<กฏแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ> นังแย้มพรากลูกพรากแม่เขา ลูกชายของตัวเลยถูกสวรรค์พรากจากไปตลอดกาล!!!!

47. น หิ เวเรน เวรานิ       สมฺมนฺตีธ กุทาตนํ       อเวรน จ สมฺมนฺติ       เอส ธฺมโม สนนฺตโน ในกาลไหนๆ เ

ปลิดปลิวลิ่วร่วงควงลมคว้าง ใบเก่าเปล่าวางเริดร้างขั้ว ปลงปลดลดหลั่นมิหวั่นกลัว รู้ตัวเตรียมตนมิพ้นกาล อ้าปากพรากกลืนมิคืนกลับ ลาลับวงวังดับสังขาร ใดฝืนยืนยงหลงยาวนาน อวสานจรดจ่อรอวันวน ความจริงสิ่งแ

เกิดเป็นคางคกที่น่าสงสาร วันหนึ่งถึงคราวหมดกรรมรถเหยียบแบน วิญญาณของคางคกไปสู่สุขคติเจอสวรรค์หรือนรกก็ไม่รู้ ชาติเก่าคงมีบุญน้อยเลยเกิดมาเป็นคางคกโดนรถเหยียบ มันไปสบายแล้ว