(Y)ลองเเต่งเรื่องสั่นขึ้นดูอาจจะมีคำหยาบหรือข้อติก็ขอบคุณ

กระทู้คำถาม
เรื่องเกิดขึ้นเมื่อช่วงวันสุดท้ายของการสอบ ม.1 ซึ้งช่วงนั้นตัวผมจะไม่ค่อยมีเพื่อนเนื่องจากอะไรหลายๆอย่างไม่ว่าจะนิสัย รูปลักษณ์ภายนอก ที่ไม่ค่อยเหมื่อนคนอื่น เป็นคนเรยกง่ายๆว่าไม่น่าคบ พูดกับใครก็ไม่รู้เรื่องเพราะไม่ใช้แนวเดียวกัน วันนี้วันสอบเสร็จวันสุดท้ายที่ผมต้องกับบ้านคนเดียวอีกแล้วไม่มีใครเลย T^T อยู่ก็มีเสียงเรียกผมหันไปมองมันชื่อไอเอิร์ธ มันเป็นคนอ้วนๆผิวเนียนๆสูงๆตี่ๆ
เอิร์ธ :    เห้ย!! เอ(ขอแทนตัวเอง) จะไปไหนวะ
ผม   :    ก็กำลังจะกลับบ้านไม่มีไรทำอยู่แล้วหนิ ทำไมอะ?
เอิร์ธ :    มิงเคยไปบ้านไอวินมันป่าววะพวกกรุจะไปกันไปไหม?
ผม    :    เออ... ไปๆไปไงอะพาไปหน่อย
            พอผมตอบตกลงไอเอิร์ธมันก็พาผมไปบ้านไอวิน ไอวินคือเพื่อนในห้องเดวกันแต่ผมไม่ค่อยสนิทหรอกมันเป็นผู้ชายหน้าตาธรรมดาไม่สูงไม่อ้วน แต่ถ้าเทียบกับคนอื่นมันล้ำมากแข็งแงเรียกได้ว่าหุ่นดีเลนแหละ จิงๆแล้วผมไม่ค่อยชอบมันเท่าไหร่แหละเพราะมันขี้อวดชอบทำเป็นจุดสนใจมีเพื่อนเยอะ แตกต่างจากผมที่ชอบอยู่เงียบๆขี้อายมากไม่ชอบเข้าหาคนอื่นกลัวว่าจะโดนนินทา โดนแกล้งเพราะตั้งแต่ที่ผ่านมาไม่เคยมีเพื่อนจิงๆสักที
        ตอนที่อยู่ประถมก็ไม่มีคนคุยด้วยสักคนต้องอยู่คนเดวตั้งแต่เด็กก็ถูกหาว่าเป็นตัวเชื้อโรค ตัวนำโชคร้าย ขโมย อะไรไม่ดีเกิดขึ้นก็โดนรวมหัวกันแกล้งตลอดจนเคยแอบเข้าไปนั้งกินข้าวกล่องในห้องน้ำ แต่ปัจจุบันผมเรียนมะยมแล้วการโดนแกล้งอย่างนั้นก็คงไม่เกิดขึ้นหรอก แต่ผมก็ติดนิสัยขี้กลัวมา
            พอถึงบ้านไอวิน ผมกับเอิร์ธยืนอยู่ตรงหน้าประตูรั้ว
เอิร์ธ :    วิน!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (เสียงเรียกตระโกน)
วิน   :    เอออออออออ!! พวกมิงเข้ามาได้เลยกรุไม่ได้ล็อค
        พอผมเข้ามาเสร็จไอวินมันก็ทักผม
วิน   : เห้ย!…มิงมาได้ไงวะ (เอาแล้วไงโดนไล่กลับบ้านแน่ๆ)
ผม  : เออเอิร์ธชวนมาถ้าไม่อยากให้มาไม่เป็นไรก็ได้นะ (ชิงหนีกลับบ้านก่อนจะได้ไม่โดนไล่กลับ)
วิน   : เห้ย!..ไม่เป็นไรๆอยู่ไดด้กรุตกใจเฉยๆ เพราะมิงไม่เคยมา
