เวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยน

กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของจขกท.จริงๆ ปกติก็อ่านกระทู้ของคนอื่นๆมามากพอสมควรแต่ไม่เคยตั้งเองเลยเริ่มเรื่องเลยแล้วกันครับ

     ต้องขอบอกก่อนเลยว่าตัวผมนั้นเป็นคนที่โลกสวยมาก ไม่รู้จักความรักเลยจริงๆเพราะเป็นคนที่ถูกเลี้ยงมาในสายตาพ่อแม่ตลอด ตอนเด็กๆก็มีบ้าง แต่ส่วนมากเป็นความรักแบบเด็กๆ ไม่ได้จริงจังอะไร จนเมื่อได้ออกมาทำงานข้างนอก ตัวผมถึงได้รู้สึกถึงความรักของผู้ใหญ่ครั้งแรก มีผู้หญิงเข้ามาจีบผม ซึ่งก็สวย น่ารัก ทำให้ตัวผมคิดไปไกลว่าจะมีอนาคตร่วมกัน จึงได้ตกลงคบกัน โดยที่ผมทุ่มเทให้เค้าทุกอย่าง มีความเป็นสุภาพบุรุษสูงมากกก เคยไปนอนที่หอของผู้หญิงคนนั้นหลายครั้ง แต่ทุกครั้งก็ไม่เคยมีการเกินเลยกันเกิดขึ้น เพราะผมคิดว่าผมจะทำอะไรก็ต่อเมื่อผมแต่งงานแล้วเท่านั้น ต่อมา ผมเริ่มระแคะระคายว่าผู้หญิงคนนี้น่าจะมีคนอื่นที่คบซ้อนกับผมอยู่ แต่ด้วยความที่โลกสวย จึงไม่เชื่อบุคคลที่มาเตือน มีความหวังว่าเราทุ่มเทให้ทุกอย่าง น่าจะสามารถเปลี่ยนใจผู้หญิงคนนี้ได้ แต่สุดท้ายผมก็ต้องปล่อยผู้หญิงคนนั้นไป เพราะเค้าเลือกที่จะไปแต่งงานกับคนที่เค้าคบซ้อนอยู่ ผมเสียใจมาก จนแทบทำงานไม่ได้ จึงกลายเป็นคนที่ปิดกั้นตัวเอง คิดในใจว่าผู้หญิงก็เหมือนกันหมด
    
     ต่อมาประมาณ 2 เดือน มีผู้หญิงอีกคนเริ่มเดินเข้ามาในชีวิต สมมติให้ชื่อ ล. ละกัน จริงๆในใจของผมก็ชื่นชม ล. นิดๆว่าน่ารักดี มีความเป็นผู้นำสูง เคยคุยกันบางครั้ง ต่อมาเพื่อนของ ล. ก็มากระซิบบอกผมว่า ล. ชอบผม ในใจลึกๆของผมดีใจมาก แต่ด้วยประสบการณ์ความรักครั้งที่แล้ว ทำให้ผมกลัวที่จะเปิดใจตัวเอง แต่ ล. ก็ทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้ทำความรู้จักผม สุดท้ายผมก็ยอมเปิดใจให้ ล. เดินเข้ามาในชีวิต ความสัมพันธ์ของเราคืบหน้าไปเร็วมาก แม้แต่เรื่อง 18+ ล. เธอเป็นผู้หญิงคนแรกของผม ทำให้ผมรัก ล. สุดหัวใจ คิดว่านี่แหละผู้หญิงที่เราจะต้องใช้ชีวิตร่วมกันตลอดไป ล.ทำให้ผมเปลี่ยนแปลงตัวเองทุกๆอย่าง ทั้งการทำงาน ชีวิตส่วนตัว อ้อผมลืมบอกไป ล. ผ่านการมีแฟนมาแล้ว โดยที่แฟนเก่าของเธอนั้นคบมาประมาณ 5 ปี กำลังจะแต่งงานกันอยู่แล้ว แต่ตัวแฟนเก่าของ ล.นั้นเจ้าชู้มาก สุดท้ายแฟนเก่าของ ล. ให้เธอเลือกระหว่างครอบครัวของเธอกับตัวแฟนเก่า ซึ่ง ล. ก็เลือกครอบครัวแล้วเดินออกมา

