จขกท มีไอดีหลักๆ อยู่ไอดีนึง ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เข้าไปใช้ไอดีนั้นแล้ว
ตอนนั้นเดือน พ.ย.2557 เราได้ตั้งกระทู้ใน Pantip (เป็นกระทู้ปัญหาไร้สาระและก็ได้ลบกระทู้ไปแล้ว แห่ะๆ)
และมีพี่คนนึงมาตอบกระทู้ ตอบเป็นคอมเม้นต์แรก และเราก็ได้ทักทายหลังไมค์กัน
พี่คนนี้{ขอแทนชื่อว่า พี่Pละกัน (พี่เค้าอยู่อวบๆเหมือนหมี Pooh หน่ะ) } บังเอิญว่าเป็นรุ่นพี่ที่จบมหาลัยทางตอนใต้ของไทยเหมือนกัน อายุห่าง 2 ปี
พี่เค้า 26 เราอ่ะ 24
แล้วพี่เค้าไปทำงาน+เรียนต่อ ที่ กทม ส่วนเราก็ทำงานอยู่ต่างจังหวัด
หลังจากนั้นเราก็แอบทักทายหลังไมค์ไปหาพี่P เรื่อยๆ แซวบ้างอะไรบ้าง ระหว่างวันทำงาน ถามปัญหา ปรึกษาเรื่องงานบ้างเล็กน้อย
ตอนแรกก็เห็นว่าเป็นพี่มหาลัยเดียวกัน ก็ทักทายเล็กๆน้อยๆ ไม่ได้คิดอะไร
มีครั้งนึงเราปรึกษาเรื่องการย้ายงาน/หางานใหม่ พี่เค้าก็ตอบให้คำปรึกษามาอย่างดี
มีคนมาหลังไมค์คุยกับเรา มาทักทายเราบ้าง แต่เราก็ไม่ค่อยได้ตอบกลับ 5555 แอบเสียมารยาท ไม่ได้คิดจะรู้จักใคร จากหลังไมค์ซะหน่อย
แต่ของพี่P นี่เราตอบกลับตลอด
หลังๆเราขี้เกียจทักหลังไมค์ ก็เลยขอไลน์พี่เค้า ไว้คุยทักทาย 555
เป็นคนแรกในชีวิตที่เราขอไลน์จ้า
พอได้ไลน์ก็เลยคุยในไลน์แทนหลังไมค์ละ ตอนนั้นก็ทักทายกันทุกวัน
คุยหลายๆเรื่อง เรื่องงานบ้าง สาระบ้าง ไร้สาระบ้าง ส่งแต่สติ๊กเกอร์ไลน์ก็มี
มีช่วงนึงคุย เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน คือรู้สึกดีเหมือนกันมีคนมาคุยแบบนี้ แห่ะๆ
เราก็อยากเป็นเพื่อนกะพี่P ในFB ก็เลยขอชื่อเฟส และแอดไปหา รู้สึกตัวเองหน้าด้านมาก555 พี่เค้าอาจจะไม่อยากเป็นเพื่อนกะเรา ก็ได้งิ
พอนานเข้าเราก็เริ่มไม่เข้าใจตัวเอง เราเล่าเรื่องที่เราคุยๆทักทายเหล่านี้ให้เพื่อนฟัง
เพื่อนก็ห้ามปรามเราไว้ว่า มันคงเป็นแค่ความรู้สึกดีของเราเพียงฝ่ายเดียว
ถึงกระนั้นนน เราก็ยังคุยไลน์ปกติ บางครั้งพี่เค้าก็ทักเรามาก่อนหล่ะ คุยมาจนถึงประมาณเดือนมีนาคม 2558 ได้แต่คุยแต่ไม่เคยเจอหน้ากันนะ
พอคุยกันเรื่อยๆ คุยกันทุกวัน ไอเราก็เริ่มประทับใจพี่เค้าบ้างหล่ะ ไม่รู้จิ แบบไม่เคยเจอหน้านะ
คุยกันก็รู้สึกดี พี่เค้าน่ารักดีเหมือนกัน 555 อยู่เหมือน Pooh นะ
เพื่อนเราแนะนำให้ลองวัดใจ ลบFB พี่P ถ้าพี่P เริ่มสนใจเราบ้าง พี่เค้าก็จะถามไถ่
ถ้าไม่สนใจนี่ก็แสดงว่า พี่P นี่ไม่ได้อยากเป็นเพื่อน หรือสนิทสนมอะไรกะเรา เราก็ทำตามเพื่อนแนะนำ ลองลบFB
