลานมาที่ขาผมครับ คือถ้าผมอยู่เฉยๆต่อไปผมก็กลัวจะมาคล่อมที่ตัว(เป็นใครไม่กลัววะนั่น) ผมตกใจร้องลั่นเลยครับ