     ความรักในปีแรกๆของผมกับ ล.นั้นลุ่มๆดอนๆเพราะตัวผมก็นิสัยยังค่อนข้างเด็กน้อย แต่ตัว ล.มีความเป็นผู้ใหญ่สูงมาก ล. มักจะพูดถึงอนาคตร่วมกัน แต่ตัวผมก็ใช้ชีวิตอยู่กับความสนุกไปวันๆ จนในที่สุดเราก็ทะเลาะกันอย่างรุนแรง ผมเลือกที่จะปิดโทรศัพท์แล้วเดินหนีออกมา วันนั้นผมไม่ได้ไปทำงาน กินเหล้าตามผับไปเรื่อย จนสุดท้ายก็รู้จักผู้หญิงในผับ แล้วก็พาเข้าไปม่านรูด แต่ผมทำอะไรเธอไม่ลงจริงๆ คิดถึงหน้า ล. ตลอด สุดท้ายผมก็กลับบ้านในตอนเช้า ซึ่ง ล. ก็โทรมาหาผมตลอด แต่ผมเลือกที่จะไม่รับสาย สุดท้าย ล. มาหาผมที่บ้าน เธอร้องไห้ แล้วถามผมว่าไปไหนมา เธอเป็นห่วงผมมาก ทำให้ผมตัดสินใจได้ว่าต้องเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเองใหม่ทั้งหมด
    
     เมื่อตอนเกิดน้ำท่วม ล.ได้ย้ายหนีน้ำมาอยู่กับผมซึ่ง ล.ก็เข้ากันกับครอบครัวของผมได้ดี ทำให้ผมยิ่งมั่นใจว่าผู้หญิงคนนี้แหละคือแม่ของลูกผม
    
     ผมเริ่มที่จะเก็บเงินเพื่อขอเธอแต่งงาน โดย ล. บอกว่าจะให้ผมเป็นคนเก็บทั้งหมด ผมดูแล้วว่าเงินเดือนในขณะนั้นไม่มีทางที่จะเก็บเงินแต่งงานได้แน่ ผมจึงตัดสินใจย้ายงาน และผมก็ย้ายตัวเองมาอยู่บ้านของ ล. ชีวิตในช่วงนั้นมีความสุขมาก ทั้งเงินเดือนที่ได้เพิ่มเป็น 2 เท่า ถึงจะไม่ได้ทำงานอยู่ด้วยกัน แต่พอเลิกงานมาก็เจอคนที่ผมรักรอทานข้าว ค่าใช้จ่ายผมหลังจากเหลือเก็บแล้วก็แบ่งให้กับ ล. ใช้บ้าง ซึ่งเธอก็ชอบไปกินข้าวตามห้าง ตามร้านอาหาร ซื้อเสื้อผ้า ชอบเที่ยวตามผับกับเพื่อนๆที่ทำงาน ซึ่งต่างจากผมเนื่องจากต้องเก็บเงินต้องประหยัดที่สุด เราสองคนก็ทะเลาะกันบ้างเรื่องเงินๆทองๆ ผมพยายามให้เค้าเก็บออมไว้บ้างเผื่อใช้ในอนาคต แต่ ล.มักจะบอกว่าทำงานมาเหนื่อยๆก็ต้องใช้ชีวิตให้เต็มที่ อีกไม่นานก็ตายแล้ว แต่เธอก็ยังเชื่อผม เปิดบัญชีเงินฝาก แต่ก็ไม่ค่อยจะมีเงินเก็บนัก และตัวเธอก็มีรายจ่ายหลายอย่าง ทั้งผ่อนบ้าน ผ่อนรถ ค่าบัตรเครดิต โดยที่ตัวผมไม่ได้ช่วย ล. เลย ซึ่งเธอก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะตัวผมก็ต้องผ่อนบ้านของตัวเองเหมือนกัน