ผลสรุปว่า เงิบบบบ พี่เค้าไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ไม่มีถามไถ่แห่ะๆ ก็ตามนั้น เราก็เลยปล่อยเลยตามเลย สรุปตอนนี้ก็ไม่ได้เป็นเพื่อนกันใน FB เลย
เราก็รู้สึกผิดมากกก ที่ทำเสียมารยาทแบบนั้นไม่ แต่ไม่รู้จะแก้ไขไงละ กดลบเพื่อนไปแล้ว มือไวไป
พี่เค้าก็ไม่ได้แคร์อะไรที แห่ะๆ
ในชีวิตจริงของเรามีเพื่อนคนนึง (เพื่อนคนนี้ก็เรียนคณะ/สาขาเดียวกันกะพี่ P แต่เค้าไม่รู้จักกันเน๊าะ)
เพื่อนที่เค้ามาชอบเราก่อน แต่เราก็ไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไร
แต่คนที่คุยกันเฉยๆ ไม่เคยเจอกัน เรากลับรู้สึกพิเศษ อันนี้ก็ไม่เข้าใจตัวเองเน๊าะ
ตอนนี้เดือนเมษา 2558 เราไม่ค่อยได้คุยกับ พี่ P พอทักไปพี่เค้าก็ไม่ตอบละ
ไม่รู้ว่ายุ่ง ไม่มีเวลา หรือไม่อยากคุย
แต่เราก็พอจะเข้าใจหน่ะ ว่าพี่เค้าก็ไม่ได้อยากคุยอะไรกะเรา ดูมันจะเป็นเรื่องเสียเวลาเน๊าะ ที่ต้องคุยไร้สาระกับคนที่ไม่รู้จักกัน
ตอนนี้พี่เค้าหายไปละ เหลือไว้แต่ความทรงจำดีๆของเราเพียงคนเดียว 555+
มีใครเคยเป็นแบบเราบ้างป่าว มาเล่าให้ฟังบ้าง
ไปละ // ขอจบเรื่องราวเพ้อเจ้อของเราเพียงเท่านี้
ขอบคุณ Pantip ที่ทำให้เราได้มีความทรงจำดีๆและหัวใจเต้นแรงอีกครั้ง ...
ขอบคุณพื้นที่ระบายความในใจ ขอบคุณโลกออนไลน์ ขอบคุณเรื่องบังเอิญ บะบายค่ะ
แอบปิ๊งออนไลน์ เริ่มจากหลังไมค์ Pantip ใครเคยเป็นบ้างคะ
ตอนนั้นเดือน พ.ย.2557 เราได้ตั้งกระทู้ใน Pantip (เป็นกระทู้ปัญหาไร้สาระและก็ได้ลบกระทู้ไปแล้ว แห่ะๆ)
และมีพี่คนนึงมาตอบกระทู้ ตอบเป็นคอมเม้นต์แรก และเราก็ได้ทักทายหลังไมค์กัน
พี่คนนี้{ขอแทนชื่อว่า พี่Pละกัน (พี่เค้าอยู่อวบๆเหมือนหมี Pooh หน่ะ) } บังเอิญว่าเป็นรุ่นพี่ที่จบมหาลัยทางตอนใต้ของไทยเหมือนกัน อายุห่าง 2 ปี
พี่เค้า 26 เราอ่ะ 24
แล้วพี่เค้าไปทำงาน+เรียนต่อ ที่ กทม ส่วนเราก็ทำงานอยู่ต่างจังหวัด
หลังจากนั้นเราก็แอบทักทายหลังไมค์ไปหาพี่P เรื่อยๆ แซวบ้างอะไรบ้าง ระหว่างวันทำงาน ถามปัญหา ปรึกษาเรื่องงานบ้างเล็กน้อย
ตอนแรกก็เห็นว่าเป็นพี่มหาลัยเดียวกัน ก็ทักทายเล็กๆน้อยๆ ไม่ได้คิดอะไร
มีครั้งนึงเราปรึกษาเรื่องการย้ายงาน/หางานใหม่ พี่เค้าก็ตอบให้คำปรึกษามาอย่างดี
มีคนมาหลังไมค์คุยกับเรา มาทักทายเราบ้าง แต่เราก็ไม่ค่อยได้ตอบกลับ 5555 แอบเสียมารยาท ไม่ได้คิดจะรู้จักใคร จากหลังไมค์ซะหน่อย
แต่ของพี่P นี่เราตอบกลับตลอด
เป็นคนแรกในชีวิตที่เราขอไลน์จ้า
