ตอนนี้ปวดใจมากเลยครับ มันเจ็บมากจริงๆ หาทางออกไม่เจอเลยครับ ไม่รู้จะเดินไปไหนดีหรือมันไม่มีที่ให้ผมเดิน
ตอนนี้ผมเรียนที่มหาลัยแห่งหนึ่งกำลังจะจบปีสองละครับ เผลอไปชอบเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งเมื่อไม่นานนี้เอง
เพื่อนคนนี้ผมให้ชื่อPแล้วกันครับ ความรู้สึกตอนแรกๆที่เจอกันผมก็ไม่ค่อยชอบPเท่าไรหรอกครับดูไม่น่าคบเท่าไร
Pมันดูเถื่อนๆอ่ะครับ มันก็เข้ามาตีสนิทผมนะ ผมก็ค่อนข้างเฟรนลี่แหละคุยได้กับทุกคน แต่เวลาคุยกับใครสองคน
ผมชอบเงียบเลยไม่ค่อยมีเพื่อนสนิท ตอนรับน้องผมมาเข้าแถวมันจะชอบดึงผมไปอยู่ข้างหน้ามัน ชอบยืนเกาะเอว
เวลานั่งก็จะมาซบไหล่ ไปค่ายก็ชวนผมอาบน้ำด้วยกัน พอเริ่มเป็นเพื่อนกันก็เริ่มแกล้งกัน ผมชอบแกล้งเอาของไปซ่อน
แต่มันชอบแกล้งด้วยความรุนแรงทั้งบีบทั้งรัด ทั้งที่ผมแกล้งอะไรไปมันก็ไม่เคยโกรธผมเลยนะ จะดุๆบ้างบางครั้ง
พอหลังๆก็เป็นคู่กัดกันตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ แต่ก็เป็นเพื่อนกันมาดีๆตลอด ไอPมันค่อนข้างเกเรนิดนึงนะครับ
ไม่มาเรียนบ่อยๆ เมามาบ้าง ก็ดูตลกดีแต่เกือบโดนรีไทร์ตอนปีหนึ่ง ผมกับมันก็ไม่ได้สนิทอะไรกันมากหรอกครับ
เพราะเหมือนอยู่คนละสังคม ผมมีสังคมเล็กๆกับเพื่อนสองคนรวมผมเป็นสามคน ตั้งตี้ปีศาจตีฮอนเกรียนๆกันแทบทุกวัน
ส่วนP เพื่อนส่วนใหญ่ก็เหมือนๆกันแหละ เพื่อนวงเหล้า ดูเถื่อนๆ สักอะไรกันหนักหนาก็ไม่รู้ แต่ดูรักและจริงใจกันดี
(ผมชอบนะเพื่อนวงเหล้าดูได้นัดเจอกันดี เพื่อนที่เรียนๆดูไม่เคยนัดกันไปไหนเลย ผมเป็นคนกินเหล้าไม่เป็นแต่อยากคุยด้วยสนุกๆ
ก็จะฝืนกิน กลั้นหายใจกิน รู้สึกพอเมาๆแล้วคะนองปากมากคุยสนุก555 แต่เกือบได้จูบปากเพื่อนผุ้ชายตอนม.ปลายเพราะเมาเนี่ย
มันบ่นเดี๋ยวจูยปากเดี๋ยวจูบปากจนจะจูบจริงๆและ) นิสัยผมค่อนข้างเด็กนิดนึงส่วนมันก็ดูจะเจอโลกมาเยอะกว่าผมก็ชอบถาม
นู้นถามนี่มัน ทำไมถึงสัก แผลเป็นนั่นไปโดนอะไรมา ถามเยอะแยะก็แค่อยากรู้ในตัวเพื่อน ถามจนมันแซวว่าถามขนาดนี้เป็น
แฟนกันเลยไหม แฟนยังไม่ถามมากขนาดนี้555(สงสัยรำคาญ) ตลอดเวลาที่รู้จักกันมันก็มีอะไรให้มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งตลอด
