ยาวหน่อยนะครับ ถือว่าช่วยเด็กหลงทาง
- คือตอนนี้ผม ขึ้น ม.6 แล้วครับ คนอื่นๆ เค้าอ่านหนังสือ ทำโจทย์ ติวเตรียมสอบเพื่อเป้าหมายของตัวเองกันหมดแล้ว ส่วนตัวผมยังคงติวแบบเรื่อยเปื่อยไร้เป้าหมายที่แน่นอนอยู่ครับ ผมยังไม่รู้เลยว่าผมจะเรียนอะไร จะเข้าคณะอะไร จะทำงานอาชีพอะไรดี ผมไม่มีอาชีพ หรือคณะที่ใฝ่ฝันเลยครับ เครียดมากเลยเวลาที่คนอื่นมาถามว่า 'ตกลงจะเข้าคณะอะไร/จะเรียนอะไร' ก็ได้แต่คิดอยู่ในใจว่าตอบตัวเองยังตอบไม่ได้เลย จะไปตอบคนอื่นได้ไง คิดอยู่ทุกวันว่าจะเรียนอะไรดีจะทำอะไรดีแต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะมีอะไรผุดขึ้นมาเลย เท่าที่พอจะนึกได้ว่าตอนเด็กฝันอยากเป็นอะไร ก็มารู้ว่าผมเปลี่ยนอาชีพทุกวันเลย5555 อย่างสถาปนิกบ้าง ทูต นักวาดการ์ตูน นักประดิษฐ์ นักวิทยาศาสตร์ ไกด์ นักบิน และรวยอยู่บ้าน นอนเล่นไปวันๆ ซึ่งไม่มีทางมีวันนั้นเลย555555
- วิชาที่ชอบก็ไม่มี ผมมันขี้เบื่อ เปลี่ยนอารมณ์ง่าย ความคิดเหมือนการจราจรคับคั่ง แต่บางครั้งก็เหมือนรถติดไปซะเฉยๆ ความถนัดที่ผมคิดว่าถนัดที่สุดน่าจะเป็นคณิตศาสตร์ครับ ส่วนวิชาอื่นๆก็แล้วแต่บท บางบทเก่งบางบทไม่เก่ง บางบทไม่ได้เลยก็มี โดยส่วนตัวผมเป็นคนขี้เกียจ ทำงานช้าแต่ออกมาค่อนข้างดีจากคำพูดของเพื่อนๆ นะครับ
- อาชีพที่ผมคิดว่าไม่น่าจะอยู่กับมันได้เลย และมั่นใจว่าจะไม่ทำ/เรียน คือ แพทย์ เภสัชกร ตำรวจ ทหาร ครู พวกนี้แหละครับ ด้วยเหตุที่ผมมักจะขี้เกียจ จะมุ่งมั่นกับอะไรก็ต่อเมื่อสนใจมันจริง จึงชอบงานที่ค่อนข้างยืดหยุ่น ไม่น่าเบื่อจำเจ แต่ถึงจากมีอาชีพให้ตัดออกไปบ้างแต่ก็ยังไม่รู้อยู่ดีครับว่าจะเรียนอะไร แม่กับพี่สาวผมก็คอยถามอยู่เสมอว่ารีบค้นหาตัวเองได้แล้วนะ คนอื่นเค้าไปไกลแล้ว ก็ถูกอย่างที่แม่กับพี่บอกแหละครับ ผมก็กลัวจะสอบไม่ติด กลัวจะอ่านไม่ทัน กลัวว่าถ้าสอบได้แต่พอไปเรียนแล้วมันไม่ใช่ กลัวไปหมด กดดันมากทั้งจากเพื่อน และเด็กรุ่นเดียวกันซึ่งล้วนแต่เป็นคู่แข่งในวันสอบทั้งนั้น
