จำลา พรากจากจักรยาน สักสามเดือน อุบัติเหตุเกิดได้ทุกเมื่อแม้ไม่มีใครทำอะไร

และแล้ว ก็โดนแซวจนได้

นักฟุตบอล จะสำเร็จสุดยอดได้ ต้องเอ็นร้อยหวายขาด

นักปั่นจะสำเร็จ เคล็ดยอดวิชาได้ ต้องไหปลาร้า หัก !!!!!

งานแข่งวัดใจ บึงฉวากเมื่อวาน  อีกแค่ 10 กิโลเมตรสุดท้าย ท่ามกลางแดด โครตร้อน เผลอนิดเดียว สะดุดหิน บินลงไหล่ทาง ที่ลึกลงไปเป็นคลองไม่ต่ำกว่าสองเมตร   สันชาติยานการเอาตัวรอด เก็บคองอเข่า แล้ว  สุดท้ายเอาไหล่ลง   ด้วยน้ำหนักและความสูง เฉียดคลองไป ไม้บรรทัดกว่าๆ  

ขอบคุณพี่ๆกู้ภัย บึงฉวากทุกท่าน  และโรงพยาบาลเดิมบางนางบวช  ที่ช่วยเหลือ  ดามเฝือกเรียบร้อย

งานจัดดีมากครับ

อีก สามเดือน ค่อยเจอกันใหม่  อดปั่นอีกพักใหญ่ๆ  

ใครมีท่าลงอะไรสวยๆช่วยแชร์ด้วยนะครับ

ปล. หลังหายดีต้องไปฝึกไอคิโดใหม่ ให้ เซ็นเซ สอนท่าล้ม อย่างเดียวซะแล้ว