สวัสดีเพื่อนๆชาวพันทิปค่ะ
นี่เป็นกระทู้แรก และคงจะเป็นกระทู้เดียวที่คงจะตั้ง (crชื่อกท. : BI)
มีคำหยาบนิดหน่อยไม่ว่ากันนะค่ะ^^
เรื่องมันมีอยุ่ว่าเราขึ้นบีทีเอสจากสยามจะกลับบ้าน แต่จะแวะเทอมินอลก่อน แล้วทีนี้ตอนขึ้นบีทีเอสก็ต้องต่อแถว
ตอนเรากำลังจะไปต่อแถว เรดาห์ส่วนตัวเราก็ทำงานให้หันไปเจอคนนึง
เป็นผู้ชาย ใส่ชุดนักศึกษากำลังจะเดินไปต่อแถวรอขบวนเดียวกับเรา
แรดตื่นเลยค่ะ แล้วแรดนางนี้เดินไปต่อหลังเค้าเลยค่าาาา55555
คือเราเห็นแค่ด้านหลังเค้าอะตอนแรก เรายังไม่เห็นหน้าเค้าเลยนะ ที่เดินไปต่อหลังเพราะคือพี่เค้าสูงม้ากกกกกกกกกกกสูงแท้ๆหัวจะชนเพดานอยู่ละ
แต่บอกก่อนคือไปต่อหลังพี่เค้าเฉยๆไม่มีเจตนาแอบแฝงไรเล้ยยยย
แล้วทีนี้คนมันก็เข้ามาเยอะ เออมันก็ช่วยไม่ได้ถ้าจะต้องเบียดจริงป้ะ
เราก็ต้องเข้าไปชิดเค้าแบบช่วยไม่ได้ (ช่วยไม่ได้จริงจริ๊ง)
คือแบบมันก็ใกล้อะ ชิดเลยแหละ ด้วยความที่อยากรุ้ว่าหน้าตาเป็นไงน้อ เราเลยเหลือบบน
หลักการเหลือบบนคือหัวต้องอยุ่กับที่แล้วใช้ตามองไปในทิศตรงข้ามกับหัวค่ะ (ใครนึกไม่ออกไปกูเกิ้ลคำว่า คาเมเลียน นะคะ ใช้ทักษาตาแบบนั้นเลย)
แล้วเห้ยยคือพี่เค้ามองต่ำมาที่เราอยู่อะ คือตอนแรกก็นึกว่าคิดไปเอง เค้าอาจจะมองตาลุงที่อยู่ข้างๆเราก็ได้
เราเลยเลิกเหลือบค่ะ หันไปเผชิญหน้าตรงๆ
แว้บเดียวค่ะ แว้บเดียว
แล้วเราก็รีบหันกลับมาเลย..
คือเลเวลน้องแรดในตัวเราอยู่แค่แอบมองไกลๆอะ แบบมองข้างหลังไรงี้ ฟีลแบบขอฉันมองเธอฝ่ายเดียวก็พอ
พอเจอหน้าเป้าหมายตรงๆแล้วมันเขินอะ ไม่กล้าสบตา .__. มีใครเป็นมั่ง555 เลยได้แต่มองตีนตามชื่อกระทู้
แต่ก็พอรู้อะว่า 'หน้าตาดีนี่นาบ้าเอ๊ย'
แล้วที่พีคคือไร คือพอเรามองตรงไปอะเค้าก็มองเราอยู่จริงๆนะ
พอไปหลายๆสถานีคนที่อยุ่ตรงกลางๆก็เริ่มออก คือเรากับพี่เค้าอยู่แถวๆประตูอะ
เราก็เลยเขยิบเข้าไปตรงกลางเพราะคนอื่นจะได้เข้ามาได้ แต่คือพี่เค้ายังอยุ่ที่เดิม
สรุปคือกลายเป็นอยุ่ไกลกันค่ะ เรามาโหนตรงกลาง พี่เค้าอยู่ตรงประตู
ตอนแรกคิดเออก็ดีนะ จะได้แอบมองแบบองศาเป๊ะพอดี ไม่ต้องคอยเหลือบบน
แต่กลายเป็นเหลือบข้างแทน5555555
เราเลยพยายามเหลือบข้างแบบอยากเห็นหน้าชัดๆ เพราะตอนเหลือบบน
แป๊ปเดียวเอง
ปรากฏว่า พี่เค้าก็มองมาอยู่อะ..