- แม่กับพี่สาวผมไม่ได้บังคับว่าจะให้เรียนอะไรนะครับ แต่ทั้งสอบก็แนะนำมาว่า 'วิศวะฯ มั้ย หรือทันตะฯ ก็ดูโอเคนะ' ซึ่งผมก็คิดว่ามาแอบน่าสนใจอยู่บ้างแต่ไม่รู้ว่ามันจะเป็นแค่ความรู้สึกเพียงชั่วขณะหนึ่งรึเปล่า ตอบตัวเองไม่ได้เลยจริงๆ สำหรับทันตะฯ มีอาจารย์ท่านนึงแนะนำว่างานมันก็โอเค เงินดี สายสุขภาพมันไม่ค่อยตกงานอยู่แล้ว ซึ่งผมก็คิดว่าอาจจะไม่ใช่ทางเพราะคิดว่าผมต้องเบื่อกับการทำทันตกรรมทุกวัน(ถ้าติดอะนะครับ5555)แน่ๆ ส่วนวิศวะฯ อาจาย์เค้าก็แนะนำว่าสายงานกว้าง มีงานหลากหลายให้เลือก ซึ่งตอนนี้ผมสนใจวิศวะฯ อยู่พอควรเพราะสมัยก่อนเคยคิดว่าอยากเป็นนักประดิษฐ์ ที่ไม่ใกล้เคียงกับวิศวะฯ เลยครับ55555 ผมสนใจด้านพลังงาน อย่างสาขาเคมี ปิโตรเคมี ปิโตรเลียม ครับ และแม่ก็เคยไปดูดวงให้ด้วยว่าอย่างผมเหมาะกับด้านพลังงานจริงๆครับ แต่ก็มีแต่คนบอกว่าวิศวกรมันต้องรอบคอบนะ ต้องมีความรับผิดชอบนะ อะไรต่างๆนานา จนบั่นทอนกำลังใจไปซะหมด แถมยังไม่เก่งฟิสิกส์ เคมีอีก ตายๆเลยครับ ด้อยมาตั้งแต่ ม.4 จะพัฒนาตอนนี้ก็ไม่รู้จะทันรึเปล่า แต่ก็พยายามอยู่ครับ
- พอผมลองไปทำแบบทดสอบบุคลิกภาพทั้งหลายแหล่มาแล้ว ผลดันปรากฏออกมาว่า ผมเหมาะกับงานสายจิตฯ อย่างนักวิจัย นักจิตวิทยา ทูต ทั้งนั้นเลยครับ โฮฮฮฮฮฮ เครียดเข้าไปอีกครับ สรุปแล้วก็อยากจะขอคำแนะนำคำปรึกษาด้วยนะครับ
ได้โปรดช่วยเด็กไร้ฝันอย่างผมด้วยครับ
- คือตอนนี้ผม ขึ้น ม.6 แล้วครับ คนอื่นๆ เค้าอ่านหนังสือ ทำโจทย์ ติวเตรียมสอบเพื่อเป้าหมายของตัวเองกันหมดแล้ว ส่วนตัวผมยังคงติวแบบเรื่อยเปื่อยไร้เป้าหมายที่แน่นอนอยู่ครับ ผมยังไม่รู้เลยว่าผมจะเรียนอะไร จะเข้าคณะอะไร จะทำงานอาชีพอะไรดี ผมไม่มีอาชีพ หรือคณะที่ใฝ่ฝันเลยครับ เครียดมากเลยเวลาที่คนอื่นมาถามว่า 'ตกลงจะเข้าคณะอะไร/จะเรียนอะไร' ก็ได้แต่คิดอยู่ในใจว่าตอบตัวเองยังตอบไม่ได้เลย จะไปตอบคนอื่นได้ไง คิดอยู่ทุกวันว่าจะเรียนอะไรดีจะทำอะไรดีแต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะมีอะไรผุดขึ้นมาเลย เท่าที่พอจะนึกได้ว่าตอนเด็กฝันอยากเป็นอะไร ก็มารู้ว่าผมเปลี่ยนอาชีพทุกวันเลย5555 อย่างสถาปนิกบ้าง ทูต นักวาดการ์ตูน นักประดิษฐ์ นักวิทยาศาสตร์ ไกด์ นักบิน และรวยอยู่บ้าน นอนเล่นไปวันๆ ซึ่งไม่มีทางมีวันนั้นเลย555555
- วิชาที่ชอบก็ไม่มี ผมมันขี้เบื่อ เปลี่ยนอารมณ์ง่าย ความคิดเหมือนการจราจรคับคั่ง แต่บางครั้งก็เหมือนรถติดไปซะเฉยๆ ความถนัดที่ผมคิดว่าถนัดที่สุดน่าจะเป็นคณิตศาสตร์ครับ ส่วนวิชาอื่นๆก็แล้วแต่บท บางบทเก่งบางบทไม่เก่ง บางบทไม่ได้เลยก็มี โดยส่วนตัวผมเป็นคนขี้เกียจ ทำงานช้าแต่ออกมาค่อนข้างดีจากคำพูดของเพื่อนๆ นะครับ