มานั่งลูบหูลูบหน้าลูบคางบ้าง มากัดไหล่เล่น มาเป่าหู (หวั่นไหวตลอดครับ แต่เตือนตัวเองตลอดว่าไม่ให้คิดอะไรต่อ
ให้สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ชอบเพื่อนเด็ดขาดเข็ดแล้วจากรักครั้งแรกตอนม.ปลาย ทุกครั้งที่รู้สึกดีๆก็จะบอกตัวเองว่าเลิกคิด)
และมีอยู่ครั้งนึงที่รู้สึกดีมากๆคือ ลงจากรถบัสมหาลัย เหลือกันอยู่สี่คนบนรถกำลังยกของลง เพื่อนอีกสองคนยกธงลงไปข้างล่าง
แล้วPมันดึงผมหลบด้วยการดึงผมลงไปนั่งระหว่างขามันแล้วก็จูบหลังผมทีนึง รู้สึกดีมากๆ แต่ก็กลัวคนอื่นเห็นพอลงมามันก็
ทำหน้ามึนเหมือนมันไม่ได้ทำอะไร เมื่อก่อนมันจะชอบมาลูบหูผมบ่อยมาก เวลาผมปัดมันก็จับมือผมไว้แล้วก็ลูบมือ มันก็จะนั่งเงียบๆ
ไม่พูดอะไร และมีครั้งนึงที่ทำผมอึ้งสุดๆคือผมหลับตอนเรียน พออาจารปล่อยก็มึนๆนิดนึง มันก็มาหอมคอแล้วก็กลับบ้านไปเลย
ผมตกใจมากเลยนะเหมือนมันเกิดขึ้นไวมาก ตอนปิดเทอมก็ไม่ค่อยทักกันนะครับแต่มีครั้งนึงผมทักไปว่าคิดถึงมันก็ตอบกลับมาว่า
คิดถึงเหมือนกัน พอไม่ได้เจอกันผมก็คิดถึงมันนะครับแล้วก็เผลอใจไปคิดถึงมัน ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมคิดนะว่ามันชอบผมแน่ๆ
แต่ผมไม่ได้ชอบมัน คิดแค่เพื่อนจริงๆ แต่พอผมเผลอใจผมก็เหมือนกับวาดฝันไปต่างๆนาๆ เผลอคิดถึงการกระทำน่ารักๆต่างๆของมัน
แล้วมีความสุขอะ
แล้วอยู่ๆมันก็เปลี่ยนไปทั้งที่ผมก็ยังเหมือนเดิม มันเริ่มเงียบใส่ผมคุยด้วยก็ไม่ค่อยคุย มาเรียนไม่ทักจะกลับไม่ลา
ผมถามมันมันก็บอกไม่ได้เป็นอะไรอย่าคิดมาก ผมก็รู้สึกนอยๆมันนะ ด่าผมซะยังจะดีกว่าเงียบใส่หรือทำเมินอีก แต่มันไม่ใช่เลย
ผมเริ่มชอบมันในขณะที่มันเหมือนเริ่มจะเกลียดผม มันมาตีสนิทเพื่อนสนิทผม ชวนกันไปไหนโดยไม่ชวนผมเลย ชวนแบบข้าม
หน้าข้ามตาชวนทั้งที่ผมนั่งอยู่ตรงนั้นแท้ๆ ทั้งที่ปกติมันจะต้องชวนผมก่อน แล้วก็ดูเหมือนมันจะไปสนิทกับเพื่อนผมแทน
(เพื่อนสนิทคนนี้คือรักแรกของผมเลย เพื่อนกันตั้งแต่ม.ปลาย ไม่คิดเลยว่าจะมาเรียนที่เดียวกัน ที่ตัดใจได้เพราะไปไหนมาไหน
ด้วยกันสามคนกับแฟนมันอ่ะครับ เห็นเค้ารักกันผมก็ยินดีด้วย ยิ่งพอคิดว่ามีอะไรกันแล้วเหมือนความหวังผมมันหายไปเลย)
มันดึงเพื่อนสนิทผมไปไม่พอ มันก็ซื้อใจเพื่อนๆในกลุ่มอีก ทำดีกับทุกคนยกเว้นผม ผมทำอะไรผิดหมดเลย ไม่เคยคุยกันดีๆ