ง้ากกกกกกกแกกก๊นี่คือไม่ได้หลงตัวเองนะ พยายามคิดกับตัวเองอะว่าเออพี่เค้าอาจจะมองเพราะเค้าสังเกตุเห็นการเหลือบบนเหลือบข้างของฉันรึป่าว
แล้วเค้าเลยมองฉัน เพราะเค้าสงสัยว่าอีนี่จะเหลือบทำไมนักหนา
เราเลยแบบเออทำไงดีวะ เวรเอ๊ยๆ
ความแรดที่มีตอนเดินมาต่อหลังพี่เค้านี่ กลับป่าหมดละค่ะ ลี้ภัยกันไปหมด เหลือทิ้งไว้แต่ชะนีฝึกหัด
เราเลยแบบเอาวะ อีกซักที เลิกเหลือบข้าง แล้วไปเผชิญหน้าอีกรอบ
ครั้งนี้พี่เค้าก็มองมาเหมือนเดิม..
แล้วเค้าก็ยิ้มให้อะะะะะะะะ
เห้ยยยแกกกกวินาทีนั้นทำไรไม่ถูกมาก
ผลมันเลยออกมาเป็นยิ้มแหยๆส่งไปให้พี่เเค้าแทน
คือนึกออกมั๊ยค่ะ ยิ้มแหยๆแบบโดนคนเหยียบตีนแล้วต้องยิ้มฝืนๆอะ แบบนั้นเลยยยยย
คือมานึกดูทีหลังว่า ฉันทำไรลงไปปปปยิ้มแบบนั้นไปทำมายยยย
ทำไรไม่ถูกเลยหยิบหนังสือมาอ่านค่ะพูดให้ถูกคือมาบังหน้า แก้เขินค่ะ เดี๋ยวพี่เค้าเห็นว่าฉันยิ้มค้าง5555
แล้วที่บอกว่าตอนแรกจะแวะเทอมินอล พอถึงอโศกปุ๊ป
เราไม่ลงค่ะ5555555555555 เพราะพี่เค้ายังไม่ลง5555
แต่พอเลยอโศกมาสักพัก พี่เค้าก็ลง..
เคว้งเลย ใจมันเคว้างคว้างเลยทีเดียว เหมือนโดนปาเกียวฮุกขวาแล้วจากไป ปล่อยให้ฉันดิ้นพลาดๆอยู่คนเดียว
ชะนีเลยห้อยโหนบีทีเอสอยุ่เหมือนเดิม
คือก็ไม่ได้หวังให้มันเกิดอะไรขึ้นหรอก มันเป็นแค่ฟีลแบบ
ยังอยากเหลือบมองอยู่นะ ไรงี้
ทำได้แค่เหลือบจริงๆค่ะ ไม่กล้าทัก
ถามว่าถ้ายังอยู่ชิดๆกันอยุ่จะขอไลน์พี่เค้ามั๊ย
แหมมองตรงสามวิยังไม่ถึงเลยค่ะ สกิลยังไม่ถึงจริงๆ เรามันสายแอบมองค่ะ555
แต่ฟีลนั้นมันเขินจริงๆนะ
ถ้าพี่เค้ามาเจอกระทุ้นี้ ก็อยากให้พี่เค้ารู้นะคะ
ว่ามีแรดขี้อายนางนึงแอบเหลือบบนและเหลือบข้างพี่อยุ่บนบีทีเอส แล้วก็เขินพี่มากๆด้วย น๊ออวว
เหลือบมองบนเหมือนจะเจอรักแต่ไม่กล้าทักเลยได้แต่มองตีน
นี่เป็นกระทู้แรก และคงจะเป็นกระทู้เดียวที่คงจะตั้ง (crชื่อกท. : BI)
มีคำหยาบนิดหน่อยไม่ว่ากันนะค่ะ^^
เรื่องมันมีอยุ่ว่าเราขึ้นบีทีเอสจากสยามจะกลับบ้าน แต่จะแวะเทอมินอลก่อน แล้วทีนี้ตอนขึ้นบีทีเอสก็ต้องต่อแถว