คุยหลายๆเรื่อง เรื่องงานบ้าง สาระบ้าง ไร้สาระบ้าง ส่งแต่สติ๊กเกอร์ไลน์ก็มี
มีช่วงนึงคุย เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน คือรู้สึกดีเหมือนกันมีคนมาคุยแบบนี้ แห่ะๆ
เราก็อยากเป็นเพื่อนกะพี่P ในFB ก็เลยขอชื่อเฟส และแอดไปหา รู้สึกตัวเองหน้าด้านมาก555 พี่เค้าอาจจะไม่อยากเป็นเพื่อนกะเรา ก็ได้งิ
พอนานเข้าเราก็เริ่มไม่เข้าใจตัวเอง เราเล่าเรื่องที่เราคุยๆทักทายเหล่านี้ให้เพื่อนฟัง
เพื่อนก็ห้ามปรามเราไว้ว่า มันคงเป็นแค่ความรู้สึกดีของเราเพียงฝ่ายเดียว
ถึงกระนั้นนน เราก็ยังคุยไลน์ปกติ บางครั้งพี่เค้าก็ทักเรามาก่อนหล่ะ คุยมาจนถึงประมาณเดือนมีนาคม 2558 ได้แต่คุยแต่ไม่เคยเจอหน้ากันนะ
พอคุยกันเรื่อยๆ คุยกันทุกวัน ไอเราก็เริ่มประทับใจพี่เค้าบ้างหล่ะ ไม่รู้จิ แบบไม่เคยเจอหน้านะ
คุยกันก็รู้สึกดี พี่เค้าน่ารักดีเหมือนกัน 555 อยู่เหมือน Pooh นะ
เพื่อนเราแนะนำให้ลองวัดใจ ลบFB พี่P ถ้าพี่P เริ่มสนใจเราบ้าง พี่เค้าก็จะถามไถ่
ถ้าไม่สนใจนี่ก็แสดงว่า พี่P นี่ไม่ได้อยากเป็นเพื่อน หรือสนิทสนมอะไรกะเรา เราก็ทำตามเพื่อนแนะนำ ลองลบFB
ผลสรุปว่า เงิบบบบ พี่เค้าไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ไม่มีถามไถ่แห่ะๆ ก็ตามนั้น เราก็เลยปล่อยเลยตามเลย สรุปตอนนี้ก็ไม่ได้เป็นเพื่อนกันใน FB เลย
เราก็รู้สึกผิดมากกก ที่ทำเสียมารยาทแบบนั้นไม่ แต่ไม่รู้จะแก้ไขไงละ กดลบเพื่อนไปแล้ว มือไวไป
ในชีวิตจริงของเรามีเพื่อนคนนึง (เพื่อนคนนี้ก็เรียนคณะ/สาขาเดียวกันกะพี่ P แต่เค้าไม่รู้จักกันเน๊าะ)
เพื่อนที่เค้ามาชอบเราก่อน แต่เราก็ไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไร
แต่คนที่คุยกันเฉยๆ ไม่เคยเจอกัน เรากลับรู้สึกพิเศษ อันนี้ก็ไม่เข้าใจตัวเองเน๊าะ
ตอนนี้เดือนเมษา 2558 เราไม่ค่อยได้คุยกับ พี่ P พอทักไปพี่เค้าก็ไม่ตอบละ
ไม่รู้ว่ายุ่ง ไม่มีเวลา หรือไม่อยากคุย
แต่เราก็พอจะเข้าใจหน่ะ ว่าพี่เค้าก็ไม่ได้อยากคุยอะไรกะเรา ดูมันจะเป็นเรื่องเสียเวลาเน๊าะ ที่ต้องคุยไร้สาระกับคนที่ไม่รู้จักกัน
ตอนนี้พี่เค้าหายไปละ เหลือไว้แต่ความทรงจำดีๆของเราเพียงคนเดียว 555+
มีใครเคยเป็นแบบเราบ้างป่าว มาเล่าให้ฟังบ้าง
ไปละ // ขอจบเรื่องราวเพ้อเจ้อของเราเพียงเท่านี้
ขอบคุณ Pantip ที่ทำให้เราได้มีความทรงจำดีๆและหัวใจเต้นแรงอีกครั้ง ...
ขอบคุณพื้นที่ระบายความในใจ ขอบคุณโลกออนไลน์ ขอบคุณเรื่องบังเอิญ บะบายค่ะ