สวัสดีค่ะขอบอกไว้ก่อนนะคะว่าเล่าเรื่องไม่ค่อยเก่ง อิอิ
เริ่มเลยละกันเนาะ . . .
เรื่องนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อประมาณต้นเดือนพฤศจิกายนปีที่แล้วค่ะคือเราน่ะเป็นพวกเป็นไม่ค่อยมีเรื่องจะคุยกับเพื่อนเลยทำให้มีเพื่อนสนิทน้อยแล้วก็ไม่ค่อยได้คุยกัยเท่าไหร่น่ะเราเลยเข้าเว็บแชทเพื่อหาเพื่อนคุยเล่น (ก่อนหน้าก็ไม่เคยเข้าหรอกแต่ช่วงนั้นมันเบื่อๆเบื่อมากๆๆๆๆ) พอเข้าไปก็มีคนทักมาคุยนะคะแต่มีคนนึงค่ะที่ได้คุยกันแต่เราจำไม่ได้นะว่าใครทักใครคือคุยแล้วแบบดีอ่ะเราคุยกันถูกคอน่ะก่อนที่เราจะออกเราเลยทิ้งเบอร์ให้เค้าไว้ (ปกติคนอื่นจะให้ Line แต่เค้าไม่เล่นค่ะเลยให้เบอร์) แต่เค้าก็หายไปเราก็มีคนนึงนะที่คุยๆกันอยู่แต่เราก็ไม่ได้ชอบหรอกและแล้วเค้าก็โทรมาค่ะ (ตอนแรกเราไม่รู้ก็ตัดสายทิ้งไปแต่เห็นโทรมาหลายรอบเลยรับ) พอรับสายเราก็คุยกันสักพักนึงค่ะแล้วก็แยกย้ายกันไปนอนหลังจากนั้นเราก็คุยกันๆแบบนี้ทุกวันเลยจนไม่รู้เหมือนกันว่าไปตกลงคบกับเค้าตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เรารู้สึกแบบชอบเค้านะเค้าดูไม่เหมือนคนอื่นน่ะเค้าเป็นผช.คนนึงที่ติดเกมเอามากๆเลยแต่เค้าก็รู้จักแบ่งเวลาเพราะถ้าวันไหนมีการบ้านเค้าก็จะแบบตั้งใจทำเอามากๆเลยยิ่งช่วงที่สอบนะอ่านหนังสือแบบเอาเป็นเอาตายกันเลยทีเดียวขนาดเราโทรหายังแบบบอกให้เราไปอ่านหนังสือเลย (แรกๆก็แอบคิดนะว่าเค้าเบื่อเราหรือเปล่า 555) แล้วหลังจากนั้นเราก็คุยกันดีมาตลอดแต่วันแรกที่คบกันเค้าบอกกับเราว่าเค้าเป็นคนที่ไม่ชอบให้ใครขัดใจ แต่คือเราก็บอกเหมือนกันว่าเราไม่ชอบให้ใครมาบังคับเรา พอคบกันมาเค้าก็ดีมาตลอดอาจมีบ้างที่เค้างอลเพราะเราขัดใจ (เค้าง้อทีนี่แบบนานมากอ่ะ แล้วก็ชอบบอกว่าไม่คุยด้วยละไปหาวิธีมาง้อด้วย 5555) แต่เราก็ง้อเค้าค่ะถึงจะง้อไม่ค่อยเป็นสุดท้ายเค้าก็หายเองตลอด เราก็คุยกันมาเรื่อยๆจนมาถึงช่วงปิดเทอมมันทำให้เราสองคนคุยกันมากขึ้นแต่...