     ต่อมาผมตัดสินใจย้ายที่ทำงานอีกครั้งหนึ่งเหตุผลคือชื่อเสียงของบริษัท และลักษณะงาน โดยที่เงินเดือนยังเท่าเดิม และต้องมีค่าใช้จ่ายเรื่องที่พักด้วย ทำให้ผมห่างจาก ล. มากขึ้น ไม่ได้อยู่ใกล้ชิดเหมือนเดิม ซึ่งผมก็จะกลับไปหา ล.ในเฉพาะวันหยุด ซึ่ง ล.ก็ยังมาหาผมบ้างไม่บ่อยนัก เพราะผมมักจะบ่น ล.เรื่องค่าน้ำมันรถ และกลัว ล. เหนื่อยด้วย ต่อมา ล.ก็ย้ายที่ทำงานเหมือนกัน ด้วยเหตุผลเรื่องเงินเดือน และความก้าวหน้า ในที่ทำงานใหม่ ล.ทำงานหนักมาก ทำงานเช้าเลิกดึกทุกวัน ล.มักบ่นกับผมอยู่บ่อยๆว่าเหนื่อยมาก ไม่อยากมาหา ซึ่งผมก็เข้าใจเธอ
    มีอยู่วันหนึ่ง ขณะที่ผมไปหา ล.ตามปกติ อยู่ๆเชตเฟสบุ๊คของเธอก็เด้งขึ้นมา ซึงปกติผมก็ไม่ได้สนใจอะไรอยู่แล้ว ก็เลยลองอ่านเล่นๆดู ก็พบว่าเธอคุยอยู่กับเพื่อนเก่าคนนึงซึ่งเป็นผู้ชาย ด้วยภาษาแปลกๆ แต่เธอเดินมาพอดี ก็เลยเก็บความสงสัยนั้นไว้ พอ ล.หลับไปแล้ว ผมจึงตัดสินใจ ล็อคอินเฟสบุ๊คของเธอ เพราะผมรู้ทุกอย่าง ทั้งรหัสเฟสบุ๊ค รหัสไลน์ หรือแม้กระทั่ง แอปเปิ้ลไอดี เพื่อดูที่ ล.กับเพื่อนเธอคุยกัน ปรากฏว่าสิ่งที่เค้าคุยกันมันเป็นสิ่งที่ผมไม่เคยรู้ ทั้งเรื่องในอดีต และทุกคืนเพื่อนของ ล.ก็จะแชตบอกว่าคิดถึง ฝันดีนะ มันทำให้ผมงอน ล.ไปหลายวันสุดท้ายจึงตัดสินใจมาคุยกัน เธอบอกว่าเพื่อนคนนี้เป็นคนที่เธอสนิทมากก่อนพบผม ซึ่งผมก็พยายามเชื่อ แต่ก็ยังเก็บความสงสัยไว้ในใจ เลยเริ่มที่จะดูไลน์ของเธอ และเริ่มตามเธอผ่านทาง Find my Iphone

     สองอาทิตย์ต่อมา ล. ก็โทรคุยกับผมปกติตอนเที่ยงคืน ล. บอกว่าเธอง่วง จะนอน แล้ว ล.ก็วางสายผม จากนั้นไลน์ของ ล. ที่ผมล็อคอินไว้ในคอมผมก็ดังขึ้นมา เป็นเพื่อนของ ล. คนนั้นนั่นเอง ล. บอกกับเพื่อนว่าไม่สบาย กระเป๋าตังหาย เพื่อนของเธอก็จะไปช่วยหากระเป๋าตังด้วย ผมก็งงเพราะเมื่อกี้ก็คุยกัน ล.ไม่ได้เล่าให้ผมฟังเลยแม้แต่นิดเดียว ผมก็เลยล็อคอิน Find my Iphone เพื่อตามตำแหน่งโทรศัพท์ของ ล. เธอออกจากบ้าน ขับรถไปเรื่อยๆไปแถวๆบ้านเพื่อนของเธอ จากนั้นตำแหน่งของเธอไปหยุดอยู่ที่บริเวณที่รกร้างแห่งหนึ่ง นานมาก ผมเป็นห่วง ล. มากเลยโทรไป ล. ไม่รับโทรศัพท์ผม จากนั้นเธอก็ปิดเครื่อง ผมแทบบ้า เป็นห่วงมาก เลยตัดสินใจออกจากที่พักเพื่อจะไปหา ล. ขณะนั้นก็โทรหาตำรวจเพื่อช่วยหาอีกแรงหนึ่ง เมื่อมาถึงที่เกิดเหตุตอนตี 2 ตอนนั้นตำรวจได้มาถึงพอดีเหมือนกันก็พบ ล. นั่งคุยอยู่กับเพื่อนของเธอบนรถที่จอดอยู่ในปั๊มน้ำมันซึ่งเป็นปั๊มน้ำมันใหม่ ยังไม่ได้อัพเดตลงแผนที่ ผมแทบจะยืนไม่อยู่ ดีใจที่ ล. ไม่เป็นอะไร และเสียใจที่เธอโกหก ซึ่ง ล. ไม่เคยโกหกผมเลย ผมนิ่ง พูดไม่ออก ล. กับเพื่อนคนนั้นของเธอมาส่งผมที่หอพัก แล้วก็กลับไป ผมไม่คุยกับ ล.3 อาทิตย์ ซึ่ง ล. ก็ไม่ง้อผม สุดท้ายผมคิดถึง ล. ไม่ไหวก็เลยไปเคลียร์กัน ล. บอกกับผมว่าไม่ได้คิดอะไรกับเพื่อนคนนั้น เรื่องบางเรื่องก็คุยกับแฟนไม่ได้ ล.ยังบอกผมอีกว่าเธอเสียความรู้สึกมากที่ผมไม่ไว้ใจเธอ ผมก็ให้โอกาส ล. และคิดในทางที่ดีว่าอาจคิดมากไปเอง ผมเลยพยายามไม่สงสัยไร ล. อีก แต่ ล. ก็ล็อคไลน์ของตัวเอง เพื่อที่จะไม่ให้ผมแอบอ่านในคอมได้อีก