ถามคำตอบคำน้ำเสียงนี่แบบรำคาญชัดๆ พูดอะไรทั้งที่ในกลุ่มไม่มีใครสนใจแต่ก็เหมือนมีมันนี่แหละสนใจและจ้องที่จะแขวะ
ผมเดินจะไปนั่งข้างๆมันมันเรียกคนอื่นมานั่งแทนแล้วพูดกับผมว่า เกลียดขี้หน้าไม่อยากนั่งด้วย ผมหน้าชามากตอนนั้น
รถล้มมาเพื่อนคนอื่นถามไปทำอิท่าไหนถึงร่ม มันก็ตะโกนมาบอกว่าแถวบ้านเรียกโง่ กินข้าวด้วยกันผมวานให้เพื่อนตักกับให้
มันก็บอกเพื่อนไม่ใช่ขี้ข้ามีมือมีเท้าก็ทำเอง มันเดินไปแมกชีทเรียนก็ฝากมัน มันบอกมีมือมีเท้าก็ทำเองดิ
เวลาเรียนมันชวนเพื่อนคุยนั่นนี่ทั้งกลุ่มก็ไม่ชวนผมคุย แต่ผมคุยอะไรกับเพื่อนหูมันหาเรื่องตลอด แขวะผมตลอด
ห้องเพื่อนผมกับผมติดกันทั้งที่เมื่อก่อนมันไม่เคยมามันก็มาห้องเพื่อนผมบ่อยๆ พอมันมาผมก็ดีใจนะได้เจอ
ก็ถามว่ามาทำอะไร มันก็ตอบมาว่าคุณจะมายุ่งอะไรกับเรื่องของผม มันทำกับข้าวห้องเพื่อน ผมถามว่าช่วยอะไรไหมมันก็บอก
ไม่ต้องช่วย ช่วยไปไกลๆได้ป่ะ บางครั้งไปยืนดูมันก็บอก ไม่ชอบให้มายืนดู ไปไกลๆไป มันมาค้างมาทำอะไรบ่อยขึ้น
ก็เห็นเพื่อนมาก็แค่อยากไปคุยด้วย มันก็พูดมาว่าบ้านตัวเองไม่มีอยู่หรอ ทำให้หลายๆครั้งมันมาผมไม่ออกไปเลย
มันไม่เคยมาค้างห้องผมไม่เคยเข้ามาเล่นอะไรด้วยเลย แล้วก็ชอบมาคุยเสียงดังให้ได้ยิน แต่พออยู่ด้วยกันสองคนมันก็ไม่คอยพูด
แต่ก็พูดดีด้วยนะ มันมาส่งที่บ้านก็บอกลาดีๆ พรุ้งนี้เจอกัน น้อยใจมากครับที่มันทำดีกับเพื่อนคนอื่นๆยกเว้นผม
ทรมานใจมากเวลาเรียนแค่ได้ยินเสียงมันคุยกันผมก็เสียใจแล้วอ่ะ ทุกวันนี้ไปเรียนไม่มีความสุขเลยต้องพกหนังสืออะไรไปอ่านเล่นตลอด
กลับมาที่ห้องก็ต้องปวดใจที่มันมาห้องข้างๆประจำโดยไม่เคยมาสนใจผมเลย ผมได้ยินเสียงมันคุยกันเล่นกันผมนี่น้ำตาแทบไหล
อยากออกไปเจอใจจะขาดแต่ทำอะไรไม่ได้ มันชอบถามว่ามาทำไมมาทำอะไรห้องตัวเองไม่มีอยู่หรอ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมมันเป็นแบบนี้
ไม่เข้าใจจุดเปลี่ยน ไม่รู้สาเหตุ เคยพยายามนิ่งแบบไม่แคร์ดูแล้วก็ผมเองที่เสียใจ เคยเข้าหาดูแล้วก็เหมือนโดนถีบออกมาก็เสียใจ
ทำไมผมมาเริ่มชอบเริ่มรักมันตอนนี้ ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ ทำไมไม่ร้ายกับผมให้ไวกว่านี้ บายเนียร์ผมก็ไม่กล้าไปขอมันถ่ายรูป