แทนที่มันจะดีไม่เลยการที่เราคุยกันมากทำให้เราหาเรื่องทะเลาะกันได้ทุกวัน จนเลยมาถึงต้นเดือนเมษาคือเราขัดใจกันทุกวันทะเลาะกันจนเค้าบอกเลิกเราเลยค่ะแต่เราก็ไปง้อเค้าเค้าก็ให้โอกาสเรา จนมาถึงช่วงสงกรานต์ค่ะเราทะเลาะกันจนเลิกแต่เราไปขอโอกาสเค้าเค้าก็ให้ค่ะ แต่ผ่านไปแปปเดียวเราก็ทะเลาะกันอีกเป็นแบบนี้จนช่วงก่อนสิ้นเดือนเราก็เลิกกันทำยังไงเค้าก็ไม่กลับมาเราเสียใจมากร้องไห้จนป่วยหนักเลยค่ะ และนั่นแหละทำให้เราได้รู้ความรู้สึกจริงๆของเค้าเค้าบอกว่าเค้าคิดถึงเรามากมันแย่มากๆเลยตอนที่ไม่มีเรา แล้วเราก็กลับมาคบกันอีกค่ะแต่ก็นะคนมันเคยเลิกอ่ะมันก็เหมือนเชือกที่ขาดจะให้เอามาต่อยังไงมันก็ไม่เหมือนเดิม เรากลับมาคบกันก็จริงแต่เรามีเงื่อนไขค่ะคือถ้าเราทำได้เค้าสัญญาว่าจะเปลี่ยนแปลงตัวเองจนคืนวันที่30เราคุยกันจนเช้าเลยมันเป็นคืนแรกเลยนะที่ได้คุยกันแบบนี้เราคุยกันทุกๆเรื่องที่สงสัยแบบเคลียร์เลยอ่ะเค้าบอกกับเราว่าเค้าเองก็ไม่เคยรักใครที่ห่างกันไกลแบบนี้เหมือนกันเค้าไม่อยากขเสียเราไปเลยแต่แล้วเราก็เผลอพูดไปว่าถ้าตอนนี้ไม่มีเงื่อนไขอะไรแบบนี้ก็คงดี ในความคิดของเราคือถ้าไม่มีเงื่อนไขเราก็ไม่ต้องทะเลาะกันไม่ต้องเลิกกัน แต่เค้ากลับคิดว่าเราหาว่าสิ่งที่เค้าให้ทำมันไม่ดีซึ่งจริงๆแล้วไม่ใช่เลยเราไม่ได้คิดแบบนั้น แต่แล้วเราก็คุยกันเหมือนเดิมโดยที่เราต้องทำเงื่อนไขนั้นภายในวันนี้ก่อน3ทุ่มเค้าบอกกลับเราว่าทำเถอะนะเค้าไม่อยากเสียเราไป แล้วเราก็บอกเค้าค่ะว่าเราทำไม่ได้เราพูดเรื่องนี้กันจนเวลาผ่านหลายชั่วโมงจนเราตัดสิ้นใจว่าเราควรปล่อยเค้าแต่แล้วเค้าก็โทรมาเค้าบอกว่าเค้าตั้งใจโทรมาบอกให้เราไปนอนไม่อยากให้เราร้องไห้ไม่อยากให้เราคิดมากแต่ลึกๆคือเค้าไม่อยากเสียเราไป เราเลยบอกเค้าค่ะว่าที่เราไม่ทำเงื่อนไขนั้นให้มันผ่านๆไปน่ะเพราะเราอยากจะรู้ว่าเค้าจะมองข้ามมันไปไหมถ้าเราทำไม่ได้ (คือเราตกลงกันว่าถ้าทำไม่ได้ก็คงต้องเลิกกัน) เค้าจะยอมเสียเราไปเพราะเรื่องแค่นี้จริงๆหรอ แล้วเค้าก็ถามเราอีกว่าจะทำไหมเราก็เลยบอกว่าเราทำได้นะแต่เราไม่อยากทำ แล้วก็เหมือนเค้าจะคิดได้เค้าบอกกับเราว่าโอเคไม่ต้องทำแล้วแล้วเค้าก็จะไม่ไปไหนแล้วแต่น้ำเสียงแบบไม่พอใจอ่ะ แล้วพอเช้าเค้าก็โทรมาอีกค่ะเค้าก็มาถามเราอีกว่าตกลงจะทำไหม เค้าถามเราหลายรอบมากพูดเลยว่าเราเสียใจนะเราเองไม่อยากทำแต่เราก็ไม่อยากเสียเค้าไปแล้วก็ไม่อยากทำให้เค้าเสียใจด้วย แต่เราก็กลับมาคิดๆดูเราว่าเราควรปล่อยเค้าไปนะเผื่อเค้าจะไปเจอใครที่ดีกว่าเรา หรือยังไงดีเราควรทำยังไงเราสับสนมากๆๆเลยตอนนี้ ????
