อาการเบื่อสามี ระบายอารมณ์

เป็นอะไรก็ไม่รู้ค่ะ ไม่อยากเจอสามี ไม่อยากเห็นหน้า มีความรู้สึกเหมือนกับว่าไม่มีเขาเราก็อยู่ได้ ไม่มีเขาชีวิตเราก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร ไม่ได้ลำบากหรือรวยขึ้น มันเป็นความรู้สึกเฉยๆ รักลูกมากกว่า (ลูกสาวเดือนครึ่ง)

เราจะรู้สึกรำคานมากเวลาที่สามีมาเล่นกับลูก เพราะสามีชอบทำให้ลูกตื่น และพอลูกตื่นมันก็เป็นหน้าที่เราที่ต้องกล่อม และนานมากกว่าลูกจะหลับ สงสารลูกที่ง่วงมากแต่เหมือนโดนรังควาน และเราก็เหนื่อยกับการเลี้ยงลูกมาทั้งวันแล้ว (เราเลี้ยงคนเดียว แต่มีบ้างเวลาที่แม่เลิกงานมาดูลูกให้เพื่อเราจะได้ทำอย่างอื่นบ้าง แต่มันก็แค่เวลาแปปเดียวสองสามชั่วโมง) เราอยากให้ลูกนอนไวๆ เพราะลูกตื่นสาย ไม่อยากให้อะไรมากวน เพราะถ้าลูกนอนไวจะตื่นไว นอนช้าจะตื่นสาย แต่ก็พอเข้าใจสามีทำงานทั้งวัน ดึกๆ ถึงจะกลับก็อยากมาเล่นกับลูก แต่ แต่ แต่ มรุงเล่นไม่ดูเวลาและหนวดมรุงเลย เล่นหอมแล้วชอบเอาหนวดไปค้างนานๆ ถูๆ ไถๆ คือลูกรำคานอ่ะเราดูออก เราเห็นยังรำคาน ไม่เคยคิดจะโกนหนวดเพื่อลูกแล้วยังถูไถ

อย่างเช่นคืนนี้! เราลองไม่พูด ไม่อุ้มลูกหนีเหมือนทุกครั้ง เพราะทุกครั้งปกติเราจะใส่อารมณ์เพราะไม่ชอบที่สามีมาเจาะแจ๊ะกับลูก ปกติเราจะเดินหนีตลอดไม่ให้มายุ่งพร่ำเพรื่อ แล้วพอเราเดินหนีลูกจะไม่โดนกวน และหลับสบาย แต่คืนนี้เราลองไม่ใส่อารมณ์ ไม่พูด อยากหอมอ่ะหอม คือเราก็ไม่อยากจะโวยทุกคืนป่ะ คืนนี้เลยปล่อย ก็ไม่วายเอาหนวดมาถูๆ ลูกก็แหกปากร้องจะนอน พอสามีไปอาบน้ำเราก็กล่อมลูกเสร็จพอดีหลับสบาย แมร่งออกมาเจ๊าะแจ๊ะลูกตื่นอีก เราก็อดทนไม่อยากวีนแล้วๆ อดทนๆ สรุปลูกนอนประมาณตีสามคืนนี้ ปกติลูกจะนอนห้าทุ่ม ถึงเที่ยงคืน

เราเลยแบบไม่ไหวล๊ะ ไล่สามีกลับไปบ้านเลย เรากับสามีอยู่แยกกันค่ะ เพราะเราคิดจะทำบ้านใหม่ไม่อยากไปอยู่บ้านสามี ไม่ชอบไปอยู่บ้านคนอื่นค่ะ ส่วนสามีต้องทำงานกับที่บ้านค่ะ เลยแยกกันไปก่อน ลูกแข็งแรงค่อยว่ากัน สรุปคืนนี้เราเครียดค่ะ ไล่สามี ส่วนเรานั่งร้องไห้ว่าแมร่งไม่สงสารตูเลย ทำไมไม่หอมเหมือนชาวบ้าน ไมไม่โกนหนวด ทำไมต้องถูไถจนลูกตื่น พอลูกตื่นกรูต้องเปนคนกล่อม คือร่ะ ไม่สงสารกันเลย เขามาแล้วเราเหนื่อยกว่าเดิมต่อไปนี้ไม่ต้องมาอีกล๊ะ ไหนจะสามีชอบบ่น ชอบติเราอีก ทำนู้นไม่ดี ทำนี้พลาดก็ไม่ดี คือเบื่อและค่ะ อยากอยู่กับลูกแค่ 2 คน

จบแล้วค่ะง่วง