เพราะเคยขอถ่ายแล้วมันดุผม ไม่ให้ถ่าย ทั้งที่เมื่อก่อนมันชอบดึงผมไปให้คนอื่นถ่ายรูปให้ ผมแอบถ่ายรูปมันไปเมมในเบอร์โทรศัพท์
มันโวยวายแล้วก็บอกไม่สนิทขนาดนั้นไม่ต้องเมมหรอกเบอร์ แล้วตอนนี้เบอร์เพื่อนคนอื่นมันมียกเว้ยเบอร์ผม ขนาดโทรไปคุยธุระ
พูดยังไม่จบมันก็ตัดสาย ทักแชทไปถามอะไรนิดหน่อยมันก็บอกว่า ไม่ถ้องถาม จบนะ ขี้เกลียดผม แต่มันคุยกันเพื่อนคนอื่นเราเป็นครอบครัวเดียวกันอย่างงั้นอย่างงี้ไม่ทิ้งกันหรอก เห็น...(ชื่อเพื่อน)เศร้าแล้วหมันใส้ โอ้เห็นคุยกันแล้วน้ำตาจะไหลทำไมถึงรำคาญผมหละเนี่ย(แอบชั่วนิดนึงเพื่อนให้รหัสเฟสมาทำงาน ผมดูแค่แชทเพื่อนคนนี้กับPคนเดียวนะเรื่องคนอื่นไม่ได้ละลาบละล้วงอะไร)
ปล.ผมไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ อยากหนีไปไกลๆก็ไม่มีที่ให้หนี อยากร้องไห้ก็ไม่มีน้ำตา อยากเมาเหล้าก็กินไม่เป็น
รู้สึกเปลืองหัวใจ รู้สึกไม่น่าเผลอใจไปเลย แค่เริ่มจะรักก็อกหักซะแล้ว ใครว่าอกหักครั้งต่อไปจะเจ็บน้อยลง
ผมควรจะเดินต่อไปยังไงไม่ให้เจ็บดี หาทงไม่เจอจริงๆ คำว่า ช่างแมร่ง นี่เหมือนจะง่ายแต่ทำไม่ได้จริงๆ
ช่วยหาทางออกทีครับ เผลอใจให้คนที่เกลียดขี้หน้าเรา
ตอนนี้ผมเรียนที่มหาลัยแห่งหนึ่งกำลังจะจบปีสองละครับ เผลอไปชอบเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งเมื่อไม่นานนี้เอง
เพื่อนคนนี้ผมให้ชื่อPแล้วกันครับ ความรู้สึกตอนแรกๆที่เจอกันผมก็ไม่ค่อยชอบPเท่าไรหรอกครับดูไม่น่าคบเท่าไร
Pมันดูเถื่อนๆอ่ะครับ มันก็เข้ามาตีสนิทผมนะ ผมก็ค่อนข้างเฟรนลี่แหละคุยได้กับทุกคน แต่เวลาคุยกับใครสองคน
ผมชอบเงียบเลยไม่ค่อยมีเพื่อนสนิท ตอนรับน้องผมมาเข้าแถวมันจะชอบดึงผมไปอยู่ข้างหน้ามัน ชอบยืนเกาะเอว
เวลานั่งก็จะมาซบไหล่ ไปค่ายก็ชวนผมอาบน้ำด้วยกัน พอเริ่มเป็นเพื่อนกันก็เริ่มแกล้งกัน ผมชอบแกล้งเอาของไปซ่อน
แต่มันชอบแกล้งด้วยความรุนแรงทั้งบีบทั้งรัด ทั้งที่ผมแกล้งอะไรไปมันก็ไม่เคยโกรธผมเลยนะ จะดุๆบ้างบางครั้ง
พอหลังๆก็เป็นคู่กัดกันตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ แต่ก็เป็นเพื่อนกันมาดีๆตลอด ไอPมันค่อนข้างเกเรนิดนึงนะครับ
ไม่มาเรียนบ่อยๆ เมามาบ้าง ก็ดูตลกดีแต่เกือบโดนรีไทร์ตอนปีหนึ่ง ผมกับมันก็ไม่ได้สนิทอะไรกันมากหรอกครับ
