เธอจะเหมือนเดิมได้ไหม?

สวัสดดีค่ะ ทุกคนเราเห็นคนตั้งกระทู้ในพันทิปกันเยอะมาก เราเพิ่งสมัครเล่นก็เลยอยากจะมาเล่าเรื่องให้ทุกๆคนฟัง เริ่มเรยนะค้ะ วันนั้นหนูไปเรียนพิเศษค่ะเปนวันเสาร์ เราได้เจอกะเค้า เพิ่งรู้ว่าเค้าเรียนที่เดียวกะเรา เรากะเพื่อนสนิทเราก็ได้พูดแย่งกันอย่างโง้น อย่างงี่ว่าชอบ และเพื่อนเราก็ให้เฟสเขามา เขาอยู่ รร เดียวกะเราค่ะ ชั้นเดียวกัน แต่เขาอยู่คนล่ะห้องเขาอยุ่ห้องต้นๆเลยค้ะห้องต้นๆของ รร. เราเปนห้องที่ไม่ค่อยเก่ง เราไม่กล้าทักเขาค้ะเพราะเขายังคุยกะแฟนเก่าเขาอยู่ เขายังลืมไม่ได้ มีวันนึงดึกมากแล้วเราตัดสินใจทักเขาค่ะ เห้นเขาโพสไอดีไลน์เรยทัก เลยแกล้งให้เขา@เรามา ก้อได้คุยนิดเดียวค่ะ เราเปนคนทักเขาก่อนตลอดช่วงนั้น เขาไม่เคยสนเราเรยค่ะ เขาบอกอยากคุยก็ทักมาเอง เขารักแฟนเก่าเขามากเขารอมา2เดือน แต่พอเพื่อนเขารุ้ว่าเราชอบเขา เพื่อนเขาก็แซว บ้างก็ทักมาถามว่าชอบเพื่อนเขาหร่อ เราก็บอกตรงๆเรยว่าเราชอบ แต่เราออกห่างเขาเพราะเขารักแฟนเก่าเขามาก จนมาถึงวันเข้าค่ายวันแรกไม่มีไรมากค่ะ วันสองคือวันรอบกองไฟ เปนวันที่มีความสุขที่สุด เรามองเขา เขามองเรา แกล้งกันโน้นนี่ เราฟินมากในตอนนั้น เรามองเขาตลอด ทั้งๆที่ตอนนั้นมีคนมาชอบเราค่อยข้างเยอะแต่เราไม่สนเรย เขากับเพื่อนเขาก็แซวๆเราค้ะ พอวันกลับทักเฟสเรามาแต่คุยเรื่องเพื่อนเราซะงั้น เราก็นอยๆค่ะ จากนั้นก็คุนกันมากขึ้น คุยเสียงในท้อคๆทั้งๆที่เราไม่เคยรู้จัก ไม่เคยเล่น เราก็เข้าไปคุยกะเขาและเพื่อนเขา แต่ใจจิงเราอยากคุยกะเขาคนเดียว พอเราไม่เข้าไปคุย เขาก็จะมาพูดแบบโหดๆให้เข้าไปคุย เราก้อคุยนะแม่เราจะง่วง ช่วงนั้นคนที่ชอบเรารุ้ว่าเราชอบเขา ถึงกะมีเรื่องค่ะ เหมือนเราสร้างปัญหาให้เขา เราร้องไห้หนักมากวันนั้น พอมาถึงวันเกิดเรา เราขอให้เขามาโพสอวยพรให้เราเปนคนแรก แต่ไม่ใช่เขา เขามาคนที่3 เราก็ดีใจแล้วที่เขามาโพสให้ พอก่อนสิ้นปีเขาก็บอกเราว่าเขาเปิดใจจะคบกับเรา เราทำไรไม่ถูกเรย เราคุยกับเขาชอบเขามา1เดือนกว่าๆถึงจะได้คบ เราก้อคบกะเขามาเรื่อยๆช่วงนั้นมีความสุขมากเรย เดินออกจาก รร ด้วยกัน นั่งด้วยกัน โทรคุยกันทุกวัน พอเกือบได้1เดือน ทะเลาะกันเราบอกเลิกเขา เขาทักแฟนเก่าคนนั้น เราโมโหมากเลยบอกเลิก แต่เขาก็มาง้อค่ะง้อจนเรากลับไป เขาสัญญาว่าจะไม่ทักแฟนเก่าอีกแล้ว จิงๆเราก้อรักเขามากน่ะค้ะเรยกลับไปคุย เราชอบบอกเลิกเขา บอกบ่อยมาก บางทีก็ไม่มีเหตุผลที่จะเลิก