สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้เเรกของเรา เราอยู่มัธยมค่ะ มัธยมต้นเเต่ก้อมีความรักซะเเล้ว คือเราเจอคนๆๆนึงค่ะ เราเไปเข้าค่ายกับ รร. ค่ะ 2 วัน 1 คืน ค่ะ เราก้อเฉยๆๆอ้ะค้ะ เเต่พอกลับมา มีคนมาทักเฟส เค้าถามเราว่าจำเค้าได้ไหม คนที่เต้น เราก้อบอกจำได้ๆค่ะ ตอนนั้นเราก้อคุยกับเค้า เราก้อมีความสุขดีค่ะ คุยไปคุยมาหวั่นไหว เราเป็นคนที่หวั่นไหวง่ายมาก แล้วเราเป้นคนที่เบื่อๆอ้ะไรง่าย เราก้อเลยลองอยากจิงจังกับความรักบ้าง เราเลยถามเค้าว่าจริงจังกะเราไหม ทั้งๆๆ ที่คุยกันได้เเค่ 3 วัน 3 วันเท่านั้นค่ะ คือเด็กอยุ๋ไม่คิดไรหรอก เชื่อความรุ้สึกตัวเองมากกว่าไงคะ พอเราถามเค้า เค้าก้อตอบมาว่าจริงจัง คือเราก้อจริงจังไง เค้าก้อเเบบเป้นคนเเรกที่เราจะจริงจังด้วยไงค่ะ เค้าก้อขอเราเป้นเเฟน เเล้วเค้าก้อเล่าว่า ที่เค้าชอบเรา เพราะ .. ตอนที่นั่งรถบัสอ้ะ ไปกลับ เค้านั่งคันเดียวกะเรา ใกล้ๆกับเรา อยุ่ใกล้ๆๆ กะเราเลย อยู่ถัดจากเบาะตรงข้ามไป 1 เบาะ ค่ะ เราก้ออายๆๆ เค้าบอกว่า เค้ามองเราตลอด เค้าเห็นตอนเราหัวเราะ . เห็นตอนเรายิ้ม . เห็นตอนเรานอนหลับบบ . เห็นตอนเราร้องเพลง . เเล้วเค้าก้อนั่งมอง เเล้วมีอยุ่จังหวะนึงคะ ที่หันไปเเล้วเห้นเค้ามองมา ก้อเฉยๆๆเพระาไม่รู้จักเลยค่ะ พอเราคบกัน หวานค่ะบอกเลย จับมือนี่คือเเบบเรามีความสใุขมาก วันไหนเดินเรียนเเล้วไม่เจอกัน นอยด์ค่ะ คบๆๆกันมาๆ เราคุยดทรสัพค่ะ เราไลน์ไปบอกแม่ว่าเรามีเเฟน เเม่ก้อไม่ว่า เเล้วก้อสอน คือเเม่เข้าใจค่ะ คืองงตัวเองว่าเรากล้าไปได้ยังไง พอเสดเเล้ว ยายได้ยินว่าเราคุยกะเค้า ตอนนั้นเราโดนด่าหนักมากค่ะ เรารักยายมาก เเล้วเราก้อเดินไปบอกยายว่าคบกันเเละจะไม่ทำให้เสาียการเรียน เราร้องให้ ยายก้อร้องไห้ค่ะ คือเสียใจ เเต่ก้อไม่รู้สึกอึดอัดเลยค่ะ เรากล้าที่จะบอกกับคนในครอบครัวว่าคบกะเค้าเพราะเราจริงใจมากกก พอคบกันมาเรื่อยๆๆๆ เราก้อหวานกันตลอด มีรุ่นพี่มาชอบเค้า เเต่เค้าไม่สนใจ มีคนชอบเค้าเยอะ เค้าก้อไม่สนใจ เราไมม่มีรหัสเฟสเค้า เราไม่เคยรุ้ว่าเค้าคุยกะใครเลย เเต่เพราะเราเชื่อใจเค้าไงค่ะ รักมากคนนี้ เรื่องมันก้อไม่ได้มากมายอะไรค่ะ เเต่อยู่มาวันนึง ทุกอย่างก้อพังลง