เพราะเหมือนอยู่คนละสังคม ผมมีสังคมเล็กๆกับเพื่อนสองคนรวมผมเป็นสามคน ตั้งตี้ปีศาจตีฮอนเกรียนๆกันแทบทุกวัน
ส่วนP เพื่อนส่วนใหญ่ก็เหมือนๆกันแหละ เพื่อนวงเหล้า ดูเถื่อนๆ สักอะไรกันหนักหนาก็ไม่รู้ แต่ดูรักและจริงใจกันดี
(ผมชอบนะเพื่อนวงเหล้าดูได้นัดเจอกันดี เพื่อนที่เรียนๆดูไม่เคยนัดกันไปไหนเลย ผมเป็นคนกินเหล้าไม่เป็นแต่อยากคุยด้วยสนุกๆ
ก็จะฝืนกิน กลั้นหายใจกิน รู้สึกพอเมาๆแล้วคะนองปากมากคุยสนุก555 แต่เกือบได้จูบปากเพื่อนผุ้ชายตอนม.ปลายเพราะเมาเนี่ย
มันบ่นเดี๋ยวจูยปากเดี๋ยวจูบปากจนจะจูบจริงๆและ) นิสัยผมค่อนข้างเด็กนิดนึงส่วนมันก็ดูจะเจอโลกมาเยอะกว่าผมก็ชอบถาม
นู้นถามนี่มัน ทำไมถึงสัก แผลเป็นนั่นไปโดนอะไรมา ถามเยอะแยะก็แค่อยากรู้ในตัวเพื่อน ถามจนมันแซวว่าถามขนาดนี้เป็น
แฟนกันเลยไหม แฟนยังไม่ถามมากขนาดนี้555(สงสัยรำคาญ) ตลอดเวลาที่รู้จักกันมันก็มีอะไรให้มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งตลอด
มานั่งลูบหูลูบหน้าลูบคางบ้าง มากัดไหล่เล่น มาเป่าหู (หวั่นไหวตลอดครับ แต่เตือนตัวเองตลอดว่าไม่ให้คิดอะไรต่อ
ให้สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ชอบเพื่อนเด็ดขาดเข็ดแล้วจากรักครั้งแรกตอนม.ปลาย ทุกครั้งที่รู้สึกดีๆก็จะบอกตัวเองว่าเลิกคิด)
และมีอยู่ครั้งนึงที่รู้สึกดีมากๆคือ ลงจากรถบัสมหาลัย เหลือกันอยู่สี่คนบนรถกำลังยกของลง เพื่อนอีกสองคนยกธงลงไปข้างล่าง
แล้วPมันดึงผมหลบด้วยการดึงผมลงไปนั่งระหว่างขามันแล้วก็จูบหลังผมทีนึง รู้สึกดีมากๆ แต่ก็กลัวคนอื่นเห็นพอลงมามันก็
ทำหน้ามึนเหมือนมันไม่ได้ทำอะไร เมื่อก่อนมันจะชอบมาลูบหูผมบ่อยมาก เวลาผมปัดมันก็จับมือผมไว้แล้วก็ลูบมือ มันก็จะนั่งเงียบๆ
ไม่พูดอะไร และมีครั้งนึงที่ทำผมอึ้งสุดๆคือผมหลับตอนเรียน พออาจารปล่อยก็มึนๆนิดนึง มันก็มาหอมคอแล้วก็กลับบ้านไปเลย
ผมตกใจมากเลยนะเหมือนมันเกิดขึ้นไวมาก ตอนปิดเทอมก็ไม่ค่อยทักกันนะครับแต่มีครั้งนึงผมทักไปว่าคิดถึงมันก็ตอบกลับมาว่า
คิดถึงเหมือนกัน พอไม่ได้เจอกันผมก็คิดถึงมันนะครับแล้วก็เผลอใจไปคิดถึงมัน ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมคิดนะว่ามันชอบผมแน่ๆ
