เราต้องทำตัวยังดี

คือเรากับแฟนเราคบมันมา 2 ปีกว่าเกือบ 3 ปีแล้ว ละตอนนี้เราเรียนใกล้จบ ปี 4 แล้ว แต่แฟนเราเรียนจบก่อนเรา ตอนนี้เขาก็กลับไปทำงานที่บ้านของเขา เราเลยไม่ได้อยู่ด้วยกันเหมือนแต่ก่อน ทุกทีจะไปไหน จะทำอะไร เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไม่เคยจากกันไปไหนไกลเลย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ต้องเป็นแบบนี้ มันกระทันหันไป เราไม่ทันได้ตั้งตัวอะไรเลยไม่ชินกับการอยุ่คนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียวเลย รุ้สึกแย่จังแฮะ
ปัญหาที่เราทุกข์ใจในตอนนี้ คือ เวลา และระยะทาง เรากับแฟนเราจะเจอกัน เดือนละ 1-2 ครั้ง แล้วอีกอย่างไม่ค่อยจะได้ติดต่อกันด้วยเพราะเขาต้องทำงานวันๆนึงคุยกันแค่ครั้งเดียวไม่ถึง10นาทีด้วยซ้ำ ตอนแรกเราก็เข้าใจว่า มันเป็นหน้าที่ ต้องเข้าใจ ต้องมีเหตุผล แต่เวลามันผ่านไปมันทำให้เราเริ่มคิดว่า ถ้าเราเรียนจบปี 4 ไปเราก็คงจะไม่ได้เจอกันอีก เพราะ เราอยู่คนละจังหวัดกัน เราก็คงต้องกลับไปอยุ่บ้าน รู้ว่าความคิดแบบนี้มันอาจจะดูเด็กไป แต่ให้ทำยังไงคะ คือพอนึกถึงเรื่องนี้ทีไร ตอนอยู่กับเค้าก็อด กลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้ ต้องแอบร้องไห้ทุกที อยากคุยกับเขาเรื่องนี้เหมือนกันว่าจะทำยังไงต่อไปหลังจากนี้ จะยังได้เจอ ได้คบกันอยุ่มั้ย หรือว่ามันจะจบลงแค่นี้จริงๆ ซึ่งเราเองไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้นเลย ยังอยากจะคบต่อไปเรื่อยๆ แต่กลัวระยะทาง และเวลาเหลือเกิน กลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจไป

ต้องทำยังไงดีคะ เราควรจะลองคุยกับเขาดีมั้ย ไม่อยากเก็บความรู้สึกนี้ไว้คนเดียวเลย ทรมานคะ
นึกถึงทีไรเป็นแบบนี้ทุกที ขอบคุณนะคะที่อ่านจนจบ ขอโทษที่กระทู้นี้อาจจะดูไร้สาระไปสักหน่อย
แต่ก็ทำให้รู้สึกดีขึ้นกว่าเก็บไว้คนเดียวเยอะเลยคะ ขอบคุณนะคะ