คืออยุ่ๆๆเราก้อทะเลาะกัน ประชดกันเรื่องไร้สาระค่ะ คือไม่มีไรเลยจิง เหมือนเราล้อเค้าเล่นค่ะ เเบบพูดประชดไรงี้ เค้าก้อถามเราว่าเลิกกันไหม วันนั้นน เรางงมาก เพราะตลอดกวเลาที่ผ่านมาเรามีความสุขที่ได้อยุ่กะเค้า เเม้ว่าเราจะทะเลาะกะเค้า เเม้ว่าเราจะโกหกเค้า เเต่เราก้อไม่ได้รุ้สึกอยากเลิกเลย มเเต่คนอิจฉาคู่เราค่ะ เค้าบอกมาเลิกเรา เราก้อเลยประชดค่ะบอกว่า ถ้าเลิกกันด้วยเหตุผลเเค่นี้ก้อเลิกเกอะ เเล้วทุกอย่างก้อไม่ใช่อย่างที่เราคิดเลยค่ะ เรานึกว่าเค้าจะง้อเรา เราคิดว่าเค้าจะบอกว่าขอโทด เเต่เค้ากลับหายไปดื้อๆๆ เราร้องไห้ ร้องไห้หนักมาก ร้องอยุ่หนึ่งอาทิตเต็มๆๆ อยุ่ รร.ยังร้องเลยค่ะ ร้องเเบบเสียใจที่สุดในชีวิตเลยยยยยย คือเเบบรักมาก เจ็บมาก เข้าใจเลยค่ะ
หลังจากนั้นเราก้อไม่เคยลืมเค้าเลย ยังส่องเฟส ยังถามเพื่อนเค้าว่าเค้าเปนไง ยังไม่กล้ามี ใคร ยังเข็ดอยู่ ยังคิดถึง ยังรักอยู่เสมอค่ะ
หลังจากนั้นเราเปลี่ยนอคติเลยค่ะ คิดว่าความรักวัยเรียน ไม่มีไรจริงจังหรอก โถ่ก้อเเค่เล่นๆ ไม่มีอะไรดี เราเลยเฉยๆๆกะความรักค่ะ ใครเข้ามาจีบก้อ ขก.คุยค่ะ เบื่อ เพราะยังลืมเค้าไม่ได้ค่ะ คือเราคิดเเบบนี้นะคะ คิดว่าไม่ชอบความรักในวัยนี้ คงไม่มีใครเจอเนื้อคู่ตอนอายุเท่านี้หรอก มองโลกในเเง่ดีเลยอ้ะ คือก้อยังลืมไม่ได้
จนมาวันนึง เจอรุ่นพี่คนนึงเค้าไม่เคยมีเเฟน เค้าเป็นคนที่น่ารัก นิสัยดี เรียนเก่ง เล่นดนตรีได้ กีฬาดี // เล่นเปียโนได้ด้วย //สอบได้เกรด 3.9 กว่าๆๆ คือเก่งเลยย เค้าบอกบอกหว่าเราเป็นคนเเรกของเค้า จะลองคุยกันดู เพื่อเปิดใจ ศึกษาดูใจกันไรงี้ คือเราก้อปลื้มเค้า เเต่ไม่ได้ชอบหรรือไม่ได้รัก เเต่เค้าคงรักเราอ้ะ เจนมาวันนึงเรารรุ้ใจตตัวเงเองว่ายังลืมคนเก่าไๆม่ได้เลย ไม่เคยลืมเลยสักครั้ง ยังรัก ยังรู้สึกเหมือนเดิม เเต่เราไม่รุ้จะบอกกับพี่เค้ายังไง เพราะเราเป็นคนเเรกไง คือเราก้อเสียใจนะ ถ้าพี่เค้าจะเกลียดหรือไรเราก้อไม่ว่า เราเบื่อเค้า เพราะเรารักคนเก่าไง
ที่ตั้งกระทู้มาวันนี้มันคงยาวมาก มันเปนการระบายที่ดีมาก คืออยากถามคนที่เลิกกะเเฟนเเล้วยังลืมเเฟนเก่าไม่ได้ว่าเค้าทำไง กัน
เเละก้อเราควรบอกพี่เค้ายังไง ให้เค้าไม่เสียใจ ขอบคุนสำหรับคำตอบเน้อ
ลืมแฟนเก่าไม่ได้ ทำยังไงดี ?? รักมาก