ตอนเรากำลังจะไปต่อแถว เรดาห์ส่วนตัวเราก็ทำงานให้หันไปเจอคนนึง
เป็นผู้ชาย ใส่ชุดนักศึกษากำลังจะเดินไปต่อแถวรอขบวนเดียวกับเรา
แรดตื่นเลยค่ะ แล้วแรดนางนี้เดินไปต่อหลังเค้าเลยค่าาาา55555
คือเราเห็นแค่ด้านหลังเค้าอะตอนแรก เรายังไม่เห็นหน้าเค้าเลยนะ ที่เดินไปต่อหลังเพราะคือพี่เค้าสูงม้ากกกกกกกกกกกสูงแท้ๆหัวจะชนเพดานอยู่ละ
แต่บอกก่อนคือไปต่อหลังพี่เค้าเฉยๆไม่มีเจตนาแอบแฝงไรเล้ยยยย
แล้วทีนี้คนมันก็เข้ามาเยอะ เออมันก็ช่วยไม่ได้ถ้าจะต้องเบียดจริงป้ะ
เราก็ต้องเข้าไปชิดเค้าแบบช่วยไม่ได้ (ช่วยไม่ได้จริงจริ๊ง)
คือแบบมันก็ใกล้อะ ชิดเลยแหละ ด้วยความที่อยากรุ้ว่าหน้าตาเป็นไงน้อ เราเลยเหลือบบน
หลักการเหลือบบนคือหัวต้องอยุ่กับที่แล้วใช้ตามองไปในทิศตรงข้ามกับหัวค่ะ (ใครนึกไม่ออกไปกูเกิ้ลคำว่า คาเมเลียน นะคะ ใช้ทักษาตาแบบนั้นเลย)
แล้วเห้ยยคือพี่เค้ามองต่ำมาที่เราอยู่อะ คือตอนแรกก็นึกว่าคิดไปเอง เค้าอาจจะมองตาลุงที่อยู่ข้างๆเราก็ได้
เราเลยเลิกเหลือบค่ะ หันไปเผชิญหน้าตรงๆ
แว้บเดียวค่ะ แว้บเดียว
แล้วเราก็รีบหันกลับมาเลย..
คือเลเวลน้องแรดในตัวเราอยู่แค่แอบมองไกลๆอะ แบบมองข้างหลังไรงี้ ฟีลแบบขอฉันมองเธอฝ่ายเดียวก็พอ
พอเจอหน้าเป้าหมายตรงๆแล้วมันเขินอะ ไม่กล้าสบตา .__. มีใครเป็นมั่ง555 เลยได้แต่มองตีนตามชื่อกระทู้
แต่ก็พอรู้อะว่า 'หน้าตาดีนี่นาบ้าเอ๊ย'
แล้วที่พีคคือไร คือพอเรามองตรงไปอะเค้าก็มองเราอยู่จริงๆนะ
พอไปหลายๆสถานีคนที่อยุ่ตรงกลางๆก็เริ่มออก คือเรากับพี่เค้าอยู่แถวๆประตูอะ
เราก็เลยเขยิบเข้าไปตรงกลางเพราะคนอื่นจะได้เข้ามาได้ แต่คือพี่เค้ายังอยุ่ที่เดิม
สรุปคือกลายเป็นอยุ่ไกลกันค่ะ เรามาโหนตรงกลาง พี่เค้าอยู่ตรงประตู
ตอนแรกคิดเออก็ดีนะ จะได้แอบมองแบบองศาเป๊ะพอดี ไม่ต้องคอยเหลือบบน
แต่กลายเป็นเหลือบข้างแทน5555555
เราเลยพยายามเหลือบข้างแบบอยากเห็นหน้าชัดๆ เพราะตอนเหลือบบน
ปรากฏว่า พี่เค้าก็มองมาอยู่อะ..