     จากนั้นประมาณ 2 เดือน ล. ก็มาปรึกษาผมเรื่องที่ทำงานเธอ ชอบมีคนมาว่าเธอ ผมก็เลยเตือนๆ ล. ไปเรื่องความขี้เล่นของเธอจนทำให้ผัวเมียคนอื่นทะเลาะกัน แล้วก็เริ่มมีชื่อผู้ชายอีกคนนึงมาเข้าหูผม สมมติชื่อ อ.

     อ. เป็นหัวหน้างานระดับเดียวกับ ล. อายุน้อยกว่าประมาณ 10 ปี ผมกับ อ. ไม่เคยคุยกันเป็นส่วนตัว แต่ ล. มักจะพูดถึง อ. บ่อยมาก เพราะทั้งสองคนทะเลาะกันบ่อยในเรื่องงาน หลังๆ ล. ก็มักจะบอกกับผมว่า อ. ชอบมาปรึกษาบ่อยๆ เพราะว่า อ. เพิ่งอกหักมาจากผู้หญิงคนนึง
    ก่อนวันสงกรานต์ประมาณ 2 วันเป็นวันหยุดของ ล. ผมก็จะกลับไปหาเธอที่บ้าน แต่ ล. บอกไม่ต้องมา เธอจะไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจอะไร เลยล็อคอินเข้า Find my Iphone เล่นๆ ปรากฏว่า ล. อยู่แถวๆห้างใกล้ๆที่ทำงานของเธอ และปิดเครื่อง ทำให้ผมสงสัยว่า ล. ไปเที่ยวกับใคร ทำไมต้องปิดเครื่อง เพราะเธอไม่เคยปิดเครื่องเลย ผมก็เลยล็อคอินเข้าไลน์ของ ล. ซึ่งผมแอบปลดล็อคในโทรศัพท์มาเรียบร้อยแล้ว ปรากฏว่า อ. บอกชอบ ล. และชวนเธอไปดูหนังและ ล. ก็บอกกับ อ. ว่าลืมกระเป๋าตังไว้ที่บ้านแม่ ไม่มีตังไปไหน ซึ่งก่อนหน้านั้น ล.ไม่เคยบอกผมเลยทั้งๆที่คุยโทรศัพท์กันอยู่ เมื่อ ล. เปิดโทรศัพท์ ผมก็เลยถาม ล. ไปตรงๆว่าไปไหนมา ล.ไม่ตอบ เงียบอย่างเดียว จากนั้นผมก็ทะเลาะกับ ล. และบอกกับ ล. ว่าพรุ่งนี้ให้เอาของที่บ้านมาให้ด้วย