            ตอนนี้ที่บ้านมันมีแค่พวกผม วิน และบาส ไอเจ้าบาสเนี่ยเป็นเพื่อนสนิทวินตั้งแต่โรงเรียนเก่าแล้วเรียกได้ว่ามีวินทที่ไหนมีไอเจ้าบาสที่นั่นมันเป็นคนเงียบคับวันนึงนับคำที่พูดได้ บางวันไม่พูดเลยก็มี (บ้าไปแล้ว -*-)
            จึงเป็นวันที่เปลี่ยนชีวิตผมไปเลย เพราะตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ผมและหลายๆคนก็มักจะไปที่บ้านไอวินถึงแม้จะปิดเทอมแล้วก็ตาม มันทำให้ผมได้เจอเพื่อนใหม่ๆแบบเพื่อนจริงๆ จนตอนนี้ก็มีเพื่อนขึ้นมาหลายคนเลยทั้งวิน บาส กล้า โม และแมน กิจกรรมที่พวกผมทำก็มีนั่งเช่าหนังมาดู ไปเล่นบาส ว่ายน้ำกัน
            ผมชอบเวลาที่อยู่กับเพื่อนมากๆ แต่มีคนหนึ่งที่ผมต้องการที่จะอยู่ด้วยมากที่สุดคือไอวิน มันเหมือนกรรมตามสนองที่ไปเกลียดมัน ไม่เคยคิดเลยว่าจะชอบมันเคยมานั่งคิดดูสิ่งที่เกลียดก็คือสิ่งที่ชอบ ยิ่งเดวนี้มันชอบแกล้งด้วย คือ นิสัยผมเป็นคนกวนติงมากๆถึงที่สุดแต่ไม่มีเพื่อนเลยไม่ได้ยุ้งกับใครสักเท่าไหร่ วินมันเป็นหนุ่มกล้ามบ้าพลังมันชอบต่อยเอาชนิดที่ว่าอยู้ใกล้กันไม่ได้เลย พอต่อยกันผมก็แพ้ตลอดต้องให้ กล้ากับโมจะเข้ามาห้าม  สองคนนี้สนิทมากไปไหนก็ไปด้วยกัน
        กล้าเป็นคนดีอ้วนๆใส่แว่นสูงดูเป็นคนลาดมากๆ ส่วนโมหน้าตาหล่อๆสูงๆแต่เสียงแหลม (ผู้ชายเสียงแหลม -*-)
        จนกระทั้งเปิดเทอมตอนนี้พวกผมต้องย้ายห้องแยกกันเรียน ผมได้อยู่ห้องเดียวกับแมน แมนเป็นคนหน้าตาดี ไม่สูงมาก ตัวผอมๆเลยมันเป็นคนที่ชอบเล่นเกมส์ โดดเรียน และแน่นอนเรียนไม่เก่ง ด้วยความที่ผมอยากสนิทกับใครเลยถือคติว่าต้องเค้า ผมเลยโดดเรียนไปร้านเกมส์บ้าง ซึ้งมีช่วงที่หนึ่งที่พวกผมไปบ้านวินบ่อยๆ แต่เหมือนมันจะไม่ชอบ คือช่วงนั้นมันก็โดดอยู่บ้านบ่อยๆเหมือนกันพวกผมเลยไปหมกตัวอยู่ที่นั่น จนวันนึงผมก็เจอผู้หญิงคนนึง ชื่อนัด แน่นอนผู้หญิงอยู่บ้านผู้ชายสองต่อสองแฟนกันชัว T^T
วิน :    นี่นัดแฟนกรุเอง
        จากคำพูดของมันทำให้ผมเสียใจมากแต่ต้องเงียบไม่แสดงอาการใดทั้งที่จริงยังรู้สึกช็อคตั้งแต่เห็นนัดแล้ว พวกผมแยกห้องกันอยู่กัยวิน นัด (มี2ห้องนั่งเล่น) สักพักวินก็เปิดห้องมาแล้วบอกว่า
วิน   :    เห้ย!!!...พวกมิงไม่ออกไปซื้อของหรอ?