- อาชีพที่ผมคิดว่าไม่น่าจะอยู่กับมันได้เลย และมั่นใจว่าจะไม่ทำ/เรียน คือ แพทย์ เภสัชกร ตำรวจ ทหาร ครู พวกนี้แหละครับ ด้วยเหตุที่ผมมักจะขี้เกียจ จะมุ่งมั่นกับอะไรก็ต่อเมื่อสนใจมันจริง จึงชอบงานที่ค่อนข้างยืดหยุ่น ไม่น่าเบื่อจำเจ แต่ถึงจากมีอาชีพให้ตัดออกไปบ้างแต่ก็ยังไม่รู้อยู่ดีครับว่าจะเรียนอะไร แม่กับพี่สาวผมก็คอยถามอยู่เสมอว่ารีบค้นหาตัวเองได้แล้วนะ คนอื่นเค้าไปไกลแล้ว ก็ถูกอย่างที่แม่กับพี่บอกแหละครับ ผมก็กลัวจะสอบไม่ติด กลัวจะอ่านไม่ทัน กลัวว่าถ้าสอบได้แต่พอไปเรียนแล้วมันไม่ใช่ กลัวไปหมด กดดันมากทั้งจากเพื่อน และเด็กรุ่นเดียวกันซึ่งล้วนแต่เป็นคู่แข่งในวันสอบทั้งนั้น
- แม่กับพี่สาวผมไม่ได้บังคับว่าจะให้เรียนอะไรนะครับ แต่ทั้งสอบก็แนะนำมาว่า 'วิศวะฯ มั้ย หรือทันตะฯ ก็ดูโอเคนะ' ซึ่งผมก็คิดว่ามาแอบน่าสนใจอยู่บ้างแต่ไม่รู้ว่ามันจะเป็นแค่ความรู้สึกเพียงชั่วขณะหนึ่งรึเปล่า ตอบตัวเองไม่ได้เลยจริงๆ สำหรับทันตะฯ มีอาจารย์ท่านนึงแนะนำว่างานมันก็โอเค เงินดี สายสุขภาพมันไม่ค่อยตกงานอยู่แล้ว ซึ่งผมก็คิดว่าอาจจะไม่ใช่ทางเพราะคิดว่าผมต้องเบื่อกับการทำทันตกรรมทุกวัน(ถ้าติดอะนะครับ5555)แน่ๆ ส่วนวิศวะฯ อาจาย์เค้าก็แนะนำว่าสายงานกว้าง มีงานหลากหลายให้เลือก ซึ่งตอนนี้ผมสนใจวิศวะฯ อยู่พอควรเพราะสมัยก่อนเคยคิดว่าอยากเป็นนักประดิษฐ์ ที่ไม่ใกล้เคียงกับวิศวะฯ เลยครับ55555 ผมสนใจด้านพลังงาน อย่างสาขาเคมี ปิโตรเคมี ปิโตรเลียม ครับ และแม่ก็เคยไปดูดวงให้ด้วยว่าอย่างผมเหมาะกับด้านพลังงานจริงๆครับ แต่ก็มีแต่คนบอกว่าวิศวกรมันต้องรอบคอบนะ ต้องมีความรับผิดชอบนะ อะไรต่างๆนานา จนบั่นทอนกำลังใจไปซะหมด แถมยังไม่เก่งฟิสิกส์ เคมีอีก ตายๆเลยครับ ด้อยมาตั้งแต่ ม.4 จะพัฒนาตอนนี้ก็ไม่รู้จะทันรึเปล่า แต่ก็พยายามอยู่ครับ
- พอผมลองไปทำแบบทดสอบบุคลิกภาพทั้งหลายแหล่มาแล้ว ผลดันปรากฏออกมาว่า ผมเหมาะกับงานสายจิตฯ อย่างนักวิจัย นักจิตวิทยา ทูต ทั้งนั้นเลยครับ โฮฮฮฮฮฮ เครียดเข้าไปอีกครับ สรุปแล้วก็อยากจะขอคำแนะนำคำปรึกษาด้วยนะครับ