แต่ผมไม่ได้ชอบมัน คิดแค่เพื่อนจริงๆ แต่พอผมเผลอใจผมก็เหมือนกับวาดฝันไปต่างๆนาๆ เผลอคิดถึงการกระทำน่ารักๆต่างๆของมัน
แล้วมีความสุขอะ
แล้วอยู่ๆมันก็เปลี่ยนไปทั้งที่ผมก็ยังเหมือนเดิม มันเริ่มเงียบใส่ผมคุยด้วยก็ไม่ค่อยคุย มาเรียนไม่ทักจะกลับไม่ลา
ผมถามมันมันก็บอกไม่ได้เป็นอะไรอย่าคิดมาก ผมก็รู้สึกนอยๆมันนะ ด่าผมซะยังจะดีกว่าเงียบใส่หรือทำเมินอีก แต่มันไม่ใช่เลย
ผมเริ่มชอบมันในขณะที่มันเหมือนเริ่มจะเกลียดผม มันมาตีสนิทเพื่อนสนิทผม ชวนกันไปไหนโดยไม่ชวนผมเลย ชวนแบบข้าม
หน้าข้ามตาชวนทั้งที่ผมนั่งอยู่ตรงนั้นแท้ๆ ทั้งที่ปกติมันจะต้องชวนผมก่อน แล้วก็ดูเหมือนมันจะไปสนิทกับเพื่อนผมแทน
(เพื่อนสนิทคนนี้คือรักแรกของผมเลย เพื่อนกันตั้งแต่ม.ปลาย ไม่คิดเลยว่าจะมาเรียนที่เดียวกัน ที่ตัดใจได้เพราะไปไหนมาไหน
ด้วยกันสามคนกับแฟนมันอ่ะครับ เห็นเค้ารักกันผมก็ยินดีด้วย ยิ่งพอคิดว่ามีอะไรกันแล้วเหมือนความหวังผมมันหายไปเลย)
มันดึงเพื่อนสนิทผมไปไม่พอ มันก็ซื้อใจเพื่อนๆในกลุ่มอีก ทำดีกับทุกคนยกเว้นผม ผมทำอะไรผิดหมดเลย ไม่เคยคุยกันดีๆ
ถามคำตอบคำน้ำเสียงนี่แบบรำคาญชัดๆ พูดอะไรทั้งที่ในกลุ่มไม่มีใครสนใจแต่ก็เหมือนมีมันนี่แหละสนใจและจ้องที่จะแขวะ
ผมเดินจะไปนั่งข้างๆมันมันเรียกคนอื่นมานั่งแทนแล้วพูดกับผมว่า เกลียดขี้หน้าไม่อยากนั่งด้วย ผมหน้าชามากตอนนั้น
รถล้มมาเพื่อนคนอื่นถามไปทำอิท่าไหนถึงร่ม มันก็ตะโกนมาบอกว่าแถวบ้านเรียกโง่ กินข้าวด้วยกันผมวานให้เพื่อนตักกับให้
มันก็บอกเพื่อนไม่ใช่ขี้ข้ามีมือมีเท้าก็ทำเอง มันเดินไปแมกชีทเรียนก็ฝากมัน มันบอกมีมือมีเท้าก็ทำเองดิ
เวลาเรียนมันชวนเพื่อนคุยนั่นนี่ทั้งกลุ่มก็ไม่ชวนผมคุย แต่ผมคุยอะไรกับเพื่อนหูมันหาเรื่องตลอด แขวะผมตลอด
ห้องเพื่อนผมกับผมติดกันทั้งที่เมื่อก่อนมันไม่เคยมามันก็มาห้องเพื่อนผมบ่อยๆ พอมันมาผมก็ดีใจนะได้เจอ
ก็ถามว่ามาทำอะไร มันก็ตอบมาว่าคุณจะมายุ่งอะไรกับเรื่องของผม มันทำกับข้าวห้องเพื่อน ผมถามว่าช่วยอะไรไหมมันก็บอก
ไม่ต้องช่วย ช่วยไปไกลๆได้ป่ะ บางครั้งไปยืนดูมันก็บอก ไม่ชอบให้มายืนดู ไปไกลๆไป มันมาค้างมาทำอะไรบ่อยขึ้น
ก็เห็นเพื่อนมาก็แค่อยากไปคุยด้วย มันก็พูดมาว่าบ้านตัวเองไม่มีอยู่หรอ ทำให้หลายๆครั้งมันมาผมไม่ออกไปเลย