     เมื่อถึงเวลานัด ล. ได้เอาของมาให้ผม จากนั้นเธอก็ถามผมว่าของอย่างอื่นล่ะ ผมโมโหมากเลยตะคอกเธอกลับว่าเดี๋ยวไปเอาตอนเลิกกัน จากนั้นเธอก็ปิดโทรศัพท์ยาวเลย ผมเป็นห่วงเธอมาก แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร แต่เอะใจนิดนึงคือโทรศัพท์ถูกเปิดตอนตีสี่บริเวณของบ้านของ อ. วันรุ่งขึ้น ล. เปิดโทรศัพท์ผมก็โทรหาเธอด้วยความเป็นห่วงผมถามคำ ล.ก็ตอบคำ เมื่อถึงตอนเย็นปรากฏว่า ล.ปิดโทรศัพท์อีกแล้ว ผมตัดสินใจไปหาเธอที่บ้าน แต่เธอไม่อยู่บ้าน ผมนึกถึงเมื่อวานที่โทรศัพท์ถูกเปิดบริเวณตี 4 บริเวณบ้านของ อ. ก็เลยไปตามหารถของเธอดู ก็ไม่เจอ(ผมไม่รู้จักบ้านของ อ. แต่รู้ว่าอยู่ในบริเวณนั้น) สุดท้ายผมตัดสินใจกลับไปรอที่บ้านของ ล. และทำการลบไลน์ในมือถือตัวเอง  ลงไลน์ใหม่ และล็อคอินซ้อน มันจะทำให้ไลน์ของมือถือเธอหลุดออก และผมสามารถเข้าไปแก้การตั้งค่าของเธอได้ ผมตั้งค่าให้สามารถล็อคอินโดยคอมได้ จากนั้นผมก็ล็อคอินไลน์ของเธอโดยใช้คอม ซึ่งถึงแม้ในมือถือประวัติการแชตจะถูกลบออก แต่ในคอมมันยังไม่ถูกลบ ผมถึงกับน้ำตาไหล ล. ไปหา อ. ที่ห้องเมื่อวาน มีการคุยเล่นกัน และสุดท้าย อ. บอกว่าเดี๋ยวกอดเหมือนเมื่อวานเลย และสุดท้าย ล. ไปหา อ. ที่ห้อง โดยที่ อ. จะลงมารับข้างล่าง แล้วก็ไม่มีการคุยกันอีก

     ผมตัดสินใจบอกเลิกกับ ล. ผ่านไลน์ และเฟส โดยทันที ซึ่งก็รอจนเธออ่าน จากนั้นก็บล็อคทั้งหมด มันทำให้ผมแทบบ้า อนาคตที่วางไว้พังทลายหมด แต่สุดท้ายผมก็อดคิดถึงไม่ไหว เลยตัดสินใจโทรไปหา ล. ซึ่งเธอก็ยอมรับว่าวันนั้นเธออยู่กับ อ. จริงๆ และเธอหมดรักผมแล้ว ความรู้สึกเธอเปลี่ยนไปหลังจากที่รู้ว่าผมไม่ไว้ใจเธอ หลังจากนั้นผมก็รู้สึกโล่งใจนะที่ผมไม่ได้มโนไปเองทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่เพิ่งผ่านมาตอนสงกรานต์ที่ผ่านมาเองครับ

     ปัจจุบันหลังจากที่ผมได้เคลียร์กับ ล. เรียบร้อย ตอนแรกผมก็ปิดตัวเองเหมือนกับที่เคยผ่านมาแล้ว แต่ได้กำลังใจจากครอบครัว พี่ๆ น้องๆ และได้ข้อคิดว่าคนที่เขาไม่รักเราแล้วก็ควรปล่อยเขาไป รั้งไว้ก็ไม่มีประโยชน์ เพราะสักวันเขาก็จะไปอยู่ดี ทำตัวเองให้ดีขึ้น หาเพื่อนคุย มันจะทำให้เราผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายได้ในที่สุด

ปล.ล่าสุดผมได้เปิดใจคุยกับผู้หญิงคนนึงซึ่งจากการเปิดใจคุยก็รู้ว่าเธอโดนมาไม่น้อยกว่าผม มากกว่าผมด้วยซ้ำ มันทำให้ลืมเรื่องราวเลวร้ายที่ผ่านมาได้แทบจะทั้งหมด ผมก็คุยกับเค้าอย่างจริงใจไม่ได้หวังที่จะเป็นแฟน แต่ถ้ามันมีการพัฒนาความสัมพันธ์เมื่อไรผมจะกลับมาอัพเดตนะครับ

     อย่ากลัวที่จะเริ่มต้นใหม่ อะไรที่ยังไม่เคยทำต้องลอง ไม่งั้นมันจะไม่มีทางสำเร็จไปได้