ความรักที่เริ่มต้นจาก . . . โลกออนไลน์
เริ่มเลยละกันเนาะ . . .
เรื่องนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อประมาณต้นเดือนพฤศจิกายนปีที่แล้วค่ะคือเราน่ะเป็นพวกเป็นไม่ค่อยมีเรื่องจะคุยกับเพื่อนเลยทำให้มีเพื่อนสนิทน้อยแล้วก็ไม่ค่อยได้คุยกัยเท่าไหร่น่ะเราเลยเข้าเว็บแชทเพื่อหาเพื่อนคุยเล่น (ก่อนหน้าก็ไม่เคยเข้าหรอกแต่ช่วงนั้นมันเบื่อๆเบื่อมากๆๆๆๆ) พอเข้าไปก็มีคนทักมาคุยนะคะแต่มีคนนึงค่ะที่ได้คุยกันแต่เราจำไม่ได้นะว่าใครทักใครคือคุยแล้วแบบดีอ่ะเราคุยกันถูกคอน่ะก่อนที่เราจะออกเราเลยทิ้งเบอร์ให้เค้าไว้ (ปกติคนอื่นจะให้ Line แต่เค้าไม่เล่นค่ะเลยให้เบอร์) แต่เค้าก็หายไปเราก็มีคนนึงนะที่คุยๆกันอยู่แต่เราก็ไม่ได้ชอบหรอกและแล้วเค้าก็โทรมาค่ะ (ตอนแรกเราไม่รู้ก็ตัดสายทิ้งไปแต่เห็นโทรมาหลายรอบเลยรับ) พอรับสายเราก็คุยกันสักพักนึงค่ะแล้วก็แยกย้ายกันไปนอนหลังจากนั้นเราก็คุยกันๆแบบนี้ทุกวันเลยจนไม่รู้เหมือนกันว่าไปตกลงคบกับเค้าตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เรารู้สึกแบบชอบเค้านะเค้าดูไม่เหมือนคนอื่นน่ะเค้าเป็นผช.คนนึงที่ติดเกมเอามากๆเลยแต่เค้าก็รู้จักแบ่งเวลาเพราะถ้าวันไหนมีการบ้านเค้าก็จะแบบตั้งใจทำเอามากๆเลยยิ่งช่วงที่สอบนะอ่านหนังสือแบบเอาเป็นเอาตายกันเลยทีเดียวขนาดเราโทรหายังแบบบอกให้เราไปอ่านหนังสือเลย (แรกๆก็แอบคิดนะว่าเค้าเบื่อเราหรือเปล่า 555) แล้วหลังจากนั้นเราก็คุยกันดีมาตลอดแต่วันแรกที่คบกันเค้าบอกกับเราว่าเค้าเป็นคนที่ไม่ชอบให้ใครขัดใจ แต่คือเราก็บอกเหมือนกันว่าเราไม่ชอบให้ใครมาบังคับเรา พอคบกันมาเค้าก็ดีมาตลอดอาจมีบ้างที่เค้างอลเพราะเราขัดใจ (เค้าง้อทีนี่แบบนานมากอ่ะ แล้วก็ชอบบอกว่าไม่คุยด้วยละไปหาวิธีมาง้อด้วย 5555) แต่เราก็ง้อเค้าค่ะถึงจะง้อไม่ค่อยเป็นสุดท้ายเค้าก็หายเองตลอด เราก็คุยกันมาเรื่อยๆจนมาถึงช่วงปิดเทอมมันทำให้เราสองคนคุยกันมากขึ้นแต่...