มันไม่เคยมาค้างห้องผมไม่เคยเข้ามาเล่นอะไรด้วยเลย แล้วก็ชอบมาคุยเสียงดังให้ได้ยิน แต่พออยู่ด้วยกันสองคนมันก็ไม่คอยพูด
แต่ก็พูดดีด้วยนะ มันมาส่งที่บ้านก็บอกลาดีๆ พรุ้งนี้เจอกัน น้อยใจมากครับที่มันทำดีกับเพื่อนคนอื่นๆยกเว้นผม
ทรมานใจมากเวลาเรียนแค่ได้ยินเสียงมันคุยกันผมก็เสียใจแล้วอ่ะ ทุกวันนี้ไปเรียนไม่มีความสุขเลยต้องพกหนังสืออะไรไปอ่านเล่นตลอด
กลับมาที่ห้องก็ต้องปวดใจที่มันมาห้องข้างๆประจำโดยไม่เคยมาสนใจผมเลย ผมได้ยินเสียงมันคุยกันเล่นกันผมนี่น้ำตาแทบไหล
อยากออกไปเจอใจจะขาดแต่ทำอะไรไม่ได้ มันชอบถามว่ามาทำไมมาทำอะไรห้องตัวเองไม่มีอยู่หรอ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมมันเป็นแบบนี้
ไม่เข้าใจจุดเปลี่ยน ไม่รู้สาเหตุ เคยพยายามนิ่งแบบไม่แคร์ดูแล้วก็ผมเองที่เสียใจ เคยเข้าหาดูแล้วก็เหมือนโดนถีบออกมาก็เสียใจ
ทำไมผมมาเริ่มชอบเริ่มรักมันตอนนี้ ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ ทำไมไม่ร้ายกับผมให้ไวกว่านี้ บายเนียร์ผมก็ไม่กล้าไปขอมันถ่ายรูป
เพราะเคยขอถ่ายแล้วมันดุผม ไม่ให้ถ่าย ทั้งที่เมื่อก่อนมันชอบดึงผมไปให้คนอื่นถ่ายรูปให้ ผมแอบถ่ายรูปมันไปเมมในเบอร์โทรศัพท์
มันโวยวายแล้วก็บอกไม่สนิทขนาดนั้นไม่ต้องเมมหรอกเบอร์ แล้วตอนนี้เบอร์เพื่อนคนอื่นมันมียกเว้ยเบอร์ผม ขนาดโทรไปคุยธุระ
พูดยังไม่จบมันก็ตัดสาย ทักแชทไปถามอะไรนิดหน่อยมันก็บอกว่า ไม่ถ้องถาม จบนะ ขี้เกลียดผม แต่มันคุยกันเพื่อนคนอื่นเราเป็นครอบครัวเดียวกันอย่างงั้นอย่างงี้ไม่ทิ้งกันหรอก เห็น...(ชื่อเพื่อน)เศร้าแล้วหมันใส้ โอ้เห็นคุยกันแล้วน้ำตาจะไหลทำไมถึงรำคาญผมหละเนี่ย(แอบชั่วนิดนึงเพื่อนให้รหัสเฟสมาทำงาน ผมดูแค่แชทเพื่อนคนนี้กับPคนเดียวนะเรื่องคนอื่นไม่ได้ละลาบละล้วงอะไร)
ปล.ผมไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ อยากหนีไปไกลๆก็ไม่มีที่ให้หนี อยากร้องไห้ก็ไม่มีน้ำตา อยากเมาเหล้าก็กินไม่เป็น
รู้สึกเปลืองหัวใจ รู้สึกไม่น่าเผลอใจไปเลย แค่เริ่มจะรักก็อกหักซะแล้ว ใครว่าอกหักครั้งต่อไปจะเจ็บน้อยลง
ผมควรจะเดินต่อไปยังไงไม่ให้เจ็บดี หาทงไม่เจอจริงๆ คำว่า ช่างแมร่ง นี่เหมือนจะง่ายแต่ทำไม่ได้จริงๆ