แมน :    ไม่อะยังก่อนพวกกรุยังไม่หิว
วิน   :    เห้ยไปเหอะเดวฝนจะตก  
        พวกผมเลยต้องออกมาเพราะถ้าฝนตกออกมาหาอะไรกินยาก จนพวกผมกลับมาเดินผานห้องที่ไอวินอยุได้ยินเสียงคราง ผมไม่แน่ใจเลยแนบหูฟังว่าใช้อย่างที่คิดรึเปล่าที่นี้ชัดมากเลยครับ ไอแมนมันไม่พอใจเลยเคาะห้องที่ไล่มันออกไปข้างนอกแล้วยังมีอะไรกับแฟนขณะที่เพื่อนอยุเต็นบ้าน ไอวินเปิดประตูออกมา   เห้ย!.......สิ่งที่ผมเห็นคือมันไม่ใส่เสื้อครับโผล่มาแค่ครึ่งตัวบน   แล้วพอผมมองลอดไปเห็นเสื้อผ้าทั้งผู้หญิงผู้ชายในห้อง   ไอแมนเรียกไอวินออกมาคุยไอ
วินมันออกมาไม่ได้ครับมันโป๊อยู่จริงๆแมนมันก็ไม่ได้โกรธไรมาครับแค่แกล้งนิดๆหน่อย แต่ผมนี่สิหลังจากวันนั้นก็หายไปเลยครับไม่ไปบ้านมันอีกเลยไม่ไปหามันอีกเลยรวมทั้งคุยด้วย (งอแงเป็นเด็ก -3-)
        จนเหมือนว่าไอวินมันรู้ว่าโกระไรมันก็เล่นมาชวนผมคุยบ้างไรบ้าง ผมก็ยังไมคุยหลังมันเลยมาต่อยผมครับแบบไม่มีอะไรอยู่ก็ต่อย พอช่วงหลังๆนี่มันก็เดินมาหาผมแล้วบอก
วิน :    มาบ้านกรุดิ
ผม :    ไม่!....
วิน :    มิงเป็นเหียอะไรวะอยู่ๆไม่คยกับกรุเฉย? (ก็หึงมิงไงไอฟราย)
ผม :    ไม่ไปมีไรมั้ย!
        หลังจากสิ้นเสียงมันก็ต่อยผมเลยครับแบบที่ไปปราณีเลย โอ๊ย!ๆๆๆ แล้วมันก็ลากผมให้เดินบอกไปบ้านมันถ้าไม่เดินไปกรุจะต่อยมิงจนกว่ามิงะเดิน แล้วก็บอกคนอื่นว่าอย่ามายุ้ง ผมจะทำไงได้อะไม่อยากโดนต่อยด้วยไอจะบอกว่าชอบมันก็ไม่ได้ ไม่มีใครยอมรับพวกเกย์หรอก เลยต้องยอมมันเดินไปจนถึงบ้านมันก็ล็อคบ้านแล้วซัดผมต่อ จนกว่าผมจะบอกว่าเป็นอะไร ผมก็คิดว่าที่นี่ไม่มีใครมีแค่ผมกับมันเอาไงดีวะ ผมก็เลยตะหวาดมันแล้วบอกว่า
ผม :    วันนั้นวันที่นัดมาบ้านอะ กรุโกรธมิง
วิน :    กรุขอโทษที่กรุมีอะไรตอนที่พวกมิงอยุบ้าน เรื่องแค่นี้มิงจะโกรธกรุทำไมวะ
ผม :    ก็กรุชอบมิงหนิ......(สิ้นเสียงเหมือนติดสตั้นร้อยวิ)
วิน :    ฮาๆๆๆๆๆ กรุว่าแล้วว่ามิงต้องเป็นเกย์แน่นอน (สาสกรุโกรธมิงอยุนะ)
        ผมนี่ทั้งอาย ทั้งเขิลเลยครับนั่งไม่กล้ามองหน้าเลย มันก็บอกว่ามันอะมีแฟนแล้วแล้วก็ไม่ได้ชอบผู้ชายด้วยแต่รู้สึกแปลกที่มีผู้ชายมาชอบ แล้วมันก็เดินเข้าไปเอาน้ำมาให้กินแล้วจับมือพาไปดูโทรทัศน์ ตัวผมนี่ทำตัวไม่ถูกจิงไม่รู้จะผู้อะไร ผมก็นั่งดูโทรทัศน์ไปแก้เขิล จนถึงรายการตลก มันมีตอนนึงที่ฮามากจนผมเกิดหัวเราะออกมา (เส้นตื้น) วินก็หันมามองแล้วก็ยิ้มหัวเราะ ด้วยควมที่ผมอายจึงต่อยแขนมันรัวๆมันก็ยังหวเราะไม่หยุด..........เราหัวเราะด้วยกัน ^^
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่