คืออยุ่ๆๆเราก้อทะเลาะกัน ประชดกันเรื่องไร้สาระค่ะ คือไม่มีไรเลยจิง เหมือนเราล้อเค้าเล่นค่ะ เเบบพูดประชดไรงี้ เค้าก้อถามเราว่าเลิกกันไหม วันนั้นน เรางงมาก เพราะตลอดกวเลาที่ผ่านมาเรามีความสุขที่ได้อยุ่กะเค้า เเม้ว่าเราจะทะเลาะกะเค้า เเม้ว่าเราจะโกหกเค้า เเต่เราก้อไม่ได้รุ้สึกอยากเลิกเลย มเเต่คนอิจฉาคู่เราค่ะ เค้าบอกมาเลิกเรา เราก้อเลยประชดค่ะบอกว่า ถ้าเลิกกันด้วยเหตุผลเเค่นี้ก้อเลิกเกอะ เเล้วทุกอย่างก้อไม่ใช่อย่างที่เราคิดเลยค่ะ เรานึกว่าเค้าจะง้อเรา เราคิดว่าเค้าจะบอกว่าขอโทด เเต่เค้ากลับหายไปดื้อๆๆ เราร้องไห้ ร้องไห้หนักมาก ร้องอยุ่หนึ่งอาทิตเต็มๆๆ อยุ่ รร.ยังร้องเลยค่ะ ร้องเเบบเสียใจที่สุดในชีวิตเลยยยยยย คือเเบบรักมาก เจ็บมาก เข้าใจเลยค่ะ
หลังจากนั้นเราก้อไม่เคยลืมเค้าเลย ยังส่องเฟส ยังถามเพื่อนเค้าว่าเค้าเปนไง ยังไม่กล้ามี ใคร ยังเข็ดอยู่ ยังคิดถึง ยังรักอยู่เสมอค่ะ
หลังจากนั้นเราเปลี่ยนอคติเลยค่ะ คิดว่าความรักวัยเรียน ไม่มีไรจริงจังหรอก โถ่ก้อเเค่เล่นๆ ไม่มีอะไรดี เราเลยเฉยๆๆกะความรักค่ะ ใครเข้ามาจีบก้อ ขก.คุยค่ะ เบื่อ เพราะยังลืมเค้าไม่ได้ค่ะ คือเราคิดเเบบนี้นะคะ คิดว่าไม่ชอบความรักในวัยนี้ คงไม่มีใครเจอเนื้อคู่ตอนอายุเท่านี้หรอก มองโลกในเเง่ดีเลยอ้ะ คือก้อยังลืมไม่ได้
จนมาวันนึง เจอรุ่นพี่คนนึงเค้าไม่เคยมีเเฟน เค้าเป็นคนที่น่ารัก นิสัยดี เรียนเก่ง เล่นดนตรีได้ กีฬาดี // เล่นเปียโนได้ด้วย //สอบได้เกรด 3.9 กว่าๆๆ คือเก่งเลยย เค้าบอกบอกหว่าเราเป็นคนเเรกของเค้า จะลองคุยกันดู เพื่อเปิดใจ ศึกษาดูใจกันไรงี้ คือเราก้อปลื้มเค้า เเต่ไม่ได้ชอบหรรือไม่ได้รัก เเต่เค้าคงรักเราอ้ะ เจนมาวันนึงเรารรุ้ใจตตัวเงเองว่ายังลืมคนเก่าไๆม่ได้เลย ไม่เคยลืมเลยสักครั้ง ยังรัก ยังรู้สึกเหมือนเดิม เเต่เราไม่รุ้จะบอกกับพี่เค้ายังไง เพราะเราเป็นคนเเรกไง คือเราก้อเสียใจนะ ถ้าพี่เค้าจะเกลียดหรือไรเราก้อไม่ว่า เราเบื่อเค้า เพราะเรารักคนเก่าไง
ที่ตั้งกระทู้มาวันนี้มันคงยาวมาก มันเปนการระบายที่ดีมาก คืออยากถามคนที่เลิกกะเเฟนเเล้วยังลืมเเฟนเก่าไม่ได้ว่าเค้าทำไง กัน
เเละก้อเราควรบอกพี่เค้ายังไง ให้เค้าไม่เสียใจ ขอบคุนสำหรับคำตอบเน้อ