เรางี่เง่าเอง มีวันนึงเพื่อนสนิทเราก็เลิกกะแฟน เราก้อเลยเลิกกะเขา เราไม่มีเหตุผลเลยค้ะ เราแค่อยากรู้ว่าเขสจะทำไง เขาง้อมาตลอดแต่รุ้สึกว่าเขาเริ่มถอยๆลงทุกวันเรากลับไปค้ะ ให้เขารอ9วัน แต่พอดีเปนช่วงสงกราน เรยไม่ค่อยได้โทรคุยกันและเขาก็ไม่เหมือนเดิม เราไม่น่าปล่อยเขาไปเรยค่ะ เราคบกะเขาได้4วัน เรารุ้สึกว่าเขาไม่เหมือนเดิมมากขึ้นๆทุกวัน เราเรยตัดสินใจถาม ฝืนไหม ไหวไหม และคำตอบที่ได้คือไม่ไหว. ตอนนั่นใจแทบสลายเลยค่ะ. ไม่อยากกินข้าว เอาแต่ร้องไห้ เราได้แต่โทษตัวเองเราไม่น่าทิ้งเขาไปเรย ทิ้งไปแล้วกลับมาก้อไม่เหมือนเดิม แต่เราไม่เคยเปลี่ยนเลยน่ะ เรายังรักเขามากและมากขึ้น และช่วงนั่นเองเขากลับไปทักแฟนเก่าเขา เรารู้เราเห้น เจ็บมากค้ะ เราฟูมฟาย เราอยากได้เขากลับมา ทำทุกวิถีทาง ทักเขาไปทุกวัน เกมมันพลิกมากเรยค้ะ เราคุยกะคนอื่นด้วยช่วงแรกๆเขาก็พยายามห้าม ตรวจโทรสัพแต่เขาก็ไม่ทิ้งเรา เราก็ทำให้เราคุยกะเขาคนเดียว จนช่วงปิดเทอมเราคุยกะเขาคนเดียวจนถึงทุกวันนี้แม้ไม่ได้เปนไรกันแต่เราก็คุยกะเขาคนเดียว มีคนมากมายเข้ามาคุยกะเราแต่เรารุ้สึกไม่โอเคเรย เราลืมเขาไม่ได้จิงๆ ช่วงแรกเขาและดูรักเรามากแต่เรากลับไม่สนใจ จากที่เขาเคยง้อเราไม่อยากเสียเราไป แต่กลับเปนเราที่ต้องตามเขากลับมา เขาก็กลับมาได้1วัน แต่เขาไม่เหมือนเดิม เราเรยบอกว่างั้นคุยกันเหมือนเดิมก่อน เปิดเทอมมันอาจจะดีขึ้นนี่มันช่วงปิดเทอมมันคืออุปสรรค ที่ไม่ได้เจอกัน เราก็มักเขา บอกฝันดีเขาทุกวัน ยอมรับว่าเหนื่อยเหมือนวิ่งตาม แต่เขาวิ่งหนีเรา เราเลยไม่ทักเขาบ้าง เขาก้อทักมาค่ะ แต่เขาตอบช้ามาก มันไม่เหมือนแต่ก่อน เราคุยเสียงกันทุกวัน ทุกวันนี้แม้แต่เสียงก้อไม่ได้ยิน เขามาๆหายๆค้ะ เรารอเขาตอบตลอด เหมือนกรรมตามเราแล้ว แต่ก่อนเขารักเรามากแต่เราไม่รู้สึกไม่รักษา ทีนี่เขาไปเราอยากได้กลับ เราขอโอกาส. ขอให้เหมือนเดิมเหมือนที่เคยคุยกันในช่วงแรกๆ เราคิดว่าเขาใช่ทุกอย่าง เราไม่อยากเสียเขาไป แต่เราก็คิดว่าเปิดเทอมมันอาจจะดีขึ้นดีกว่านี้เพราะเขาบอกไว้ว่าต้องดีแน่ แต่เราก็ยังไม่รู้อนาคตค่ะอีก7วัน รร เราจะเปิดแล้ว เราต้องร้องไห้ทุกวันจากที่ไม่เคยเปนคนแบบนี้ ต้องมาอ่อนแอแค่เรื่องแค่นี้ เราคิดว่าเขาคือคู่ชีวิตในตอนนี้อยากใช้ชีวิตตอนนี้กะเขา มันจะเหมือนเดิมรึป่าวไม่รุ้ แต่เราภาวนาทุกวันทุกคืนขอให้ความรุ้สึกเขาเหมือนเดิมเท่านั้นพอ.


.
สิ้นสุดการสนทนา