แทนที่มันจะดีไม่เลยการที่เราคุยกันมากทำให้เราหาเรื่องทะเลาะกันได้ทุกวัน จนเลยมาถึงต้นเดือนเมษาคือเราขัดใจกันทุกวันทะเลาะกันจนเค้าบอกเลิกเราเลยค่ะแต่เราก็ไปง้อเค้าเค้าก็ให้โอกาสเรา จนมาถึงช่วงสงกรานต์ค่ะเราทะเลาะกันจนเลิกแต่เราไปขอโอกาสเค้าเค้าก็ให้ค่ะ แต่ผ่านไปแปปเดียวเราก็ทะเลาะกันอีกเป็นแบบนี้จนช่วงก่อนสิ้นเดือนเราก็เลิกกันทำยังไงเค้าก็ไม่กลับมาเราเสียใจมากร้องไห้จนป่วยหนักเลยค่ะ และนั่นแหละทำให้เราได้รู้ความรู้สึกจริงๆของเค้าเค้าบอกว่าเค้าคิดถึงเรามากมันแย่มากๆเลยตอนที่ไม่มีเรา แล้วเราก็กลับมาคบกันอีกค่ะแต่ก็นะคนมันเคยเลิกอ่ะมันก็เหมือนเชือกที่ขาดจะให้เอามาต่อยังไงมันก็ไม่เหมือนเดิม เรากลับมาคบกันก็จริงแต่เรามีเงื่อนไขค่ะคือถ้าเราทำได้เค้าสัญญาว่าจะเปลี่ยนแปลงตัวเองจนคืนวันที่30เราคุยกันจนเช้าเลยมันเป็นคืนแรกเลยนะที่ได้คุยกันแบบนี้เราคุยกันทุกๆเรื่องที่สงสัยแบบเคลียร์เลยอ่ะเค้าบอกกับเราว่าเค้าเองก็ไม่เคยรักใครที่ห่างกันไกลแบบนี้เหมือนกันเค้าไม่อยากขเสียเราไปเลยแต่แล้วเราก็เผลอพูดไปว่าถ้าตอนนี้ไม่มีเงื่อนไขอะไรแบบนี้ก็คงดี ในความคิดของเราคือถ้าไม่มีเงื่อนไขเราก็ไม่ต้องทะเลาะกันไม่ต้องเลิกกัน แต่เค้ากลับคิดว่าเราหาว่าสิ่งที่เค้าให้ทำมันไม่ดีซึ่งจริงๆแล้วไม่ใช่เลยเราไม่ได้คิดแบบนั้น แต่แล้วเราก็คุยกันเหมือนเดิมโดยที่เราต้องทำเงื่อนไขนั้นภายในวันนี้ก่อน3ทุ่มเค้าบอกกลับเราว่าทำเถอะนะเค้าไม่อยากเสียเราไป แล้วเราก็บอกเค้าค่ะว่าเราทำไม่ได้เราพูดเรื่องนี้กันจนเวลาผ่านหลายชั่วโมงจนเราตัดสิ้นใจว่าเราควรปล่อยเค้าแต่แล้วเค้าก็โทรมาเค้าบอกว่าเค้าตั้งใจโทรมาบอกให้เราไปนอนไม่อยากให้เราร้องไห้ไม่อยากให้เราคิดมากแต่ลึกๆคือเค้าไม่อยากเสียเราไป เราเลยบอกเค้าค่ะว่าที่เราไม่ทำเงื่อนไขนั้นให้มันผ่านๆไปน่ะเพราะเราอยากจะรู้ว่าเค้าจะมองข้ามมันไปไหมถ้าเราทำไม่ได้ (คือเราตกลงกันว่าถ้าทำไม่ได้ก็คงต้องเลิกกัน) เค้าจะยอมเสียเราไปเพราะเรื่องแค่นี้จริงๆหรอ แล้วเค้าก็ถามเราอีกว่าจะทำไหมเราก็เลยบอกว่าเราทำได้นะแต่เราไม่อยากทำ แล้วก็เหมือนเค้าจะคิดได้เค้าบอกกับเราว่าโอเคไม่ต้องทำแล้วแล้วเค้าก็จะไม่ไปไหนแล้วแต่น้ำเสียงแบบไม่พอใจอ่ะ แล้วพอเช้าเค้าก็โทรมาอีกค่ะเค้าก็มาถามเราอีกว่าตกลงจะทำไหม เค้าถามเราหลายรอบมากพูดเลยว่าเราเสียใจนะเราเองไม่อยากทำแต่เราก็ไม่อยากเสียเค้าไปแล้วก็ไม่อยากทำให้เค้าเสียใจด้วย แต่เราก็กลับมาคิดๆดูเราว่าเราควรปล่อยเค้าไปนะเผื่อเค้าจะไปเจอใครที่ดีกว่าเรา หรือยังไงดีเราควรทำยังไงเราสับสนมากๆๆเลยตอนนี้ ????