ทุกคนเคยลองคิด ลองสังเกตดูป่าวคับว่า
ถ้าตอนนี้ วันเวลานี้ ในอดีตซัก 10 ปีที่แล้ว เรากำลังทำอะไรอยู่ ถ้าเราเป็นเด็ก เราคงกำลังเล่นกับเพื่อนๆอย่างสนุกสนาน ใช้เวลาช่วงปิดเทอมทำอะไรแปลกๆที่เรายังไม่เคยทำ เล่นอย่างสบายใจไม่ต้องกังวลว่าพรุ่งนี้เป็นวันจันทร์ที่ต้องตื่นแต่เช้ารีบแต่งตัวไปโรงเรียน ไปทำงาน ไหนรถจะติด ไหนคนจะเร่งรีบ ในเวลานั้นเราอาจจะกำลังนั่งดูกาตูนเรื่องโปรดโดยที่ในมือมีขนมซองละบาท สองบาท แต่เมื่อลองมองย้อนมาในปัจจุบันในมือเวลานี้เรามีเพียงแค่มือถือ หรือแท็บเล็ตทันสมัยที่ในนั้นมีชื่อเพื่อนเรา แฟนเรา หรือคนอื่นๆที่มีจุดสีเขียวอยู่หน้าชื่อ แต่คุยกันผ่านข้อความ หัวเราะก็หัวเราะแบบหลอกๆโดยการพิม 555 ความสุขจริงๆมันอยู่ตรงไหน ผมเป็นคนนึงนะคับที่ติดมือถือ ยิ่งช่วงปิดเทอมนี่เล่นทั้งวัน แต่ลองคิดดูดีๆมันไม่มีความสุขจริงๆหรอกคับ วันนี้ผมจึงลองวางมือถือลงแล้วเดิมออกมาจากห้อง เดินเล่นสำรวจบ้านดู มันทำให้ผมคิดย้อนกลับไปตอนเด็กๆที่เราเล่นกันกับเพื่อน เล่นได้ทั้งวันไม่มีเบื่อ ไม่จำเป็นต้องใช้มือถือมาเล่นเกม มาแชท แต่แปลกที่เมื่อก่อนวันๆนึงช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน แต่ดูตอนนี้เรามีมือถือทันสมัย มีอินเตอร์เนตให้ดูกาตูนได้ทุกตอน ทุกเรื่อง ไม่ต้องมานั่งรอว่าวันนี้จะฉายเรื่องไหน จะฉายเต็มมตอนหรือปล่าวว แปลกนะคับที่กลับพบว่ามันไม่มีความสุขเท่าตอนนเด็กที่ยังไม่มีเครื่องมือทันสมัย ไม่มีเนตความเร็วสูง ผมอยากจะถามทุกๆคนนะคับว่านานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้เล่นซ่อนแอบ? นานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้ตื่น 8 โมงเช้ามารอช่อง 9 กาตูน? นานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้เล่นสร้างบ้านที่แค่หมาเห่าก็พัง? ตอนนั้นมันมีความสุขจริงๆนะคับ ถ้าในเวลานี้ไม่มีมือถือ เราจะกำลังทำอะไรกันอยู่?
สุดท้ายนี้ขอขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านกันนะคับ.
มือถือทันสมัยกับเรื่องราวล้าสมัย (อยากให้ทุกคนได้อ่านนะคับ)
ถ้าตอนนี้ วันเวลานี้ ในอดีตซัก 10 ปีที่แล้ว เรากำลังทำอะไรอยู่ ถ้าเราเป็นเด็ก เราคงกำลังเล่นกับเพื่อนๆอย่างสนุกสนาน ใช้เวลาช่วงปิดเทอมทำอะไรแปลกๆที่เรายังไม่เคยทำ เล่นอย่างสบายใจไม่ต้องกังวลว่าพรุ่งนี้เป็นวันจันทร์ที่ต้องตื่นแต่เช้ารีบแต่งตัวไปโรงเรียน ไปทำงาน ไหนรถจะติด ไหนคนจะเร่งรีบ ในเวลานั้นเราอาจจะกำลังนั่งดูกาตูนเรื่องโปรดโดยที่ในมือมีขนมซองละบาท สองบาท แต่เมื่อลองมองย้อนมาในปัจจุบันในมือเวลานี้เรามีเพียงแค่มือถือ หรือแท็บเล็ตทันสมัยที่ในนั้นมีชื่อเพื่อนเรา แฟนเรา หรือคนอื่นๆที่มีจุดสีเขียวอยู่หน้าชื่อ แต่คุยกันผ่านข้อความ หัวเราะก็หัวเราะแบบหลอกๆโดยการพิม 555 ความสุขจริงๆมันอยู่ตรงไหน ผมเป็นคนนึงนะคับที่ติดมือถือ ยิ่งช่วงปิดเทอมนี่เล่นทั้งวัน แต่ลองคิดดูดีๆมันไม่มีความสุขจริงๆหรอกคับ วันนี้ผมจึงลองวางมือถือลงแล้วเดิมออกมาจากห้อง เดินเล่นสำรวจบ้านดู มันทำให้ผมคิดย้อนกลับไปตอนเด็กๆที่เราเล่นกันกับเพื่อน เล่นได้ทั้งวันไม่มีเบื่อ ไม่จำเป็นต้องใช้มือถือมาเล่นเกม มาแชท แต่แปลกที่เมื่อก่อนวันๆนึงช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน แต่ดูตอนนี้เรามีมือถือทันสมัย มีอินเตอร์เนตให้ดูกาตูนได้ทุกตอน ทุกเรื่อง ไม่ต้องมานั่งรอว่าวันนี้จะฉายเรื่องไหน จะฉายเต็มมตอนหรือปล่าวว แปลกนะคับที่กลับพบว่ามันไม่มีความสุขเท่าตอนนเด็กที่ยังไม่มีเครื่องมือทันสมัย ไม่มีเนตความเร็วสูง ผมอยากจะถามทุกๆคนนะคับว่านานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้เล่นซ่อนแอบ? นานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้ตื่น 8 โมงเช้ามารอช่อง 9 กาตูน? นานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้เล่นสร้างบ้านที่แค่หมาเห่าก็พัง? ตอนนั้นมันมีความสุขจริงๆนะคับ ถ้าในเวลานี้ไม่มีมือถือ เราจะกำลังทำอะไรกันอยู่?
สุดท้ายนี้ขอขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านกันนะคับ.