ง้ากกกกกกกแกกก๊นี่คือไม่ได้หลงตัวเองนะ พยายามคิดกับตัวเองอะว่าเออพี่เค้าอาจจะมองเพราะเค้าสังเกตุเห็นการเหลือบบนเหลือบข้างของฉันรึป่าว
แล้วเค้าเลยมองฉัน เพราะเค้าสงสัยว่าอีนี่จะเหลือบทำไมนักหนา
เราเลยแบบเออทำไงดีวะ เวรเอ๊ยๆ
ความแรดที่มีตอนเดินมาต่อหลังพี่เค้านี่ กลับป่าหมดละค่ะ ลี้ภัยกันไปหมด เหลือทิ้งไว้แต่ชะนีฝึกหัด
เราเลยแบบเอาวะ อีกซักที เลิกเหลือบข้าง แล้วไปเผชิญหน้าอีกรอบ
ครั้งนี้พี่เค้าก็มองมาเหมือนเดิม..
แล้วเค้าก็ยิ้มให้อะะะะะะะะ
เห้ยยยแกกกกวินาทีนั้นทำไรไม่ถูกมาก
ผลมันเลยออกมาเป็นยิ้มแหยๆส่งไปให้พี่เเค้าแทน
คือนึกออกมั๊ยค่ะ ยิ้มแหยๆแบบโดนคนเหยียบตีนแล้วต้องยิ้มฝืนๆอะ แบบนั้นเลยยยยย
คือมานึกดูทีหลังว่า ฉันทำไรลงไปปปปยิ้มแบบนั้นไปทำมายยยย
ทำไรไม่ถูกเลยหยิบหนังสือมาอ่านค่ะพูดให้ถูกคือมาบังหน้า แก้เขินค่ะ เดี๋ยวพี่เค้าเห็นว่าฉันยิ้มค้าง5555
แล้วที่บอกว่าตอนแรกจะแวะเทอมินอล พอถึงอโศกปุ๊ป
เราไม่ลงค่ะ5555555555555 เพราะพี่เค้ายังไม่ลง5555
แต่พอเลยอโศกมาสักพัก พี่เค้าก็ลง..
เคว้งเลย ใจมันเคว้างคว้างเลยทีเดียว เหมือนโดนปาเกียวฮุกขวาแล้วจากไป ปล่อยให้ฉันดิ้นพลาดๆอยู่คนเดียว
ชะนีเลยห้อยโหนบีทีเอสอยุ่เหมือนเดิม
คือก็ไม่ได้หวังให้มันเกิดอะไรขึ้นหรอก มันเป็นแค่ฟีลแบบ
ยังอยากเหลือบมองอยู่นะ ไรงี้
ทำได้แค่เหลือบจริงๆค่ะ ไม่กล้าทัก
ถามว่าถ้ายังอยู่ชิดๆกันอยุ่จะขอไลน์พี่เค้ามั๊ย
แหมมองตรงสามวิยังไม่ถึงเลยค่ะ สกิลยังไม่ถึงจริงๆ เรามันสายแอบมองค่ะ555
แต่ฟีลนั้นมันเขินจริงๆนะ
ถ้าพี่เค้ามาเจอกระทุ้นี้ ก็อยากให้พี่เค้ารู้นะคะ
ว่ามีแรดขี้อายนางนึงแอบเหลือบบนและเหลือบข้างพี่อยุ่บนบีทีเอส แล้วก็เขินพี่มากๆด้วย น๊ออวว