ชักชวนให้เพ้อ | จำกัดความ คำว่ารัก

ความรักมันไม่ใช่สิ่งที่สามารถบ่งบอกคุณค่าของมันออกมาได้ตรงๆ
รูปแบบของมันไม่ตายตัวและแตกแขนงออกไปได้มากกว่าหลายล้านรูปแบบ
ความรู้สึกบางอย่างจึงไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นความรัก และความรักก็ไม่ใช่คำตอบของทุกสิ่ง
แต่ในทางกลับกัน ความรักก็สามารถเป็นคำตอบของทุกอย่าง และมันก็เป็นส่วนประกอบของความรู้สึกหนึ่งได้

คำจำกัดความของมันจึงไม่มีอยู่จริงบนโลกใบนี้ ความรักจึงบอกค่าความจริงที่แน่นอนไม่ได้

และในบางครั้ง บางการกระทำที่เราอยากจะทำ แต่มันมีเรื่องราวมากมายที่ทำออกมาไม่ได้
เราก็คงได้แต่โทษตัวเอง
ทำไมไม่ดิ้นรนให้มากกว่านี้
ทำไมไม่พยายามให้มากกว่านี้
ทำไมไม่ขวนขวายให้มากกว่านี้
ทำไมไม่สร้างโอกาสให้มากกว่านี้
ทำไม
ไม่ทำให้เขาสนใจมากกว่านี้

ทุกๆอย่างบนโลกใบนี้ล้วนมีเหตุผล
ความรักเองก็มีเหตุผล
แค่มันอยู่ที่ตัวคนว่าจะพูดหรือเก็บมันไว้

ก็เข้าใจเหตุผลทั้งที่พูดและไม่ได้พูดออกมา
ก็เข้าใจในจุดที่ตนเรานั้นยืนอยู่ และรู้ตัวดี
ก็เข้าใจว่ามันคงไม่มีวันมาบรรจบกัน เพราะมันห่างไกลกันเหลือเกิน
ก็แค่คนในกระจกฝั่งนี้ที่ได้แต่มองและเฝ้ารอ
เฝ้ารอให้คนในกระจกฝั่งนั้น มองกลับมาเห็นใจคนในกระจกฝั่งนี้บ้าง
ก็เท่านั้น...